Kamo sreće da sam izmislio kopnenu invaziju NATO snaga na Kosmetu 1999, jer onda ne bi bilo stradalih. O tome je pisao i njihov glavnokomandujući Vesli Klark u svojoj knjizi, pa, ako ne vjeruju meni, neka pročitaju te „svoje“ kojima vjeruju. Ovako general Vladimir Lazarević, nekadašlji komandant Prištinskog korpusa VJ, odgovara na navode nekih vojnih analitičara da je izmislio kopnenu invaziju NATO na Srbiju. Do potvrde mogu doći i preko vojnih izvještaja s terena. Više je od hiljadu dokumenata koja o tome govore, a ima i živih svjedoka. Ne pričam o udarima iz Rumunije, Mađarske ili BiH, gdje je NATO imao svoje snage, već o napadu iz Albanije, kazao je on. Lazarević navodi

Penzionisani general-pukovnik Vojske Srbije Vladimir Lazarević izjavio je da je na Kosovu i Metohiji više ljudi ubijeno, kidnapovano i nestalo u prve dvije godine poslije agresije NATO-a nego što je stradalo tokom bombardovanja. Lazarević je istakao da su „vojno-tehnički sporazum potpisan u Kumanovu, a još više Rezolucija 1244 UN i navodno mirovna uloga misije Unmika i Kfora na Kosmetu propast i najveći poraz međunarodnog prava“. „Sve što se događalo posle izmeštanja srpskih snaga bezbjednosti sa Kosmeta u centralnu Srbiju bilo je pogubno za srpski narod i nealbanski živalj na Kosmetu“, rekao je Lazarević za „Politiku“ povodom 19. godina od prestanka NATO agresije na Saveznu Republiku Jugoslaviju. Prema njegovim riječima, iako

Ratni komandant u vreme agresije NATO-a 1999. godine general-pukovnik u penziji Vladimir Lazarević svedoči za „Politikinu” Temu nedelje o periodu skoro tromesečnog bombardovanja naše zemlje. U to vreme bio je na čelu Prištinskog korpusa Vojske SR Jugoslavije, na borbenoj liniji u centralnom delu Kosova i Metohije. Našem novinaru Tomi Todoroviću ispričao je kako su tekli pregovori koji su prethodili potpisivanju Kumanovskog sporazuma, iznoseći detalje do sada nepoznate široj javnosti. – Moram da kažem, jer se o tome skoro uopšte nije govorilo i malo se zna, da su pripadnici snaga NATO-a, osim svakodnevnih vazdušnih napada i bombardovanja teritorije Kosova i Metohije, 9. aprila 1999. godine, mislim da je to bilo na Uskrs, pokušali

Italijan Domeniko Leđero, koji se godinama bori da dokaže istinu o posljedicama osiromašenog uranijuma iz NATO bombi, rekao je da je NATO izvršio „tiho svirepo ubistvo“ osiromašenim uranijumom i da će Srbiji ustupiti dokaze o tome, kao i da ima utisak da se u BiH, gdje su bombardovani Srbi, to maskira. „Pričaću u Srbiji, ako me pozovu, opširno i detaljno. Posedujem podatke o svemu. I o situaciji u BiH gdje su živeli Srbi, o tome kako su bombardovni Hadžići nakon čega je preminuo veći broj stanovnika te opštine. Iznijeću da je bombardovana srpska teritorija u BiH, pošto imam utisak da se u BiH to maskira radi određenih interesa“, rekao je

Koordinaciono telo za utvrđivanje posledica bombardovanja osniva se 12. juna U utorak, 12. juna, konačno će, saznaju „Novosti“, biti formirano Koordinaciono telo koje će ispitivati posledice NATO bombardovanja naše zemlje na ljude i životnu sredinu. Telo čije je osnivanje inicirala grupa stručnjaka različitih profila – od lekara do fizikohemičara i bivših pripadnika Vojske Srbije – okupljena oko inicijative da se utvrde posledice ekološke katastrofe izazvane bombardovanjem 1999. godine, kako je juče potvrđeno „Novostima“, odmah će početi sa prikupljanjem i analizom podataka, kako iz arhiva, tako i sa terena. Ono će raditi paralelno, nezavisno od nedavno osnovane skupštinske komisije koja ima isti cilj – da utvrdi posledice NATO bombardovanja. – Napokon

Direktor Kancelarije za Kosovo i Metohiju Marko Đurić prisustvovao je obeležavanju 19 godina od pogibije bivšeg komandanta Ratnog vazduhoplovstva i protivvazdušne odbrane general-pukovnika Ljubiše Veličkovića u njegovom rodnom selu Crljencu, u opštini Malo Crniće. Tom prilikom Marko Đurić je položio venac na spomenik general-pukovnika Veličkovića, koji je poginuo 1. juna 1999. godine tokom NATO agresije na Saveznu Republiku Jugoslaviju, saopštila je Kancelarija za KiM. „Srbija nikada neće zaboraviti njegovo junaštvo i žrtvu koju je podneo za celu Srbiju“, rekao je Đurić i dodao da će pokrenuti inicijativu da jedna ulica u glavnom gradu Srbije ponese ime general-pukovnika Veličkovića. Pored direktora Kancelarije za Kosovo i Metohiju, obeležavanju godišnjice pogibije general-pukovnika Veličkovića

U Novom Pazaru obeleženo 19 godina od bombardovanja NATO Paljenjem sveća, polaganjem venaca, cvećem, suzama i prigodnim recitalima, rodbina i prijatelji 11 Novopazaraca koje je 31. maja 1999. godine, nedužne, na ulici, u prodavnici i ulazu u stambenu zgradu raznela razorna NATO avijacija, obeležili su 19-godišnjicu ovog strašnog zločina. Pomenu kraj spomenika prisustvovali su i predstavnici Vojske Srbije, MUP, Gradske uprave, boračke organizacije… – Okupljamo se svake godine na ovom mestu i uvek nam je sve teže – priča Rodoljub Biorac, kome je NATO ubio suprugu Dragicu, novinara u lokalnoj TV Jedinstvo. Razorna NATO bomba ubila je tog kobnog ponedeljka i dvogodišnjeg Marka Simića (na slici) koji je stradao u

Emeriko Marija Lačeti, pukovnik italijanskog Crvenog krsta, za „Novosti“. Udisao sam otrovne čestice tokom NATO bombardovanja 1999. i dobio džinovski tumor RIM SPECIJALNO ZA „NOVOSTI“ Sa Kosova sam se vratio u Rim jula 1999. godine, gde su me čekali supruga i troje dece. Već u novembru počeli su problemi sa disanjem, a na prvim pregledima ustanovljena mi je ogromna masa u sredini pluća, veličine 12 sa 14 centimetara. Krajem decembra potvrđena je dijagnoza da je reč džinovskom tumoru – počinje ekskluzivnu priču za „Novosti“ Emeriko Marija Lačeti, pukovnik Crvenog krsta, Odeljenje Vojske Italije, koji je kao major i komandant službe za vanredna stanja bio u misiji na Kosovu i Metohiji

ARVARIN – Godišnjica pogibije desetoro civila u NATO bombardovanju mosta na Velikoj Moravi u Varvarinu obeležena je danas na tom mestu pomenom žrtvama i polaganjem venaca i cveća na spomen obeležje. Obraćajući se porodicama žrtava, sugrađanima, predstavnicima brojnih institucija, predsednik Opštine Varvarin Vojkan Pavić podsetio je da je Varvarin tada delio sudbinu Srbije. „Zvaničnici NATO su i taj napad nazvali legitimnom vojnom metom, a stradanje civila kolateralnom štetom. Ovakvim bezočnim lažima kao da su želeli da još jednom ubiju i žrtve i preživele”, rekao je on. On je dodao da su i danas „rane vidljive i duboke, a da „boli to što zločince nije stigla ruka pravde ni posle toliko godina”.

Milanka Marinković (70), čiji je jedinac Zoran ubijen 30. maja 1999. godine, za „Novosti“. Ponosna na sina koji je prišao da pomogne povređenima i nesrećna zbog njegove dobrote koja ga je koštala života Milanka Marinković (70) iz sela Varvarin kod istoimenog naselja u Rasinskom okrugu, muža Tomislava (57) je sahranila 3. jula 1998. godine, a samo 11 meseci kasnije, na današnji dan, izgubila je i sina jedinca, Zorana. Ona je jedna od majki čija su deca stradala u NATO bombardovanju mosta preko Velike Morave, koje je u trenu odnelo 10 nevinih žrtava. Živi ponosna na sina, koji je prišao mostu da pomogne povređenima i jednako nesrećna zbog dobrote koja ga

Operacija “Strela” je agresivna vojna operacija, sadržana u skupu napadačkih borbenih dejstava OVK potpomognutih snagama albanske vojske i NATO, a protiv jedinica Vojske Jugoslavije u periodu od 26. maja do 10. juna 1999. godine. Cilj operacije “Strela” bio je slamanje otpora, razbijanje i uništenje odbrambenih pograničnih snaga VJ, te otvaranje koridora za dodatno ubacivanje terorista na područje Kosova i Metohije i presecanje komunikacija na liniji Peć – Prizren. Ideja generala Veslija Klarka, tadašnjeg komandanta NATO snaga bila je da oko 20 000 vojnika ubaci u Metohiju i tako slomi odbranu Prištinskog korpusa. Mimo ustaljene linije NATO komandovanja, Klark je angažovao i američku stratešku avijaciju koja je tukla naše jedinice iz

NATO bombardovanje 1999. godine obeležile su, među mnogim herojima, i srpske heroine dobrovoljci. Umesto varjača latile su se puške, a na veliku žalost, iz rata se neke nisu vratile. Prva žena dobrovoljac u srpskoj vojsci bila je Slađana Stanković, koja je poginula na Kosovu 5. juna 1999, pomažući ranjenim saborcima. Kobnog dana, u jeku krvavih borbi na Paštriku, minobacačka granata iz Albanije direktno je pogodila kod Šeh Mahale vidno obeležen kamion Crvenog krsta koji je prevozio srpske ranjenike. Tada je poginulo nekoliko vojnika, a teško povređeni bili su jedan vojni policajac, vozač zastavnik Savo Erdeljan i bolničarka doborovoljac Slađana Stanković. Jedini koji je lakše ranjen i koji je imao sreću