Eventualna ekshumacija Pavelića i Luburića u Španiji mogla bi da pokrene talas u Evropi Najave iz Madrida da bi, u kontekstu obračunavanja sa Frankovim fašističkim nasleđem, Španija mogla da naloži ekshumacije i preseljenje u Hrvatsku posmrtnih ostataka Ante Pavelića i Maksa Luburića, da njihovi grobovi ne bi služili kao mesta hodočašća ustašama, otvorili su pitanje da li bi i druge članice EU mogle da postupe isto. Tako se spekuliše da bi, ukoliko serija ekshumacija počne, u Srbiji mogli da završe posmrtni ostaci Dimitrija Ljotića, vođe organizacije „Zbor“, sahranjenog na tajnoj lokaciji u Sloveniji. Ljotić je iz Srbije izbegao posle rata u zapadnu Sloveniju, gde je formirao jedinice pod komandom generala

Državna komisija utvrdila je da relevantni dokumenti o mestu i lokaciji pogubljenja generala Mihailovića nisu sačuvani, da su verovatno nestali tokom šezdesetih godina u arhivskoj građi koja je uništavana posle Brionskog plenuma, ističe za Sputnjik istoričar Bojan Dimitrijević povodom inicijative koju je tim povodom pokrenuo Srpski kokus Kongresa SAD. Kopredsedavajući Srpskog Kokusa u Kongresu SAD, kongresmen Ted Po iz Teksasa uručio je pismo premijerki Srbije Ani Brnabić u kojem traži da budu objavljena dokumenta u vezi sa suđenjem i pogubljenjem Dragoljuba Draže Mihailovića. U pismu se navodi da je general Mihailović igrao ključnu ulogu u spasavanju stotine stranih pilota tokom Drugog svetskog rata, uključujući i američke. „On i ljudi kojima je komandovao pokazali su izuzetnu hrabrost u odbrani naših

Kako su Pavelićevi sledbenici dobili priliku da se „operu“ 1944. godine; Moskva im ponudila da učestvuju u borbama protiv Nemaca u zamenu za život U smiraj svog života, Ivo Andrić zapisaće da samo neuki i nerazumni ljudi mogu da smatraju da je prošlost mrtva i neprolaznim zidom zauvek odvojena od sadašnjice. Istina je, dodaće naš jedini nobelovac, naprotiv, da je sve ono što je čovek nekad mislio, osećao i radio, neraskidivo utkano u ono što mi danas mislimo, osećamo i radimo. Unositi svetlost naučne istine u događaje prošlosti, znači služiti sadašnjosti. Na našu veliku žalost, gotovo pola veka ta svetlost nije obasjavala jedan popriličan deo prošlosti u vezi sa Srbijom

Na Banj brdu u Banjaluci i Milića Gaju kod Kozarske Dubice danas se obilježava Dan ustanka protiv fašizma 1941. godine. Prije 77 godina, na današnji dan, u Drvaru je izvedena prva ustanička akcija na teritoriji BiH, kojom su narodi započeli oružanu borbu protiv fašističkog okupatora i njegovih saveznika u Drugom svjetskom ratu. Ministar rada i boračko-invalidske zaštite Srpske Milenko Savanović, koji je i predsjednik Odbora Vlade Republike Srpske za njegovanje tradicije oslobodilačkih ratova, rekao je da se dolazak nacizma i fašizma na Balkan pamti kao najcrnje vrijeme u istoriji srpskog naroda, jer je tada najviše stradao. Na spomen-obilježju na Banj brdu, vijence su položili ministar rada i boračko-invalidske zaštite Milenko

Predsjednik Narodne skupštine Republike Srpske Nedeljko Čubrilović poručio je danas povodom 27. jula – Dana ustanka protiv fašizma da je srpski narod Krajine ovim ustankom, među prvima u Evropi, pokazao put pravde i slobode, dajući nemjerljiv doprinos u pobjedi nad zlom fašizma. „Nikada ne smijemo zaboraviti žrtvu naših predaka u toj borbi, ali ni sve one nevine ljude koji su samo zato što su Srbi završili u nacističkim logorima smrti u NDH“, rekao je Čubrilović, čestitajući svim učesnicima NOB-a i svim građanima Republike Srpske 27. jul. On je napomenuo da je Dan ustanka jedan od najznačajnijih datuma iz istorije Srba, jer se toga dana goloruki narod Krajine pobunio protiv nacizma

Oprečne reakcije povodom odluke suda da ne rehabilituje okupacionog premijera. SUBNOR: Srbija pravna država. Istoričari kažu da se on ne sme izjednačavati sa Pavelićem Prošle su 72 godine od kada je Milan Nedić, predsednik Vlade nacionalnog spasa za vreme nemačke okupacije, navodno izvršio samoubistvo u zatvoru Ozne, u centru Beograda. Uprkos tolikom protoku vremena, pominjanje njegovog imena, posebno posle odluke Višeg suda u Beogradu da ga ne rehabilituje, i dalje deli Srbiju. Vest da je sud odbio zahtev da se poništi uredba Vlade FNRJ kojom je proglašen za narodnog neprijatelja nanovo je zaoštrila retoriku između onih koji smatraju da je Nedić bio „srpska majka“ i onih koji ga i danas

Podgorica – Mi preživeli svedoci nezapamćenog zločina koji se dogodio u selu Velika 28. jula 1944. godine duboko smo dirnuti u nezaboravne rane za našim milim i dragim mučenicima i duboko zahvalni na objavljenim događajima od strane poznatog pisca i istoričara Pavla Dželetovića. Napomena redakcije portala Jadovno.srb.: Ovaj prilog je prvi put objavljen na našem portalu 09. novembra. 2016. godine. I ako nas je malo preživelih, ovo je velika stvar za nas, a posebno za potomke da se podsete i da ne zaborave kako su im bliži preci nestali sa lica zemlje, na kakav način i od koga? Kao preživeli očevidac mogu da kažem sledeće: Dana 25. jula u popodnevnim

Dnevni list «Politika» (26. jul 2018.), objavio je sledeću vest: «Viši sud u Beogradu odbio je kao neosnovan zahtev za rehabilitaciju Milana Nedića… U zahtevu je traženo da se poništi Uredba Vlade FNRJ kojom je Milan Nedić proglašen za narodnog neprijatelja. Predlagači su zahtevom tražili da se utvrdi da je general Nedić lišen slobode bez sudske ili administrativne odluke kao žrtva progona iz političkih i ideoloških razloga, kao i da je ništavno rešenje Trećeg narodnog sreskog suda za grad Beograd od 31.01.1946. godine.” Iste novine prenele su izjavu istoričara Predraga Markovića: „Time je izbegnuta jedna od najvećih sramota koja je mogla da se desi, a to je da budemo prvi

Bio je 25. oktobar 1944. godine, kada sam oca ispratio za Pančevo, ne znajući da odlazi u smrt. Nedelju dana kasnije saznali smo da su 72 pilota, sa rukama vezanim žicom, odvedeni na Stratište kod sela Jabuka, spušteni do Tamiša i tu streljani. Dakle 72 pilota, sve bolji od boljeg, streljani su bez ikakvog razloga, samo zato što su u jednom periodu služili kralju i otadžbini – sjeća se Dušan Mandarić Napomena redakcije portala Jadovno.srb.: Ovaj prilog je prvi put objavljen na našem portalu 14. avgusta. 2017. godine. Krajem oktobra 1944. u selu Jabuka kod Pančeva partizani su strijeljali 72 pilota vazduhoplovstva Kraljevine Jugoslavije. Dušan Mandarić, sin Ise Mandarića, jednog

Viši sud u Beogradu doneo rešenje u slučaju kolaboracionističkog premijera. Ostala Uredba iz 1949. kojom je proglašen za ratnog zločinca, kada su mu oduzeta prava i imovina Viši sud u Beogradu odbio je zahtev za rehabilitaciju Milana Nedića, premijera Srbije tokom Drugog svetskog rata – saznaju „Novosti“. Rešenje je napisano na stotinak strana, na kojima sud obrazlaže da je uvidom u sve priložene dokaze i nakon saslušanja svedoka zaključio da se nisu stekli pravni uslovi da bude rehabilitovan. To znači da sud nije ukinuo Uredbu FNRJ iz 1949. godine, kojom je kolaboracionistički premijer proglašen za ratnog zločinca, i na osnovu koje su mu oduzeta građanska prava i imovina. Na ovu

Drvar je tokom Drugog svjetskog rata bio slobodan 1.000 dana više od bilo kojeg drugog grada u okupiranoj Evropi, ističu za Srnu profesori istorije Jelena Kecman i Bojan Radun. Dana 27. jula 1941. godine u Drvaru je počeo ustanak naroda protiv fašističkih okupatora, koji se proširio na susjedne teritorije, a taj datum će od ove godine biti prigodno obilježavan. Drvar je bio naseljen još u srednjem vijeku o čemu svjedoče kameni simboli -miljokazi, koji se i danas nalaze na teritoriji opštine. – Srpski narod, koji je na ovom području bio konstantno potiskivan ponižavajućim statusom, bježao je u Habzburšku monarhiju. Godine 1875. podignut je ustanak protiv turske vlasti. Na čelo ustanka

Danas je za ruske političare i istoričare u vezi sa tim događajem najvažnije da se ne ponavljaju propagandističke izmišljotine i ideološki stereotipi koje je sovjetska nauka prenosila onako kako ih je sve do devedesetih godina dobijala iz Jugoslavije. Napomena redakcije portala Jadovno.srb.: Ovaj prilog je prvi put objavljen na našem portalu 25. jula. 2016. godine. Piše: Nikita Bondarev Sve do oslobođenja Jugoslavije rukovodstvo Sovjetskog Saveza je sarađivalo i sa četnicima i sa partizanima. U arhivama su sačuvani dokumenti koji svedoče da je Tito sve do 1944. godine iz Sovjetskog Saveza dobijao pisma ovakve sadržine: “Vi govorite da četnici sarađuju sa fašistima, ali mi imamo drugačije informacije. Potrudite se da nađete