Po pilotu Miloradu Tanasiću koji se u Aprilskom ratu svojim zastarelim avionom obrušio na nemački „meseršmit” nazvana je ovih dana jedna ulica u njegovom rodnom Majuru kraj Šapca. Dve eskadrile, 111. i 112. Petog lovačkog puka JKRV, sa ukupno 15 aviona „hoker fjuri”, primile su prvi udar zastrašujuće nemačke ratne mašinerije na Jugoslaviju. Stacionirani na aerodromu Režanovačka kosa kod Kumanova, na „mrtvoj straži” vazdušnog prostora Niša i Skoplja, tog 6. aprila 1941. godine u zoru, jugoslovenski piloti na zastarelim dvokrilcima neustrašivo su se suprotstavili brojnijim i modernijim avionima „Luftvafe”, koji su nadirali iz pravca Bugarske. Nemci su oborili jedanaest „hoker fjurija”, prethodno i izviđački par lovaca koji su ih prvi

Savez antifašista Vojvodine (SAV) zatražio je danas od nadležnih da pokrenu odgovarajuće postupke i utvrde odgovornost za objavljivanje afirmativnog teksta kojim se u listu Politikin zabavnik promoviše lik i delo Dimitrija Ljotića. „Naša država postala je fašistoidna tvorevina koja svoju decu uči mržnji. Mi, antifašisti Vojvodine, zahtevamo i javno izvinjenje, i poručujemo vam da konačno počnete da postupate po zakonu i ljudskosti, jer ovo društvo nema više razumevanja za vaše obesti“, navodi se u saopštenju. U saopštenju SAV Vojvodine, dodaje se da je AD Politika, čiji je generalni direktor ujedno i glavni i odgovorni urednik Politikinog zabavnika, u vlasništvu države i da je Politikin zabavnik namenjen najmlađim članovima društva. „Podsećamo

Ideja da je zaleđena gradska plaža najpogodnije mesto za pogubljenja i odlaganje leševa potekla je od kapetana rečne straže Žolta Zergonjija, uz punu podršku pukovnika Jožefa Grašija Novosadska plaža „Štrand“ je za najstrašnije gubilište mađarske racije određena još njenog prvog, relativno mirnog dana. Te srede, 21. januara 1942, pukovnik Jožef Graši, komandant Drugog oružanog odreda, kojem je sprovođenje racije povereno, obišao je trupe na terenu i, nezadovoljan njihovom efikasnošću, oštro ukorio jednog od najvećih krvnika u tri najstrašnija dana u istoriji Novog Sada, žandarmerijskog kapetana Martona Zeldija. „Vi uopšte ne znate šta treba ovde raditi, ovde se ne radi o legitimisanju, već o odmazdi i čišćenju!“, rekao je gotovo urlajući

U jednom satu stradalo je 522 žitelja, među kojima 109 djece. Dijete koje nije dočekalo ni ime da mu se nadjene, najmlađi je mučenik pivske tragedije. Dola u Pivi Dola su najveće, ali ne i jedino stratište u Pivi za vrijeme Drugog svjetskog rata koje svjedoči o užasnim zločinima počinjenim nad pivskom nejači od strane ozloglašene folksdojčerske SS divizije „Princ Eugen“ i ustaša i muslimana iz gatačkog sreza i okoline. Nema bratstva u Pivi koje nije dalo žrtve u ovom genocidu. Neka bratstva su većim brojem postradala, dok je porodica Verun prestala da postoji. Kapela u Dolima Nevine žrtve bile su podijeljene u tri grupe, jednu su činili muškarci stariji

Ili ćemo biti Srbi, svesni svoje prošlosti i amaneta naših otaca i pradedova, ili – otpadnici nacije, internacionaliste, tj. pripadnici nekakve magle, građani belosvetski, rušioci života i svega, bez nacionalnog ponosa, bez vere, bez morala. Prije 83 godina, odnosno za Božić 1936. godine, tadašnji patrijarh Varnava je u božićnoj poslanici upozorio srpski narod šta će se desiti ako odlučno ne odbaci nadirući komunizam. Nakon više od osam ecenija njegove riječi zvuče proročki, jer mnogo šta se od njegovih prognoza obistinilo, a posebno odnos prema duhovnim vrijednostima. Zbog toga valja još koji put čuti patrijarha Varnavu i podsjetiti se opasnosti komunističkog skretanja. Srbi se još uvijek mogu osloboditi te prelesti koja