arrow up
Latinica | Ćirilica
sr Serbian
hy Armenianhr Croatiannl Dutchen Englishfr Frenchde Germanel Greekiw Hebrewhu Hungarianit Italianno Norwegianpl Polishru Russiansr Serbiansl Slovenianes Spanish
POMOZITE NAŠ RAD DONACIJOM
Latinica | Ćirilica
sr Serbian
hy Armenianhr Croatiannl Dutchen Englishfr Frenchde Germanel Greekiw Hebrewhu Hungarianit Italianno Norwegianpl Polishru Russiansr Serbiansl Slovenianes Spanish
Slika 3: Oštećena crkva Sv.Preobraženja u Crkvenom Boku (Foto: B. Turajlić)

O zločinima nad Srbima iz sela Strmen, Crkveni Bok i Ivanjski Bok na Baniji

27. oktobar 2026.

Do danas, decenijama nakon Drugog svjetskog rata, nije definitivno utvrđen spisak imena svih žrtava ustaškog genocida na području opštine Crkveni Bok. Opština Crkveni Bok se sastoji od sela Strmen, Crkveni Bok i Ivanjski Bok. Ova sela se nalaze na desnoj obali rijeke Save, 40 km daleko od Siska, 50 km uzvodno prema Jasenovcu. Stanovništvo je 100% srpsko-pravoslavno. Prema popisu stanovništva iz 1931. godine, u ova tri sela bilo je ukupno 2725 stanovnika. U selu su bile crkve Sv. Preobraženja Gospodnjeg, sagrađena 1880 i crkva Sv. Ane, završena 1930 godine. Nekoliko dana nakon formiranja Nezavisne Države Hrvatske, ustaše preuzimaju vlast u opštini Crkveni Bok, hapse viđenije Srbe, tuku ih, maltretiraju i

Panorama_Veliko_Palanciste.jpg

Ok­to­bar na Ko­za­ri 1942. je bio cr­ven od kr­vi

27. oktobar 2026.

Pri­je­dor – Usta­ški zlo­čin u ko­zar­skom se­lu Ve­li­ko Pa­lan­či­šte, 22. i 23. ok­to­bra 1942. go­di­ne, ka­da je li­kvi­di­ra­no vi­še od 400 me­šta­na ovog i su­sed­nih me­sta, opi­san je u mno­gim iz­ve­šta­ji­ma, knji­ga­ma, isto­rij­skim do­ku­men­ti­ma i sve­do­če­nji­ma ma­log bro­ja pre­ži­ve­lih. Piše: Milan Pilipović O to­me, Udru­že­nje „Ja­dov­no 1941” pi­še: „Ka­da su usta­še za­vr­ši­le po­kolj mu­ška­ra­ca, po­če­li su sa od­vo­đe­njem gru­pa že­ne i de­ce uglav­nom na istu lo­ka­ci­ju, ali i u za­se­o­ke zva­ne Je­ze­ri­ne i osta­le de­lo­ve bli­že oko­li­ne. Na­čin kla­nja i ubi­ja­nja bio je sli­čan, s tim što su mla­đe že­ne i de­voj­ke bi­le pr­vo si­lo­va­ne, a za­tim su ubi­je­na de­ca sta­vlja­na na ma­sa­kri­ra­ne doj­ke maj­ki, a kod de­vo­ja­ka, na­kon di­vljač­kog iži­vlja­va­nja

Simo Brdar – “Najlonska Grobnica”

27. oktobar 2026.

Po završetku Drugog svjetskog rata, pobjedom antifašističke koalicije, na mjestima masovnih zločina genocida, u koncentracionim logorima sačuvani su autentični objekti i dokumenti i osnovani memorijalni muzeji i spomen područja (Aušvic, Dahau, Treblinka, Mauthauzen i dr) i to ne samo u zemljama antifašističke koalicije, već i u zemljama agresorima u Drugom svjetskom ratu. Ove značajne muzejske institucije, cijenjene i posjećene, svojom tematikom i originalnom građom, ne samo da podsjećaju i upozoravaju, nego i objašnjavaju uzroke i posljedice genocida totalitarističkih režima. Zahvaljujući kroatocentričnoj politici bivšeg komunističkog režima, na teritoriji bivše SR Hrvatske poslije Drugog svjetskog rata uništeni su autentični objekti i lokaliteti ustaškog genocida nad srpskim narodom, pa je takva sudbina zadesila

Parastos za stradale Bilogorce 31. oktobra 2026. u Beogradu

26. oktobar 2026.

U crkvi Svetog apostola i jevanđeliste Marka u Beogradu u subotu 31. oktobra 2026. sa početkom u 11:00 časova biće služen parastos za stradale civile i poginule borce u okolnostima građanskog rata i poraća u Hrvatskoj 1991 – 1997 godine, porijeklom sa istočne Bilogore, te preko 100.000 pavoslavnih Srba, rođenih i sahranjenih na Bilogori i drugdje od 1552 do 2026. godine. Inicijativu za obeležavanje stradanja Srba iz ovog kraja pokrenulo je i organizuje i ove godine, Zavičajno udruženje „Bilogora“ sa sedištem u Beogradu. Na području istočne Bilogore, smeštene na severozapadu Hrvatske u trouglu između Bjelovara, Daruvara i Virovitice, tokom i posle rata, od 1991. do 1997. godine, koliko je do sada

Veliko Palančište

Pokolj u selima Palančište i Jelovac kroz dokumenta i svjedočenja preživjelih

26. oktobar 2026.

Apstrakt: Sela Veliko i Malo Palančište i Gornji Jelovac, najmnogoljudnija sela prijedorske opštine, tokom Drugog svjetskog rata pretrpjela su ogromne gubitke. Na ovo je uticao položaj ovih sela, a zatim i naklonjenost stanovnika komunističkom pokretu. Smještena uz cestu Prijedor–Dubica, ispod same Kozare, sela su stradala tokom svake neprijateljske ofanzive. Sa druge strane, ovaj položaj i dobro poznavanje terena Kozare iznad sela, omogućili su stanovnicima da prežive veliku ofanzivu na Kozaru, ljeta 1942. godine. Najveće i najužasnije stradanje dogodilo se iste godine u oktobru, kada su pripadnici 2. sata 8. ustaške djelatne bojne izvršile strahovit masakr nad civilnim stanovništvom ovih sela. Veliki broj sačuvanih dokumenata o ovom događaju, kao i svjedočenja onih

Milan_Bastasic_1.jpg

Milan Bastašić: Oružani progon Srba sa Bilogore

25. oktobar 2026.

Napad paravojnih formacija međunarodno nepriznate Hrvatske na Bilogoru počeo je koncentričnom vatrom i nastupanjem iz pravca Velike Pisanice, Velikog Grđevca, Grubišnog Polja, D. Rašenice i Virovitice. Najžešći okršaj odvijao se i zbio na užem području istočne Bilogore 31. oktobra 1991. godine na prilazima Zrinjskoj i Gornjoj Kovačici, na sjevernom vrhu Grubišnog Polja i na prilazima Gornjoj Rašenici i Lončarici. Niti jedan obrambeni položaj Srba toga dana nije pao u ruke napadača. U toku večeri i noći iz gotovo svih sela krenule su kolone traktora sa prikolicama, privatnih kamiona, kombija i osobnih automobila. One su se od početka Dapčevačkih Brđana slijevale u jednu kolonu koja je kasnije sezala od Male Peratovice

Gradonačelnik Dabo protiv spomen-ploče ustaškim žrtvama u Metajni

24. oktobar 2026.

HDZ-ov gradonačelnik Novalje Ivan Dabo protivi se postavljanju spomen-ploče u školi u Metajni na otoku Pagu, kraj uvale Slana, gdje je bilo smješteno gotovo tristo žena i djece židovske i srpske nacionalnosti. Rijetke preživjele svjedočile su o silovanjima i likvidacijama, ali po Dabi tamo nitko nije ubijen, nego su bile “ženske, bili su Жidovi, kupovali su, trgovali su, pivali, radili”. Nakon što su nepoznati počinioci četvrti put razbili spomen-ploču u paškoj uvali Slana, gdje je u sklopu sustava Gospić-Jadovno bio koncentracijski logor u Nezavisnoj Državi Hrvatskoj, policija je krajem septembra podignula kaznenu prijavu Općinskom državnom odvjetništvu u Zadru zbog uništavanja spomen-ploče. Prilikom postavljanja 24. juna ove godine, za što su

Gradonačelnik Novalje dovodi u pitanje povijesno utvrđene činjenice o ustaškim logorima

24. oktobar 2026.

Prosvjedujemo zbog izjava gradonačelnika grada Novalje Ivana Dabe na sjednici Gradskog vijeća grada Novalje i u kasnijem oglašavanju, kojima umanjuje i revidira ustaške zločine u logoru Slana i Metajna. Takvim činom pokazuje ili svoje poražavajuće neznanje o povijesnim događajima u mjestu kojim već dugi niz godina upravlja ili podilaženje dijelu javnosti kojem smeta sjećanje na žrtve ustaških logora na Pagu. Unatoč tome što je pokazao volju i spremnost za dijalogom usuglašavanjem teksta spomen-ploče koja je nakon tri godine dogovora postavljena u uvali Slana u lipnju 2026., ili možda baš zbog toga, Ivan Dabo sada ponovno dovodi u pitanje povijesno utvrđene činjenice o postojanju i d‌jelovanju logora Metajna, predstavljajući ga kao

Ratko Dmitrović

Ratko Dmitrović: IZDAJA LORDANA ZAFRANOVIĆA

23. oktobar 2026.

Niko od Hrvata nikada nije kleknuo u Jasenovcu. Lordan je neki dan rekao da je film “Zlatni rez 42-Djeca Kozare” njegovo klečanje, kao Hrvata, pred zločinom počinjenim nad Srbima. Ceo svoj život, uz ostalo, pokušavam da objasnim Srbima da je za njih, u periodu od 1945. na ovamo, opasnija bila (i danas je) tzv. hrvatska levica nego hrvatska desnica. I da li mi uspeva? Pa, ne baš. Ogromna većina Srba, onih koje politika, bolje rečeno život, interesuje, u hrvatskim levičarima vide mostove između dva naroda, vide divne ljude, humaniste koji poštuju srpski narod, brane ga kad zatreba, cene njegovu prošlost… Ništa od ovoga nije tačno. U odnosu prema Srbima i

Đurđica Dragaš: LIČKO MILJE

22. oktobar 2026.

Lika me jadom ojadi, ranu mi ranjena otvori. Lika me miljem pomilova.Lika me zlatom ozlati.Vodom napoji.Lika me suzom zasuzi.Lika me žalom ožali. Lika me zelena ozeleni.Lika me cvetom rascveta.Snagu mi snažna dade.Lika me kamenom okameni.Lika me jadom ojadiRanu mi ranjena otvori. Lika se svetom rasvetli.Lika ga svetlom osvetli.Lika se mrakom zamrači.Lika se jamom zajami. Lika se pesmom opeva.Suzom ka nebu vinu. Od istog autora: KOLUMNISTI – PRIJATELJI: Đurđica Dragaš

Sramotno stanje u Donjoj Gradini

22. oktobar 2026.

Poštovani, šaljem Vam u prilogu slike spomen područja Donja Gradina. Posetio sam lokalitet u subotu 17. Oktobra 2026. Stanje je sramotno za jedno takvo stratište našeg naroda, naročito na teritoriji Republike Srpske. Vama sam se prvo javio jer smatram da su nadležni svojim delima pokazali da ih ne zanima istorija sopstvenog naroda i da, svesno ili nesvesno, rade za dobrobit istih onih od kojih su naši preci gubili glave. Imate moje odobrenje da objavite materijal ako smatrate da je to u našem najboljem interesu. Oko pola putokaza na lokaciji je uništeno/oštećeno, deo info tabli je vandalizovano, skoro u potpunosti je nemoguće čitati sa granitnih ploča. Same staze su dobrim delom

Neizdrživi smrad i pepeo, ljudski pepeo

22. oktobar 2026.

Moja baka je pričala da sedam dana, da je to bio neizdrživi smrad. Dakle, to je njezina priča, to je meni pričala još kao d‌jetetu, ali meni se je to nekako dakle, usjeklo u sjećanje, to mi je bilo strašno. Neposredno pred zatvaranje logora na ostrvu Pagu, u noći 14/15. avgusta 1941, na Fornaži iznad uvale Malin, ustaše NDH su pobile oko 800 preostalih logoraša, u najvećem broju Srba. Početkom septembra iste godine, zbog opasnosti od zagađenja vode za piće i protesta stanovništva Paga, italijanski vojnici su izvršili ekshumaciju 791 tijela žrtava. Tijela su spaljena a pepeo sahranjen u iste rovove. To su dokumentovali u zapisnicma i izvještajima a uradili

Dragoš Kalajić: Srpstvo skupo košta, a ništa ne donosi – osim patnji

22. oktobar 2026.

Dragoš Kalajić (1943–2005), srpski slikar, pisac i mislilac, u svom delu Srpska deca carstva bavio se položajem srpskog naroda, nacionalnim identitetom i istorijskom odgovornošću. U jednom odlomku iznosi stav da pripadnost sopstvenom narodu ne treba posmatrati kroz ličnu korist, društveno priznanje ili očekivanje pobede, već kao opredeljenje koje podrazumeva spremnost na žrtvu. Njegove reči i danas podstiču na razmišljanje o ceni nacionalnog opredeljenja i o tome koliko su ljudi spremni da istraju u svojim uverenjima kada im ona ne donose nikakvu korist. Dragoš Kalajić: Srpstvo skupo košta „Ako hoćete da budete istinski Srbi – morate znati da to veoma skupo košta, a ništa ne donosi, izuzev muka, patnji i stradanja.

Kome smeta pravoslavni krst na stratištu na Pagu

21. oktobar 2026.

Označeni smo kao teroristi i paravojna grupa, a obeležja smo postavljali uz dozvole lokalnih vlasti i pratnju hrvatske policije, kaže za „Politiku” dr Dušan Bastašić, predsednik Udruženja „Jadovno 1941.” Piše: Specijalno za „Politiku”- Milan Pilipović Banjaluka – Masovna histerija u javnom, medijskom i političkom prostoru Hrvatske zavladala je zbog pravoslavnog krsta kojeg je Udruženje „Jadovno 1941” postavilo na ostrvu Pag, gde su ustaše u Drugom svetskom ratu likvidirale hiljade Srba, navode u ovom udruženju sa sedištem u Banjaluci. Pravoslavnim krstovima, na mestima masovnog stradanja Srba, u Hrvatskoj se pridaje politička pozadina, a prećutkuju stvarni istorijski razlozi, kazao je za „Politiku” Dušan Bastašić, predsednik Udruženja „Jadovno 1941”. On dalje pojašnjava ovu

Gospićka krvava jesen 1991.

19. oktobar 2026.

Nakon drugog kruga prvih višestranačkih izbora održanih 06.05.1990. u Gospiću (i cijeloj Hrvatskoj) došlo je do poremećaja već prethodno narušenih međunacionalnih odnosa. Hrvati su se opredelili za ostvarenje davnašnjeg „tisućljetnog  sna“ – nezavisne države Hrvatske a Srbi za život u Jugoslaviji. Dijametralno suprotna državnopravna opredeljenja vodila su u oružani konflikt. PIŠE: Đorđe Pražić Većina Srba su glasanjem za Račanov SDP svjesno ili nesvjesno prećutno podržali mogućnost da žive u nezavisnoj državi Hrvatskoj. Međutim, hrvatsko političko vodstvo podržano od većine hrvatskog naroda, nije željelo Srbe u Hrvatskoj. Povampireno ustaštvo postala je svakodnevna pretnja za srpski narod, posebno za Srbe u gradovima, koji su bili u veoma teškoj situaciji. Nakon tzv „balvan

NAJNOVIJE VIJESTI

Sr­bin u Za­gre­bu

Ro­man srp­skog knji­žev­ni­ka Đu­re Ma­ri­či­ća iza­šao iz štam­pe u iz­da­nju auto­ra Naj­no­vi­ji

Popis
10.502 žrtve

Udruženje Jadovno 1941. je formiralo Centralnu bazu žrtava, koju možete pretražiti unosom pojedinih podataka o žrtvama.

PRETRAGA

Kalendar
Pokolja

Odaberite godinu ili mjesec i pretražite sve događaje koji su se desili u tom periodu.

PRETRAGA