Zločin nad vojnicima JNA u Tuzli, koji su prije 22 godine izvršili pripadnici tadašnjih muslimanskih paravojnih snaga, još čeka svoj sudski epilog, a porodice i dalje traže posmrtne ostatke najmilijih kako bi ih sahranile?!  Najmanje 54 vojnika i oficira nekadašnje JNA ubijeno je na Brčanskoj malti, a 44. su ranjena, kada su tadašnje tuzlanske vlasti prekršile dogovor o mirnom povlačenju vojnika iz ovog grada. Zločin u Tuzli rasplamsao je spiralu sukoba u tadašnjoj BiH, a preživjeli učesnici kolone i porodice ubijenih kažu da je do sada utvrđen identitet nekoliko desetina mladića, iako ih je bilo nekoliko puta više. Zahvaljujući Odboru za obilježavanje značajnih istorijskih događaja, koji je formirala Vlada Republike

Možda postoji neko ko sme i može, neko u kome je još ostala trunka časti, morala i dostojanstva, kao i razumevanja za ovaj napaćeni narod i njegove potrebe.  Sada već davne 1998 godine a u vreme mirne reintagracije podunavlja u ustavno-pravni poredak Republike Hrvatske i isto tako mirnog, tihog i prećutnog egzodusa kompletnih srpskih porodica sa ovog područja, shvativši važnost očuvanja nacionalnog identiteta Srba, tadašnja direktorica dečjeg vrtića kreće u tada nemoguću misiju registracije ove ustanave za rad na srpskom jeziku i pismu. Dvojezični odnosno dvopismeni statut ove ustanove, kao i dvojezična tabla, trebali su biti smernica i primer na koji način Srbi mogu konzumirati svoja prava, garantovana Ustavnim zakonom

Dan vojske i Dan boraca Republike Srpske biće, prvi put, zajedno obilježeni u Banjaluci danas i sutra. U Hramu Hrista Spasitelja danas će biti služen parastos poginulim borcima i civilnim žrtvama Odbrambeno-otadžbinskog rata i položeni vijenci na groblju Sveti Pantelija i na Spomen-kosturnici na Novom groblju. U Banskom dvoru biće održana svečana akademija. Vojska Republike Srpske formirana je u okolnostima rušenja SFRJ, kao izraz potrebe da se srpski narod zaštiti od uništenja i odbrane prostora u BiH gdje živi srpski narod. Najznačajnije operacije VRS su “Koridor 1992”, “Prijedor 1992”, “Podrinje 1993”, “Lukavac 1993”, “Protivudar na Bihać 1994”, “Krivaja 1995”, “Odbrana sarajevsko-romanijske oblasti 1995”, “Odbrana zapadnih granica Republike Srpske 1995”, kao

BIJELJINA, 10. MAJA /SRNA/ – Na području Semberije i Majevice do sada su pronađena tijela 293 srpska borca i civila koji su nestali tokom rata, a nakon 22 godine još se traga za posmrtnim ostacima 66 žrtava, podaci su Udruženja porodica nestalih bijeljinske regije. Predsjednik ovog udruženja Smilja Mitrović je, nakon današnjeg parastosa u manastiru Svete Trojice u Tavni pozvala tužilaštva da ubrzaju proces traženja, a apel za pomoć upućen je svima koji imaju bilo kakve informacije o nestalima. Prema njenim riječima, od kraja rata u Republici Srpskoj je pronađeno 3600 posmrtnih ostataka, a još se traga za 1.450 nestalih boraca i civila. Mitrovićeva je u ratu izgubila devetnaestogodišnjeg sina

Prelepljivanje nalepnica potvrđuje da su Srbi u Hrvatskoj građani drugog reda i da zakon za njih ne važi, ocenio predsednik Koalicije udruženja izbeglica Miodrag Linta. Predstavnici udruženja branitelja su juče prelepili nalepnice s hrvatskom zastavom preko dvojezičnih tabli na državnim institucijama u Vukovaru. Linta je istakao da posebno zabrinjava to što je hrvatska policija mirno posmatrala protivustavnu i protivzakonitu akciju predstavnika braniteljskih udruženja, prenosi Tanjug. Smatra da Srbi u Hrvatskoj nisu mogli ništa drugo ni da očekuju, s obzirom da su najviši hrvatski zvaničnici, pre dva dana u Okučanima, na obeležavanju 19. godišnjice akcije “Bljesak”, rekli da je to “veliki dan za Hrvatsku i dan pobede i dan odbrane njene slobode

Predsjedništvo Republičke organizacije porodica zarobljenih i poginulih boraca i nestalih civila uputiće zahtjev Vladi Republike Srpske da povuče odluku kojom je zakonom predviđeno postojanje Instituta za traženje nestalih lica BiH, jer do sada, kažu, nije ispunio razlog svog postojanja.   Srpska mora dobro da razmisli da li Institut, ovakav kakav jeste, treba da postoji, istakli su članovi republičke organizacije porodica zarobljenih i poginulih boraca. Upućene su kritike na rad srpskih predstavnika u Institutu “Ne sprovodi se zakon o nestalim, odredba da nema diskrimanacije,a ona je izrazito dokazana i statistika to pokazuje. Nema plaćanja iz baze iz sredstava budžeta institucija entiteta”, rekao je Nedeljko Mitrović,  predsjednik Republičke organizacije porodica zarobljenih i

Polaganjem venaca i paljenjem sveća kod spomenika “Zašto?”, noćas u dva sata i šest minuta, porodice, kolege i prijatelji odali su poštu radnicima RTS-a poginulim u bombardovanju 1999. godine.     U napadu NATO-a ubijeno je 16 radnika Radio Televizije Srbije. Tačno u dva sata i šest minuta navršilo se 15 godina od pogibije 16 radnika Radio-televizije Srbije. NATO je 23. aprila 1999. godine bombardovao RTS sa dva razorna projektila. Porodice, kolege i prijatelji položili su vence i upalili sveće kod spomenika “Zašto?” u Aberdarevoj ulici. Sećanje na žrtve bombardovanja RTS-a Obraćajući se okupljenima u ime porodica nastradalih Miroslav Medić, brat poginulog Siniše Medića, rekao je da su radnici RTS-a poginuli kada

U čemu je izvor mržnje sa kojom se suočavaju Srbi u Hrvatskoj? Zašto ni Beograd ni međunarodna zajednica adekvatno ne reaguju? Hrvatska je danas, poput drugih balkanskih zemalja, osiromašena država sa velikom nezaposlenošću. Njen javni dug konstantno raste, a ostalo je još vrlo malo mogućnosti za privatizaciju preostalih ekonomskih kapaciteta. Situacija je takva da će uskoro svi glavni autoputevi u Hrvatskoj biti pod zajmom Nemačke i Austrije, kao nekadašnji drumovi Habzburške monarhije. Velika brodogradilišta su uveliko pod stečajem, a njihov značaj za hrvatsku industriju se može meriti sa Sartidom i Zastavom u Srbiji. Alarmantni su i podaci da sve više fizičkih lica, običnih ljudi, ne može da otplaćuje kredite uzete

Oliver Frljić uoči večerašnje premijere predstave „Aleksandra Zec“ u riječkom HKD: Kao u „Antigoni“, još se spotičemo o leševe koji nisu dobili pravo da budu ukopani TOKOM jedne ratne decembarske noći, pripadnici hrvatskog MUP-a (takozvani „merčepovci“) upali su u kuću srpske porodice Zec. Oca Mihajla ubili su pred kućom, a majku Mariju i dvanaestogodišnju kći Aleksandru odveli na Sljeme i izvršili egzekuciju. Na izmaku te 1991. godine petnaest hitaca je završilo u glavama žrtava, koje su potom bačene u jamu u blizini Planinarskog doma Adolfovac. Dvoje mlađe dece, Dušan i Gordana, sklonili su se kod komšija. Za ovaj zločin niko još nije odgovarao. Jednog od egzekutora Franjo Tuđman je odlikovao

SARAJEVO – U selu Kološići kod Visokog u junu 1992. godine na pragu kuće ubijeno je šest članova porodice Vuković, a za ovaj zločin i 22 godine kasnije još niko nije odgovarao.   Jedini preživjeli svjedok zločina Neđo Vuković ispričao je da je 20. juna 1992. godine bio skriven u štali, odakle je gledao ubistvo majke, oca, brata i tri rođaka. Uspio je da preživi i prve dane, nakon što su mu ubijeni najbliži, proveo je kod komšije koji ga je sakrivao, piše Birn. U isto vrijeme kada je stradala porodica Vuković, u još jednom selu visočke opštine – Hlapčevićima, ubijeno je četvoro ljudi srpske nacionalnosti. U istom mjesecu je oko 3.000

Istoričari negiraju navode predsednice Helsinškog odbora da je Srbija pocepala bivšu SFRJ. Da je suđenje ozbiljno, za svedoke poput Sonje Biserko ne bi bilo mesta, kaže Krestić Nije Srbija započela cepanje Jugoslavije. U momentu kada je Slobodan Milošević došao na vlast, ekonomska razmena između republika pala je na dva odsto, što je bio rezultat raspada zemlje koji je počeo još šezdesetih i intenzivirao se posle Titove smrti – kaže za „Novosti“ istoričar Ljubodrag Dimić, prof. beogradskog Filozofskog fakulteta. Time je, praktično, demantovao svedočenje Sonje Biserko pred Međunarodni sudom pravde u Hagu da se Srbija prva otcepila, kao i da to otcepljenje počinje donošenjem „secesionističkog Ustava 1990“. Pripreme za rasturanje zemlje traju mnogo

Obilježavanje 15. godišnjice NATO agresije na SRJ u organizaciji Bratstva pravoslavne omladine i Matice Boke, tradicionalno je održano u manastiru Miholjska Prevlaka.     Tom prilikom održan je parastos žrtvama NATO bombardovanja, a na tivatskom groblju Brdišta opojani su grobovi Tivćanina Marka Avramovića, pripadnika 63. padobranske brigade VJ i Dragana Bjelanovića policajca iz Peći. Osim organizatora, obilježavanju godišnjice su prisustvovali predstavnici mirovnog pokreta „Ne u rat – ne u NATO“, boračke organizacije NOR-a 1941.-1945., Miholjskog zbora i Crkvene opštine Grbalj. Pomen su služili iguman manastira Miholjska Prevlaka, otac Benedikt i predsjednik Bratstva pravoslavne omladine Miajlo Backović. Po završetku pomena, kao što je i običaj, organizovano je posluženje u manastirskoj trpezariji,

BEOGRAD, 22. MARTA /SRNA/ – Njegovo preosveštenstvo vladika bački Irinej rekao je na međunarodnoj konferenciji povodom obilježavanja 15 godina od NATO bombardovanja SRJ 1999. godine, da njegovanje nezaborava nije poziv na revanšizam, nego dužnost svakog pravdoljubivog čovjeka da se pamte nevine žrtve.   “Kada nekom silnom dođe na um neka ideja, mali to ne mogu sprečiti, ali bar možemo osuditi i ponavljati da se ne zaboravi kako lažno moralisanje ne može prikriti njihove imperijalističke ciljeve”, poručio je vladika Irinej. Na konferenciji “Globalnim mirom protiv globalnog intervencionizma i imperijalizma”, koja je održana danas u “Sava centru”, vladika Irinej je rekao da obilježavanje 15 godina od NATO bombardovanja Srbije treba da podsjeti svijet kako je

Glavni sekretar HDZ-a Milijan Brkić svjedoči pred sudom o tome zašto je svojevremeno, kao zamjenik direktor policije Hrvatske, nazvao jednog od osumnjičenih za ubistva srpskih civila u selu Grubori 1995. godine i obavijestio ga o dolasku policije.Za masakr nad pet srpskih civila i paljenje 20 kuća u selu Grubori kod Knina, 25. avgusta 1995. godine, osumnjičeni su hrvatski policijski specijalci. Zločin se desio pred dolazak u Knin voza u kome su bili Franjo Tuđman i drugi hrvatski rukovodioci.Na suđenju bivšim policijskim specijalcima Frani Drlji i Boži Krajini, Brkić će morati da objasni zašto je pokušao da obavijesti jednog od osumnjičenih da ga traži policija. Pred sudskim vijećem preslušavane su snimke teleFonskih razgovora, tajno snimljenih u istrazi

Ništa nije davalo ni naslutiti da taj jesenji dan 16.novembra 1991.g. neće biti kao i drugi obični jesenji-mada su linije povučene i živjelo se  ni u ratu ni u miru. Iako je moja kuća na Raskrižju od kuće mog tasta, Bogde Bajina i tašte Savke, pod Točkom bila udaljena manje od kilometra, noć uoči tog dana žena Mica i ja prenoćili smo kod njih.  Planirali smo ujutro klati prase. Kad sam ustao, Bogde reče da danas nećemo klati prase, jer kiša od 6 sati neprekidno pada. Savka je spremila doručak-pršutu i jaja. U to vreme dotrči snaja Ise Ćejina-Anka i kaže  “Eto ustaša-tenkovima od Gospića!”. Ja sam odmah skočio i