Operacija “Strela” je agresivna vojna operacija, sadržana u skupu napadačkih borbenih dejstava OVK potpomognutih snagama albanske vojske i NATO, a protiv jedinica Vojske Jugoslavije u periodu od 26. maja do 10. juna 1999. godine. Cilj operacije “Strela” bio je slamanje otpora, razbijanje i uništenje odbrambenih pograničnih snaga VJ, te otvaranje koridora za dodatno ubacivanje terorista na područje Kosova i Metohije i presecanje komunikacija na liniji Peć – Prizren. Ideja generala Veslija Klarka, tadašnjeg komandanta NATO snaga bila je da oko 20 000 vojnika ubaci u Metohiju i tako slomi odbranu Prištinskog korpusa. Mimo ustaljene linije NATO komandovanja, Klark je angažovao i američku stratešku avijaciju koja je tukla naše jedinice iz

NATO bombardovanje 1999. godine obeležile su, među mnogim herojima, i srpske heroine dobrovoljci. Umesto varjača latile su se puške, a na veliku žalost, iz rata se neke nisu vratile. Prva žena dobrovoljac u srpskoj vojsci bila je Slađana Stanković, koja je poginula na Kosovu 5. juna 1999, pomažući ranjenim saborcima. Kobnog dana, u jeku krvavih borbi na Paštriku, minobacačka granata iz Albanije direktno je pogodila kod Šeh Mahale vidno obeležen kamion Crvenog krsta koji je prevozio srpske ranjenike. Tada je poginulo nekoliko vojnika, a teško povređeni bili su jedan vojni policajac, vozač zastavnik Savo Erdeljan i bolničarka doborovoljac Slađana Stanković. Jedini koji je lakše ranjen i koji je imao sreću

Pre tačno devetnaest godina su avioni NATO na Niš bacili stotine kasetnih bombi. Smrtno je stradalo 15 ljudi. Mnoge kasetne bombe su ostale da i danas budu pretnja. Pa ipak, vlasti u Srbiji kao da su na njih zaboravile, piše Dojče vele. Sedmog maja 1999. Nišlijka Gita Jović otišla je na posao kao i svakog drugog dana. Bio je petak i dan kada je poslednji put bila stomatološka sestra. “Bio je tmuran neki dan“, priča Gita (59) za DW. “Čuli su se mlazevi aviona, neka galama. Mislila sam, negde će da odu. Odjednom, u desnoj nozi sam osetila jak bol. Tog trenutka mi ništa nije bilo jasno, a onda sam shvatila

U Nišu je danas parastosom i polaganjem vijenaca obilježen Dan sjećanja na civilne žrtve NATO agresije 1999. godine. Pomoćnik ministra za rad, zapošljavanje, boračka i socijalna pitanja Srbije Zoran Milošević istakao je nakon polaganja vijenaca kod spomenika žrtvama NATO agresije u Nišu da je Srbija skupo plaćala svoju slobodu, i to uvijek krvlju, te podsjetio da su i 7. maja 1999. godine žrtve bili nedužni ljudi. Vijence su položili i predstavnici Grada Niša, Niškog upravnog okruga, porodice žrtava, udruženja i građani oprijedeljeni za njegovanje tradicija oslobodilačkih ratova Srbije. Pored rektorata Niškog univerziteta i pijace kod niške Tvrđave podignuta su dva obilježja civilnim žrtvama NATO agresije 1999. godine, kada je od

Koordinaciono telo i Nacionalna laboratorija za naučno istraživanje posledica NATO bombardovanja biće formirani u narednih mesec dana, najavio je ministar zaštite životne sredine Goran Trivan. Tako će Srbija prvi put zvanično i institucionalno početi da se bavi posledicama strašnog zločina iz 1999. godine. Osnivanje laboratorije ne podrazumeva formiranje nove naučne ustanove, već koordinaciju svih državnih laboratorija koje su sposobne da sprovedu istraživanja o štetnom uticaju NATO projektila koji su zasuli Srbiju, a posao će trajati nekoliko godina. Ministar napominje da će država nastojati da istraživanja sprovede i na Kosovu i Metohiji, jer, kaže,  osiromašeni uranijum i hemija ne prave razliku među nacijama, to nije političko pitanje. Iako se poslednjih godina nekoliko različitih timova  naših eminentnih naučnika i lekara njime bavilo,

U Murini je danas obilježena devetnaesta godišnjica od kada su se razorni projektili NATO pakta sručili na limski most i nedužne mještane ove varošice na sjeveru Crne Gore. U NATO bombardovanju Murina, jednom od najtežih zločina tokom agresije na SR Jugoslaviju, stradalo je šest civila, od čega troje djece. NATO avijacija je bez ikakve objave i objašnjenja sa desetak projektila bombardovala most na Limu u samom centru naselja. Stradali su civili koji ni na koji način nijesu učestvovali u ratnim dejstvima, među njima dvije djevojčice i jedan dječak. Poginuli su učenici Osnovne škole „Petar Dedović“ Miroslav Knežević, Olivera Maksimović i Julijana Brudar, radnik škole Vukić Vuletić, penzioner Manojlo Komatina i

U mjestu Murino danas će biti obilježeno 19 godina od NATO bombardovanja ove varošice na sjeveru Crne Gore u kojem je stradalo šest civila, od čega troje djece. Pomen žrtvama NATO agresije na varošicu Murino organizuju Eparhija budimljansko-nikšićka, Srpski nacionalni savjet Crne Gore, mjesna zajednica Murino i Udruženje književnika Crne Gore. Njegovo preosveštensvo episkop budmiljansko-nikšićki Joanikije služiće od 11.00 časova pomen ispred spomenika žrtvama agresije u Murini. Nakon pomena i polaganja cvijeća biće upriličen prigodan program u kojem će nastupiti pjesnici iz Udruženja književnika Crne Gore, saopšteno je iz Srpskog nacionalnog savjeta. U NATO bombardovanja Murina stradalo je šest civila, od kojih troje djece. NATO avijacija je bez ikakve objave

Oficir iz tadašnje JNA, posle rata na prostoru bivše Jugoslavije, nastanio se sa porodicom u Šidu, a poginuo je na padinama Prokletija kao najveći Srbin kada se sa svojom četom suprostavio brojnijim terorističkim snagama OVK, gde je pokušavao da iz obruča izvuče ranjene vojnike. Kako se desila pogibija Ivankovića i koje su bile njegove poslednje reči kada ga je pogodio snajperski metak svedoči vojnik Saša Jović. – Krunoslav Ivanković se nalazio sa moje leve strane, imao je zaklon jedne velike bukve, Negić je bio ispred mene iza jedne druge bukve koja je bila otkinuta na pola, Nedžmedin se nalazio sa moje poludesne strane zajedno sa Danilom Vojvodićem, dobrovoljcem koji je,