Predsjednik Saveza Srba iz regiona Miodrag Linta ocijenio je skandaloznom odluku Međunarodne organizacije rada, prema kojoj Hrvatska nije dužna da protjeranim Srbima isplati zaostale neisplaćene penzije za period od 1991. godine do ponovne uspostave plaćanja. “Ovo je jedna u nizu skandaloznih odluka raznih međunarodnih institucija, kojom se otvoreno staje na stranu Hrvatske, koja 22 godine od završetka rata sistematski krši ljudska prava stotina hiljada protjeranih Srba”, naveo je Linta u pisanoj izjavi za medije. On ističe da je jasno da protjerani Srbi ne mogu ni u Hrvatskoj ni u međunarodnoj zajednici da ostvare svoja osnovna imovinska, stečena i brojna druga prava. “Glavni razlog jeste činjenica da vodeće sile Zapada i

Stotinjak ljudi okupilo se danas ispred zgrade Ministarstva prosvjete Crne Gore u Podgorici u znak protesta zbog diskriminacije ćiriličnog pisma i srpskog jezika u toj državi. Po završetku skupa, koji je organizovao opozicioni Demokratski front, tročlana delegacija otišla je na sastanak sa resornim ministrom Damirom Šehovićem, a njihov prvi zahtjev biće da na zgradu Ministarstva bude postavljena ćirilična tabla. Organizatori skupa su ukazali da se mnogi učenici i njihovi roditelji ovih dana suočavaju sa nemogućnošću da dobiju svjedočanstva i ostala školska dokumenta na ćirilici, te da vlast sve radi da se izbjegne zakonska i ustavna jednakost ćirilice i latinice. Obraćajući se okupljenima, poslanik Demokratske narodne partije Milun Zogović rekao je

Spasla se Crna Gora. Makedonije je sa Zaevim uveliko na putu spasa, još samo da se spasi Srbija. Rastrčali se NATO emisari po Srbiji. Mrse, mešetare, petljaju, prete narodu. Nema nam spasa bez NATO pakta. Srbija je sledeća. Ima par dana pokrenuta prava ofanziva. Zamenik pomoćnika američkog državnog sekretara Brajan Hojt Ji savetuje – „Srbija ne treba da gleda unazad, nego unapred“, pravo u NATO i Ameriku. Amerika na Balkanu „širi dobrostanje“, uticaj Rusije je „maligan“. Zasedali emisari juče u Beogradu. „Osnovna slabost srpskih elita jeste njihova nesposobnost da isporuče građanima rezultate, a Rusija to koristi za ostvarinje svojih interesa“, zaključili. „Rusija inspiriše srpsku elitu da je moguć drugačiji svetski

Povraćaj oduzetih oranica ide sporo zbog zakonskih teškoća, ali i domaćih tajkuna i monopolista, koji na sve načine pokušavaju da zakoče ovaj proces U Srbiji je do sada građanima vraćeno 21.834 hektara oranica, oduzetih posle Drugog svetskog rata, a očekuje se vraćanje još oko 80.000 hektara, kaže za “Novosti” Strahinja Sekulić, direktor Agencije za restituciju. Ukupno je vraćeno oko 20 odsto potraživanog, a kada se postupak završi procene su da će ne manje od 5.000 porodica, odnosno oko 40.000 ljudi, dobiti nazad ono što su im komunisti oduzeli. Situacija sa crkvenom restitucijom daleko je bolja. U rukama crkava i verskih zajednica ponovo se nalazi više od 80 odsto obradivih površina

Pozivamo vas, da u ponedeljak, 19. juna 2017. godine, u 19 časova, u velikoj sali parohijskog doma Hrama Sv. Save na Vračaru (Krušedolska 2/A) prisustvujete predavanju na temu „Nevidljivi lanci modernog ropstva“. O ovoj temi govoriće: prof. dr Momir Bulatović (bivši premijer SRJ i nekadašnji predsednik Crne Gore) Tribina se održava u organizaciji Hrama Sv. Save na Vračaru i Svetosavske omladinske zajednice Arhiepiskopije beogradsko-karlovačke. Ulaz je slobodan.     Svetosavska omladinska zajednica Arhiepiskopije beogradsko-karlovačke Kralja Petra br. 5, 11000 Beograd Telefon: +381 (64) 800 43 92 E-pošta: [email protected] Veb-portal: www.sozbg.rs

Prvi planovi za uništavanje svih Slovena pripisuju se nacističkoj Nemačkoj, odnosno Adolfu Hitleru. No srpski komunista Predrag Miličević objavio je u Rusiji knjigu „Šest agresija Zapada protiv Južnih Slovena u XX veku“, koja jasno pokazuje želju Zapada da na ovom delu planete u potpunosti uništi Slovene. Postoji li plan uništenja Slovena? Šta kažu činjenice? Hitlera danas nema, ali se balkanskim Srbima oduzimaju teritorije, tako neophodne za razvoj i razmah života (u Hrvatskoj, BiH, samoj Srbiji, lišenoj Kosova i Metohije, pa Crnoj Gori…), odnosno ne dozvoljava im se ujedinjenje. No nisu samo Južni Sloveni na meti. Šta je sa Lužičkim Srbima? Šta je sa Ukrajincima? Šta je sa Rusima i bivšim

Novi državi sekretar hrvatskog Ministarstva pravde je Josip Salapić – “crnokošuljaš” iz desno orijentisanog Hrvatskog demokratskog saveza Slavonije i Baranje (HDSSB), čiji je osnivač osuđeni ratni zločinac Branimir Glavaš. Salapić je, inače, poznat po oblačenju u crnu uniformu Branimira Glavaša, koji je nepravosnažno osuđen za ratne zločine. Član je Slavonske sokolske garde, ili skraćeno “Š garde”, najpoznatije po postrojavanju na Markovom trgu, peneo je portal Indeks. Kao da navlačenje uniforme Glavaševih crnokošuljaša nije dovoljno, ovaj slavonski “sokolski gardist” nikad nije odslužio vojsku, navodi portal. “Ko misli da je Slavonska sokolska garda vojska, taj je glup. Prema našem Statutu, to je unutarstranački klub za sport, rekreaciju, protokole i unutarstranačku redarsku službu. U

Vlasnik kuće u mjestu Morančani u mjesnoj zajednici Ljubače, nedaleko od Tuzle, zatražio kažnjavanje odgovornih što su ispred njegove porodične kuće uklonili islamističku zastavu koja je izazvala šok među tamošnjih mještanima, uglavnom hrvatske nacionalnosti! Prigovor i zahtjev za kažnjavanje agencija i osoba koje su povrijedile privatnost i po njegovim tvrdnjama nelegalno upale u njegovu nekretninu uputio je Sanel Jaranović koji živi u Njemačkoj gdje radi kao trgovac automobilima. Iako je javnost ranije vjerovala kako je nepoznata osoba ili pak sam Jaranović postavio zastavu Kavkaskih emirata, terorističke organizacije koja je bliska Islamskoj držav, to ipak nije potpuno ispravno. Zastava crne boje s iscrtanom sabljom i arapskim pismom ustvari je ratna zastava

Hrvatski logoraši iz ratova devedesetih godina prošlog vijeka zalažu se da ustaški pozdrav “Za dom spremni!” ne bude više osporavan i tvrde da je on, zapravo, pozdrav Hrvatskih odbrambenih snaga /HOS/ i hrvatskih boraca iz posljednjih ratova. Oni okrivljuju zastupnike SDP-a da u Saboru pokušavaju da “kriminalizuju pozdrav `Za dom spremni!`, koji je korišten u domovinskom ratu, njegovim izjednačavanjem sa ustaškim pozdravom koji se koristio tokom Nezavisne Države Hrvatske /NDH/”. Logoraši tvrde da je pozdrav “Za dom i poglavnika spremni!” bio ustaški pozdrav, a “Za dom spremni!” samo – “kraća izvedenica”. Njima je neprihvatljivo da “neki pojedinci u hrvatskom društvu” gledaju na aktuelna društvena događanja iz konteksta 1945. godine, uprkos,

Postoji jedan izraz u nas Srba, a nisam siguran da su ga Hrvati preuzeli i proglasili da je 100 % njihov, kao što inače to i rade sa srpskom imovinom, i od materije i od duha. I ispred svega kad je jezik u pitanju. A ako bi Srbi to negirali među Hrvatima, i samim svojim pukim prisustvom, ovi bi im za to oči vadili, i ne samo metaforično, kao što su po Dubrovniku ponosno nosili perle od srpskih očiju oko vrata, dok je vrhovni poglavnik, Ante Pavelić, na svom radnom stolu uvek imao korpicu svežih srpskih očiju, a u Zemun, na železničku stanicu, stizala su burad srpskih očiju, adresiranih na

Retko koja država ima tu „sreću“ da se graniči sa nacijom koja je stvarana na žrtvi njenog naroda i koja je gradila svoju „državu“ na otimanju njenih teritorija kao što je imaju Srbi i Rusi sa Hrvatima i Ukrajincima. Kroz istoriju ova dva naroda težila su da afirmišu svoju veštačku državnost na dezintegraciji srpskog i ruskog nacionalnog bića, na nasilnoj latinizaciji srpskog i ruskog jezika i pisma, na brutalnom unijačenju srpskog i ruskog pravoslavnog stanovništva. Na svaku ponuđenu srpsku i rusku ruku saradnje i prijateljstva Hrvati i Ukrajinci uglavnom su odgovarali neprijateljski, proterivanjem i preduzimanjem sile protiv ruskog i srpskog naroda. Na politiku mira oni su uzvraćali politikom rata i sukoba, a to čine

Istoriograf Radovan Kalabić rekao je Srni da izmjene Krivičnog zakona, koje je utvrdio Savjet ministara BiH, predstavljaju još jedan pokušaj narušavanja istorijske istine i neprihvatljiv pokušaj ozakonjenja daljeg decenijskog klevetanja srpskog naroda. „Srpski narod bi, pri tome, imao i zakonske sankcije“, istakao je Kalabić. On je ocijenio da se ta tema „spustila“ na nivo Savjeta ministata BiH, pošto na svjetskom nivou u Savjetu bezbjednosti UN, zbog ruskog veta, nije prošla britanska rezolucija o genocidu koja bi za sobom povukla i zabranu negiranja navodnog genocida na tlu BiH. „Ja mogu još samo da se zapitam – da li u tom Savetu /ministara BiH/ ima uopšte Srba“, rekao je Kalabić. On je

Nezavisno Kosovo, Republika Vojvodina, Nezavisni Sandžak, tzv. „Crnogorska nacija“ – ove ekstremističke ideje nastale su pod okriljen KPJ. Catena mundi otkriva kako su komunisti razbili državu srpskog naroda. /…/ Dok je KPJ verovala da je Jugoslavija „jedna nacionalna država“ i stajala „na braniku ideje nacionalnog jedinstva i sviju nacionalnosti u zemlji“, nikome nije smetala ni mala ni velika Srbija niti je postavljao pitanje koje su to zemlje srpske a koje nesrpske. Kada se počev od 1924, po nalogu Kominterne, KPJ počela da bori za ukidanje „velikosrpske hegemonije“, započelo je tugaljivo utvrđivanje koje su to zemlje nesrpske (slovenačke, hrvatske, albanske itd.), a koje jedino mogu biti srpske. Time su na posredan

U Hercegovini, ovom čudu od komada zemlje, po mnogo čemu tvrdom i siromašnom, ne samo po svojim kamenitim pejzažima, ali istovremeno i tako prijatnom, mekom i uvijek prijateljski nastrojenom, duhom prebogatom i vedrinom ljudskih srca osunčanom, gdje čovjek još uvijek ima brata, za radost i stradanje… Imali smo jednog starca, e taj je tek bio čudo, pravo čudo, od Gospoda nam darovano, među nama da se rodi, da nas uzdigne, odgoji, počasti svojom dušom koja je već odavno bila Gospodu bliža no ovoj vrletnoj zemljici, okrijepi blagom riječju i toplom molitvom, da se među nama, u ovom kršu zemno-nebeskom i upokoji, te legne u njega i odmori noge koje su

Poznati primeri posleratnih sudbina heroine Milunke Savić i Vojvode Živojina Mišića i slične ili daleko teže ali malo poznate sudbine savremenih srpskih heroja iz ratova devedesetih godina, podstiču nas na razmišljanje kada će na javnu scenu stupiti odgovorna i patriotska vlast koja će poštovati učinak i značaj njihovih dela, i dati odgovarajući tretman svojim najvećim ratnim junacima… Članak o srpskoj heroini Milunki Savić[i] – najodlikovanijoj ženi-ratniku u Velikom ratu pred čijim bi pominjanjem imena – te žene gorostasnog junaka a skromne i blage srpske majke – trebali svi da ustanemo, podstakao me je, po ko zna koji put, da se zapitam kakav smo to mi narod. Zbog čega? Zato, jer se bliži