arrow up
Ж | Ž
sr Serbian
hy Armenianhr Croatiannl Dutchen Englishfr Frenchde Germanel Greekiw Hebrewhu Hungarianit Italianno Norwegianpl Polishru Russiansr Serbiansl Slovenianes Spanish
POMOZITE NAŠ RAD DONACIJOM
Ж | Ž
sr Serbian
hy Armenianhr Croatiannl Dutchen Englishfr Frenchde Germanel Greekiw Hebrewhu Hungarianit Italianno Norwegianpl Polishru Russiansr Serbiansl Slovenianes Spanish
Arcibald_Rajs_2.jpg

U KRAJU ARČIBALDA RAJSA

6. april 2016.

Oduvijek sela, varošice, gradovi, planine, ravnice, rijeke, jezera, mora, mostovi i putevi liče na knjige. Na male i velike. Geografija je najveća biblioteka na svijetu. Sve je u njoj poredano po značaju i po veličini. Putuješ i čitaš. Dolazak u neko mjesto jeste otvaranje korica velike, nove nepročitane knjige. Ideš njegovim ulicama i sokacima, razgledaš mu znamenitosti, pričaš sa ljudima, slušaš njihove pjesme… U stvari, listaš knjigu. Knjiga Mačvanskog Prnjavora, stradalnika u dva velika rata, mora dugo i polako da se čita kako bi se o njemu saznalo. Jesen u ovom mjestu je vrijeme za sjećanje na prošlost i doktora Arčibalda Rajsa. Tekst: Tihomir Nestorović – Mačvanski Prnjavor je varošica

Čuvari koncentracionih logora iz Agdera

6. april 2016.

Napisao: Knut. F. Torešen (Knut.F.Thoresen)  U jesen 1948. godine, tri godine posle završetka rata, pred norveškim sudom se pojavio vrlo neprijatan slučaj državne izdaje. Sudilo se 23-o godišnjem Henriju Džordžu Henriksenu(Henry Georg Henriksen) iz Ejestada u Aust-Agderu(Øyestad, Aust –Agder). On je bio član Vaštbataljona br. 6 „Oslo“(Wachtbatallion nr. 6 „Oslo“), jedinice koju su činili norveški vojnici – čuvari u nemačkoj službi u Norveškoj. On je optužen za više ubistava i torturu jugoslovenskih zarobljenika u severnoj Norveškoj(Nord- Norge) u ratnom periodu. To je bio jedan od najozbiljnijih slučajeva u koji su bili umešani norveški čuvari u logorima smrti na severu. U toku sudskog procesa obelodanjene su informacije o strahotama koje su

Svjedočanstvo o pokolju Srba u Bijelom Potoku na Vaskrs 1942. godine

4. april 2016.

Jedno svjedočanstvo o pokolju Srba u Bijelom Potoku kod Banjaluke na Vaskrs 1942. godine[1] Autor: Mr Goran Latinović Razbijanjem Kraljevine Jugoslavije aprila 1941. godine nastupio je jedan od najtežih perioda u istoriji srpskog naroda. Masovnim ubistvima i progonima naročito su bili izloženi Srbi na teritoriji koja je dospjela u sastav Nezavisne Države Hrvatske. Neposredno po proglašenju “uskrsnuća hrvatske države“, hrvatski fašisti pristupili su rješavanju “srpskog pitanja“, koje je, prema njihovoj zamisli, trebalo sprovesti tako da jedna trećina Srba bude pobijena, jedna trećina protjerana, a jedna trećina prevedena na rimokatolicizam i pretvorena u Hrvate. Jedan od najaktivnijih ustaških pregalaca u tom zločinačkom poduhvatu bio je banjalučki “stožernik“ Viktor Gutić, koji je

ustaski-svestenici.jpg

Pišem Vam ovo kao čovjek čovjeku…

2. april 2016.

Zgrožen vestima o pokoljima, dr Prvoslav Grizogono, pozivajući se na hrišćansku ljubav i milosrđe, pisao je nadbiskupu Stepincu da prekine masakre i iživljavanja nad srpskim življem na prostoru Nezavisne Države Hrvatske. Za nepune četiri godine postojanja Nezavisne Države Hrvatske ustaške snage su izvršile najmonsturoznije zločine ikada viđene na ovim prostorima. Zadojeni fanatičnom mržnjom prema komšijama, sugrađanima i braćom po slovenstvu, hrvatske ustaše, sinovi tisućljetne kulture, utabali su krvavi put mržnje, koji se na ovim prostorima i danas oseća. Uloga rimokatoličke crkve u Hrvatskoj, prilikom „rešavanja srpskog pitanja“ u tri poznate etape, bila je svakako zamašna, ako ne i sistematska. O tome govore mnoga stručna i naučna dela, kao i sledeće pismo, na

milan-bulut.jpg

MILAN BULUT – ČAKAR

1. april 2016.

Ovo je kratka priča o mom prađedu Milanu Bulutu Čakaru čije ime nosim. Prađed Milan se rodio daleke 1888. godine u Bulutovoj mahali u porodici Nikole Buluta i Naste Mihić (Kozice) koji je imao Milana, Lazara, Koju, Darinku, Milicu i Olgu. Čukunbaba Nasta (75) je živa bačena u Šurmanačku jamu u avgustovskom pokolju sa još 139 Buluta. Prađed se oženio neposredno pred početak Balkanskih ratova i oslobođenja od Otomanske imperiije. Oženio je Stanu Veraju iz Klepaca i sa njom dobio kćeri Radojku (moja baba), Darinku i blizance Rista i Miroslava. Početkom Prvog svjetskog rata je mobilisan u austrougarsku vojsku 1914. godine. Predao se srpskoj vojsci 1915. godine i sa njom prešao

Logor Vuksanlekić: Kad su živi zavideli mrtvima

29. mart 2016.

Kapija zloglasnog austrougarskog logora Vuksanlekić nadomak crnogorsko-albanske granice pre 101 godine, poslednjih dana 1917, zanavek je zatvorena. Među jedva pedesetak onih koji su tog sumornog dana izašli na slobodu iz logorskih žica, koji su preživeli ovaj deveti krug pakla i ostali da kazuju kako je bilo, bila je i Milica Minić sa Gostilja kod Danilovgrada, ojađena majka koja je sa sedmoro dece dospela u ovo mučilište, a vratila se samo sa ćerkom Milušom. – Kad nadjača Švaba i bi kapitulacija šesnaeste godine, nas bila puna kuća – ispričala je svojevremeno potpisniku ovih redaka, već dvadesetak godina pokojna Miluša Minić, udata Lakić, sećajući se strahota koje je preživela. – Bili otac

Dugo čekanje na veliku političku ideju

25. mart 2016.

Srbima je ceo dvadeseti vek protekao u tumaranju od nemila do nedraga, od jedne do druge nesreće i poraza, a sve zbog nedostatka jasnih političkih ciljeva i ideja, kakvih je bilo u 19. veku. Hrvati su za to vreme realizovali svoju najveću političku ideju Dobro osmišljena i vrlo jasna ideja, praćena isto tako jasnim planom realizacije, preduslov je svakog uspeha, u politici svakako. Ova disciplina posebno je osetljiva na tzv. „velike političke ideje“ kojih po prirodi stvari ne može da bude mnogo. Kod Srba i Hrvata postoji nekoliko političkih ideja, projekata, koji su interesantni za razmatranje posebno ako se krene od činjenice da u 20. veku Srbi nisu imali nijednu

ognjiste.jpg

Po duhu časti u ognjištu srpskom „genocid, istina i pravda“

14. mart 2016.

Rajića kuća, odnosno Prosvetni centar „Ognjište Srpsko“ je ognjište za dušu srpsku. To je kuća za podsećanje i ponos na etičke, istorijske, duhovne, vojničke, državotvorne, stvaralačke i jedinstvene vrednosti slave i veličine našeg naroda. To je ognjište za podsticaj saznavanja i afirmaciju istine o Srbima; za obnovu i afirmaciju časti kao najvećeg postulata čovekovog zemaljskog života; za oplemenjivanje nacionalne svesti i duha na vaskrs i sreću Srpstva. Za one koji se osećaju Srbima kao i one koji su nam iskreni prijatelji, „Ognjište Srpsko“ je i lek za dušu jer na nju ima vaspitan i blagotvoran, reklo bi se čak i lekovit uticaj – kao neka neobična „banja za dušu srpsku“.

Ante_Pavelic.jpg

Vikar ustaša

6. mart 2016.

Alojzije Stepinac je teška tabu tema. Alojzija Stepinca se ne dotiče u javnosti nitko. Jadovno. Gotovo svake godine sam tamo. Ustaško stratište, mjesto gdje nije nikada bilo čvrstog objekta, zgrade, barake, zahoda ili bilo čega. Samo izdvojena ledina ograđena bodljikavom živom. Tu su dovođeni ljudi da bi ih pogubili. Jadovno i kompleks logora je sustav tridesetak jama u kojima je pogubljeno oko 40 000 ljudi. Prema nekima puno manje, „samo“ 26 000….u taj kompleks se ubrajaju i gubilišta na otoku Pagu, Metajna i uvala Slana….mjesečeva površina na kojoj i usred ljeta nije ugodno niti u jakni. Cijelo područje oko uvale je prepuno ljudskih ostataka, mjesto je stravično. Toliko stravično da

AVRAMOV: Iščezla je vertikala naše istorije u koju su utkane vrhunske civilizacijske vrednosti

1. mart 2016.

PRIMILA SRETENjSKI ORDEN PRVOG STEPENA, PA IZGOVORILA OVE REČI ZAHVALNOSTI I UPOZORENjA U ovom danu slavlja, ne možemo zatvoriti oči da se Srbija – posle pobedonosnih ratova i ogromnih žrtava koje su pale za slobodu otadžbine, ali i Evrope, zločina genocida koji je počinjen nad srpskim narodom – nalazi u teškoj ekonomskoj, političkoj i moralnoj krizi Iz Hladnog rata – naglasila je prof. dr Smilja AVRAMOV, zahvalivši se u svoje i ime ostalih odlikovanih – Srbija je neopravdano izašla kao jedina poražena zemlja u Evropi. Srpski narod veštački je rasparčan, satanizovan i lišen kolevke svoje duhovnosti i svog bitisanja Ovo nije prva istorijska kriza u koju je upao srpski narod.

Ratko Dmitrović

Komunizam je Hrvatima dao što nikome nije

27. februar 2016.

Decenijama se i u Beogradu i u Zagrebu izbegava otvorena rasprava o tome šta je komunizam doneo narodima bivše Jugoslavije, pre svega Hrvatima i Srbima, kakve je tragove i darove tu ostavio, a razlog bežanja od ove priče leži u istini da nikome na svetu komunisti nisu podarili takve blagodeti kao Hrvatima  Svaka rasprava o tome šta je komunizam iza sebe ostavio na Balkanu, posebno na prostoru bivše Jugoslavije, svede se na slatko sećanje na miran i stabilan život, oslobođen straha za egzistenciju, budućnost dece, stan, hranu… ili na priču o totalitarnom sistemu koji je zatvarao i ubijao svoje protivnike, progonio njihove porodice i prijatelje. BEZ JAVNOG RAČUNA U obe postavke ima istine, ali nijedna od

Efraim Zurof i episkop Jovan Ćulibrk (Foto: Tanjug)

Aktuelno i danas: Pismo Episkopu Jovanu Ćulibrku

9. februar 2016.

Obraćam vam se lično, jer ste posljednjim istupom gurnuli šaku u ranu, koja ne zarasta ni nakon 74 godine i koja se prenosi u mojoj porodici sa koljena na koljeno. Gospodine Episkope, predsjedniče Odbora za Jasenovac Svetog Sabora SPC, predsjedniče Upravnog odbora Muzeja žrtava genocida, predsjedniče Komisije grada Beograda za izgradnju Memorijalnog kompleksa na Starom sajmištu. Za razliku od prvog pisma kojim sam vam se obratio kao osnivač i predsjednik udruženja građana Jadovno 1941. iz Banja Luke, ovaj put vam se obraćam lično. Razlog tome ne leži u činjenici da sam nedavno dobio pismo sekretara Odbora za Jasenovac Svetog Sabora SPC, a kojim vi predsjedavate, u kome me se kao

Vladimir Umeljić

Srbin koji je zadivio i Noama Čomskog!

4. februar 2016.

Prenosimo intervju sa Vladimirom Umeljićem, jednom od najuglednijih intelektualaca u srpskoj dijaspori, čovekom koji je zadivio i Noama Čomskog. Rođeni Beograđanin, nakon studija stomatologije u rodnom gradu, pre 30 godina odlazi u Nemačku, na studije teologije i istorije u Frankfurtu na Majni. Od samog početka srpske nesreće, koja je počela u poslednjoj deceniji 20. veka, aktivni je učesnik svih napora patriotske dijaspore da se van Jugoslavije odbrani, to jest opere srpsko ime. Između ostalog, član je Saveta utemeljivača i dugogodišnji potpredsednik Sabora Srba (Hajdelberg), član Fonda istine o Srbima (Beograd), upravnik Srpskog kulturnog i dokumentacionog centra za Nemačku (Ašafenburg), a njegova studija o ustaškom genocidu (nastala kao doktorska disertacija na Gete

Dmitrovic_1.jpg

Dmitrović: Kuće mutnih prozora

1. januar 2016.

Nalazimo se pred demografskim sunovratom, stručnjaci su nemilosrdno jasni; pređu li Srbi liniju koja im je ispred nosa, ulaze u prostor izbrisanih naroda. Kosovo, kriminalno provedena privatizacija, javni i spoljni dug države Srbije, Železara Smederevo, mršave penzije, uništeni veliki privredni sistemi, obaveza otpuštanja ogromnog broja zaposlenih u državnoj administraciji, najniže plate na Balkanu… sve je to decenijska muka, mračna svakodnevica Srba i njihove države ali sve ovo zajedno – mnogi će se iznenaditi – nije najveći srpski problem. Muka je ono o čemu se ne priča a deluje stalno, podmuklo, sve snažnije i sigurno vodi našem biološkom nestanku. Da, reč je o izumiranju Srba kao naroda. Svake godine manje nas

NAJNOVIJE VIJESTI

Popis
10.502 žrtve

Udruženje Jadovno 1941. je formiralo Centralnu bazu žrtava, koju možete pretražiti unosom pojedinih podataka o žrtvama.

PRETRAGA

Kalendar
Pokolja

Odaberite godinu ili mjesec i pretražite sve događaje koji su se desili u tom periodu.

PRETRAGA