Skočite na sadržaj
U manastiru svetog prvomučenika i arhiđakona Stefana u Slancima u nedelju 12.05.2019 godine reč su imali članovi udruženja Jadovno 1941 dr. Dušan Bastašić i Nikola Milovančev na temu „Pokolj Srba 1941-1945 godine“ Izvor: SLOBODNA HERCEGOVINA
U Gradskoj biblioteci, ulica Dunavska 1, Novi Sad, u sredu 15. maja 2019. godine, u 19 časova, biće održana projekcija filma „Irodovi sinovi“ u produkciji Fondacije „Prijatelj Božiji“. O filmu će govoriti autor scenarija, publicista Hadži Bratislav Nikolić. Pozdravna reč: Batrić Ćalović, zamenik predsednika Udruženja „Obilić 1912-1918 “ Novi Sad. Organizatori proekcije filma su Udruženje ratnih dobrovoljaca 1912-1918 njihovih potomaka i poštovalaca „Obilić 1912-1918“ Novi Sad i Gradska biblioteka u Novom Sadu. Voditelj programa će biti Vesna Жivković, urednik kulturnog programa Gradske biblioteke u Novom Sadu. Film „Irodovi sinovi“ je dokumentarno-analitička priča o genocidu nad srpskim narodom u Nezavisnoj Državi Hrvatskoj, koji je kroz minule decenije prikrivan, izlagan političkom embargu, zabranama i cenzuri. Nigde
I kraljevska vlada i komunisti zataškavali podatke o zločinima ustaša u Drugom svetskom ratu. Istinu znali i saveznici i srpski ministri u londonskoj vladi, ali su je prećutkivali – da su Srbi žrtve najvećeg etničkog čišćenja. Hrvatska pojačava svoj advokatski tim koji će pokušati da dokaže da je Srbija nad njom izvršila genocid, uprkos pomirljivim porukama iz Beograda. Srpski istoričari kažu da ovo nije prvi put da Zagreb dugotrajnim parničenjem pokušava da sakrije odgovornost za najsistematičnije etničko čišćenje u 20. veku, u kome su Srbi potpuno izbrisani sa teritorija na kojima su vekovima živeli kao autohtono stanovništvo. – Srbi još nisu svesni da su doživeli genocid, jer su skrivali zločine
Istoričari usvojili novi termin za ustaško zatiranje Srba Sistematski državni zločin koji je nad pravoslavnim Srbima tokom Drugog svetskog rata počinila Nezavisna Država Hrvatska nazvan je – Pokolj. Ovom terminološkom odrednicom srpski narod pridružio se jevrejskom, koji je svoj genocid nazvao Holokaustom, odnosno romskom, koji svoje stradanje naziva Porajmos. Da zatiranje Srba u NDH dobije svoj termin i preciznu definiciju izborilo se Udruženje “Jadovno 1941”, koje je u izbor naziva i njegovu upotrebu uključilo i istoričare i istraživače. Novi termin u ponedeljak je promovisan u Beogradu, uz ocenu da su Srbi poslednji narod – žrtva genocida koji nije izabrao terminološki naziv za svoju golgotu. – Genocid nije najprikladniji izraz za
Udruženje „Jadovno 1941.“ organizuje konferenciju za medije na temu: „POKOLj“ Terminološka odrednica za Genocid počinjen nad pravoslavnim Srbima od strane Nezavisne Države Hrvatske Institucije srpskog naroda, naučna i stručna javnost kao i srpsko društvo u celini, do sada se nisu terminološki odredili prema zločinu Genocida koji je počinjen nad pravoslavnim Srbima od strane Nezavisne Države Hrvatske. Motivisani i vođeni navedenim činjenicama a želeći istaknuti važnost ovog pitanja, Skupština udruženja Jadovno 1941. iz Banjaluke odlučila je da zločin Genocida počinjen nad pravoslavnim Srbima tokom Drugog svetskog rata od strane Nezavisne Države Hrvatske imenuje kao Pokolj. Na konferenciji će biti predstavljen i obrazložen integralni tekst odluke koji pored ostalog sadrži definiciju ovog
U selu Dragelji kod Gradiške u toku je izgradnja Memorijalnog centra posvećenog stradaloj djeci Kozare u Drugom svjetskom ratu. Na ovaj poduhvat odlučio se književnik iz ovog kraja Đuro Koljanin, koji je dio djetinjstva proveo u logorima Nezavisne države Hrvatske, u kojima su mu ubijene dvije sestre. POGLEDAJ VIDEO U ranoj mladosti Đuro Koljanin, u Dječijem logoru “Sisak” u Nezavisnoj državi Hrvatskoj izgubio je cijelu porodicu. Memorijalni centar čiju izgradnju finasira sam posvetio je svojim tragično stradalim sestrama Zori i Mari. Traume i danas osjeća. – To stvara takvu depresiju da ja nisam znao šta se meni dešava. Čak, u učionicama kad me nastavnica nešto pita, nisam imao pojma gdje
Sa Srbima je već druga priča. Srbe nema potrebe uopšte ni pominjati. Posebno ako ste ih pobili, protjerali ili pokatoličili. U Zagrebu, na dan Svetog Save, sve je u znaku holokausta. HRT prikazuje veliki baner preko desnog zvonika katedrale, na dva jezika i pisma. Jedno je jevrejsko, drugo Gajevica. Latinica koju je Ljudevit Gaj napravio po uzoru na pismo Vuka St. Karadžića. Prije toga, na istoj toj državnoj televiziji, odajući poštu na groblju Mirogoj, ljevičar iz SDP „želi da se užas holokausta nikad ne ponovi“, pa ne samo da pri tom ne pominje Srbe (pobijene zajedno sa tim istim Jevrejima), već baš Srbe poredi sa Antom Pavelićem. Govori kako su,
Institucije srpskog naroda, naučna i stručna javnost kao i srpsko društvo u celini, do sada se nisu terminološki odredili prema zločinu genocida koji je počinjen nad pravoslavnim Srbima od strane Nezavisne Države Hrvatske. Dok je genocid nad Jevrejima imenovan i planetarno poznat kao Holokaust (ili Šoa) a genocid nad Romima već decenijama poznat kao Porajmos, genocid nad srpskim narodom do danas nije imao prepoznatljivu i ekskluzivnu terminološku odrednicu. Motivisani i vođeni navedenim činjenicama a želeći istaknuti važnost ovog pitanja, Skupština udruženja Jadovno 1941. iz Banjaluke odlučila je da zločin genocida počinjen nad pravoslavnim Srbima tokom Drugog svetskog rata od strane Nezavisne Države Hrvatske imenuje kao: Pokolj S tim u vezi,
Tokom četiri godine rata, od aprila 1941. do maja 1945. godine, više desetina hiljada srpske i druge dece je stradalo širom NDH. Za 74.360 dece, popisanih imenom i prezimenom, a starosti od jednog dana do 14 godina, je utvrđeno da je stradalo na teritoriji koju je obuhvatala tadašnja hrvatska država, kako navodi Dušan Bursać u svojoj knjizi „Anđeli u paklu“. Tokom drugog svjetskog rata, jedino mjesto u svijetu gde su postojali specijalni logori za uništavanje dece je bila Nezavisna Država Hrvatska. Ustaše su srpsku decu klali, nabijali na bajonete, kuvali u kazanima, živu bacali u bunare, jame i pećine, gušili otrovima i sodom, uništavali glađu, žeđu i hladnoćom i
Vlatka Vukelić doktorirala je na temi iz područja arheologije i bolje bi joj bilo da se nastavila baviti onim temama za koje vjerojatno ima određeno znanje. Izreći tvrdnju da je Sisak bio prihvatilište, a ne logor upućuje na totalno nepoznavanje činjenica o okolnostima osnivanja logora, njegovog djelovanja, smrtnosti i broju djece koja su kroz njega prošla. Upravo završavate doktorat o ustaškom konclogoru za djecu u Sisku 1942. i 1943. godine. O kakvom se mjestu radilo, za koju djecu? Otkud i zašto najednom tisuće mališana obrijanih glava, a znamo da su iz iste države, ne kao današnji izbjeglice za koje se još i možemo praviti da ne znamo zašto su tu
Apsurdno je da Beograd diže spomenik heroini, ali ne prihvaća njezina svjedočanstva da je Stepinac pomagao u spašavanju hiljada srpskih mališana (Prenosimo prilog iz zagrebačkog Večernjeg lista od 25. novembra 2018.) Beogradska Politika objavila je da će u glavnom gradu Srbije na Savskom keju za otprilike godinu dana biti podignut spomenik Diani Budisavljević koja je iz ustaških logora u NDH spasila hiljade mališana, uglavnom srpske nacionalnosti. I u Hrvatskoj i javnosti Srbije ova priča držana je na marginama interesa. Zagreb je priču o Diani uglavnom ignorisao, osim u povjesničarskim i crkvenim krugovima, vjerovatno iz političkih razloga i zbog dokazano neučinkovite politike ćutnje o “neugodnim” stvarima koje su se događale u
Nedeljko Goga, koji je kao dijete preživio užas ustaškog logora, povodom najave da će 30. novembra u Sisku biti održan “naučni skup” o tobožnjem zbrinjavanju ratne siročadi u NDH, kaže da se i danas trese kada vidi nož, ma koju uniformu i čizme sa visokim sarama. “Nož – zbog klanja nedužne dece i slika koje su mi se urezale u sećanje, uniformu zbog ustaških zločinaca koji su krv s noža lizali”, priča Goga, navodeći da su mu najveći bol nanijele uglancane čizme ustaša sa visokim sarama koje su u njegovom sjećanju nešto najokrutnije. On je za “Politiku” rekao da je bio živi leš kada je njega i brata Vasu iz
Dobrila Kukolj (83) kroz sećanja ponovo je prošla strahote ustaških logora na sisačkom Dečjem groblju, gde je pakao za srpsku decu trajao od avgusta 1942. do januara 1943. Dobrili se život zauvek promenio u julu 1942. godine, kada su Nemci i ustaše zarobili 12 članova njene porodice. Preživela je nekoliko dečjih logora, od čega su joj u najstrašnijem sećanju ostali Jasenovac i Sisak. Napomena redakcije portala Jadovno.srb.: Ovaj prilog je prvi put objavljen na našem portalu 2. novembra 2015. godine. Dobrila Kukolj (83) ponovo je prolazi strahote ustaških logora na sisačkom Dečjem groblju, kada se služi spomen na žrtve logora za srpsku decu. – Ulazak u logor bio je ravan
Spomenik Diani Budisavljević, koja je spasavala srpsku djecu iz ustaških logora smrti u Nezavisnoj Državi Hrvatskoj, biće postavljen na Savskom keju u Beogradu, pored Spomenika žrtvama nacističkog logora na Sajmištu. Ovu odluku, kako je saopštio beogradski servis Beoinfo, donio je danas Odbor za podizanje spomenika Diani Budisavljević, kojim predsjedava zamjenik gradonačelnika Goran Vesić. “Odbor će do kraja ove godine raspisati međunarodni konkurs za idejno rešenje spomenika Diani Budisavljević. Očekujemo do sredine godine imamo izabrano rešenje za spomenik kako bi ono bilo realizovano u drugoj polovini godine”, rekao je Vesić. On je podsjetio da je Diana Budisavljević tokom Drugog svjetskog rata spasila 15.336 srpske djece, uglavnom sa Korduna i Kozare, iz
Nadbiskup Alojzije Stepinac može samo formalno postati svetac, ali ne i stvarno jer nebrojeni dokumenti svjedoče da je bio jedna od osnovnih poluga genocida i Holokausta u Nezavisnoj Državi Hrvatskoj /NDH/, poručeno je na naučnom skupu u Beogradu. Napomena redakcije portala Jadovno.srb.: Ovaj prilog je prvi put objavljen na našem portalu 14. jula 2016. godine. Povod za naučni skup o temi “Može li Alojzije Stepinac postati svetac?” bila je istoimena knjiga istoričara Momčila Diklića, koji je rekao da bi kanonizacija Stepinca bila rehabilitacija NDH. Diklić ističe da se prije svake rasprave o kanonizaciji treba postaviti pitanje da li je svetac ili demon onaj koji je čuvao ustaško blago dok je
Kroz logore prošlog rata prošlo je oko 26 miliona muškaraca, žena i
Odmah posle kapitulacije Italije, Ivan Gošnjak i Vladimir Bakarić naredili su da
Za oteti zavičaj i izgubljene živote izbjeglica sa Korduna i iz Like
Nikada se nijedan Srbin ne može osećati dobro govoreći o zločinima u
Otkad je, pred Spasovdan, stigla vest da će u Srbiju, sa Svete
Ovaj Pravoslavni Srbin, Novomučenik iz Jasenovca, rodom je iz hercegovačkog sela Klepci,
Sveti surdulički mučenici su kanonizovani novomučenici Srpske pravoslavne crkve, stradali od bugarskog
U zemljopisu je upisano da Jonsko i Jadransko more spajaju Otrantska vrata.
Razoružao si bezdušnika rečima svetačkim – Samo ti dijete radi svoj posao!!!
Razgovor sa Đorđem Bojanićem, glavnim urednikom portala Srpska istorija Više od jedne
Sve se radom da ispraviti i promeniti, no mora da se zasuču
Mile P., izbeglica iz Hrvatske, nedavno je na adresu u Srbiji, u
Udruženje Jadovno 1941. je formiralo Centralnu bazu žrtava, koju možete pretražiti unosom pojedinih podataka o žrtvama.
Odaberite godinu ili mjesec i pretražite sve događaje koji su se desili u tom periodu.
Serbian
Armenian
Croatian
Dutch
English
French
German
Greek
Hebrew
Hungarian
Italian
Norwegian
Polish
Russian
Slovenian
Spanish
