Pojava fašizma i skretanje Hrvatske u desno je tema britanskog nedeljnika Nju Stejtsmen koji konstatuje da su se u Blajburgu okupile hiljade Hrvata kako bi prisustvovali misi održanoj u čast fašističkim vojnicima ubijenim na kraju Drugog svjetskog rata. U tekstu pod naslovom “Učinimo Hrvatsku ponovo jakom: Kako se fašizam pojavio u najmlađoj zemlji Evropske unije” autor Joji Sakuraja opisuje crne zastave s pozdravom “Za dom spremni!” koji je kako se navodi, bio “povezan s ustaškim režimom – marionetskom nacističkom državom koja je poslala hiljade Jevreja, Roma i Srba na smaknuće u logore smrti”. List navodi i da je među VIP gostima na komemoraciji u prednjem redu sjedio Branimir Glavaš, osuđeni ratni

Nadbiskup vrhbosanski kardinal Vinko Puljić osudio je napade na banjalučkog biskupa Franju Komaricu, a posebno one koji dolaze od predsjednika Republike Srpske Milorada Dodika, tvrdeći da je riječ o nedopustivom postupku političara koji “bježi od istine o stradanjima Hrvata na području Srpske u minulom ratu u BiH”. “Nedopustive su i za svaku osudu prijetnje predsjednika Dodika i pojedinih drugih predstavnika vlasti biskupu Komarici, poznatom borcu za istinu i ravnopravnost. Umjesto da napokon preduzmu neophodne korake za ispravljanje brojnih nepravdi nanesenih slabijima, očita je želja da se prijetnjama utiša jedan od rijetkih glasova koji se ne miri sa potpunim iskorjenjivanjem svega što je hrvatsko i katoličko u cijeloj Republici Srpskoj”, izjavio

uoči utakmice između Dinama i Zvezde u Zagrebu, na tribinama 13. maja 1990. godine, huligani s tribina prvi put su upotrebljeni u političkim sukobima Aleksandar Apostolovski Čedno su izgledale tribine „Marakane“ i „Stadiona JNA”, splitskog „Poljuda” ili zagrebačkog „Maksimira” u vreme crvene diktature. Vrhunac delinkvencije događao se kad su očevi, stričevi ili ujke, u besu, vikali da „sudija nema pišu”. Bila je to eksplozija najnižih strasti, gotovo kontrarevolucionarna aktivnost, koja se okončavala tako što su se galamdžije vraćale kući, na nedeljni ručak. S takvim tipovima u odelima i s kravatama nije mogao da se izvede ni pošten razvod braka, a kamoli krvavi građanski rat i raspad zemlje. Za takav projekat

Crna Gora uskoro dobija novi vazduhoplovni operativni centar u Golubovcima. Zagreb preuzima vodeću ulogu u projektu “Pametna odbrana” NEBO nad Crnom Gorom ubuduće će kontrolisati Hrvatska. Vazduhoplovni operativni centar, koji predstavlja centralni deo sistema nadzora vazdušnog prostora Crne Gore, biće otvoren u Golubovcima kod Podgorice, a biće “pod kontrolom” stručnjaka iz Zagreba. Otvaranje centra u Golubovcima bilo je planirano za petak, ali je odloženo zbog lošeg vremena. U Ministarstvu odbrane ističu da se radi o nadzoru vazdušnog prostora Crne Gore koji je kompatibilan sa NATO sistemom za razmenu važnih informacija o situaciji u vazdušnom prostoru. Vazduhoplovni operativni centar raspolaže radarskom slikom i podacima o civilnom vazdušnom saobraćaju, kao i podacima

LjUBAN KARAN Izbor banjalučkog biskupa Franje Komarice za glavnog govornika nagoveštava da ustaše kreću ka proširenje sadašnje na granice NDH Tradicionalne proustaške manifestacije koje se tokom maja održavaju na Blajburškom polju u Austriji prošle su kroz značajnu transformaciju i gotovo da ne liče na one u godinama nakon Drugog svetskog rata. Transformacija je iz komemoracije u miting, tako da se, po svom sadržaju i porukama, uslovno mogu podeliti u tri vremenska perioda. Prvi period je od završetka Drugog svetskog rata pa do 1990. godine, u vreme funkcionisanja SFRJ. To jeste bio period kada su ti skupovi stvarno ličili na komemoraciju. Održavali su se stidljivo i u strahu, paljenjem sveća, bez

Jedan od najukorenjenijih mitova na postjugoslovenskim prostorima je onaj koji socijalističku Jugoslaviju predstavlja u ružičastom svetlu kao i zemlju u kojoj se, gotovo po svim osnovama, živelo daleko bolje nego danas. Iako milioni iskreno žale, od Triglava do Đevđelije, zanimljivo je da nikome na pamet ne pada ideja o obnovi “jugoslovenskog raja”, pa čak ne žele ni vraćanje socijalizma. Mit kaže da je Jugoslavija bila radnički raj, u kojem su svi imali posao i platu, besplatne stanove, dobro živeli. Industrija je u njoj cvetala. Jugoslavija je izvozila, gradila fabrike, bolnice, škole, auto-puteve i pruge. Svi su bili srednja klasa. Dugovali smo malo, bili poštovani u svetu, imali veoma jaku armiju.

U izdanju Srpskog narodnog veća iz Zagreba nedavno je predstavljena nova knjiga Dragana Vukšića “Žumberački uskoci”, neverovatno putovanje u, umnogome zaboravljenu, srpsku istoriju u kojoj se mešaju mitovi, legende, ali i surovo unijaćenje od Rimokatoličke crkve. – Reč je o Srbima koji su se na područje Žumberka, teritorije oivičene hrvatsko-slovenačkom granicom, Samoborskim gorjem, rekom Kupom i putem Metlika – Novo Mesto, naselili u okviru četiri seobe, u periodu od 1530. do 1540. godine. Žumberački uskoci prvi su izborili prava i status na teritoriji Habzburške monarhije i faktički su bili prvi vojnici – krajišnici kasnije osnovane Vojne krajine, ali i prva organizovana srpsko-pravoslavna grupa na teritoriji jednoverske rimokatoličke Habzburške monarhije –

Sudsko vijeće Haškog tribunala već u junu će donijeti odluku da li će suđenje bivšem predsjedniku Republike Srpske Krajine Goranu Hadžiću biti prekinuto, pišu “Večernje novosti”. List navodi da će odbrana početkom naredne sedmice odgovoriti na zahtjev Haškog tužilaštva da Hadžiću bude prekinuto suđenje, nakon čega Tužilaštvo ima sedam dana za odgovor. Hadžićev advokat Zoran Živanović ocijenio je da je sud, na kraju, našao kompromisno rješenje da postupak odgodi na neodređeno vrijeme. “Pretpostavljam da će obustaviti postupak, prije svega zbog zdravstvenog stanja Gorana Hadžića, kao i da će negirati navode Tužilaštva da su kompromitovali integritet procesa”, rekao je Živanović. On je ukazao da i u Hagu, kao i u Srbiji,

Prvi potpredsednik hrvatske vlade Tomislav Karamarko dao je apsolutnu podršku banjalučkom biskupu Franji Komarici od koga je predsednik Republike Srpske Milorad Dodik zatražio da se javno izvini zbog služenja mise u Blajburgu i poređenja Blajburga i Banjaluke, prenose hrvatski mediji. “Neka gospodin Dodik kaže koliko se Hrvata vratilo u srpski deo kojem je on predsednik, koliko se Bošnjaka tamo vratilo, kako je uopšte nastala ta tvorevina. Dejtonski sporazum je zaustavio borbene aktivnosti, ali nije rešio probleme u BiH”, kazao je Karamarko u “Intervjuu nedelje” Media servisa. On je, takođe, nazvao ponižavanjem to što prilikom boravka predsednika hrvatskog parlamenta Željka Rajnera u Republici Srpskoj nije istaknuta hrvatska zastava prilikom davanja njegove

Politički analitičar Dragomir Anđelković smatra da podrška potpredsjednika hrvatske Vlade Tomislava Karamarka banjalučkom biskupu Franji Komarici, koji je uporedio Blajburg i Banjaluku, treba da “osvijesti srpski narod u Republici Srpskoj i ujedini ga protiv onih koji mu ne misle dobro”. Anđelković kaže da Srbi u Republici Srpskoj ne smiju dozvoliti da ih strani centri moći dijele i guraju jedne na drugih. “Dok se mi delimo, oni koji su nas klali od 1941. do 1945. godine ponovo oštre svoje kame i svaki srpski sukob bi iskoristili za uništenje srpskog naroda”, rekao je Anđelković Srni. On navodi da Srbi “moraju da čuvaju svoju državu – Republiku Srpsku, a da Beograd mora maksimalno

ZAGREB – Profesor Fakulteta političkih nauka u Zagrebu Dejan Jović mešanje Hrvatske u evropski put Srbije naziva „sindromom zlostavljanog deteta”, jer je i sama Hrvatska imala problem pri ulasku u EU. „Hrvatska je imala probleme pri ulasku u EU, sada nastoji da se tako ponaša i prema drugima. Čini mi se da je za neke nacionaliste to jedini razlog što su prihvatili EU integracije”, rekao je Jović u intervjuu za RTS. Jović smatra da bi i Srbija postavljala uslove i blokirala da je u poziciji Hrvatske. „Glavno pitanje je da li je to u interesu Hrvatske. To je kontraproduktivno za Hrvatsku, jer je vrlo verovatno da neće izdržati pritisak”, zaključuje

Stanoje Tošić je 1944. Pogubljen bez suđenja i pokopan u nekoj od masovnih grobnica Dragica Dimić, rođena Tošić, na svet je došla mesec dana posle okupacije Kraljevine Jugoslavije. Ćerka Stanoja Tošića, novinara i tipogra a predratne „Politike“, kraj rata dočekala je bez oca. Stanoja su pripadnici Prve proleterske brigade odveli sa radnog mesta 1. novembra 1944, a zatim streljali i grob mu se ni danas ne zna. Zbog svega toga, Dragičin život bio je pun muka, kao ćerke narodnog neprijatelja, ali je uspela da postane diplomirani inženjer, a potom i magistar elektrotehnike. Najveći teret sa njenih pleća pao je punu 71 godinu kasnije, kada je Stanoja Tošića 7. decembra 2015.

Predsjednik Republike Srpske Milorad Dodik smatra da bi bilo primjereno da se banjalučki biskup Franjo Komarica do kraja ogradi od svoje izjave u kojoj je Banjaluku uporedio sa Blajburgom i da je povuče kao neosnovanu i nedoličnu. Dodik kaže da bi tada moglo da se počne vraćati povjerenje. “Nama treba povlačenje njegove izjave, da se kaže da je to greška. Ja saosjećam sa njim za stradalim Hrvatima, kao i za svima koji su ovđe stradali, ali ovakve spekulacije koje je biskup iznio su nedolične”, naglasio je Dodik. Dodik je u Banjaluci rekao da nije vidio saopštenje banjalučkog biskupa u kojem tvrdi da svojim ranijim izjavama nije namjeravao da uvrijedi Srbe,

Radovan Karadžić zatražio je danas od sudskog mehanizma u Hagu dodatnih devedeset dana za podnošenje žalbe na presudu, kojom je u martu osuđen na 40 godina zatvora. U podnesku, koji je potpisao član pravnog tima savjetnika Karadžića, Piter Robinson, navodi se da je zbog “neadekvatnih resursa koji su na raspolaganju timu odbrane, nemoguće podnijeti smislenu žalbu do 22. juna”. Karadžić je dobio šezdeset dana za podnošenje žalbe, a taj period ističe 22. juna, saopštio je Tribunal. Haški tribunal je 24. marta osudio Karadžića na četrdeset godina zatvora. Predsednik Haškog tribunala Teodor Meron imenovao je prošlog mjeseca sudije Žalbenog vijeća u slučaju Karadžić. Žalbenim vijećem predsjedavaće sudija Teodor Meron, a pored

Banjolučki biskup Franjo Komarica tvrdi da nedavnim poređenjem Banje Luke sa Blajburgom nije namjeravao da povrijedi sugrađane Srbe i žrtve srpskog naroda iz ratova, niti ikoga ko je pogođen ratnim stradanjima svojih bližnjih. Komarica je u saopštenju pojasnio da je njegovo metaforičko poređenje Banjaluke sa Blajburgom isključivo trebalo da posluži političarima u Hrvatskoj, BiH, Republici Srpskoj, pa i Banjaluci, da konačno odlučnije zajedno počnu ispravljati nepravdu mnogim njegovim sugrađanima i sunarodnicima “koja se čini već dvije i po decenije, a za šta veliku odgovornost nose brojni, još uvijek živi političari iz ratnih i poratnih godina”. Navodeći da nije mogao slutiti da će njegove riječi izazvati takva reagovanja, Komarica je istakao