Novi Sad danas obilježava Dan oslobođenja grada od fašizma u Drugom svjetskom ratu. Na današnji dan prije 73 godine, poslije trogodišnje okupacije u Novi Sad su ušle jedinice Narodnooslobodilačke vojske Jugoslavije/NOVJ/, a ubrzo potom i trupe sovjetske Crvene armije. Tog 23. oktobra 1944. godine oslobodioce je dočekao Novi Sad, s skoro uništenom industrijom, bez struje i trećinom stanovnika manje nego prije rata. Tokom okupacije više od 5.000 stanovnika Novog Sada ubijeno je na stratištima ili je poginulo u jedinicama NOVJ. Istovremeno, iz Novog Sada je protjerano više od 20.000 njegovih žitelja. U Novi Sad su aprila 1941. godine prvo ušle njemačke, a potom i mađarske trupe. Njemački i mađarski okupator odmah

Na skupu o prinudnom radu u Srbiji 1941-1944. otkriveni malo poznati podaci. NDH imala ugovor o isporuci radne snage u Nemačku Oko 300.000 ljudi iz Srbije deportovano je na prinudni rad u Nemačku za vreme Drugog svetskog rata, i još 200.000 njih kao ratni zarobljenici. U našoj zemlji je na prinudnom i obaveznom radu (obavljao se uz minimalnu nadnicu) godišnje angažovano 80.000 ljudi, od čega 30.000 u Borskom rudniku. Ove podatke iznela je istoričar Marija Obradović, na jučerašnjem međunarodnom skupu „Prinudni rad u Srbiji 1941-1944“, u organizaciji beogradskog Centra za istraživanje i edukaciju o holokaustu (CIEH) i berlinskog Humboltovog univerziteta. Ljudi su noću lovljeni po ulicama, i slati u Bor,

Otadžbina je nakon Aprilskog rata 1941 okupirana. Nažalost u narednim godinama otpora i antifašističke borbe ostavljena bez vazduhoplovstva, bez svojih „orlova“. Preostali vitezovi neba ako su mogli i imali priliku borili su se rame uz rame sa svojom braćom iz drugih rodova vojske. Jedinim mogućim načinom u tom momentu, četovanjem. Naravno borili su se svim srcem, isto onako kako su to radili i na nebu. Svi zajedno napravili su samo jednu grešku, nažalost skupo plaćenu. Ona iskrena pravoslavna duša poverovala je da u toj neravnopravnoj ali časnoj i pravednoj borbi mora da ima onih koji to vide i koji će joj biti  saveznici. To je bila istina imala ih je

Dolaskom „migova“, vojna saradnja s Rusijom dobija ovih dana novu dimenziju. Ali to nije prva konkretna pomoć ove zemlje Srbiji — najsvetlija se dogodila pre tačno 73 godine, tokom oslobađanja Beograda. Uz hrabru sovjetsku pešadiju, podršku sa Dunava dala je flotila koja je dobila ima Beogradska, i s ponosom je nosi već osmu deceniju, sve do Sirije. Da bismo otkrili kako to da baš i Beogradska brigada uništiva teroriste u Siriji, moramo da se vratimo u istoriju. Sovjetska vojska koristila je Dunav kao kičmu za uništenje fašista, njime su, uporedo sa pešadijom napredovali ka zapadu do Beograda, pa i dalje, tokom oslobađanja Evrope. Težište Dunavske flotile bilo je na rečnim oklopnim čamcima koji su vodili izuzetno teške borbe u Srbiji.

Malo je koji događaj iz perioda Drugog svetskog rata na prostoru nekadašnje Jugoslavije postao mesto tako žestokih i dugih sporenja u Srbiji, kao što je to slučaj sa Sremskim frontom… Sremski front je i posle sedam decenija još uvek otvoren. I dok ga pripadnici partizanskog pokreta predstavljaju ga kao „najveću oslobodilačku bitku i najveću pobedu naše armije u Drugom svetskom ratu“, dotle njihovi oponenti odgovaraju da je to bilo veliko i nepotrebno stradanje, te da je ova ratna operacija u stvari bila „klanica“ na koju je Tito smišljeno poslao desetine hiljada neobučenih srpskih mladića da izginu. Istoričari navode da su Nemci formirali front u sremskoj ravnici posle oslobođenja Beograda s

U galeriji Doma ratnih vojnih invalida predstavljena je izložba ratnih fotografija posvećena oslobođenju prestonice u Drugom svetskom ratu. Postavku koju je otvorio zamenik gradonačelnika Andreja Mladenović priredilo je Udruženje ratnih i mirnodopskih vojnih invalida povodom Dana oslobođenja Beograda. Događaju su prisustvovali gradski menadžer Goran Vesić, član Gradskog veća Radenko Durković i narodni poslanik Miodrag Linta, kao i predstavnici Ministarstva odbrane i Vojske Srbije. Mladenović je zahvalio udruženju što je sugrađanima pružilo priliku da vide fotografije od kojih su neke posle sedam decenija dostupne javnosti. – Dan oslobođenja Beograda veliki je praznik za našu prestonicu. To je bila velika i teška borba koja je odnela brojne živote kako pripadnika Narodnooslobodilačke vojske

Na planini Jelici pronađena grobnica dvojice ubijenih pripadnika JVuO. Jaroslav Milutinović i Radoslav Radonjić Lukinac ubijeni 6.11.1945. Posle toliko godina došlo je na red da se otkriju posmrtni ostaci moga pokojnog oca i njegovog saborca. Moja porodica je mnogo toga pretrpela i sada bar znam gde su očeve kosti, znaću gde da mu sveću palim… Ovako je Milisav Milutinović (76) suznih očiju u sredu pričao o rezultatima istrage Komisije za pronalaženje tajnih grobnica na teritoriji Čačka, koja je u Pridvorici, na planini Jelici, otkrila grobnicu u kojoj su posmrtni ostaci Jaroslava Milutinovića i Radoslava Radonjića Lukinca, pripadnika Jugoslovenske vojske u otadžbini, koji su, prema svedočenju meštana, zverski ubijen uoči prvih posleratnih izbora