Govorilo se samo o Jasenovcu, a Jadovno i mnoga druga stratišta gotovo da su zaboravljena Porodicama ubijenih na Jadovnu je govoreno, da su njihovi odvedeni u Nemačku na rad. Međutim, kada je prošao rat, moralo se govoriti o ljudima, kojih nema. Danas se zna da se spekulisalo sa žrtvama, nakon rata, jer su ubijani ljudi sa teritorije današnje Hrvatske, BiH, kao i Srema, a postavljen je bio samo jedan memorijal na Velebitu, uz Šaranovu jamu, do koje su iz svih pomenutih krajeva dovođene porodice. Govoreno im je, lagalo ih se, da je to jama Jadovno  i da su kosti njihovih najmilijih tu… Istina je bila potpuno drugačija. Govorilo se samo o Jasenovcu, a Jadovno i mnoga druga stratišta gotovo

Na osnovu istorijskog iskustva iz ličnog i života svoje porodice, Dušan J. Bastašić podseća na važnost pamćenja događaja, koji su istorijski stvarni, a iz njihovog sleda proizilazi nauk, koji je na nama da primetimo i upotrebimo. Reč je o činjenici da su Dušanu u Jadovnu ubijeni dedovi, stric…i odrastanju bez muških glava, koje može biti bolno i teško u smislu nemanja modela „muške ruke“, koja čoveka čini sigurnijim u kasnijem porodičnom životu. Izvor: ANTI CENSURA   Vezane vesti: O Svetom Vukašinu klepačkom i jasenovačkom Samo ti, sinko, radi svoj posao Sveti Vukašin  

U organizaciji Srpskog narodnog foruma iz Borova i Udruženja potomaka i poštovalaca žrtava kompleksa ustaških logora Jadovno 1941. iz Banja Luke, u Borovu je upriličena dokumentarno-istorijska izložba „Moje Jadovno“ te održano predavanje o zločinima koji su od aprila do avgusta 1941. počinile ustaške vlasti u tadašnjoj NDH, u kompleksu logora smrti Gospić – Jadovno – Pag. U tim strahovitim zločinima je u samo 132 dana stradalo više od 40 hiljada Srba, Jevreja i Roma. U Jadovnom su ubijena i 73 pravoslavna sveštenika, među kojima mitropolit dabrobosanski Petar Zimonjić i vladika gornjokarlovački Sava Trlajić. Autori izložbe su Predrag Lozo, Dragoslav Ilić i Dušan Bastašić, predsednik Udruženja Jadovno 1941. Ova izložba omogućava