Eksplozija municije koju su Nemci posle okupacije lagerovali u tvrđavi napravila je krater prečnika pedeset i dubine oko devet metara. – Petog juna 1941. stradalo je više od polovine građana Taj 5. jun 1941. godine smatra se najvećom tragedijom u viševekovnoj istoriji Smedereva. Eksplozija municije koju su Nemci posle okupacije lagerovali u tvrđavi napravila je na tom mestu krater prečnika pedeset i dubine oko devet metara. Nezvanične procene govore da se u tvrđavi tada našlo više od 400 vagona municije i tridesetak vagona eksploziva i baruta. Od siline eksplozije na grad se u trenu sručilo oko četiri hiljade tona kamena iz tvrđave, zabeležili su hroničari. U prečniku od desetak kilometara

Bogatim programom brojni Drvarčani i njihovi gosti su u Drvaru obilježili 74 godine od neuspjelog fašističkog desanta na Drvar. Ovoj manifestaciji, održanoj juče, prisustvovao je veliki broj Drvarčana, delegacija i gostiju iz cijele bivše Jugoslavije, rekli su za Srnu u organizacionom odboru ove manifestacije. Na spomenik žrtvama antifašističkog terora, pored delegacije opštine Drvar, vijence je položila i opština Istočni Drvar, predstavnici brojnih antifašističkih udruženja i političkih stranaka. Načelnik opštine Drvar Goran Broćeta rekao je da sa ponosom odaju počast svim Drvarčanima i ostalim borcima protiv najvećeg neprijatelja čovječanstva – fašizma. “Veliki broj Drvarčana je upravo u neupjelom desantu dao svoje živote za slobodu”, rekao je Broćeta. Iz organizacionog odbora kažu

Šira javnost malo zna istorijsku istinu o brojnim stratištima koja su napojena srbskom krvlju … U oblasti Foče, Miljevine i Kalinovika u maju 1945. godine je likvidirano 22.000 nenaoružanih srpskih mladića koji su 1944. godine bili mobilisani u sastav Jugoslovenske vojske u otadžbini. Počinioci zločina su bili pripadnici SS Handžar divizije, a žrtve su bili nenaoružani srpski mladići uglavnom iz Šumadije. U ovim masovnim likvidacijama je stradao i veliki broj srpskog sveštenstva, a prema svedočenjima preživelih, „Drina je bila puna srpskih leševa“. Veliki broj od 22.000 masovno likvidiranih Srba je osim u reku Drinu bačen i u jamu Ponor kod Foče, koja je nakon završetka rata zatrpana jelovom građom iz

Aleksandra Berić, unuka čuvenog junaka Aprilskog rata, komandanta bojnog broda “Drava”, o dedinoj hrabrosti Mili moji, Veliki bal je otpočeo i mi od danas idemo putem koji nam je sudbina odredila. Kuda i dokle – ne znamo, ali jedno je sigurno, robovi nećemo biti i ako treba da se gine, časno ćemo položiti naše živote za dobro Kralja, Otadžbine i Slobode, a na ponos naših Očeva, Жena i Sinova! Neka nam Bog da snage i moći da časno izvršimo svoje zadatke, a Vama hrabrosti i ljubavi, da nas sa verom dočekate kad se vratimo u zagrljaj Vaš, u zagrljaj onih za čiju slobodu smo krenuli ovim trnovitim ali časnim putem!

Ukinutim rešenjem u aprilu prošle godine bio je usvojen zahtev Kalabićeve porodice za njegovu rehabilitaciju, na osnovu kojeg je trebalo da se smatraju ništavim sve odluke državne komisije i rešenja Sreskog suda u Mionici Apelacioni sud u Beogradu ukinuo je rešenje o rehabilitaciji nekadašnjeg komandanta Gorske garde Kraljevske vojske u otadžbini Nikola Kalabić i vratio predmet Višem sudu u Valjevu na ponovno odlučivanje. Ukinutim rešenjem u aprilu prošle godine bio je usvojen zahtev Kalabićeve porodice za njegovu rehabilitaciju, na osnovu kojeg je trebalo da se smatraju ništavim sve odluke državne komisije i rešenja Sreskog suda u Mionici kojima mu je konfiskovana imonina i oduzeta građanska prava. Međutim, Apelacioni sud u

Već od prvih dana okupacije nemačke vlasti su započele sa hapšenjem ljudi koji su trebali da preventivno posluže kao taoci za streljanja u slučaju oružanih napada na nemačke vojnike. Nemci su odmah organizovali tri koncetraciona logora: na Banjici kod Beograda, Crvenom Krstu kod Niša i kraj Save kod Šapca. U početku u logore su odvođeni srpski Jevreji i Romi, pohvatani jugoslovenski vojni begunci posle Aprilskog rata, poznati politički protivnici fašističkog režima, mnogi ugledni javni radnici koji su odbili saradnju sa novim vlastima i dr. Kasnije, kada je izbio ustanak, u logore su kao taoce dovodili članove porodica ustanika i to svih uzrasta.U cilju gušenja svakog oblika pobune okupacione vlasti su

U Novom Gradu preminuo je Gojko Tadić iz Donjeg Vodičeva, rođen 1926. godine, posljednji učesnik Narodnooslobodilačke borbe sa tog područja. Predsjednik Opštinskog odbora SUBNOR-a Drago Todić rekao je da je u Drugom svjetskom ratu bilo oko 4.000 učesnika NOB-a, od kojih je polovina poginula. “U Drugom svjetskom ratu stradalo je 7.000 hiljada stanovnika opštine, 5.000 civila i 2.000 boraca”, naveo je Todić. Gojko Tadić, koji je preminuo juče, biće sahranjen sutra na mjesnom groblju u Donjem Vodičevu. (Srna) Izvor: Radio Televizija Republike Srpske

Iako istoričari kažu da je poslednji sukob u Drugom svetskom ratu završen 20. maja 1945 na holandskom ostrvu Teksel, postoje brojni svedoci i svedočanstva koja ukazuju da je rat zapravo završen osam dana kasnije kada su partizani slomili otpor ustaških jedinica u mestu Odžak   Bitka na holandskom ostrvu Teksel u Severnom moru, okončana 20. maja 1945, smatra se poslednjom u Evropi. Da li je zaista bila poslednja? Malo je poznata činjenica da je poslednja bitka u Evropi bila bitka za Odžake, sada u BiH, a tada na teritoriji zločinačke NDH i da je vođena od 16. aprila do 28. maja 1945. Trebalo je okončati borbe do 25. maja na

MI NJIMA ‘LJEBA I KAJMAKA, ONI NAMA OLUPINU Kad se srušio engleski borbeni avion marke „velington“ u selo Podgorje kod Bileće, mještani su u prvom momentu pomislili da je palo nebo na zemlju. Tog proljetnog jutra 1944. probudio ih je strašan prasak, ne ostade čeljadeta što nije skočilo iz aljina i izašlo pred kuću. Nakon što je istovario bombe iznad Nikšića i Podgorice, ostaje tajna da li je pogođen ili je došlo do kvara u motoru i kako se obreo vamo. Prije no će selo podić’ na noge,oba pilota su iskočila iz aviona i padobranima se spustili na goli hercegovački krš. Isprepadani, nisu imali pojma đe su pali. Obje domaće

Mila Trojanović Gašić Kako obilježiti Dan pobjede nad fašizmom u narodu koji ima dva antifašistička pokreta međusobno suprotstavljena? Kako proslaviti ovaj praznik u vrijeme kada se presvučeni fašizam sve više razgolićuje, a imate u toj pobjedi gorak ukus građanskog rata? Šta za Srbe predstavlja taj 9. maj 1945. godine? Kraj stradanja u genocidu u Nezavisnoj Državi Hrvatskoj? Kraj okupacije? Kraj građanskog rata? Uspješno izvršenu revoluciju? Kako je moguće slaviti pobjede u sjenci tolikih stradanja srpskog naroda? Kako pronaći u toj strašnoj tragediji rata 1941-1945. tačke koje nas spajaju, a ne razdvajaju? Kako, uopšte, objasniti djeci da je narod koji je dao toliko života za tu pobjedu, koji je ubijan do

Zanemarujući istinu o svom kompleksnom antifašizmu i dopuštajući drugima da kradu plodove naših dela, a nama pripisuju svoja nedela, i sami bitno doprinosimo našoj i dalje aktuelnoj globalnoj i regionalnoj golgoti. Hteli to da priznamo ili ne, tako je! Svi se, verovatno, sećamo, nekada vrlo popularne naučnofantastične horor američke serije „Zona sumraka“. Junaci svake od 156 epizoda nekako upadaju u tajni svet, paralelan našem, u kome su neki ključni parametri njihovog života potpuno izokrenuti. Tako se bivši nacista probudi u prošlosti kao progonjeni Jevrejin sa svim posledicama koje iz toga proizlaze ili se korumpirani sudija nađe u ulozi nabeđenog čoveka koga je gurnuo u ponor zemaljskog pakla. Ovih dana smo