Oko 10.000 Srba okupilo se kod manastira Krušedol na tradicionalnom saboru Krajišnika i evocirali su uspomene na zavičaj Drevna zadužbina Brankovića, manastir Krušedol na Fruškoj gori, u subotu je prigrlio preko deset hiljada ljudi koji su se iz mnogih krajeva Srbije, Republike Srpske, Makedonije, Hrvatske… okupili na 11. narodno-crkvenom saboru “Krušedolska zvona”. Krajišnici su se poklonili senima onih koji su, 1995. godine stradali u hrvatskom napadu na Zapadnu Slavoniju, ali i svih žrtava ratova od 1991. do 1999. godine i svih svojih zemljaka koji su, u međuvremenu umrli u čemeru izbeglištva. Sreli su se prijatelji, poznanici i bivše komšije iz krajeva odakle su proterani, i gde su im počupani koreni,

U Krušedolu na Fruškoj Gori danas je održan Svesrpski sabor “Krušedolska zvona” na kojem se okupilo oko pet hiljada ljudi, uglavnom Srba protjeranih sa svojih vjekovnih ognjišta u hrvatskim vojnim i policijskim akcijama “Bljesak” i “Oluja”. Njihova preosveštenstva episkop sremski Vasilije i episkop američki Longin služili su Svetu arhijerejsku liturgiju u manastiru Krušedol. Poslije liturgije služen je parastos poginulim Srbima iz Hrvatske tokom 20. vijeka, kao i Srbima koji su umrli u izbjeglištvu. Besjedu pred krušedolskim manastirom održao je akademik Matija Bećković koji je podsjetio da su početak i kraj 20. vijeka obilježile dvije izbjegličke kolone. “Počelo je golgotom preko Albanije, a završilo se golgotom preko Jugoslavije. Jedna kolona se

Busije obeležile dve decenije od nastanka najvećeg prognaničkog naselja u Srbiji i proslavile slavu. Ovde se skućilo 2.000 prognanih krajiških porodica Seme i uspomene, ikone i slave, grumen zavičajne zemlje, kamen iz temelja nekadašnjeg doma, preneli su prognani Krajišnici u Busije, nadomak Beograda, na golu ledinu između Batajnice i Ugrinovaca. Pre dve decenije udarili su prve temelje Tomići iz Virovitice, Bradonjići iz Podravske Slatine, Nikolići iz Kistanja. Sledili su ih i drugi krajiški domaćini iz Like, Dalmacije, sa Korduna i Banije. Na nekadašnjim golim ledinama niklo je najveće naselje prognanika iz Hrvatske, upisanih u listu izgona, od devedesetih do konačnog progona u “Oluji”, leta 1995. godine. Busije danas imaju više

Dokumentaciono informativni centar Veritas saopštio je danas da posmrtni ostaci ekshumirani na Novom groblju u Glini prošle sedmice pripadaju srpskim civilima stradalim u hrvatskoj akciji Oluja Dokumentaciono informativni centar Veritas saopštio je danas da posmrtni ostaci ekshumirani na Novom groblju u Glini prošle sedmice pripadaju srpskim civilima stradalim u hrvatskoj akciji Oluja. U saopštenju se navodi da je ekshumirano 36 posmrtnih ostataka, te da hrvatske strana tvrdi da je reč o neidentifikkovanim posmrtnim ostacima iz “Domovinskog rata” osoba poginulih 1995. godine, koji su “nakon sprovedene humane asanacije” bili ukopani u pojedinačnim grobnicama. Komisija Vlade Srbije za nestala lica, čiji predstavnici su kao stručni saradnici prisustvovasli ekshumaciji, međuitm, saopštili su da

Predsjednik Saveza Srba iz regiona Miodrag Linta poručio je da nadležni organi Srbije imaju obavezu da insistiraju od Hrvatske da se procesuiranje za ratne zločine sprovede dosljedno, bez obzira ko je počinilac, a ko žrtva. Linta ističe da zločin ne može biti opravdan kao što se ne može opravdati ni njegovo nekažnjavanje. On je ocijenio da je bilo krajnje vrijeme da su na Novom groblju u Glini nadležni državni organi Hrvatske započeli proces ekshumacije posmrtnih ostataka Srba koji su stradali tokom i poslije zločinačke akcije “Oluja”. “Tragična je činjenica da je od 6. do 9. avgusta 1995. godine u napadima hrvatske i bošnjačke vojske na izbjegličku kolonu između Gline i

Plemeniti gest Krajišnika iz Sidneja, koji su nedavno poslali donaciju od 1.030 dolara za podizanje spomen-obeležja u Banstolu na Fruškoj gori, bio je i povod da naše beogradsko Dopisništvo još jednom poseti Branko Simonović, predsednik Udruženja građana Klub svih generacija sa Banstola, koji je pokrenuo inicijativu za izgradnju crkve, kako bi taj dar preuzeo. Na našu čast i zadovoljstvo stigao je u društvu Milene Čanković, rodom iz Srednje Gore kod Udbine, koja danas živi u Švajcarskoj, dame koja je svoj prvenac, knjigu “Divani ličkih spomenika”, posvetila krajiškom narodu, svim nestalim, ubijenim, upokojenim i rasejanim po belom svetu. I ne samo to, jer će sav prihod od ove knjige pisane na

Dokumentacioni-informativni centar “Veritas” saopštio je da se više od 20 godina zna da su na lokaciji Šaš u opštini Sunja u Hrvatskoj bile pokopane srpske žrtve “Oluje”, a da je za devetoro davno potvrđena i preliminarna identifikacija. U saopštenju, povodom završetka ekshumacije ostataka 13 srpskih žrtava sa mjesnog groblja Šaša, navodi se da je na toj lokaciji bilo pokopano 15 posmrtnih ostataka, od kojih je pet bilo pod imenom, a ostali pod oznakom NN. “Veritas” se u ovoj tvrdnji poziva na “Popis poginulih lica u akciji `Oluja` sa mjestom pokopa posmrtnih ostataka” koji je Hrvatska predala srpskoj strani u martu 1996. godine. Na lokaciji Šaš kod Sunje pod imenom Mile