Direktor Dokumentaciono-informacionog centra „Veritas“ Savo Štrbac izjavio je da je najava Koordinacije jevrejskih opština i Saveza antifašista Hrvatske da ni ove godine neće učestvovati u državnoj komemoraciji žrtvama ustaškog koncentracionog logora Jasenovac očekivana i jedino moguća, jer je sve izvjesnije da će ustaški pozdrav „Za dom spremni“ biti vraćen u Jasenovac. Štrbac je podsjetio da je upravo tabla sa pozdravom „Za dom spremni“ u Jasenovcu bila povod da premijer Hrvatske Andrej Plenković formira Komisiju za suočavanje sa prošloću koja je imala rok da do 1. marta ove godine izađe sa prijedlogom kako društvo da se suoči sa obilježjima totalitarističkih režima, pod kojim se smatraju fašizam, nacizam, ustaštvo i komunizam. –

Ni ove godine neće biti jedinstvene komemoracije u znak sjećanja na žrtve logora Jasenovac, kao što nije bilo prethodne dvije godine, potvrdio je za hrvatski Tportal predsjednik saveza antifašističkih boraca i antifašista Hrvatske Franjo Habulin, a pitanje koliko će se komemoracija održati ostaje otvoreno. Portal navodi da duboka podijeljenost hrvatskog društva posebno dolazi do izražaja svake godine uoči komemoracije u Jasenovcu. Već nekoliko godina, naime, uz službenu komemoraciju u organizaciji državnog vrha, održava se još najmanje jedna, a nerijetko i više njih. Uslovi za održavanje jedinstvene kolone sjećanja na žrtve ustaških zločina nisu se stekli niti ove godine, rekao je Habulin. – Juče smo na našem Izvršnom odboru analizirali šta

Vojni arhiv čuva arhivsku građu fonda Nezavisne države Hrvatske u 555 kutija za koje postoje sumarni i analitički inventar Originalna arhivska građa Nezavisne države Hrvatske mora da ostane u posedu Srbije, a kopije mogu biti izdate u skladu sa dogovorima Vlade Republike Srbije i u skladu sa bezbednosnim procedurama i interesima, stav je Ministarstva odbrane koji je „Politika” dobila povodom zahteva Zagreba da se preko Komisije za sukcesiju Hrvatskoj vrati originalna  građa koja se odnosi na ustaški režim Ante Pavelića. U Ministarstvu odbrane podsećaju da je vlada 1. aprila 2010. godine  formirala Međuresorsku radnu grupu za sprovođenje Aneksa D Sporazuma o pitanjima sukcesije čiji je zadatak da Koordinacionom telu vlade

Hrvatski desno orijentisani portali procjenjuju da Srbija neće dati Hrvatskoj dokumentaciju iz ustaške Nezavisne Države Hrvatske /NDH/ i zbog toga krive „nesposobne“ hrvatske političare. Hrvatska desnica smatra da Srbija tom dokumentacijom ukazuje na genocidnost NDH. Hrvatski desničari nastoje da ublaže ili falsifikuju istorijske dokaze o genocidu nad Srbima, Jevrejima i Romima i smatraju da bi im ustupanje dokumentacije moglo pomoći u tome. U beogradskim arhivama nalazi se 340 kutija originalne građe o NDH. Milan Terzić, direktor Arhiva Jugoslavije, ne zna zašto se ta priča sada podgrijava u javnosti, jer je u svijetu službeni stav arhivske struke da se fondovi ne mogu odvajati. „Ako Hrvati hoće dokumente, neka daju pare i

Pokušaji Zagreba da iz Beograda izvuče originalnu arhivsku građu u 340 kutija o Nezavisnoj Državi Hrvatskoj /NDH/, gdje se nalaze i važni dokumenti o ustaškim logorima i zločinima ustaških policijskih i vojnih formacija, neće uroditi plodom, piše beogradska „Politika“. Iako se u svojim zahtjevima da im se vrati građa, koju su partizani zaplijenili 1945. godine, predstavnici Hrvatske pozivaju na Aneks D Sporazuma o pitanjima sukcesije iz 2002. godine, hrvatski istoričari i institucije će morati da se zadovolje kopijama dokumenata, navodi list. Direktor Arhiva Jugoslavije Milan Terzić smatra budalaštinama takve zahtjeve za predavanje istorijskih dokumenata budući da arhivski fondovi, pa i oni iz vremena NDH, ne mogu tek tako da se

U dvorani Crkve Svetog Vasilija Ostroškog u Oslu promovisan je roman „Radi ti, dijete, svoj posao!“ srpskog pisca Momira Vasiljevića. Vasiljević je rekao Srni nakon sinoćnje promocije da je ovo biografski roman o životu i herojskom stradanju novovjekovnog velikomučenika Vukašina Jasenovačkog, koji je svojom smrću, kao i ukupnim zemaljskim bivstvovanjem, postao simbol stradanja Srba u 20. vijeku. „Njegova poslednja rečenica koju je izgovorio u trenutku kada se na njega obrušila sva silina satanske mržnje ustaša i njihove crkve prema Srbima i pravoslavlju – `Radi ti, dijete, svoj posao` – u srpskom je narodu i u njegovoj novovekovnoj istoriji, postala najveća srpska reč“, pojašnjava pisac izbor naslova svog romana. Roman je

Teatralna šetnja predsednice Hrvatske pacovskim leglima pacovskih kanala sastavni je deo projekta rehabilitacije ustaških zločinaca Ono što ne bi smelo nikada da se dogodi, upravo se događa u Hrvatskoj. Sveukupne antifašističke snage, unutrašnje i spoljne, polako ali sigurno gube bitku protiv rehabilitacije ustaštva jer je svaki njihov protest pucanj u prazno. Otpori ustaštvu sve su bleđi: srpska manjina je iz pragmatičnih razloga zvanično u koaliciji sa proustaškim HDZ; država Srbija je uvela tromesečni moratorijum na izjave o problemima iz prošlosti koji opterećuju međudržavne odnose; osudu Hrvatske od strane jevrejskih organizacija anulira partnerski odnos jevrejske države sa Hrvatima oko kupovine eskadrile polovnih lovaca i tako ukrug. Kritike od strane dela hrvatske

Balkan insajt je, naime, objavio da u hrvatskoj verziji Vikipedije o Jasenovacu piše kao o „sabirnim logorom“, dok su fašistički zločini minimizirani Direktor Centra „Simon Vizental“ Efraim Zurof nazvao je „neverovatno nečuvenim“ navode da se u hrvatskoj verziji Vikipedije o Jasenovacu piše kao o „sabirnom logoru“, dok su fašistički zločini minimizirani. „To je potpuno negiranje Holokausta i negiranje zločina nad Srbima, Romima i antifašističkim Hrvatima“, naveo je Zurof na svom nalogu na Tviteru. Balkan insajt je, naime, objavio da u hrvatskoj verziji Vikipedije o Jasenovacu piše kao o „sabirnim logorom“, dok su fašistički zločini minimizirani. Kako se navodi, naslov teksta u hrvatskoj verziji je „Sabirni logor Jasenovac“ što je izraz

Svojim nacionalističkim osecćanjima, činjeničnim greškama, nedostatkom akademskih referenci i nedostatkom činjenica o istoriji Drugog svetskog rata, hrvatska Vikipedija nije pouzdan izvor. Članci koji se odnose na fašistički ustaški pokret u Drugom svetskom ratu i njegovi zločini kritikovani su kao posebno nepouzdani, ideološki opterecćeni i neprecizni, čime se umanjuju zločini, kažu analitičari za BIRN. Najjasniji primer je najvecći ustaški koncentracioni logor Jasenovac, koji se u naslovu hrvatske Vikipedije navodi kao „sabirni logor Jasenovac“ – izraz koji nema istu konotaciju kao „koncentracioni logor“. Prema podacima Spomen obeležja Jasenovac, ustaše su u logoru od 1941. do 1945. godine ubile više od 83.000 Srba, Jevreja, Roma i antifašista. Radni i koncentracioni logor Logor je

Da je nekadašnja Jugoslavija bila ozbiljna država, dokumenti o NDH bili bi popisani, publikovani, narodi bi se suočili sa istinom i odgovorili bi na sva kontroverzna pitanja. Nije kasno da to bude urađeno i sad. Hrvatska želi da od Srbije izvuče dokumentaciju o takozvanoj Nezavisnoj Državi Hrvatskoj, u kojoj se nalaze ključna dokumenta o ustaškim logorima i zločinima koje su činili pripadnici njihovih formacija, diplomatskim aktivnostima tadašnjeg Zagreba, funkcionisanju policije, domobrana, državnih institucija i lokalnih samouprava, više od dvesta filmova koji su snimljeni u NDH… Istorijsku građu ne treba cepati To je pre svega političko, a onda pravno pitanje, kaže za Sputnjik istoričar Momčilo Pavlović i pretpostavlja da se hrvatska strana poziva na opšte akte o sukcesiji. „Međutim, što se tiče stručnog dela tog zahteva, to je

„Novosti“, srpski nedeljnik koji izlazi u Hrvatskoj, objavile su popis visokih ustaških zvaničnika koji su s Pavelićem na čelu pobegli u Argentinu i svojom fašističkom ideologijom kontaminirali hrvatsku dijasporu. Ministarske funkcije u vladi tzv. Nezavisne Države Hrvatske između 1941. i 1945. zauzimala su ukupno 42 muškarca. Četvorica, od kojih je Mladena Lorkovića i Antu Vokića dao smaknuti sam Ante Pavelić, nisu doživela kraj rata. Nove jugoslovenske vlasti uhvatile su i na smrt osudile trinaestoricu, uključujući Milu Budaka i Slavka Kvaternika. Od preostalih 25 ustaških ministara, nekolicina je pobegla u SAD (Andrija Artuković i Janko Tortić) i druge zemlje, dok se glavnina, njih 17 na čelu s Pavelićem, preko Austrije i