Stradanja od Arbanasa pod okupacijom Hronika sadašnjih stradanja kosovsko-metohijskih Srba počinje teškim ratnim vremenom 1941–45. godine. Osnovna karakteristika tih srpskih kosovskih stradanja jeste: nasilje nad ljudima i porodicama, otimanje imovine, skrnavljenje i rušenje srpskih svetinja, progon sa pradedovskih ognjišta, prisilno iseljavanje, jednom rečju – biološki i kulturni genocid nad Srbima. Ranija stradanja pravoslavih Srba na Kosovu i Metohiji od turskih i arbanaških zuluma bila su prestala, za kratko, posle oslobođenja Kosova 1912. godine. Okupacija tokom I svetskog rata 1915–18. godine, iako je kosovsko-metohijskim Srbima nanela velika zla, ipak nije bila tako strašna kao albanska okupacija, pod pokroviteljstvom Nemaca i Italijana, tokom II svetskog rata 1941–44. Napomena redakcije portala Jadovno.srb.: Ovaj

U zaseoku Vurune, sela Donje Vodičevo u Novom Gradu, danas je održan parastos i položeni vijenci u znak sjećanja na desetine civila, pretežno žena i djece, koji su u ovom mjestu ustaše na zvjerski način ubile na Ilindan 1941. godine. Na spomen obilježje vijence su položile brojne delegacije kao i građani i mještani ovog zaseoka. Krajem jula i početkom avgusta 1941. godine u ovom pogromu ubijeno je i 106 djece, svih uzrasta, a samo u zaseoku Vurune sela Donjeg Vodičeva, u jednom podrumu, zaklano je 24. djece. Ovaj datum, koji je od velikog značaja za srpski narod, obilježen je i na Brezicima, kao i u Maslovarama parastosom u hramu Svete

Đenovljanin Marko Aurelio Rivelli je, iz neobjašnjivih razloga, slabo poznat ovdašnjoj javnosti. Doktorirao je na političkim naukama sa tezom „Rasna i vjerska politika Nezavisne države Hrvatske 1941-1945″. U Milanu 1999. godine objavljuje knjigu „L’arcivescovo del genocidio” (Nadbiskup genocida), posvećenu Alojzu Stepincu koga je papa Jovan Pavle II 1998. godine u Hrvatskoj beatifikovao (stepenica na putu ka proglašenju za svetitelja). Napomena redakcije portala Jadovno.srb.: Ovaj prilog je prvi put objavljen na našem portalu 29. marta 2016. Knjigu je kod nas iste godine kad je izdata u Italiji, objavila izdavačka kuća „Jasen” iz Nikšića, u prevodu Lazara Macure. Marko Aurelio Riveli 2002. godine u Milanu objavljuje i drugu knjigu, „Dio e con

Romsko selo Mokrice (Bosanska Gradiška) danas više ne postoji. Svi njegovi žitelji likvidirani su 1944. godine od strane vojnih formacija Nezavisne države Hrvatske. Ubijeno je 375 stanovnika ovog sela. Od toga broja, stradalo je 203 djeteta do 15 godina starosti. Iako su ovi Romi bili muslimani, a islam je pored rimokatoličanstva bio državna religija u tadašnjoj Hrvatskoj, to ih nije spasilo od smrti. Istrebljene su porodice: Alimanović, Beganović, Dedić, Kahrić, Korić, Mašić, Omerović, Rizvanović, Suhonjić, Ferhatović, Halilović, Hasanović, Šarić. U Nezavisnoj državi Hrvatskoj, Srbi, Jevreji i Romi, bili su određeni za istrebljenje. Priredila: redakcija Izvor: Srbi u BiH Vezane vijesti: Fotografija kao dokaz „zaboravljenog genocida” | Jadovno 1941. Romi traže

“Prijedorski logor Ciglana 1942. godine” naziv je knjige koja je promovisana u prijedorskoj Gradskoj čitaonici. Logor Ciglana djelovao je od ljeta 1942. do proljeća 1943. godine. Kroz ovaj logor prošlo je 14.500 logoraša. Kako bi se sačuvalo od zaborava stradanje i patnja naroda u Kozarskoj ofanzivi, u knjizi autora Mladena Vučkovca, predočena je istina o prijedorskom logoru koji je bio jedan od 11 logora kojima je Kozara bila opkoljena. “Iz tih sabirnih logora oni su deportovani dalje u te zloglasne logore, kao što je Jasenovac, Gradiška, Banjaluka, Beograd, zatim čak do Norveške i u Aušvicu”, kaže Mladen Vučkovac, autor knjige “Prijedorski logor Ciglana 1942. godine”. Logor “Ciglana” nalazio se na