U prvoj borbi Srbi su mi spasili život 28. juna, tokom proslavljanja Vidovdana u Patrijaršijskom Podvorju u Sokoljnikama, novinar „Narodnog Sabora“ Artjom Perevoščikov se sreo sa bivšim ruskim dobrovoljcem u Srbiji, veteranom Bosanskog rata, članom Centralnog Saveta pokreta „Narodni Sabor“, predsednikom Sveruske društvene organizacije „Kosovski front“, rukovodiocem projekta za pružanje pomoći vojno-rodoljubivom vaspitanju „Steg“, urednikom sajta „Srpska.Ru“ Aleksandrom Aleksandrovičem Kravčenkom. A.P.: Aleksandre Aleksandroviču, danas je Vidovdan, srpski narodni praznik. Rusima to može izgledati čudno – slaviti sopstveni poraz u Kosovskom boju. Kako se taj fenomen može objasniti? A.K.: Zaista, Srbi Vidovdan ne samo da prosto obeležavaju, već upravo proslavljaju. Tu imamo dva aspekta. Prvi je bogoslovski, pravoslavni. Uistinu, to

Bijeljini obilježeno 20 godina od herojskog proboja iz potpunog neprijateljskog okruženja u kome se nalazilo oko 7 000 žitelja ovog područja.     Njegovo preosveštenstvo vladika zvorničko-tuzlanski Vasilije je u obraćanju nakon parastosa pozvao srpske žitelje protjerane iz Smoluće, Potpeći i Tinje da pomognu ožalošćenim roditeljima i djeci poginulih da budu jedinstveni i sačuvaju svoja imanja, groblja i tradiciju postojbine koja je nakon rata pripala Federaciji BiH. „Ujedinite se i vapite u Federaciji i u BiH, sve do Strazbura, tražite da vam obnove kuće vaše, kao što obnavljaju drugim narodima. Jedino se Srbima u BiH ne obnavlja i ne vraća ono što je njihovo bilo“, rekao je vladika Vasilije. Predsjednik

Bijeljina – Vojska Republike Srpske, u sadejstvu sa jedinicama Ministarstva unutrašnjih poslova RS i borcima Tinje, Smoluće i Potpeći, probojem neprijateljskog obruča pre 20 godina oslobodila je oko 7.000 stanovnika ovih područja, rekao je predsednik Boračke organizacije Bijeljina Zoran Miljanović. On je na konferenciji za novinare u Bijeljini rekao da je oslobađanje bilo jedna od najhumanijih akcija, jer je stanovništvo mesecima bilo u opsadi i odolevalo stalnim napadima muslimansko–hrvatskih paravojnih formacija. „Bitkom na čijem čelu je bila Srpska garda, koju su vodili Branko Pantelić-Panter i Ljubiša Savić-Mauzer ušlo se u oko 10 kilometara neprijateljske teritorije, odblokirana su tri sela i spašeno stanovništvo“, podsetio je Miljanović. Predsednik Upravnog odbora Udruženja građana

Devetero, a možda i više stanovnika općine Barilović nedaleko Duge Rese, koji su ostali za vrijeme “Oluje” u svojim domovima, u selima Donji Skrad, Mali i Veliki Kozinac te u Kosijerskom Selu, u njima su bili ubijeni. Premda sve nadležne državne institucije znaju za te slučajeve, dosad ništa nije učinjeno – žrtve nisu ekshumirane, identificirane i dostojno sahranjene, niti su počinitelji identificirani, uhapšeni i sankcionirani. Koliko je poznato, to je područje bilo zona odgovornosti jedne dugoreške jedinice HV-a, pa bi se, uz malo dobre volje, taj zločin vrlo lako mogao riješiti. Na 373. stranici knjige “Osnovni izvještaj o kršenju ljudskih prava u Republici Hrvatskoj u 1996. godini”, što ju je 1997. izdao Hrvatski helsinški odbor