Pravoslavnog srpskog stanovništva u Livanjskom kraju ostalo je samo u tragovima. Protiv potpunog zatiranja bore se nejaka staračka pleća ono malo Srba koji su ostali u Livnu, ali i nemoćna sećanja hiljada onih koje su vihor poslednjeg rata i hrvatski zločini rasejali širom sveta. Neki od njih i ove godine su se okupili u Livnu, i to na isti dan kada su ustaše na Ognjenu Mariju 1941. godine na najsvirepije načine ubili oko 1.600 pravoslavnih Srba livanjskog kraja bacajući ih u jame, neke zaklane, neke spaljene a neke su u jame dubine i do 40 metara i žive bacali. Izvršioci ovih zločina nad Srbima bile su njihove prve komšije, školski

Pre 77 godina, 6. juna 1941, u Livnu i okolini otpočeo je ustaški pogrom nad Srbima, jedan od najstravičnijih genocidnih zločina koje je počinila soldateska bojovnika Anta Pavelića. Ne toliko po broju žrtava, iako je od tada pa za nepuna dva meseca potom, a posebno 30. jula i 2. avgusta, na Ognjenu Mariju i Svetog Iliju, koliko je do sada, po imenu i prezimenu utvrđeno, pobijeno 1.587 Srba, uglavnom nejači, među njima i više od 400 dece mlađe od deset godina, ovi zločini ostaju za pamćenje po zverstvima i bestijalnosti koju su ustaše ispoljile, bacajući uglavnom žive žrtve u jame bezdanice i ostavljajući ih da tu danima skapavaju u najstrašnijim

Ovog juna navršava se 77 godina od početka masovnih ustaških zločina nad srpskim narodom Livanjskog polja. Prema raspoloživim izvorima, 6. juna 1941. godine grupa naoružanih ustaša iz Livna upala je u Sajković, srpsko selo na zapadu današnje opštine Livno. Prema pisanju Buda Simonovića u knjizi Ognjena Marija livanjska, ustaše su došle u Sajković u potrazi za Cvijom Pajčinom, zvanim Oraščić, koji se već bio odmetnuo u planinu i počeo da pruža otpor vlastima NDH. Pošto Cviju nisu uspeli naći, ustaše su uhapsile uglednog i dugogodišnjeg gubinskog sveštenika, oca Ristu Ćatića i Cvijinog mlađeg brata Jovu. Po svemu sudeći, otac Risto je ustašama svakako već bio trn u oku. Kao i

U Banatskom Despotovcu, u osamdesetpetoj godini života, preminula je Mara Jurić (rođena Lalić), rodom iz Donjih Rujana. Sahrana drage pokojnice zakazana je za 2. mart 2018. godine u 13 časova. Mara Jurić je bila jedna od 14-oro stradalnika koji su, nakon 42 dana, živi izvađeni iz jame Ravni Dolac na Dinari, u koju je bačeno 218 pravoslavnih Srba iz Gornjih i Donjih Rujana. Večan joj spomen, dostojan blaženstva! Mara Jurić je nedavno svedočila i emisiji ”Kvadratura Kruga” posvećenoj stradanju Livanjskih Srba: http://www.rts.rs/page/tv/ci/story/17/rts-1/2945609/.html  U nastavku prenosimo njenu priču iz knjige ”Ognjena Marija Livanjska” autora Buda Simonovića.  ———————————————————————————————————— Najmlađa U Banatskom Despotovcu, nedaleko od Ljube Lalić-Konjikušić, živi i njena mlađa sestra Mara, najmlađa