Radio-televizija Republike Srpske organizuje   promociju 7. sezone emisije „Nekad bilo“,na kojoj će ekskluzivno biti predstavljene dvije knjige:„Između srpa i čekića“ autora dr Srđana Cvetkovića i „Draža Mihailović-Smrt duža od života“, autora Pere Simića       Promocija  će biti održana u petak, 28. septembra, sa početkom u 19 časova, u Multimedijalnoj sali RTV doma, Trg Republike Srpske br. 9. Radio – televizija Republike Srpske.     Promociji će prisustvovati: istoričar i sekretar Državne komisije za tajne grobnice ubijenih posle 12. septembra 1944., autor knjige „Između srpa i čekića“ – dr Srđan Cvetković, novinar i publicista knjige „Draža Mihailović-Smrt duža od života“ Pero Simić, koordinatorka projekta popisa žrtava 2. svjetskog rata, Zorica Marinković i autor i urednik emisije

U Doboju je juče iz štampe izašla knjiga “Bitka za Vozuću 1992-1995” autora Nenada Cvjetkovića, predratnog i ratnog novinara iz Vozuće, koji sada živi u SAD. Knjiga “Bitka za Vozuću 1992-1995”, koju je štampalo preduzeće “Grafičar”, sadrži više od 400 fotografija ukupno 1.072 poginula srpska borca i civila u troipogodišnjoj opsadi Vozuće. U opsadi Vozuće učestvovale su muslimanske jedinice iz 18 opština sa prostora Federacije BiH, kao i odred “El mudžahid”, kojeg su činili mudžahedini iz 40 država svijeta. “Autor knjige je odlučio da po jedan primjerak ove knjige bude poklonjen učesnicima ovogodišnjeg ozrensko-vozućkog marša `Stazom egzodusa 2012`”, izjavio je Srni predsjednik Zavičajnim udruženjem Zavidovićana u Doboju Zoran Blagojević. Blagojević je

Društvo srpsko-ruskog prijateljstva i dijaspore „Resurs“ iz Novog Sada, Centar nacionalne slave i Fond Andreja Prvozvanog iz Moskve organizuju  promociju knjige Galjine Ševcove “Ruski humanitarni pohod na Balkan” koja se bavi ruskom humanitarnom misijom u Srbiji u balkanskim ratovima.   Na promociji će govoriti pored autorke: Njegovo Visoko Preosveštenstvo Arhiepiskop švajcarski i zapadnoervopski Mihail, Predstavnici Fonda Andreja Prvozvanog i Centra nacionalne slave, Radojka Kovač, predsednik Društva “Resurs”, Ana Filimonova, naučni saradnik instituta RAN, Ivana Žigon, predsednik Društva srpsko-ruskog prijateljstva. Prezentacija knjige i razgovor o njoj će se održati u Svečanoj sali Matice srpske u 18 časova u subotu 22. septembra.

Dečak iz Žute kuće je najšokantniji roman ikada objavljen u svetu, autobiografska ispovest posle koje čovečanstvo nikada više neće biti isto. U autorskom posredništvu Saše Milivojeva Dečak svedok priča o užasima koje je kao dvanaestogodišnjak preživeo u svojoj zemlji: O Žutoj kući i logorima, o kidnapovanim civilima, o ispijanju njihove krvi i krijumčarenju njihovih organa, o ratnim zločinima i najbrutalnijim ubistvima, o silovanju, patnjama, etničkim čišćenjima, genocidu, tajnim grobnicama… Roman Dečak iz Žute kuće, građen na nekoliko narativnih nivoa, istovremeno otkriva podvale u bliskoj i aktuelnoj istoriji, razrešava političke nedoumice. O integracijama, očuvanju teritorijalnog integriteta i identiteta jedne suverene zemlje. O kriminalu i korupciji, o stradanjima političkih neistomišljenika pod velom

Srpska kultura ne može da iskusi, niti da izdrži, pogotovo ne može da proceni van klišea, da se praktično distancira od predrasuda i da, istovremeno, dublje u sebe pohrani saznanje da je srpski narod pretrpeo genocid. – Milo Lompar, Moralistički fragmenti[1] U zaglušujućoj kakofoniji koja godinama dopire od različitih javnih delatnika i u kojoj se, sa potpuno ideologizovanih pozicija poziva da se srpski narod suoči sa zločinima koje su njegovi sunarodnici počinili u ratnim dešavanjima na teritoriji bivše Jugoslavije, teško je zamisliti veće osveženje od ove knjige. I pored toga što je ovakav poziv sasvim legitiman, mora se naglasiti da ako izostane uravnotežen pogled na ratna dešavanja, i na žrtve

Članovi Srbskog sabranja „Baštionik“ iz Banjaluke od 01- 04. 09. ove godine, bili su domaćini gostima iz Češke, aktivistima udruženja Češko-srpskog prijateljstva, koje je predvodio prof. dr Rajko Doleček. Zajedno sa našim gostima prisustvovali smo Svetoj Liturgiji u crkvi Svetog Georgija u Drakuliću, posjetili spomenik Srbima pobijenim od strane hrvatskih ustaša u februaru 1942. u banjalučkom prigradskom naselju Šargovac, kao i osnovnu školu „Đura Jakšić“ u Šargovcu iz koje su 07.02.1942. hrvatske ustaše izdvojile 54 srpske djece od prvog do petog razreda i poklali ih u školi. Istinu o ovom zločinu naši prijatelji će ponijeti u Češku i publikovati kao i njihove dosadašnje članke i knjige o srpskim stradanjima. Gospodin

ČETVRTAK, 23. JUN 2011. U 19 ČASOVA VIJEĆNICA BANSKOG DVORA   NA PROMOCIJI GOVORE: EFRAIM ZUROF , CENTAR SIMONA VIZENTALA, JERUSALIM ARHIMANDRIT JOVAN ĆULIBRK, ODBOR ZA JASENOVAC SPC

Najviše je knjiga bacano direktno na smetlište, a bile su nošene i u kontejnere. Građani bi često reagirali na takve stvari, bilo pismima u novinama, bilo prijavama. Bilo je i primjera spaljivanja knjiga. Recimo, vaš kolega Igor Lasić opisuje jedan takav slučaj u školi u Velikoj Gorici. Bilo je toga i drugdje, primjerice u Požegi i nekim drugim mjestima, ističe Ante Lešaja, autor knjige “Knjigocid – uništavanje knjiga u Hrvatskoj 1990-ih” o sustavnom čišćenju hrvatskih biblioteka od nepoželjnih autora i naslova Višegodišnji rad na skupljanju materijala o izbacivanju knjiga iz hrvatskih knjižnica tokom devedesetih godina, koji je poduzeo publicist, prevodilac i knjižničar Ante Lešaja, na kraju je urodio knjigom pod naslovom

Glineni vojnik je priča o dobrom čoveku u zlu vremenu. Priča o Lazaru novog doba čija vrlina pobeđuje po cenu vlastite žrtve. Lazar je na prvom mestu čovek, pa tek onda pripadnik jednog od dva srodna a zavađena naroda – srpskog i hrvatskog, sin časnog jugoslovenskog oficira i blage majke.   Istančanog senzibiliteta i visoko obrazovan, Lazar govori o porodičnoj i narodnoj istoriji od Prvog svetskog rata do poslednjeg, građanskog rata u bivšoj Jugoslaviji. Njegova reč je istinita i nedvosmislena, a time oštrija i bolnija za sve koji istinu zamenjuju lažju, a čovečnost mržnjom.   Poreklom iz Gline na Baniji, Lazar je kao mali pravio glinene vojnike, zagledan u svoje

Zavičaj, najlepša reč! On je majčino gnezdo, očeva snaga. Vedrina i oblak. Pesma koja snaži, nesreća koja boli. Zavičaj je dvorište na koje prvi put staje nesigurna dečja noga… zapisaće Miljka Kajganić u “Crkvi na točkovima”, knjizi kratke proze, kako ju je u recenziji označio dr Duško Babić.     ŠTIVO IZ ZAVIČAJA: Miljka Kajganić A zavičaj gospođe Kajganić, rođene Bekić, profesorke jugoslovenske književnosti i srpskohrvatskog jezika (tako se to nekada zvalo) je Kordun čiji žitelji su se, smešteni na prostoru između dva moćna carstva grčevito borili da opstanu i da svima budu “pravi”. Ali, stalno su ih proglašavali krivima, zbog čega su “sve dok carevine nisu posustale u osvajanju

Uništavanje knjiga tokom 90-ih proteklo je u potpunoj šutnji, uz odobravanje politike i brojnih intelektualaca, a najveća ironija svakog knjigocida i jest u tome da će na koncu svaki završiti u knjizi, rečeno je na promociji knjige “Knjigocid – uništavanje knjiga u Hrvatskoj tijekom 90-ih”, autora Ante Lešaje, penzionisanog univerzitetskog profesora ekonomije. On je 20-ak godina istraživao uništavanje knjiga pisanih na ćirilici i djela srpskih autora po Hrvatskoj, ali i onih koja su se bavila antifašizmom i radničkim samoupravljanjem. – Ante Lešaja je istraživao kako su se od 1992. sistematski uništavale knjige koje su se jezički, pismom, nacionalno, ideološki ili na neki drugi način razlikovale od stanja duha 90-ih godina u Hrvatskoj,

Mnoge krajeve i naselja naše zemlje u toku drugog svjetskog rata, zbog mnogih već znanih, utvrđenih i dokazanih okolnosti, zadesile su strahote uništavanja i razaranja, a iznad svega užasna stradanja najdragocjenijeg kapitala-ljudskih života.       PROČITAJTE KNjIGU   MILOŠ PUZIĆ: DA SE NE PONOVI Acrobat PDF dokument

U ovoj su knjizi sabrani dokumenti koji su se, u momentu sastavljanja, našli na dohvatu. U njoj se nalaze protunarodna i zločinačka djela jednog dijela katoličkog klera samo sa teritorija narodnih republika Hrvatske, Bosne i Hercegovine. Knjiga nije sastavljena za to da prikaže svu historijsku odgovornost tog dijela klera na najcrnije dane naše bliske prošlosti. Da bi se u cjelosti prikazalo što su sve pojedinci i skupine svećeničke uradile za osnivanje i širenje ustaške terorističke organizacije, koliko su odgovorni za pripremanje okupacije naše zemlje, za izdaju i porobljavanje svoga naroda koliko su se angažovali za okupatorsko-ustašku vlast, koliko su u cjelosti – direktno ili indirektno, materijalno i moralno – učestvovali u nebrojenim ustaškim zločinima, i konačno, u kojoj se