Viši sud u Pančevu nedavno je rehabilitovao Zorku Roknić Kragić koja je 1944. godine bez sudske odluke streljana u Velikom Bečkereku zbog izdaje narodnog heroja Жarka Zrenjanina Uče Vršac – I kada je posleratna vlast izvršila najtežu kaznu nad Vrščankom Zorkom Roknić Kragić (1914–1944), profesorkom književnosti (član KPJ od 1940. godine), zbog izdaje narodnog heroja Жarka Zrenjanina Uče (1902–1942), učinila je to „u ime naroda”, baš kao i 10. novembra, 72 godine kasnije, prilikom donošenja prvostepene odluke u Višem sudu u Pančevu o  rehabilitaciji ove Vrščanke. „Viši sud u Pančevu, dana 10. 11. 2016. godine, javno je objavio rešenje kojim je usvojen zahtev predlagača Dragana Kragića iz Vršca i po

Novi zahtevi zainteresovanih strana u postupku rehabilitacije Milana Nedića, ratnog premijera Srbije. Sud treba naknadno da odluči o ovom pitanju Savez jevrejskih opština, Jevrejska opština Beograd i Subnor tražili su da se uključe u postupak rehabilitacije premijera Srbije tokom nemačke okupacije Milana Nedića. Sud će o ovome naknadno odlučiti i obavestiti zainteresovane stranke, izjavila je Anđelka Opačić, sudija u ovom postupku pred Višim sudom u Beogradu. I Više javno tužilaštvo tražilo je uvid u dokumentaciju, pre odluke da li će učešće tražiti i država. Ovom predlogu oštro se suprotstavio zastupnik predlagača rehabilitacije Zoran Жivanović, istakavši da je postupak, po Zakonu o rehabilitaciji iz 2006, jednostranački: – Bilo je sličnih predloga

Nemačko groblje na delu vojnog aerodroma Golubovci i dalje izaziva burne reakcije. Da se ne zameri NATO, država pristala da ponižava potomke ubijenih Podgorica – Šezdeset četiri grobnice za pripadnike zloglasne SS “Princ Eugen” divizije koja je sejala smrt po Pivi, Velici i drugim crnogorskim mestima, smeštene na delu vojnog aerodroma u Golubovcima nadomak Podgorice, žestoko su podelile Crnogorce. Posebno one čije kosti predaka čame u brojnim jamama i drugim stratištima čekajući da budu dostojno sahranjene. – Svaki čovek ima pravo na grob i grobovi ne bi trebali da su bilo kome neprijatelji, ali nama smetaju dvostruki aršini u kojima aktuelni režim ne dozvoljava pravo na grob i obeležje za

Direktor Kancelarije Vlade Srbije za Kosovo i Metohiju Marko Đurić prisustvovao je danas proslavi 72 godine od oslobođenja Kosovske Mitrovice u Drugom svjetskom ratu. Svečanosti, koja je održana u Mitrovačkom dvoru, prisustvovali su predstavnici srpskih institucija, javnih ustanova i preduzeća, te brojni gosti. “Ovo je prilika da se prisetimo stotina hiljada naših sunarodnika koji su živote ugradili u slobodu Kosovske Mitrovice, Kosmeta i cele Srbije. Put koji su oni trasirali nastavile su generacije posle rata, a taj put moramo nastaviti i mi, ponosni što smo kao Srbi bili na strani antifašista”, rekao je Đurić. On je podsjetio da je upravo nadomak Kosovske Mitrovice početkom Drugog svjetskog rata osnovana zloglasna SS

“Novosti” prvi put objavljuju ko je bio na spisku naših emigranata u SSSR posle Drugog svetskog rata. Oko 5.000 ljudi pobeglo na Istok. Najpoznatiji emigrant bio je general Pero Popivoda, nosilac Spomenice Osim zapadne, bivša Jugoslavija je imala i istočnu emigraciju, o kojoj se, zbog informacione blokade koja je vladala tokom Hladnog rata, do danas znalo vrlo malo. Kao i golootočane, i istočne emigrante, posebno one u Sovjetskom Savezu, Udba je pratila sve do raspada zemlje, krajem osamdesetih. Od 4.928 Jugoslovena koji su ostali u zemljama Varšavskog pakta ili su tamo prebegli posle Rezolucije IB, njih 628 se odlučilo na život u SSSR. Bila je to ondašnja emigrantska elita –

Predstavnici vlasti Gornjeg Milanovca danas su sa predstavnicima Ambasade SAD u Srbiji i ratnog vazduhoplovstva SAD položili vijence na spomen-obilježje u Pranjanima kao znak sjećanja na spasavanje 500 savezničkih, uglavnom američkih pilota u Drugom svjetskom ratu. U akciji spašavanja pilota, koja je u istoriji zabilježena kao “Misija Halijard”, u periodu od avgusta 1944. godine do februara 1945. godine evakuisano je 500 pilota u bazu u Bari u Italiji. Oboreni piloti, koje je lokalno stanovništvo i pripadnici Kraljevske vojske u otadžbini skrivalo na prostoru od Ivanjice, Arilja, Zlatibora, Guče, Beograda do istočne Srbije i sela u zapadnoj Rumuniji, evakuisani su kada je uspostavljen vazdušni most Pranjani-Bari. U prvom letu u Italiju