izdvajamo Архиве - Страница 93 од 299 - Јадовно 1941.

Boris Malagurski za Srpsku istoriju

11. oktobar 2019.

Često se postavlja lažna dilema između rata i pasivnosti — treći izbor postoji, a on se sastoji u neprestanoj borbi za naše interese na Kosovu i Metohiji, bilo da se radi o pomoći našim sunarodnicima na Kosmetu, bilo da se radi o lobiranju na svetskom nivou. Da to nema uticaja, ne bi mi Haradinaj zabranio ulazak na Kosmet povodom mog filma. Za sajt Srpska istorija govori Boris Malagurski, srpski i kanadski filmski režiser, producent, scenarista, televizijski voditelj i aktivista Intervju vodi Đorđe Bojanić, glavni urednik sajta SRPSKA ISTORIJA – Vaši koreni potiču iz poljskog grada Mala Gora, vaši preci doselili su se u 17. veku? Poreklo mog prezimena je, zapravo, subotičko. U Bici

Nikola Milovančev: Umanjen broj žrtava u Jugoslaviji 1945.

10. oktobar 2019.

Povodom teksta Procene Državnog statističkog ureda DF Jugoslavije o broju stanovnika 31. marta 1941. i 31. marta 1945. godine, Muzej žrtava genocida, 19. 9. 2018, preneto i na Stanju stvari. Na internetnom portalu Muzeja genocida u Beogradu pojavio se 19. septembra 2018. dokument „Procene Državnog statističkog ureda Demokratske Federativne Jugoslavije o broju stanovnika 31. marta 1941. i 31. marta 1945. godine”. Objava tog dokumenta bez tumačenja nije dobra jer dovodi u zabludu i sakriva gubitak 1.450.000 stanovnika Jugoslavije, od kojih najveći deo predstavljaju stanovnici srpske narodnosti. Anonimni saradnik muzeja koji je objavio ovaj nestručan prikaz je nevažan i usredočiću se na bit: suštinu umanjenja broja žrtava. O čemu se radi? Brošuru

Bojan D. Đokić: U NDH nisu postojali logori za decu, bila su to prihvatilišta i sabirališta

9. oktobar 2019.

Nastojanje da se višestruko umanji zvanični broj žrtava logora Jasenovac nije više svojstveno samo hrvatskim istoričarima. Proteklih nekoliko godina kolegama iz lepe njihove u toj raboti priključili su se i neki od srpskih istoričara. U svom naučnom radu pod naslovom „Logor Jasenovac u udžbenicima istorije za 8. razred osnovne škole“ istoričar Muzeja žrtava genocida u Beogradu u reviziji i distorziji Pokolja, genocida počinjenog nad srpskim narodom od strane NDH, otišao je mnogo dalje. Sledi nekoliko autorovih naučnih saznanja i zaključaka a članak u njegovom integralnom obliku možete pročitati OVDE. Analiza osam udžbenika istorije za 8. razred osnovne škole koji su odobreni od nadležnih prosvetnih organa Republike Srbije pokazala je da

Nemanja Dević: Smiljanska beseda

9. oktobar 2019.

Na inicijativu udruženja građana “Jadovno 1941.” iz Banjaluke, kod masovne grobnice u Teslinom Smiljanu u kojoj je sahranjeno najmanje 500 Srba pobijenih u vreme Nezavisne Države Hrvatske, 30. juna 2018. potomci i poštovaoci žrtava su postavili Časni krst. Tom prilikom pročitana je Smiljanska beseda Nemanje Devića čiji tekst prenosimo u celini. Pamteći skupe, Danas prolazimo stazama koju su, ma gde da smo rođeni, prošli naši preci. Stazama koje su natopljene suzama i krvlju naših novomučenika. Stazama krstonosnim i stazama svetih. I zato današnji hod po toj kamenitoj putanji ne predstavlja naš podvig, već blagoslov što smo se udostojili da tim stopama pođemo. Često se na tužnom i patnjama išaranom licu

Promocija monografije „Srpsko hrišćansko nasleđe Amerike“ u Banja Luci

8. oktobar 2019.

U srijedu 09. oktobra 2019. godine, održaće se promocija monografije “200 godina Srpske Pravoslavne Crkve u Americi – Srpsko Hrišćansko nasljeđe Amerike”, koja će, s početkom u 19 časova, biti upriličena u Vijećnici Banskog dvora u Banjaluci. Knjigu je priredio Maksim (Vasiljević), episkop Los Anđelesa i Zapadne Amerike; izdavač je Sebastian Press, Los Angeles, a saizdavači su: Episkopski savet Srpske Crkve u Severnoj Anerici, Pravoslavni bogoslovski fakultet Univerziteta u Beogradu, Fondacija Srpsko blago, Serbika Amerikana i Interklima-grafika, Vrnjci. Knjiga ima 1.008 strana i sadrži tekstove istaknutih istoričara, teologa i umjetnika, sa 1025 fotografija najznačajnijih ličnosti, crkava, manastira, fresaka, ikona i drugih umjetničkih predmeta. Ovom monografijom snažno je pokazano kako su

Uvod iz knjige: Đuro Zatezalo – „Radio sam svoj seljački i kovački posao” – SVJEDOČANSTVA GENOCIDA U NDH 1941. – 1945.

8. oktobar 2019.

Svjedočanstva izbjeglih od smrti samo su dio istine preživjelih svjedoka što se sve događalo i na koje sve načine mučenički stradalo i umiralo. Mnogi su ranjeni umrli, a da nitko nije zapisao njihove patnje. Zločinci koji su svoje izjave davali na poslijeratnim suđenjima, tek djelomično govore o istini i o onome što se sve dešavalo na gubilištima, jer je svaki zlikovac i na sudu kada se branio, svim snagama umanjivao zlodjela koje je počinio. Zbog toga su mnoge istine o ozakonjenim ustaškim zločinima ostale nedorečene ih prešućivane, i zbog onoga – nije još vrijeme, treba distanca od 50 godina, treba sačekati, to bi vrijeđalo osjećaje naroda kome su ustaše pripadale.

SVETE SLIKE PRETOČIO U SVETE ZIDINE: Mladi arhitekta (27) uradio Spomen-muzej u Starom Brodu

7. oktobar 2019.

Sa samo 27 godina uradio je dela koja bi bila dovoljna za jedan prosečan radni i umetnički vek. Piše: Drago Gajić Mladi arhitekta iz Zvornika Novica Motika sa 27 godina, uradio je dela koja bi bila dovoljna za jedan prosečan radni i umetnički vek. A kruna njegovog plodnog rada je Spomen-muzej u Starom Brodu, za koji je projekat uradio besplatno, čime je obeleženo 77 godina od stradanja više od šest hiljada Srba, golorukih ljudi, žena i dece, koji su pred razularenim ustašama bežali iz Pala, Olova, Kladnja, Sokoca, Han Pijeska, Rogatice i Višegrada ka Drini, Srbiji i slobodi, kad su ih na zverski način pobile horde Jure Francetića, pripadnici zloglasne

Ivo Lučić: O nestalim ženama u Ravnom, nakon 75 godina

7. oktobar 2019.

O nestanku žena nijesam ništa znao sve donedavno, kao ni većina mojih vršnjaka. Doznao sam u jednom posebnom trenutku od prijatelja iz stradale familije . Vojko je cijeli svoj život čuvao njezine cipele. Bile su crne, fine, rađene na moderan način, a ne seljačke kakve su druge đevojke nosile. Sava ih nije puno puta nosila. Ponekad na dernek ili slavu. Možda koji put na sastanak s momkom. Vjerala se s jednijem Čihorićem iz Čvaljine. Tad je na ašikovanju obavezno bilo prisutno i još kakvo čeljade. Vojko je bio visok i stasit, koštunjava lica i velikih brčina. Do kraja život nosio je šalvare. Kao da je nastojao zadržati vrijeme. Ostao je

Nosović: Istinom protiv zaborava i laži o stradanju Srba

7. oktobar 2019.

Novoizabrani predsjednik Saveza logoraša Republike Srpske Anđelko Nosović rekao je da je ova organizacija jedina autentična organizacija koja može iskreno i iz prve ruke da svjedoči o svim zlodjelima koje su hrvatske i muslimanske strane činile srpskom narodu. Anđelko NosovićFoto: SRNA Nosović je izrazio nadu da će ovaj savez doći do pozicije koju zaslužuje, odnosno da bude ne od posebnog, već od izuzetnog značaja za Republiku Srpsku. On smatra da će to biti veoma teško realizovati, jer je Savez u posljednjih nekoliko godina u stagnaciji i potrebno je mnogo toga uraditi kako bi se stvari pokrenule sa mrtve tačke. Nosović naglašava da je potrebno učiniti sve kako bi Savez postao

Vladika Jovan Ćulibrk: Profesionalni istoričari znaju ko je Gideon Grajf, svi znaju da je cirkus

7. oktobar 2019.

Na nedavnoj tribini u Zagrebu, na kojoj su gostovali istoričari s beogradskog Instituta za savremenu istoriju, djelovanje istoričara Gideona Grajfa, komentarisao je predsjednik UO Muzeja žrtava genocida iz Beograda i predsjednik Odbora za Jasenovac SAS SPC, pakračko-slavonski vladika Jovan Ćulibrk. “Mi imamo sada slučaj revizionizma u Srbiji i u Republici Srpskoj koji je masivan s naše strane. To je podrška lažnoj priči s profesorom Gideonom Grajfom, koji se pojavio u Srbiji. Svi znamo ko je, profesionalni istoričari znaju ko je, svi znaju da je cirkus, jer Grajf već govori o 1.400.000 žrtava Jasenovca, znači, nije riječ ni o 700.000, nego o 1.400.000. I nauka, struka ćuti, kao što su ćutali

Umesto o logorima, film o “prihvatilištima” za srpsku decu

6. oktobar 2019.

Dok u hrvatskim bioskopima bude prikazivan film o stradanju srpske djece sa Kozare u ustaškoj Nezavisnoj Državi Hrvatskoj /NDH/, hrvatski biskupi nastojaće da ispričaju svoju istinu o dječijim logorima kako bi razvodnili tragediju srpskih mališana i ponovo revidirali istoriju. U Zagrebu se održava premijera Filma “Dnevnik Diane Budisavljević” o heroini koja je spašavala ženu i djecu iz ustaških logora. Međutim, istog dana biće prikazan i film “Dječije prihvatilište Sisak”, a tamo će biskupi pokušati da objasne zašto su djeca u tom “ustaškom odmaralištu” tako često umirala, navodi hrvatski istoričar Hrvoje Klasić. On podsjeća da je i prije dvije godine, nimalo slučajno baš na međunarodni Dan sjećanja na žrtve Holokausta, u

Bećković: Republika Srpska sudbinu vezala za srpsku kulturu

6. oktobar 2019.

Akademik i književnik Matija Bećković rekao je da je Republika Srpska zamijenila Crnu Goru i svoju sudbinu vezala za sudbinu srpske kulture. – Šta su Leotar i Trebinje bez Dučića, šta Zmijanje bez Kočića, šta Grmeč bez Ćopića, šta Kozara bez Kulenovića, šta Rzavski bregovi bez Ive Andrića – poručio je Bećković. On je ocijenio da se Crna Gora nakon šest vijekova predala. – Predali su se junački, pod oružjem i u narodnoj nošnji. Ali to nije Crna Gora već Montenegro, koji je napunio 13 godina. Još je maloljetan i ne odgovara za svoje postupke. U 21. vijeku počinje ispočetka. I kao što je takozvana Republika Kosovo, tako je takozvana

Sisak: Pomen na stradanje srpske djece sa Kozare

5. oktobar 2019.

Na dječijem groblju u parku Diane Budisavljević u Sisku, održan je pomen na stradanje srpske djece sa Kozare u dječijem logoru u Sisku tokom Drugog svjetskog rata. Ovaj logor bio je jedan od nekoliko dječijih logora u NDH-a, što je jedinstven slučaj u ljudskoj istoriji. I danas je sa ovog mjesta poručeno da se ovakav zločin ne smije nikada zaboraviti, kao i da se treba suprotstaviti reviziji istorije u Hrvatskoj koja je i te kako prisutna. Bezbrižno djetinjstvo i odrastanje, dječije igrarije za Dobrilu i njene drugare, bili su samo nedosanjani san. U ljeto 1942. godine, preživjela je golgotu dječijeg logora u Sisku, a ožiljci u njenom sjećanju ne blijede

Nadežda Vinaver – JASENOVAČKO ZAŠTO

5. oktobar 2019.

Nadežda Vinaver Razgovarao Vladimir Dimitrijević Potpuno sinhronizovani, na međusobno vrlo udaljenim mestima (bez savremenih sredstava obaveštavanja), potpuno su isti načini ubijanja (od opkoljavanja sela do pohoda na škole sa pravoslavnom decom…), isti metodi mučenja sa takvim detaljima da je svima oduvek moralo biti jasno da je učenje za takva dela bilo dobro organizovano, da su pripreme bile sistematične, da nijedan kraj NDH nije preskočen, da su „radne“ grupe spremno čekale da pokažu svoj nauk. Njihov radni učinak je bio visokoproduktivan, nijedan metod nije zakazao, nijedna sprava za mučenje i ubijanje nije podbacila, nijedna želja ubica nije ostala neispunjena. To je realnost koju niko ne može da ospori Naš sagovornik je

MILODRAG STANOJEVIĆ: Sam pred neprijateljskom kolonom

4. oktobar 2019.

Među borcima koje je JNA, septembra 1991., mobilisala bio je i Milodrag Stanojević iz Koturova. Milodrag je rođen 7. decembra 1970. godine u Badenu (Austrija) gdje je živio do svoje šeste godine kada se sa porodicom preselio u Koturove pod Kozarom. Otac Đuro i majka Milica pored njega imali su još tri kćerke: Mirjanu, Marinu i Biljanu. Iako je većina boraca sa dubičkog prostora bila mobilisana u 11. partizansku, kasnije Dubičku brigadu, Milodrag je bio na dužnosti u 43. prijedorskoj brigadi. Pored toga što je bio veoma mlad, zbog hrabrosti pokazane na ratištu unapređen je u potporučnika i data mu je komanda nad četom. Saborci su ga opisivali kao izuzetno