Oprečni stavovi savremenika o prvom evropskom gerilcu i njegovoj ulozi u ratu. Informaciju da je pukovnik Mihailović u Italiji dao general Dušan Simović O Dragoslavu Draži Mihailoviću napisano je i objavljeno na desetine knjiga, što kod nas, što u inostranstvu. Decenijama posle Drugog svetskog rata, autori su bili sasvim suprotnih ideoloških i političkih opredeljenja. S jedne strane su bili domaći istoriografi koji su na sve načine dokazivali njegovu izdajničku, kvislinšku i zločinačku ulogu tokom rata, a nasuprot njima stajali su autori iz političkog, emigrantskog miljea, dokazujući njegov patriotizam i antifašističko opredeljenje. Mora se priznati da su se tih godina javljali i strani istraživači koji su se bavili “imenom i delom”

Predsednik skupštinskog odbora za ljudska i manjinska prava i ravnopravnost polova Meho Omerovic osudio je rehabilitaciju komandanta Gorske garde Kraljevske vojske u otadžbini Nikole Kalabića, kao sramotnu i skandaloznu Predsednik skupštinskog odbora za ljudska i manjinska prava i ravnopravnost polova Meho Omerovic osudio je rehabilitaciju komandanta Gorske garde Kraljevske vojske u otadžbini Nikole Kalabića, kao sramotnu i skandaloznu. Viši sud u Valjevu rehabilitovao je juče, nepravosnažnom presudom, Kalabića i poništio sve odluke kojima mu je bila konfiskovana imovina i oduzeta građanska prava. “Umesto da se ponosimo svetlom i herojskom antifasističkom borbom i da se pijetetom sećamo ogromnih zrtava koje su pale u toj istorijskoj pobedi nad fašizmom, mi u Srbiji

Februara 1944. godine oko 10.000 Nemaca, Bugara i ljotićevaca opkolilo je oko 1.200 Kalabićevih četnika Piše: Miloslav Samardžić Dva dana posle napada na Smederevski korpus, 17. februara 1944, osovinske trupe započinju operaciju i protiv Gorske kraljeve garde kapetana Nikole Kalabića. U napad je krenulo sedam bataljona Nemaca, kojih je ovom prilikom bilo najviše, i ljotićevaca, a u toku operacije pridruženi su i delovi 70. puka bugarske vojske. Nema tačnih podataka o brojnom stanju neprijatelja, ali je svakako reč o oko 10.000 vojnika. U ovo doba Garda još nije bila potpuno završila organizaciju na novododeljenom terenu (Kosmaj i Mladenovac), tako da je zbog toga, ali i zbog loših vremenskih uslova, februara

U Drvaru je obilježeno 73 godine od neuspjelog desanta na Drvar, u prisustvu velikog broja građana, preživjelih boraca Drugog svjetskog rata iz svih krajeva bivše Jugoslavije, te predstavnika Udruženja “Josip Broz Tito”. Svečanost je počela polaganjem vijenaca i cvijeća na centralno spomen-obilježje žrtvama fašističkog terora u centru grada, a nastavljena je na platou ispred Titove pećine evociranjem uspomena na neuspjelu vazdušnu operaciju 25. maja 1944. godine, kada je propao posljednji pokušaj da se čuvenim i dugo pripremanim “Konjićevim skokom” uništi rukovodstvo NOB-a. Obraćajući se preživjelim borcima, građanima i gostima načelnik opštine Drvar Goran Broćeta istakao je da Drvar s ponosom može slaviti datume iz slavne prošlosti jer je odlučno rekao

Tajnim vatikanskim projektom „Intermarium“ planirana je i obnova habzburške monarhije sa saveznicima. Brozova vojna misija u Rimu održavala česte kontakte sa ustašama Tajna vatikanska organizacija Intermarium bila je pokrovitelj „pacovskih kanala“ za evakuaciju ustaša i nacista iz Evrope. Uvlačeći zapadne saveznike u prljave kombinacije pokušala je da dobije i Podunavsku konfederaciju srednjoevropskih katoličkih zemalja, pre nego što ih Crvena armija zauzme. – Intermarium je jedna od najbolje čuvanih tajni Drugog svetskog rata i Hladnog rata jer je bila kompromitujuća i za Vatikan i za zapadne saveznike. Najviše svedočanstva o njoj nalazi se u arhivima Kontraobaveštajnog-korpusa vojske SAD – kaže akademik Dragoljub Жivojinović, koji je istraživao američke i britanske arhive. U

Istorija je skrila Lijevče polje u zaborav. Malo ko zna da je ono, poput Kosova, jedno od  srpskih polja krvlju natopljenih. Lijevče polje se nalazi na sjeveru Republike Srpske, u blizini Banja Luke. Omeđeno je planinom Kozarom i rijekama Savom i Vrbasom. Zahvaljujući odličnom geografskom položaju, ova plodna ravnica, izuzetene prirodne ljepote, dom je velikom broju stanovnika. Stanovništvo Lijevče polja se u većoj mjeri naselio nakon Prvog svjetskog rata i sloma Austrougarske. Spustili su se sa gudura i vrleti planina Manjače i Kozare. Nakon odbrambeno-otadžbinskog rata u Lijevče se naselio veliki broj izbjeglih Srba sa prostora Srpske Krajine. U Lijevče polju novi dom su našli Krajišnici, Ličani, Sanjani i mnogi