Višedecenijske pripreme za brutalni obračun sa Srbima potpuno su bile uobličene u hrvatskoj političkoj ideologiji u okvirima Austrougarske do 1914. godine. Kada je te godine u Sarajevskom atentatu ubijen nadvojvoda Ferdinand, na genocid spremni politički krugovi Hrvatske smatrali su da je nastupio pogodan trenutak kada Srbe treba uništiti Zbog toga što hrvatska Stranka prava nije priznavala nacionalnu posebnost Srba u Hrvatskoj i što ih je prisiljavala da budu pravoslavni Hrvati, na šta oni nisu pristajali, Eugen Kvaternik, pored Ante Starčevića najugledniji prvak pravaša, izjasnio se za uništavanje Srba, koje je nazivao „nakotom vere“ pravoslavne. U pismu napisanom 22. juna 1869. hrvatskom političkom prvaku iz Dalmacije, don Mihovilu Pavlinoviću, Kvaternik je

Načelnik Odjeljenja za međunarodnu saradnju Memorijalnog centra holokausta u Parizu Bruno Bojer informisao je u Istočnom Sarajevu ministra prosvjete i kulture Republike Srpske Gorana Mutabdžiju o projektu ovog centra koji ima za cilj edukovanje nastavnog kadra za izučavanje holokausta. Mutabdžija je novinarima rekao da je sastanak upriličen rukovodeći se željom Ministarstva prosvjete i kulture Srpske da se proširi saradnja sa Memorijalni centrom u Parizu u domenu izučavanja holokausta. „Osim saradnje sa Izraelom, gdje naši profesori srpskog jezika i istorije idu svake godine i saradnje sa kustosom muzeja Jad Vašem Hanom Baruh koja dolazi svake godine u Donju Gradinu, želimo da vidimo koje projekte može ponuditi ovaj institut iz Francuske za

Ratne generacije iz Drugog svetskog rata doživele su da Hrvatska tuži Srbiju za genocid Imajući u vidu da do sada nijedan zločin na teritoriji Hrvatske nije kvalifikovan kao zločin genocida, niti je međunarodni krivični tribunal ijedno lice, po individualnoj odgovornosti, i na jednoj i na drugoj strani, optužio za takav zločin, može se očekivati neuspešnost tužbe Hrvatske i protivtužbe Srbije pred Međunarodnim sudom pravde. To ne znači da sud ne može i drugačije da odluči. Ovo kažem s obzirom na date kvalifikacije zločina genocida u dosadašnjoj praksi Međunarodnog krivičnog tribunala i Međunarodnog suda pravde, gde je data prednost širem tumačenju odredaba iz definicije zločina genocida (izmeštenost i proterivanje stanovništva, etničko

Krajem marta i početkom aprila  1942. godine, ustaše, pod komandom Jura Francetića, krenule su od Sarajeva u namjeri da unište srpsko stanovništvo  do rijeke Drine. Bila je to jedna od najkrvavijih ustaških ofanziva u Drugom svjetskom ratu, u kojoj je na zvjerski način umoreno hiljade  nevinih  ljudi – žena, djece i staraca. Ovim krvavim pohodom ustaše su  imale cilj da, prije svega, pobiju što više  Srba i da učvrste vlast  NDH na istočnoj granici.  Ofanziva je počela u martu i kretala se prema Drini, potiskujući  ispred sebe desetine hiljada izbjeglica i opština Pale, Sokolac, Han Pijesak, Rogatica i Višegrad, koje su krenule  da spas nađu u Srbiji. Italijanska vojska nije

Kakva je sudbina preostalih Srba koji danas žive u prestonici Dalmacije. Čeka se krov na Crkvi Svetog Save i povratak prognanih. Strepe da će zauvek nestati NOVI gradonačelnik Ivo Baldasar prvi je čelnik Splita koji je posle četrdeset godina posetio Crkvenu pravoslavnu opštinu u ovom gradu. To je Srbima i sveštenstvu SPC u Splitu ulilo nadu da će gradska vlast i država Hrvatska dati konačnu dozvolu za dovršetak hrama Svetoga Save. Srpsku crkvu na splitskom Obrovu, pokraj ribarnice, projektovao je Aleksandar Deroko, koautor hrama Svetog Save na Vračaru. – Hram Svetog Save u Splitu je hram-mučenik. Njegova gradnja je počela 1937. godine i do današnjeg dana još nije završen. Pre

U Sijekovcu kod Broda sutra će biti obilježene 22 godine od stravičnog zločina nad srpskim civilima koji su počinile oružane snage iz Hrvatske uz pomoć paravojnih bošnjačko-hrvatskih jedinica iz BiH. Prvi ratni zločin na prostoru BiH dogodio se u Sijekovcu, kada je 26. marta 1992. godine ubijeno devet Srba. Najmlađa žrtva bio je sedamnaestogodišnji Dragan Milošević, a najstarija žrtva Jovo Zečević, koji je imao 72 godine. U narednim danima ubijeno je još 37 Srba. Ministar rada i boračko-invalidske zaštite Srpske, Petar Đokić, pozvao je građane da u što masovnijem broju dođu u Sijekovac i najavio da će im se obratiti Igor Radojičić, predsjednik Narodne skupštine Republike Srpske. Đokić je podsjetio da su 29. marta 1992. godine

Rešavanje najtežih slučajeva diskriminacije Srba, porodica Miladinović, Kunić, Pavlović, Gajić i desetak istovetnih je Hrvatskoj bio uslov zatvaranja Poglavlja 23, kao poslednje prepreke za punopravno članstvo u EU. Bila je to, kako su se nadali, poslednja nada ljudima čiju je imovinu država nesebično delila svojim „domoljubima“, da će konačno dobiti kakvu-takvu satisfakciju i biti bar delimično obeštećeni. Pokazalo se da su se uzalud nadali. Hrvatska je već drugu godinu u Evropskoj uniji, a oni se i dalje bore sa vetrenjačama. Nema predaje: Milica Miladinović Prošlo je dugih 14 godina kako se Milica Miladinović vratila iz izbeglištva u Zagreb, a ona i danas živi u podstanarskoj sobici od 10 kvadrata, bez

Ćerka serdara Janka, jedina je žena učesnik Mojkovačke bitke. Ljudsku klanicu, strahote, patnje, strah, glad i bolest preživela je hrabra Vasilija, koja je pre toga završila Devojačku akademiju na Cetinju U jednoj od najsvetlijih bitaka u istoriji Srbije i Crne Gore, čuvenoj Mojkovačkoj bici 1915. godine, hrabrošću se isticala jedina žena učesnik tog krvavog i sudbonosnog događaja, Vasilija Vukotić, ćerka jedinica glasovitog serdara Janka, čiji sin Vukašin u to vreme još nije bio stasao za vojsku. Njegova „šaka pustinjaka“ bila je živi štit srpskoj vojsci pred naletom austrougarske vojne armade. Sandžačka vojska Kraljevine Crne Gore uz brojne žrtve omogućila je srpskoj braći da se povuku preko ovdašnjih i albanskih gudura

  Posvećenost je osnov napretka koja naše ideje i želje dovodi na prag ostvarivog i mogućeg. Nijedan cilj nije moguće postići bez istinskog i dubokog uranjanja u posao odnosno problem. To je odlika uspešnih ljudi koja donosi osećaj ispunjenja, zadovoljstva i samorealizacije. Mera i nagrada za spremnost da uložimo sebe. Posvećenost je odlika koja iscrtava granice između prosečnih i onih izvanrednih koji su založili sebe za opšte dobro.. Već osam godina uzastopno, na našem svetogorskom hodočašću nezaobilazna je i poseta Srpskom vojničkom groblju u Solunu. Isti domaćin. Uvek ljubazan i predusretljiv. Gostoljubiv i razgovoran. Topao, otvoren, istinski zainteresovan za druge, za posetioce. Sa istom voljom i strpljenjem, svakom posetiocu i pokloniku, jednom čoveku ili

U spomen-kapeli na Starom Brodu, kod Višegrada, sveštenici višegradske i rogatičke parohije služili su parastos za 6.000 Srba koje su ustaše Jure Francetića u martu i aprilu 1942. godine sustigle u zbijegu i ubile na obali Drine. Zbijeg od 10.000 srpskih civila iz opština Pale, Sokolac, Han Pijesak i Rogatica progonile su ustaše i sustigle ga na Starom Brodu, a bilo bi i više ubijenih, da njemački vojnici nisu spriječili potpuni masakr. Hroničari su zabilježeni da je, bježeći pred ustaškom kamom, u nabujalu Drinu skočilo 320 srpskih djevojaka. Savjetnik resornog ministra general Milan Torbica rekao je u spomen-kompleksu za 6.000 ubijene srpske nejači u Drugom svjetskom ratu u Starom Brodu, da bi

GENOCIDNOST HRVATSKE POLITIKE: Tragom tužbe protiv Srbije za navodni genocid počinjen nad Hrvatima Povodom hrvatske tužbe protiv Srbije za navodni genocid počinjen nad Hrvatima u vreme građanskog rata, prilikom raspada Jugoslavije, i protivtužbe Srbije protiv Hrvatske za počinjeni genocid nad Srbima u Hrvatskoj, kao i rasprava koje se tim povodom ovih dana vode pred Mađunarodnim sudom pravde u Hagu, želim da upoznam javnost s malo poznatim ili nepoznatim činjenicama koje se tiču predistorije genocida počinjenog nad Srbima u Hrvatskoj. Izneću ogoljene činjenice koje ubedljivo govore o tome da su mnogi istaknuti hrvatski političari, i deo hrvatskog društva, još od sredine XIX veka, smatrali da se pitanje Srba u Hrvatskoj, kao

Poštovana braćo i sestre, srbski rodoljubi, slobodoumni ljudi, Obavještavamo vas da će sveštenstvo Sabornog Hrama Hrista Spasitelja u Banjaluci, u ponedjeljak, 24.03.2013. lj.g. sa početkom u 11 časova služiti molitveni pomen za žrtve postradale u NATO bombardovanju Republike Srpske, Srbije i Crne Gore.     Srbsko sabranje Baštionik će i ove godine prislužiti koljivo i svijeće u pomen preko 3400 Srba stradalih u ovom zločinu (tačan broj poginulih i umrlih od posljedica bombi sa osiromašenim uranijumom poznat je samo Gospodu). Sjetićemo se i trogodišnje djevojčice Milice Rakić, ubijene NATO bombom u kupatilu svoga stana, koja prijedlogom za kanonizaciju predstavlja oličenje i trajni simbol svih srbskih žrtava od bombi NATO dželata

Sukob postoji, ne smiruje se, već, naprotiv, iz dana u dan raste i preti krvavim obračunom Možda bi ovaj mudri tekst iz iz 1999. godine o ključnim problemima srpskog naroda, svežiji nego u vreme kada napisan, mogao da doprinese da u svakom od nas probudi potrebu za sopstvenim preispitivanjem. Ono jeste nalog svakog istinskog i iskrenog osećanja poraza, koji, sudeći prema komentarima na sajtu, propuštamo, uvereni kako smo samo mi bili u pravu, dok su krivci obavezno oni drugi, čak i „neobrazovani“ i „nedostojni“ narod. Smisao podsećanja na ovaj esej prof. Krestića mogao bi biti u tome da pokrene lanac istinskog razmišljanja umesto besmislene poplave nedostojnog međusobnog optuživanja.     O UZROCIMA NAŠIH

U Prvom svjetskom ratu, izolaciji i internaciji bili su podrvrgnuti Srbi koji su živjeli uz Drinu i u Sremu, a njihove kuće su spaljene ili korišćene za austrugarske vojne potrebe, što je početak etničkog čišćenja, izjavio je Goran Miloradović iz beogradskog Instituta za savremenu istoriju.     „Smatram da je to i početak etničkog čišćenja, jer s obje strane Drine i Save Srbi su činili kompaktno, većinsko stanovništvo. Prosijecanjem koridora kroz taj homogen prostor, u stvari, želilo se da se fizički odvoje Srbi“, istakao je Miloradović, u emisiji „Rat za civilizaciju“ Radio-televizije Republike Srpske. On je rekao da se to ne može podvesti pod pojam „sanitarnog koridora“, već da je riječ o