Izuzetno dragoceno svedočenje Dušanke Dišljenković, pesnikinje iz Niša, nekadašnje komunistkinje, partizanskog oficira… O Dražinoj korektnosti, držanju reči. Načela je rečenicu ali se zaustavila se na pola i o onome što znamo: kako su se oblačili u četničke uniforme i…činili ono što su činili. O tome kako je njen komandant Koča Popović na Neretvi potpisao sporazum sa Nemcima da pređu na drugu obalu i potuku četnike. I tako dalje. Ceo intervju sa Dušankom pogledajte u video klipu dole. Izvor: Srbin info Vezane vijesti: „Čuveni“ izveštaj koji je mnogima promenio mišljenje o Draži … Komnen Seratlić: Zapisnik sa sastanka Draže Mihailovića sa … Ruski istoričari: Pokret Draže Mihailovića nije onakav kakvim ga predstavljate u

Predsjednik izraelskog parlamenta /Kneset/ Juli-Joel Edelštajn zahvalio je Srbiji za čvrstu podršku protiv svakog ispoljavanja antisemitizma, kao i za njegovanje sjećanja na Holokaust. Na sastanku sa predsjednikom Narodne skupštine Srbije Majom Gojković, koja boravi u Izraelu, Edelštajn je istakao da je Zakon o otklanjanju posljedica oduzimanja imovine žrtvama Holokausta, koji je parlament Srbije jednoglasno donio 2016. godine, jedinstven i važan zakon, koji može da posluži kao uzor za sve zemlje Evrope. Predsjednici dva parlamenta razgovarali su o saradnji u oblasti ekonomije i založili se da dvije vlade posebno razmotre produbljivanje saradnje u domenu IT sektora, inovacija, građevine, poljoprivrede i turizma, saopšteno je iz Vlade Srbije. Gojkovićeva je ukazala da više

Društvo istoričara Srbije „Stojan Novaković“ nedavno je objavilo knjigu „Nezavisna Država Hrvatska u Srbiji 1941“, autora Milutina Živkovića. Knjiga donosi manje poznate činjenice o ustaškom režimu u Polimlju tokom prvih nekoliko mjeseci okupacije Jugoslavije u Drugom svjetskom ratu. Knjiga je nastala kao plod višegodišnjih istraživanja i rada na doktorskoj disertaciji i odnosi se na period ustaškog režima u Priboju, Prijepolju, Sjenici i Novoj Varoši od aprila do septembra 1941. godine. – Knjiga govori o jednom periodu u kome je režim iz Zagreba pokušao da pusti još jedan pipak na teritoriju Srbije, pored onog koji je bio u Sremu i koji je dosegao Zemun. Dakle, taj jedan pipak je trebalo da,

Poslanici Demokratske stranke Srbije su podneli Narodnoj skupštini Predlog Rezolucije o genocidu Nezavisne države Hrvatske nad Srbima, Jevrejima i Romima tokom Drugog svetskog rata. U danima kada je Srbija suočena sa povampirenjem ustaštva u Hrvatskoj, sistematskim zatiranjem sećanja na genocid izvršen u NDH, pa čak i njegovim otvorenim negiranjem, kao i falsifikovanjem činjenica o ratnim zbivanjima i izgonu Srba iz Hrvatske devedesetih, a istovremeno srpski politički vrh predlaže moratorijum na rasprave o prošlosti, podnošenje Predloga Rezolucije smatramo svojom političkom dužnošću i moralnom obavezom. Do pomirenja srpskog i hrvatskog naroda, kao preduslova trajnog mira i stabilnosti na našim prostorima, može da dođe samo ukoliko se istorijske činjenice ne falsifikuju, žrtve zločina

Nije ovo tekst o tome je li Milan Nedić heroj, ili izdajnik. Nije ovo tekst ni o tome treba li ga rehabilitovati, ili ne. Ovo je tekst o tome kako su upravo oni koji ga optužuju da je bio fašista – fašisti, da je bio kvisling i kolaboracionista – kolaboracionisti Domaća štampa pronemačkog opredeljenja puna je ovih dana „zgražavajućih“ fotografija sa skupa koji je u znak počasti Milanu Nediću u Beogradu organizovalo nekoliko ekstremno desnih grupa. Zgražavajuće je, zaista, da srpske patriote koje su se okupile da brane lik i delo Milana Nedića (o kojem ovom prilikom ne želimo da sudimo) dignu ruku u nacistički pozdrav. Sledbenici Nedića i Dimitrija

Marta je dojila bebu kada su nagrnuli na vrata njihove kuće u centru Novog Sada. Njen muž, mladi advokat iz bogate porodice, pokušao je da pravnim rečnikom i veštom retorikom dobije na vremenu u razgovoru sa „crnim perjanicama“. Izvadio je njihove uredno složene dokumente, verujući u priču o legitimisanju, ali za sekund su ti papiri bili iscepani i podrugljivo bačeni pred njima. Tri uniformisana lica, koja su tog 23. januara 1942. godine harala njihovom ulicom, nisu krila oduševljenje plenom kada su zakoračili u kuću. Kao hijene koje ne mogu sa sačekaju da žrtva iskrvari, radujući se gozbi, išli su od sobe do sobe, uzimajući u ruke sitne vrene stvari i

Istorijska istina je da su partizani iz današnje BiH bili najvećim dijelom Srbi, taj procenat se kreće iznad 60 odsto… Priredio: Nenad TADIĆ Nakon uvođenja u opticaj novih nacija i jezika na prostorima bivše Jugoslavije, pojavile su se i tendencije falsifikovanja istorije, pa su tako, odjednom, na strani antifašista bili svi osim Srba – onih koji su najgore prošli u ustaškoj državi i pod njemačkom okupacijom. 1942. GODINA – LIKA, BANIJA, KORDUN, SLAVONIJA: 90 ODSTO SRBA PARTIZANI  Međutim, podaci koji se još uvijek ne mogu falsifikovati /što ne znači da nema i takvih pokušaja/ pokazuju da su Srbi sa područja današnje BiH i Hrvatske činili najveći dio partizanskih jedinica. O

Diplomata Jovica Prodanović o srpsko-hrvatskom nasleđu Drugog svetskog rata. Videvši šta se događa sa Srbima, na ustanak se digli i Česi i Mađari Jasenovački logor nije bio jedinstven samo po tome što je bio jedina fabrika smrti u Drugom svetskom ratu koja nije bila pod upravom nemačkog Rajha, i u kojoj su hrvatske ustaše praktično golim rukama pobile stotine hiljada ljudi. To je bilo ljudsko gubilište čija je pojava 1941. učinila da se na ustanak protiv NDH dignu i lokalni Nemci, Mađari i Česi. Nemci su u Zapadnoj Slavoniji 1941. formirali odred Telman, i to je jedini slučaj tokom Drugog svetskog rata da etnički Nemci ratuju protiv Hitlerove osovine. PONOVO

Juče mi je jedan čitalac tražio da prokomentarišem novi članak na Fejsbuk grupi “2. Svetski rat na prostoru ex YU“, pod naslovom: “Draža: Napadati komuniste u leđa…“ Naime, na ovoj FB grupi navedena je Dražina naredba svim komandantima od 7. novembra 1943. godine, koja glasi: „Ne ustručavati se od napada komunistima u leđa, čak i onda kada oni napadaju okupatorske garnizone da bi ih sprečili da dođu do oružja…“ Naredba je navedena na početku, posle ima još dosta toga, sve prema knjizi Jovana Radovanovića “Dragoljub Draža Mihailović u ogledalu istorijskih dokumenata“. Radovanović, partizan Druge proleterske brigade, pisao je dosta protiv četnika, a nešto od toga koristio sam u svojoj knjizi

Spomen-parka „Topovske šupe”, nekadašnjeg radnog logora kroz koji je pre 77 godina prošlo oko 5.000 Jevreja i oko 1.500 Roma, nadležni se nisu setili ni za nedavno obeleženi Međunarodni dan sećanja na holokaust. Mesto na kome su ispisane neke od najtužnijih stranica naše istorije, i koje je svojevremeno bilo mesto zatočenja talaca slatih na streljanje, i dalje je zaboravljeno. Spomen-ploči postavljenoj 2005. godine, koja je ukradena, a zatim pronađena i čuva se u prostorijama Jevrejske opštine Beograd, i dalje ovde nema traga. Ali, na sačuvanom zidu nekadašnjeg logora već nekoliko dana nalazi se neobično obeležje – list papira ubačen u providnu fasciklu kako bi se zaštitio od kiše i sunca. Na njemu,

U odbrani zemlje 7. aprila 1941. godine herojski izgubili živote Lazar Štarbeger, Senta Milenković, Lazar Ivančević, Petar Stanojević, Miodrag Ž. Mihailović, Labud Egić, Tihomir Simeunović, Krojač Stančelović i Luka Stojanović U aprilu se navršava 77 godina od kada je nemačka avijacija u Drugom svetskom ratu bombardovala Beograd. U toj operaciji sa zemljom je sravnjen veliki deo prestonice, nastradalo je više hiljada građana, naneta je neprocenjiva šteta važnim infrastrukturnim objektima, nacionalnim i kulturnim institucijama. Među pričama koje je prekrio zaborav je i ona neispričana o sudbini  pomoćnog aerodroma kod Lazarevca uništenog u bombardovanju 7. aprila 1941. godine. U odbrani zemlje od nacističke Nemačke, na tom mestu je devet avijatičara herojski izgubilo