U Gradišci je večeras predstavljena knjiga “Trinaest skojevki i tri pionira” u kojoj autora Danilo Karapetrović piše o zločinu koji su izvršili Čerkezi januara 1944. godine na Kozari. Autor je rekao da je ova knjiga rukopis o stradanju trinaest skojevki i tri pionira, koje su na zvjerski način ubili Čerkezi u noći sa 9. na 10. januar 1944. godine na Kozari, sedam kilometara od Gornjih Podgradaca prema Mrakovici. “Skojevke, koje su većinom imale 15 i 16 godina, nakon izvršenog zadatka vraćale su se iz bolnice u Bukovici i upale u zasjedu Čerkeza. Pošto im nisu htjele odati gdje se skriva potkozarski narod i partizani iživljavali su se nad njima, urezivali

  U susret kanonizaciji zločinačkog kardinala Stepinca, iz štampe je izašlo novo izdanje rasprodate kultne knjige Vasilija Krestića, Genocidom do Velike Hrvatske. Sinteza zločina nad Srbima kroz vekove! U jednom od svojih najpoznatijih dela, akademik Krestić istražuje viševekovni suživot Srba i Hrvata, da bi pronašao korene genocida nad srpskim narodom u 20. veku. Njegova bespoštedna analiza hrabro imenuje krivce, upozorava na političku naivnost srpskog naroda i poziva na oprez u budućnosti. Rekli su o knjizi: Dragan Nedeljković: „Posle genocida nad Srbima u vreme Pavelićeve NDH, i poslednjeg, u Tuđmanovo doba, nameće se pitanje: kako je taj grozni zločin bio moguć i zašto se desio? Vasilije Krestić smatra da se na

Promocija knjige “Prognani Orfeji” u Prijedoru Antologija izbjeglih srpskih pjesnika “Prognani Orfeji”, promovisana je večeras u Galeriji “`96” u Prijedoru. Antologija srpske izbjegličke poezije sa područja Hrvatske, BiH i Kosova i Metohije s kraja 20. vijeka objavljena je prije četiri dana u izdanju kulturne institucije “Brankovo kolo” i večeras je prvi put promovisana. Antologiju je sastavio direktor “Brankovog kola” Nenad Grujičić koji je istakao da je ova knjiga posebna zbog toga što se ovom tematikom na Balkanu i šire do sada niko nije bavio. U antologiji čitaoci mogu naći 116 pjesnika, od najstarijih, rođenih prije Drugog svjetskog rata, pa do najnovijih koji su još bili djeca u vrijeme izbjeglištva i

Ro­man srp­skog knji­žev­ni­ka Đu­re Ma­ri­či­ća iza­šao iz štam­pe u iz­da­nju auto­ra Naj­no­vi­ji ro­man srp­skog knji­žev­ni­ka Đu­re Ma­ri­či­ća ko­ji, kao pen­zi­o­ner, ži­vi u se­lu Жa­ži­na, ne­da­le­ko Si­ska, u Hr­vat­skoj, pro­le­tos je iza­šao iz štam­pe u iz­da­nju auto­ra. Na­slov ro­ma­na je „Ra­đa­nje gra­da”, a u pod­na­slo­vu sto­ji: „Za­gre­bač­ko-si­sač­ki ro­man”. Na­i­me, rad­nja se do­ga­đa u Za­gre­bu i Si­sku i ob­u­hva­ta pe­ri­od Ti­to­ve Ju­go­sla­vi­je, od 1950. do 1990, do po­ja­ve vi­še­stra­nač­ja. Knji­ga je dru­gi deo za­mi­šlje­ne tri­lo­gi­je o ra­se­lja­va­nju Kra­ji­šni­ka po­sle Dru­gog svet­skog ra­ta. Fa­mi­li­ja ofi­ci­ra JNA Pe­tra Sa­vi­ća, ra­di ško­lo­va­nja naj­sta­ri­jeg si­na Dra­ga­na, se­li se iz pod­gr­meč­kog se­la Ha­ša­ni u Za­greb. Deo sta­nov­ni­ka ta­ko­zva­nog Pa­ve­li­će­vog na­se­lja, u pri­grad­skom de­lu Za­gre­ba, Du­bra­vi, ne do­če­ku­je

Promocija knjige održaće se u Jevrejskom kulturnom centru ”Arije Livne” u Banjoj Luci 30. juna 2015. godine.   Knjiga ”Zaboravljeni” Sa velikim zadovoljstvom Memorijalni centar Donja Gradina i Jevrejski kulturni centar ”Arije Livne” pozivaju Vas na promociju knjige   ”ZABORAVLJENI” Knjiga o posljednjim jasenovačkim logorašima,   autora Dejana Motla i Đorđa Mihovilovića   O knjizi govore:   Jovan Ćulibrk, episkop slavonsko-pakrački, mr Жeljko Vujadinović i  Dejan Motl, autor   Moderator Zoran Pejašinović   Jevrejski kulturni centar ”Arije Livne”, Banja Luka, 30. jun 2015. godine u 20 časova.   Plakat ”Zaboravljeni”   Vezane vijesti: Pohod srpskim stratištima – Jadovno 1941. IZLOЖBA “PROBOJ IZ LOGORA JASENOVAC” U SLAVU ЖIVOTA obilježavanje 70 godina

U izdanju Udruženja “Jadovno 1941.” iz Banjaluke, objavljena je knjiga “(H)istorija osušene zbilje” autora Nikole Kopca, koja govori o ponavljanju paklenog progona i pogroma u osmišljenom programu smrti namijenjenog Srbima iz Hrvatske. U knjizi je opisana nova forma tragedije krajiških Srba, kao nasljedna sudbina prošlih vremena. Tematsko srce knjige je – novo iskušenje Srba iz Hrvatske u staroj strategiji “noža i križa”. U centru “priče” je Kopčevo rodno selo Trepča, “raslo, stasalo i ubijeno na pragu Zagreba”. Kobac kaže da je “(H)istorija osušene zbilje” zaštitna povelja vječnog vlasništva rodnog zavičaja, “gruntovni list koji miriše na duše protjeranih”. “Nikola je okovan krajem koga više nema. Iako živi posvuda i svagdje može

Knjiga Polja nesreće U izdanju izdavačke kuće “Vukotić media” iz Beograda danas je objavljena knjiga “Polja nesreće”, prva hronika stradanja Srba u BiH od 1992-1995. godine, koju je sačinio Milivoje Ivanišević. Baveći se ovom crnom statistikom još od početka ratnih sukoba u bivšoj Jugoslaviji, o čemu je objavio desetine knjiga, Ivanišević je u ovom djelu, na njemu svojstven, sistematičan način, obradio podatke o stradanju našeg naroda u 67 opština u BiH, saopšteno je iz izdavačke kuće “Vukotić media”. “Opština po opštinu, selo po selo, ime po ime, Ivanišević je izneo pojedinosti o ubijanju 4.421 lica, od kojih 810 žena i 3.600 lica. Nažalost, to je samo deo podataka. Ivanišević ovom

Prošlo je gotovo dve decenije od kontroverznih dešavanja u Srebrenici u leto 1995.godine. Od nasilnih događaja koji su im prethodili a koji su obeležili raspad Jugoslavije protekao je i duži vremenski period. Ipak, i pored toga malo koji od ovih događaja je odgovorno i stručno istorijski istražen. Ovome su delimično doprineli uobičajni činioci kada je reč o nedavnim istorijskim dešavanjima – slaba dostupnost adekvatne istorijske građe i nedostupnost značajnog dela arhivskog materijala. Ipak korpus građe kojim raspolaže potencijalni istraživač jugoslovenske krize nije zanemarljiv. Veliki broj dokumenata korišćen je kao dokazni materijal u raznim sudskim procesima pred Haškim tribunalom pa su potom na različite načine postali dostupni javnosti, mnogi učesnici ostavili

Majke i udovice su ponavljale: “Da znadoh gde mu je grob, kao da bi se vratio živ” Matija Bećković besedi na parastosu TOG 16. juna, kojega su u dolini Kamničke Bistrije bojili sunce, sjeta i otmeno dostojanstvo preživjelih i potomaka ubijenih, nadahnuto je besjedio akademik Matija Bećković. “Došao sam na ovo sveto mesto kao sin svoga oca i izaslanik prestolonaslednika Aleksandra, čijem je ocu, kralju Petru Drugom bila zakleta ona vojska čiji je oficir bio moj otac, a ovde joj je poslednja od bezbroj masovnih grobnica. Došao sam zbog onog zbog čega se dolazi na groblje, da kažem ono što se na groblju govori. Ali prvi dolazak sina na grob

Dok na pitanje: “Kaine, gdje ti je brat?”, ne čujemo odgovor: “Eno ga u Sloveniji”, nećemo imati budućnosti Mitropolit Amfilohije, vladika Joanikije, Čedo Vukmanović i Matija Bećković OSVANUO je sunčani 16. jun 2005. Iz Podgorice je avionom u Ljubljanu stiglo blizu dvije stotine ljudi. Nemali broj njih je došao svojim kolima, autobusima, vozovima. U svečanim odijelima, ozbiljni i tužni, ali srećni što će prisustvovati prvom opijelu onih za čije se grobnice nije znalo šest decenija, stigli su u Kamničku Bistricu. Bez ijednog barjaka, truba, bez talambasa i osvetničkih pokliča. – Srećna sam, iako je tuge, odavno naslagane, mnogo. Doživjela sam da, eto, svom ocu zapalim svijeću na mjestu gdje počivaju

Naredba o vraćanju u Jugoslaviju se odnosila na Hrvate i ostale, sa izuzetkom četnika. Svi koji su bili protiv komunista proglašeni su fašistima Britanci vraćaju Srpski dobrovoljački korpus BORIVOJE M. Karapandžić u svojoj knjizi “Jugoslovensko krvavo proljeće 1945” piše da su četnici, nastojeći da što prije ostvare kontakt sa saveznicima, napisali pismo, mastilom, ćirilicom, na kockastom trgovačkom papiru, adresovano na savezničkog komandanta (autor mu ne navodi ime) u Koruškoj. U njemu je pisalo: “Jugoslovenska vojska u otadžbini iz Crne Gore, Boke i Starog Rasa obraća se savezničkom komandantu sa molbom da nas prihvati i pruži politički azil do našeg ponovnog povratka u domovinu. Nama se u borbi protiv okupatora, nametnula

Kroz Sloveniju smo putovali danima, zapisao je u svom svedočanstvu Radojica Vujačić Izbeglički logor u Vetrini maja ili juna 1945. godine – Kroz Sloveniju smo putovali danima, zapisao je u svom svedočanstvu Radojica Vujačić. Negdje brže, nekad sporije, stalno očekujući partizanske zasjede. U nastojanju da skratimo put do saveznika, do austrijske granice, kretali smo se obično cestama, ali i seoskim putevima, raznim prečicama gdje je to bilo moguće, preko brežuljaka, brdovitih terena, pa i sasvim strmih prevoja kao što su Kamniške Alpe… Vozila su bila pretrpana, na njima su sjedjela djeca, starci, bio je tu namještaj, hrana… Pored vozila su hodali muškarci, naoružani, bez oružja, djeca, žene, ranjenici. Hodali su

Umor, glad, strah i neizvesnost lomili su ljude, obeshrabrivali ih, otupljivali čula. Zajedno su se povlačili poraženi Nemci, ustaše, domobrani, ljotićevci, četnici Жrtva Dragiša Vasić i krvnik Sekula Drljević PREOSTALI četnici iz formacija Pavla Đurišića svrstani u tri “zelenaške brigade” (Prva brigada “Vuk Mićunović”, Druga brigada “Bajo Pivljanin” i Treća brigada “Nikac od Rovina”), krenuli su ka Zidanom Mostu. Umjesto šajkača vojnici su dobili crnogorske kape obavijene platnom zelene boje. Niži komandni kadar je uglavnom ostao isti, a komandante brigada je postavljao Sekula Drljević. Po svjedočenju Predraga Miša Cemovića, čim su se oslobodili ustaške kontrole ubijeni su Boško Agram, Vukosav Drljević i Dušan Krivokapić, kao i gardista, izvjesni Kršikapa. Gotovo

U Kulturnom centru Istočno Novo Sarajevo u utorak, 21. aprila, biće predstavljena knjiga “Mitropolit Sveti Petar Zimonjić” čiji je autor sveštenik Ranko Bilinac. Riječ je o doktorskom radu protojereja Bilinca, koji je odbranjen na katedri za istoriju Filozofskog fakulteta Univerziteta u Istočnom Sarajevu. Autor u knjizi govori o životu i radu mitropolita hercegovačkog i primorskog Petra Zimonjića koji je mučenički postradao 1941. godine od ustaša. Jedan od recenzenata umirovljeni episkop zahumsko-hercegovački i primorski Atanasije ističe da se knjiga, iako stručna istorijsko-bogoslovska studija, čita sa velikom pažnjom, i zbog značaja mitropolita Petra Zimonjića u novijoj crkvenoj i nacionalnoj istoriji, ali i zbog obilja podataka i materijala koji sadrži, kao i načina