Vraćajući se prošle jeseni sa puta iz Glamoča za Bosanski Petrovac, prelazeći preko Oštrelja i njegovih krivina, za ime banjalučkog biskupa Alfreda Pihlera (Alfred Pichler) sam prvi put saznao od jednog saputnika. Od tog zemljaka, inače zaljubljenika u istoriju i balkansku problematiku čuh sledeće: „I on je rođen ovdje, na Oštrelju…“ Probuđeno interesovanje za ličnost banjalučkog biskupa otada nije zamiralo. Istraživanja su me drugim poslovima vodila po raznim arhivskim zbirkama, a ideja o portretu ovog biskupa je sa pronađenom faktografijom konačno mogla da se ostvari. Takođe, istraživanja takve vrste nisu nepotrebna, pogotovo ne danas kada zvanična politika Rimokatoličke crkve sprovodi plansku i sistematsku rehabilitaciju sveštenika i fratara koji su učestvovali

Imao sam potpisanu državnu garanciju da ga neće isporučiti sudu za ratne zločine. Milošević je zaslužio spomenik, on nije kriv za gubitak Kosova i metohije Pre nego što neka ličnost dobije ulicu ili spomenik, mora da prođe istorijska distanca. To najbolje pokazuje slučaj Josipa Broza, čije ime su nosile sve glavne ulice u gradovima bivše Jugoslavije, izuzev Valjeva, koje su valjda hteli da kazne zbog Nikole Kalabića. Posle raspada zemlje, ta imena su nemilice skidana. I tada, i danas, smatram da istorijska distanca treba da bude 30 godina. Ali pošto je ona prekršena u slučaju Zorana Đinđića, mislim da i Slobodan Milošević treba da dobije spomenik. Ovako, za “Novosti”, govori

Video-snimak Titove posete Londonu 1953. godine, u jeku njegovog sukoba sa SSSR-om, pune četiri decenije bio je skrivan od javnosti. Na njemu se vidi kako se Broz šali sa Vinstonom Čerčilom, a vide se i Titov govor i scena sa ulica Londona, kada su četnički emigranti bacili magnezijumsku raketu (dimnu bombu) nedaleko od maršala i britanskog premijera. Dokumenta o dogovorima sklopljenim tokom te posete i dalje su zapečaćena. Izvor: SPUTNjIK

Nikšić – Sedam decenija Nikšićani ćute o krvavom događaju koji se odigrao u drugoj polovini januara 1943. godine nadomak grada, na prevoju Pandurica, kada su se partizani surovo obračunali sa 12 momaka i devojaka, starih od 16 do 18 godina, koji, praktično, život nisu ni osetili, niti su pripadali bilo kojoj vojsci. Ta mladost bila je kriva samo jer je htela da zimski školski raspust provede kod rođaka u Bjelopavlićima i što se sasvim slučajno našla u kamionskoj koloni do Danilovgrada, koju su pratili Nemci, Italijani i četnici. Posle paljbe partizana na Pandurici niko od vojnika ni sa jedne, a ni druge strane nije zrnom očešan, dok su goloruki momci i devojke

U Podgorici skup potpisnika peticije za vraćanje kulturne baštine Crnoj Gori pod nazivom “Amanet”. Zahtevaju poništavanje svih upisa SPC nad manastirima i crkvama na prostoru te države SA skupa potpisnika peticije za vraćanje kulturne baštine državi Crnoj Gori pod nazivom “Amanet”, održanog u Podgorici, poslat je zahtev nadležnima za poništavanje svih upisa SPC nad manastirima i crkvama! Okupljeni, među kojima su bili članovi Dukljanske akademije, Matice crnogorske, kanonski nepriznate CPC, pojedini poslanici vladajuće većine, istoričari, reditelji, književnici i novinari, smatraju da hramove treba “vratiti CPC ili Crnoj Gori koja je bila vlasnik svih crkava i manastira pre 1918. godine, kada je neustavno ukinuta i crnogorska država i crkva”. Predsednica Saveta

Pristupanje BiH NATO savezu neprihvatljivo je za Republiku Srpsku, srpski narod i Republičku organizaciju porodica zarobljenih, poginulih boraca i nestalih civila, jer su Srbi bili žrtve mnogih akcija NATO-a, izjavio je Srni predsjednik ove organizacije Nedeljko Mitrović. “Nema razloga da prihvatimo čak ni pomisao za pristupanje NATO-u. Srpski narod je bio žrtva mnogih akcija tog pakta za koje mu se niko nije izvinio, niti je dobio bilo kakvu drugu vrstu satisfakcije”, naveo je Mitrović, reagujući na izjavu člana Glavnog odbora SDS-a Zorana Latinovića da Srpskoj nije potrebna “avanturistička politika ponovnog formiranja vojske i da u odnosu na procese koji će se dešavati u Srbiji treba pratiti moguće integracije u NATO”.

“Brankovo kolo” traži obnovu Radičevićevog spomenika u Slavonskom brodu. Nenad Grujičić: Vreme je da se dve države dogovore na najvišem nivou Organizatori manifestacije “Prolećni Brankovi dani”, koja će u čast 194. rođendana velikog srpskog pesnika danas biti svečano otvorena u Sremskim Karlovcima, obnoviće predlog da u Hrvatskoj, u Slavonskom Brodu, rodnom gradu Aleksija (Branka) Radičevića, ponovo bude podignut njegov spomenik koji je srušen 1992. godine. Predsednik “Brankovog kola” Nenad Grujičić kaže da su prethodnih godina, tokom trajanja smotre, podsećali javnost na Brankov zanemaren status u rodnom Brodu, ali da to nikada nije imalo očekivani odjek. – U poslednje vreme često se govori i o tome da ovde obnavljamo razne važne

Mnogo vremena provodimo u pričama o nezavisnoj državi Kosovo koja ne postoji i kojoj mi Srbi ne bismo smeli da dozvolimo da postane to što lažu da je. Mene brine nešto drugo… U pitanju je nezavisnost države Srbije! Ne znam koja to nezavisna država mora za svaki svoj potez da pita EU, MMF, SAD, GB i ostala akronimska veličanstva koja smo samima sebi dodelili kao vladare ove naše zemlje. Šta je ostalo naše od svih aktuelnih pitanja, a da možemo sami da ih rešimo? Toliko smo nezavisni da pred svaku važniju odluku dođe neko sa strane da nam kaže kako on misli da nešto treba da se čini, pa onda

Posle reagovanja američke ambasade vlasti BiH zabranile ulazak dvojici vođa ruske moto-grupe “Noćni vukovi”. Aleksandru Zaldastanovu Hirurgu i vođi srpskog ogranka Saši Saviću uskraćena vožnja na turneji “Ruski Balkan” Vođi najpoznatije ruske moto-grupe “Noćni vukovi” Aleksandru Zaldastanovu Hirurgu i predsedniku srpskog ogranka ove organizacije Nišliji Saši Saviću zabranjen je ulazak u Bosnu i Hercegovinu – prenose sarajevski mediji. Ovaj potez usledio je posle reakcije Ambasade SAD u Sarajevu koja je ruske bajkere proglasila za “bezbednosnu pretnju”. – Odluka je dostavljena Graničnoj policiji BiH na dalje postupanje.Ostali članovi “Noćnih vukova” u slučaju eventualnog ulaska u BiH biće posebno tretirani – navode sarajevski mediji. Povod za rampu dvojici vođa ruske moto-grupe jeste

U sklopu opšte histerije protiv Srba, koja se posle Principovog atentata širila celim područjem južne Austrougarske, a najviše na prostoru Bosne, Dalmacije, Slavonije i Hrvatske, na udaru je bilo sve srpsko. Najčešće pod optužbom za špijunažu hapšeni su, zatvarani i ubijani viđeniji Srbi – sveštenici, učitelji, predsednici društava, vlasnici radnji… Pljačkana je i uništavana srpska imovina, zabranjen je rad srpskih društava, zatvorene su srpske škole, zabranjena je ćirilica, zabranjena je srpska zastava, ukinuta je krsna slava, zabranjeno je čak i nošenje srpske šajkače. Prenosimo vam tekst naredbe Hrvatsko-slavonsko-dalmatinske zemaljske vlade o ukidanju ćirilice u „javnim nižim pučkim školama“ kraljevina Hrvatske i Slavonije, donete trećeg oktobra 1914. godine. Pošto je odluka

Izjavu predsjednice Republike Kolinde Grabar-Kitarović da su “nakon Drugog svjetskog rata mnogi Hrvati upravo u Argentini našli prostor slobode u kojem su mogli svjedočiti domoljublje i isticati opravdane zahtjeve za slobodom hrvatskog naroda i domovine”, saborska zastupnica GLAS-a Vesna Pusić prokomentarisala je riječima da je “nečuveno da predsjednica govori protiv Ustava vlastite zemlje”. “To je meni potpuno nerazumljiva i neshvatljiva izjava, osim u kontekstu da, čini se, predsjednica s kim je, takva je. Ako se okruži s jednom vrstom ljudi, onda se pokušava prilagoditi i govoriti ono što misli da će se njima svidjeti i to mijenja ovisno o auditoriju”, smatra Pusić. Istakla je da je to njoj apsolutno neobjašnjivo te da predsjednica to

U javnosti je neko vreme otvorena polemika o tome treba li Skupština AP Vojvodine da poništi akt nasilne asimilacije Bunjevaca i Šokaca u Hrvate iz davne 1945. godine ili, pak, ne treba. S jedne strane su predstavnici Bunjevaca kojima je ovaj akt ugrozio nacionalnu egzistenciju i osnovno ljudsko pravo, a sa druge su predstavnici vojvođanskih Hrvata koji tvrde da akt pravno ne važi, da je „rezultat želje samih Bunjevaca“ (kanda su sami sebe ukinuli), da će poništavanje akta „dodatno opteretiti srpsko-hrvatske odnose uopšte“. Radi se o aktu Glavnog narodno oslobodilačkog odbora Vojvodine /GNOOV/, Odeljenja za unutrašnje poslove, broj: 1040/1945, 14. maja 1945. godine, Novi Sad, u kojem, između ostalog, piše:

Zahtev za vraćanje oduzete imovine podnela su 144 američka državljanina (mahom srpskog porekla), kao i veliki broj ljudi koji pored američkog imaju i državljanstvo Srbije. Proces restitucije teče normalno, bez ikakvih prepreka, izjavio je direktor Agencije za restituciju Strahinja Sekulić za „Večernje novosti“. Američkim državljanima Agencija za restituciju dosada je vratila 132 objekta: 96 poslovnih prostora, 15 stanova i 21 zgradu, ukupne površine 9.012 kvadratnih metara. Vraćeno im je i 970 hektara oranica, 116.733 kvadratna metra neizgrađenog građevinskog zemljišta i oko 17 hektara šuma, pišu „Novosti“. Sekulić objašnjava da postoji uslov pod kojim državljani SAD po zakonu mogu ostvariti pravo na restituciju. „Oni ne mogu ostvariti pravo na vraćanje imovine za koju su obavezu obeštećenja preuzele SAD, u skladu sa sporazumima zaključenim između Jugoslavije