Na početku ove priče o jeziku, prvo da kažem da sam rođena u Hercegovini. Na mestu gde se po Vuku najčistiji srpski jezik govori. Rođena sam u Mostaru, a školu sam završila u Bileći, gradu koji je iznjedrio veliki broj pisaca, književnika, glumaca, umetnika uopšte. Ne zaostaje ni Mostar za njim, ali pričam o ovom drugom jer sam veći deo života provela u njemu. Svi oni po kojima je Bileća postala poznata su davno otišli iz nje, a neki više nisu ni među živima. Često se pitam da li su poznati pisci, akademici iz Hercegovine do kraja zadržali svoj čisti ijekavski dijalekt ili su podlegli uticaju ekavskog ili nekog drugog

|| FOTO GALERIJA || U subotu, 13. maja 2017. godine, u Inzbruku je u organizaciji Srpske pravoslavne crkvene opštine Inzbruk i Srpske pravoslavne omladine Inzbruk – SPOJI uz blagoslov Njegove svetosti Patrijarha srpskog Gospodina Irineja i Episkopa austrijsko-švajcarskog Gospodina Andreja održano predavačko veče na temu „Misija Pravoslavne crkve u svetu – juče, danas, sutra“ uz nastup duhovne muzike grupe Pirg. Gosti predavačke večeri, koje je održano posle Večernje službe u Omladinskom domu gradske četvrti Sagen u blizini Srpske pravoslavne crkve, bili su mr Radovan Kalabić, istoriograf, književnik, publicista i između ostalog i počasni član SPOJI, jerej Arsenije Arsenijević, starešina Hrama Vaznesenjske crkve u Beogradu i član grupe Pirg, kao i

Piše: Vladimir Frolov Ivo Josipović, nekadašnji predsednik R Hrvatske, povodom Dana pobede gostovao je u emisiji njemu drage TV B92, kao dežurni hrvatski antifašista. Govoreći o antifašističkoj borbi, on bez srama i zazora ističe – „obe zemlje su zajedničkim naporima, tada u istoj državi, dale ozbiljan doprinos antifašističkoj borbi“! Samo, Josipović zlonamerno previđa, da je srpski narod i u Srbiji i u Hrvatskoj bio nosilac antifašističke borbe, a da su u Hrvatskoj samo pojedinci iz redova hrvatskog naroda učestovali u redovima NOB, sve do tajnog sporazuma bravara i mačekovih emisara! Kao narod, dali su Hrvati istaknuti prilog nacističko- fašističkim zločincima, počinivši genocid nad Srbima, Židovima i Romima u NDH! Izvor:

Film „Lica Lafore“ dokumentuje sudbinu porodice Gajić i njihovu višegodišnju nadljudsku borbu za pronalazak lijeka protiv Laforine bolesti od koje su oboljele njihove dvije kćerke. Nakon što je sa filmom “Djeca“ ostvario veliki uspjeh, Denis Bojić dolazi sa novim filmom koji sa pravom donosi velika očekivanja. Trebale su nepune dvije godine rada da dugo očekivani dokumentarni film, „Lica Lafore“ ugleda svjetlost dana i da jedna od najsnažnijih priča o roditeljskoj borbi za život djeteta bude predstavljena javnosti. Film se i ovaj put bavi djecom, a autor Denis Bojić o tome kaže: „Film karakteriše snažna, gotovo opipljiva emocija, a ono što povezuje oba filma jeste da se bave, svaki na svoj

Reditelj Srđa Penezić za „Novosti“ o misterioznoj pogibiji oca, njegovoj neistraženoj zaostavštini, burnoj istoriji i pobednicima… Moj otac Slobodan Penezić Krcun nije ubijen! Sklon sam da verujem, za razliku od moje majke i nekih drugih ljudi, da saobraćajna nesreća kod Lazarevca, u kojoj je tata poginuo, nije bila inscenirana. Ne mogu da zamislim da bi tadašnja vlast mogla da izvede tako preciznu operaciju, a da je niko do današnjih dana ne razotkrije. Ovo za „Novosti“ kaže reditelj Srđa Penezić, sin jednog od najkontroverznijih srpskih političara, čiji život i nikad do kraja razjašnjena smrt i dalje predstavljaju jednu od najvećih misterija Brozovog vremena. Dok kišno popodne provodimo u jednom beogradskom restoranu,