Pred Жupanijskim sudom u Rijeci danas je održano pripremno ročište za suđenje Juri Šimiću, optuženom za ratni zločin nad zarobljenim oficirima JNA u bjelovarskoj kasarni 29. septembra 1991. godine. Šimić, koji je u to vrijeme bio predsjedik regionalnog Kriznog štaba za Bilogorsko-podravsku regiju, strijeljanje je naredio nakon ulaska hrvatskih vojno-policijskih snaga u kasarnu “Božidar Adžija” u kojoj se predalo oko 60 oficira i 150 redovnih vojnika JNA, saopšteno je iz Dokumentaciono – inormacionog centra “Veritas”. Vojnici JNA bili su razoružani i postrojeni na poligonu unutar kasarne i natjerani da se skinu u potkošulje i pantalone. Prema optužnici, Šimić je izdvojio iz grupe trojicu zarobljenika – komandanta kasarne pukovnika Rajka Kovačevića

In memoriam Jovan Mirić (1935. – 2015.): U Mirićevoj knjizi ‘Sistem i kriza’ anticipirane su, piše njegov kolega Nenad Zakošek, teme na kojima će kasnije doći do otvorenog rascjepa unutar jugoslavenske političke elite Jovan Mirić Umirovljeni profesor Fakulteta političkih znanosti u Zagrebu Jovan Mirić umro je u nedjelju, 5. travnja, u 81. godini, a posljednji ispraćaj bit će u petak, 10. travnja u 14 i 30 sati na Krematoriju zagrebačkog Mirogoja. Ovog profesora, intelektualca i publicista odredile su, između ostaloga, dvije knjige čiji je autor i koje, na neki način, omeđuju njegovu profesorsku karijeru. Godine 1984., kad se kriza jugoslavenskog sistema tek nagovještavala, ali se u to vrijeme o njoj

Nedeljko Mitrović Predsjednik Republičke organizacije porodica zarobljenih, poginulih boraca i nestalih civila Nedeljko Mitrović ocijenio je povodom pravosnažne presude generalu Vojske Republike Srpske Zdravku Tolimiru da je uzaludan trud Haškog tribunala da dokaže odgovornost samo jednog naroda, jer istorija, analize i činjenice potvrđuju drugo. Mitrović je rekao Srni da potvrda kazne doživotnog zatvora generalu Tolimiru samo još jednom pokazuje da se inisistira na utvrđivanju zločina pripadnika samo jednog naroda. “Niko ne spominje velike žrtve etničkog čišćenja od 1992. do 11. jula 1995. godine”, istakao je Mitrović. Prema njegovim riječima, uzaludan je trud suda u Hagu i svih “sponzora” da dokažu odgovornost samo jednog naroda jer istorija, analize i činjenice potvrđuju

U selu Vukićevica danas je održan pomen majoru Nebojši Tepavcu, oficiru koji je 5. aprila 1999. poginuo od dejstva protivradarske rakete NATO-a dok je izvršavao zadatak u sastavu 250. Raketne brigade PVO tadašnje Vojske Jugoslavije. Predsjednik opštine Obrenovac Miroslav Čučković rekao je da ova opština i njeni građani neće zaboraviti herojsko djelo jedinice i palog majora, te istakao da jedna od ulica sada nosi ime po majoru Nebojši Tepavcu. “To je još jedan način da sve buduće generacije nikada ne zaborave ljude koji su dali život da bismo mi danas slobodno živeli”, rekao je Čučković, prenijeli su mediji u Srbiji. On ističe da je prošlo punih 16 godina od tragedije,

Svaka nada da bi bošnjačka politika mogla početi da se bavi životom nakon Dejtona izgleda kao čekanja voza koji nikada neće doći u neku zabačenu kasablijsku stanicu… Potpisivanje Dejtonskog sporazuma Piše: Nenad TADIĆ Prvi aprilski dani 1992. godine zvanično su označili početak rata u BiH – dvije decenije kasnije on traje nesmanjenom žestinom u glavama onih koji nisu ispunili svoje ratne ciljeve, prije svega unutar bošnjačke političke elite. Srbi su prihvatanjem Lisabonskog papira Жozea Kutiljera, prije početka bilo kakvih sukoba, potpisali da se neće protiviti nezavisnoj BiH, u zamjenu za svoj nacionalni kanton. Isti papir potpisali su i hrvatski predstavnici. Alija Izetbegović je povukao potpis sa već prihvaćenog papira, mada

Otkriveno telo Srbina iz Novog Travnika i utvrđen način njegove egzekucije. Sinovi morali da pređu u katoličku veru da bi preživeli Zdravko Kovač ubijen je metkom u potiljak, dok je bio u čučećem položaju, a uz njegove posmtne ostatke pronađena je i žica koja je korišćena za teško mučenje, rekao je, za “Novosti”, advokat Duško Tomić, koji sa Zdravkovom sestrom Spomenkom, pet godina traga za posmrtnim ostacima tog Srbina iz Novog Travnika, koji je odveden iz svog stana 28. maja 1992. godine i nikad se više nije vratio. Zdravka je na identifikaciji prepoznala sestra Spomenka i on će biti sahranjen na banjalučkom groblju 8. aprila, uz majku Vidosavu, koja je

Spomenik Olegu Nasovu u Novom Sadu Polaganjem cvijeća na spomen-ploču kod Varadinskog mosta, delegacija grada Novog Sada, roditelji, rodbina i prijatelji odali su poštu tragično nastradalom Olegu Nasovu, prvoj žrtvi NATO bombardovanja Novog Sada 1999. godine. Nasov je na današnji dan prije šesnaest godina poginuo kada je NATO avijacija projektilima pogodila i srušila Varadinski most preko Dunava u Novom Sadu. “Večno ćemo se sećati tragično nastradalog Nasova, prve žrtve NATO agresije, kao i Milana Bajića, poslednje žrtve koji je stradao prilikom bombardovanju Rafinerije nafte u Novom Sadu”, rekao je novinarima predsjednik Skupštine grada Novog Sada Miroslav Ilić poslije polaganja cvijeća na spomen-ploču Nasovu. Oleg Nasov, koji je tada ima 30

Marinko Bjelica iz Trnova u odbrambeno-otadžbinskom ratu izgubio je dva sina i kćerku Završne scene za dokumentarni film “Djeca”, koji realizuje produkcija Radio-televizije Republike Srpske (RTRS), snimljene su u Trnovu. “Ovaj film dokumentuje sudbine posljednjih preživjelih roditelja koji su za slobodu Srpske platili najveću cijenu”, saopšteno je iz RTRS-a. Iz produkcijske kuće RTRS podsjećaju da o ovoj antičkoj tragediji Republika Srpska još nema dokumentovan video zapis. “Zbog toga je ovaj projekat od izuzetne važnosti i po značaju svog sadržaja prevazilazi okvire Republike Srpske”, navodi se u saopštenju. U Odbrambeno-otadžbinskom ratu 17 porodica je izgubilo po tri sina koji su poginuli kao pripadnici Vojske Republike Srpske, a osamnaesta porodica, porodica Bjelica,

Jedno od dominantnih pitanja u političkim nadmetanjima u Hrvatskoj, posebno u ovoj izbornoj godini je demografija. Demografi političare opskrbljuju šokantnim podacima o “iseljenim Hrvatima” koji kontinuirano napuštaju domovinu, a taj trend se nastavlja i nakon ulaska u Evropsku uniju. Piše: Marko Roknić Tako je vođa opozicije, predsednik Hrvatske demokratske zajednice (HDZ) Tomislav Karamarko, kojeg mnogi vide kao budućeg hrvatskog premijera, neki dan izjavio da je nacionalna bezbednost Hrvatske ugrožena i zbog 100.000 mladih ljudi koji su je napustili u poslednjih nekoliko godina. – To nije samo privredni problem, pa o njemu treba razgovarati i na sednici Veća za nacionalnu bezbednost- rekao je šef HDZ, čiju je ideju pozdravio i vrh

Predsjednik Republičke organizacije porodica zarobljenih i poginulih boraca i nestalih civila Nedeljko Mitrović izjavio je Srni da bi uskoro u Zavodu za sudsku medicinu Republike Srpske trebalo da počne proces identifikacije 657 posmrtnih ostataka iz tri spomen-kosturnice u Srpskoj. Mitrović je rekao da očekuje da će prvo biti identifikovano 27 posmrtnih ostataka srpskih boraca i civila koje su zvjerski ubili mudžahedini na Ozrenu, dodavši da se za 132 posmrtna ostatka srpskih boraca i civila na tom lokalitetu još traga, jer su premješteni na nepoznatu lokaciju. Govoreći o radu Instituta za nestala lica BiH, Mitrović je ocijenio da je uspostavljanjem ove institucije zaustavljen proces traženja nestalih Srba u BiH. “Očekujemo da

Druženje boraca VRS sa područja Prnjavora na Motajici Boračka organizacija opštine Prnjavor organizovala je danas na Motajici tradicionalno druženje nekadašnjih saboraca, pripadnika Vojske Republike Srpske, kao znak sjećanja na 24. mart 1992. godine kada je zaustavljen prodor neprijateljskih jedinica prema banjalučkoj regiji. Predsjednik opštinske Boračke organizacije Vlado Жivković naglasio je da se ne smije zaboraviti da je regularna Hrvatska vojska prešla na prostor Broda i Dervente i počinila stravične zločine nad srpskim narodom, kakvi su bili pokolj u Sijekovcu i Čardaku. On kaže da nakon tih događaja iz 1992. godine političko i vojno rukovodstvo opštine Prnjavor nije moglo sjediti skrštenih ruku. “Preduzete su sve potrebne aktivnosti da se stane u

Bivši premijer Republike Srpske Dušan Kozić izjavio je danas da se na hiljade stranica svjedočenja srpskih žrtava nalazi u posjedu Tužilaštva za ratne zločine u Beogradu, ali da ono o tome ćuti, što je, kako kaže, samo po sebi grijeh, zločin i silovanje istine. Kozić je na konferenciji za novinare “Udruženja Republika Srpska – čast otadžbini” rekao da se među dosijeima koji, kako kaže, kupe prašinu u Tužilaštvu, nalaze i svjedočenja 150 Srpkinja, koje su u Sarajevu silovali vojnici Juke Prazine, a koje su razmjenjene u poodmakloj trudnoći da ne bi mogle da abortiraju i da bi se porodile u Srbiji. “Na hiljade stranica je u posjedu Tužilaštva, a oni

Šef Predstavništva Republike Srpske u Vašingtonu Obrad Kesić izjavio je da u SAD ima između 300 i 600 građana iz Republike Srpske kojima prijeti deportacija, a koji su optuženi zbog percepcije kolektivne krivice, jer su nosili uniformu Vojske Republike Srpske. Kesić je naveo da su to uglavnom oni koji su bili u vojnim jedinicama na području Podrinja, ali da neki od njih nisu ni bili u Vojsci Republike Srpske, ali su im imena na spiskovima koji se nalaze u Haškom tribunalu. “Svi bivši pripadnici Vojske Republike Srpske koji su optuženi za ratni zločin ili učešće u ratnom zločinu oslobođeni su u sudovima SAD. Nije se moglo dokazati, bar do sada,

Tužilaštvo BiH podiglo je optužnicu protiv Redže Balića zbog sumnje da je počinio zločin protiv srpskog civilnog stanovništva u mjestu Glavatičevo, opština Konjic. Balić je, kao pripadnik Diverzantsko izviđačkog odreda zvanog “Akrepi”, pri Štabu Teritorijalne odbrane Konjic, osumnjičen za ubistvo i zlostavljanje civila srpske nacionalnosti. Optužnica ga tereti da je u junu 1992. godine sa još nekoliko vojnika došao do kuće u mjestu Glavatičevo u kojem je bilo zatočeno pet civila, među kojima i jedno dijete, prenosi Birn. Balić se sumnjiči da je, nakon toga, ispred kuće iz vatrenog oružja ubio muškaraca, a zatim u kući psihički i fizički zlostavljao i maltretirao zatočenu ženu. Optužnica je proslijeđena Sudu BiH na

U crkvi Svetog Đorđa u Bijeljini danas je služen parastos za 68 boraca Vojske Republike Srpske (VRS) poginulih u odbrambeno-otadžbinskom ratu, na majevičkom ratištu u Teočaku. Prema riječima predsjednika Opštinske organizacije zarobljenih i poginulih boraca Bijeljina Жarka Radića, na današnji dan 1993. i istog dana 1994. godine, na ovom ratištu poginuo je najveći broj boraca. “Zato smo odlučili da na ovaj dan, a činimo to već petu godinu, parasatosom i polaganjem vijenaca i cvijeća, obilježimo dan stradanja naših najmilijih. Prema našoj evidenciji, u Teočaku ih je poginulo 68, a od tada nijednog preživjelog borca, nažalost, nismo razmijenili”, rekao je Radić novinarima. On je napomenuo da se četiri tijela stradalih sa