Od 24. Juna 1941, Dana sjećanja na Jadovno, prošlo je:

JADOVNIČANI PORUČUJU:

Teče 80-ta godina od početka Pokolja, genocida počinjenog nad srpskim narodom od strane NDH. Osamdeset godina od tragedije na Velebitu, ličkom polju, ostrvu Pagu.

 

VLADIKA GRIGORIJE POZVAO NA PRAŠTANjE NE IMENUJUĆI ZLOČINCE

Datum objave: sreda, 15 jula, 2015
Objavljeno u Prebilovci
Veličina slova: A- A+
Proslogodisnja_liturgija_u_Prebilovcima.jpg
Prošlogodišnja liturgija u Prebilovcima

Njegovo preosveštenstvo vladika zahumsko-hercegovački i primorski Grigorije demantovao je da je ikada izjavio da je u masakru u Prebilovcima “učestvovalo oko 1.000 ustaša predvođenih lokalnim fanatizovanim hercegovačkim fratrima mahom đaka širokobriješke franjevačke gimnazije”

U tekstu koji je prenijela Novinska agencija Republike Srpske “SRNA” 4. jula ove godine, vladika Grigorija je vjernike pozvao da prisustvuju liturgiji u Prebilovcima 8. avgusta i nijednom riječju nije pominjao ko je počinio zločin.

Vladika Grigorije je u tom tekstu pozvao ljude na praštanje.

Srna u cjelosti objavljuje poziv vladike Grigorija pod nazivom “Imajte dobru volju i htjenje, dođite u Prebilovce da slavimo život i Vaskrsenje”:

Osvećenje hrama i Svetu arhijerejsku liturgiju služiće Njegova svetost patrijarh srpski gospodin Irinej u subotu, 8. avgusta 2015. sa početkom u 8.00 časova.

Tamo na jugu, kraj Hutova, Neretve, Bregave, na brijegu u Prebilovcima, događa se čudo. Zbiva se događaj najvažniji za čovjeka, svijet i postojanje njegovo. Događa se Vaskrsenje. Bog pohodi narod svoj. Bog vaskrsava kosti ljudske, premudrost Božija zida dom sebi i njima, mučeničkim kostima. Prije sedamdeset i pet godina prebilovački mučenici su živjeli isto kao i mi danas: brinuli se, radili, strepili, nadali se, imali, oskudijevali, radovali se i tugovali, nekada pjevali, nekada plakali; maštali, voljeli, snivali.

Međutim, neki drugi ljudi, pustivši u svoja srca zlo i zloga, odlučiše da ih ubiju. Ne da im uzmu imanja samo, njihovu radost i tugu, nego mnogo više, naumili su da im oduzmu sami život. I to su zlodjelo i počinili. Ubili su žene, djecu, odrasle ljude, starce i starice. Bacili su ih u jame tamnice, bezdanice, u tamu najkrajnju, u dubinu zemlje. Potom su dijelili plijen, njihova imanja, njihov mal, ovce i konje, volove, voće i povrće, žita i vinograde.

Ali ubrzo, čim se rat svrši, ne bi im dato da uživaju u ugrabljenom plijenu. Hodili su zemljom zli ljudi, ubice i krvnici, opijali se, lagali, trag zametali i netragom nestajali. Konačno, pedeset godina poslije stradanja kosti mučenika ugledaše svjetlost i sunce i zasijaše u tami ljudske zlobe kao mir i opomena, a sinovi stradalnika napokon dostojno sahraniše kosti predaka..

Avaj, ljudi, ipak, od njihovog stradanja ne naučiše mnogo. Sinovi zločinaca, sinovi po htjenju i opredjeljenju, bombama i minama razoriše započeti hram i kosturnicu, i po drugi put mučki ubiše već ubijene. Od njihovih eksplozija podiže se silan pepeo i izbiše nepregledne varnice. Kao i one prve, tako i ove ubice počeše da kao nesrećni tumaraju po svijetu, noseći na sebi pepeo nevinih i spaljenih kostiju kao neizbrisiv trag. A varnice te strašne eksplozije padoše pak nečujno u domove sinova mučenika, u prigušena kandila, i počeše smireno i tiho da služe i da svijetle.

Potomci njihovi, mnogi Hercegovci rasuti po svijetu, stojeći pred tim ikonama moliše se Bogu i svecima i razgorijevaše u sebi sjećanje na pretke mučenike. Iz njihove vjere izniče ovaj hram Vaskrsenja Hristova u Prebilovcima, bijel i svijetao, sazdan na prahu i kostima nevino ubijenih, sazdan na vjeri u Hrista koji izvede iz ada, iz utrobe zemlje, svaku dušu umrlu i smrću zarobljenu. On, Hristos u Prebilovcima izvede iz smrti i prevede u život martire prebilovačke i hercegovačke.

Zato vas pozivamo da na praznik osvećenja i proslavljenja ovih svetih stradalnika dođete kao na praznik Vaskrsenja. Obucite se svečano; pjevaćemo pobjedi, neće to biti opijelo. Dođite ma gdje da ste i ma koliko daleko bili, čekaće vas oni, mučenici prebilovački. A sa njima čekaće vas i sam Hristos.

Zato umijte dušu praštanjem, tijelo mirom i kajanjem, srce pustite da gori kao kandilo; radošću prekrijte lice. Dođite u Prebilovce jer bolje je biti potomak ubijenog nego ubice. To što smo čekali, zbilo se: pobjeda pravde i života, jer sramota je biti ne ubijeni, već ubica. Stoga nam je bolje, braćo, da se ogrijemo na ognjištu slave i stradanja negoli da cijeli svijet zadobijemo, duši svojoj naudivši.

Molim vas koljenopreklono obucite se u radost i u bijelo. Imajte dobru volju i htjenje, dođite u Prebilovce da slavimo život i Vaskrsenje, navodi se u pozivu Njegovog preosveštenstva vladike zahumsko-hercegovačkog i primorskog Grigorija.

Izvor: tl_files/ug_jadovno/img/otadzbinski_rat_novo/2014/srna.png

Vezane vijesti:

U PREBILOVCIMA BOG VASKRSAVA KOSTI MUČENIČKE …

Vladika Grigorije potvrdio: 8. avgusta osveštanje Hrama u …

Vladika Grigorije: Prebilovci su najjači i najsvježiji simbol …

Prebilovci – Jadovno 1941.

 




Pomozite rad udruženja Jadovno 1941.

Napomena: Izneseni komentari su privatna mišljenja autora i ne održavaju stavove UG Jadovno 1941. Komentari neprikladnog sadržaja će biti obrisani vez upozorenja.

KOMENTARI

Ostavite odgovor

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena. Neophodna polja su označena *

Top