Preživeli iz fašističkog masakra u Krivoj Reci 1942. godine o rehabilitaciji pripadnika SS divizije “Princ Eugen”. Potomci nastradalih i meštani koji su preživeli pogrom u Krivoj Reci oktobra 1942. godine dostojanstveno reaguju na vest o rehabilitaciji nekoliko pripadnika SS divizije “Princ Eugen” i pored činjenice da su pripadnici ove nacističke vojne formacije odgovorni za surovo usmrćivanje više od 300 nevinih ljudi u potkopaoničkim selima. Ne osuđuju ni mogućnost restitucije i povraćaja imovine nekadašnjim članovima odreda smrti, o čemu se već godinama govori. Ovi gorštaci su i u stradanju, ali i sada, zadržali čist i plemenit duh. Samo se prisećaju da oni nisu dobili ništa, a izgubili su nešto što se

U Srbiji je do sada rehabilitovano najmanje 200 do 300 pripadnika njemačke nacističke SS divizije “Princ Eugen”, sastavljene od domaćih Nijemaca, poznate po stravičnim zločinima koje je počinila. Toliko se njihovih nasljednika javilo, tražeći povraćaj imovine i prilažući dokaze o sudskoj rehabilitaciji, pišu “Večernje novosti”. Stvaran broj onih čije su osude proglašene ništavnim ipak je veći, jer nisu svi potomci podnijeli zahtjeve za restituciju. U elektronskoj bazi pripadnika SS trupa, koja postoji u Agenciji za restituciju, sastavljenoj na osnovu podataka iz Vojnog i drugih arhiva, nalazi se više od 28.000 imena, a uglavnom je riječ o Nijemcima, pripadnicima “Princ Eugena”, ali i Albancima iz ozloglašene “Handžar divizije”. Dvije trećine su

Autor knjiga o generalu Dragoljubu Mihailoviću nastavlja da otkriva istorijske činjenice i malo poznate stvari o četničkom pokretu. Telegraf.rs prenosi još jednu od priča Miloslava Samardžića koje ne ostavljaju nikog ravnodušnim, a ona je zaista posebna. Naime, mnoge poznate ličnosti bile su pripadnici četničkog pokreta na čelu s Dražom a među njima su i košarkaška legenda Bora Stanković, glumac Mija Aleksić, prva Zvezdina zvezda Rajko Mitić, ali i čuveni košarkaški stručnjak Aleksandar Nikolić, scenarista Novak Novak i mnogi drugi. Samardžić piše da je u jesen 1943. godine, posle kapitulacije Italije, došlo do velikog priliva intelektualaca u partizanski pokret – oni se tome nisu obradovali, naprotiv, tvrdi ovaj istoričar. Posleratnom pogromu

Bez posebne najave, hoću da sa svim prijateljima podelim najbolju preporuku knjige “Srpska priča”. Knjige na kojoj sam radio a koja je ujedno i nešto najbolje na čemu sam do sada kao istoričar radio. . To je jedan njen upečatljivi odlomak, kada glavni junak, kapetan Aleksandar Milošević, u aprilu 1941. posle raspada države i vojske, dolazi u rodno selo i zatiče oca, solunca. Ta priča je priča o našoj prošlosti i tome šta smo bili, ali i opominjuća o tome šta jesmo. „Sigurnosti radi, prvo navirih kroz prozor. Mala petrolejska lampa je osvetljavala prostor. Tek što behu večerali. Otac je ležao na krevetu obučen i zamišljeno pušio. Majka i snaja

U Vraniću kod Beograda juče je obeleženo 75 godina od četničkog zločina nad 68 nedužnih stanovnika. Četnici Avalskog korpusa satrli 14 porodica. Zverski zločin ne sme da bude zaboravljen. Ovde smo da ne zaboravimo jedan od najtužnijih događaja za Vranić i Srbiju, da podsetimo na tragičan i bolan bilans četničkog zločina koji se dogodio pre tačno 75 godina. U noći između 20. i 21. decembra, četnici Avalskog korpusa Prvog bataljona Posavske brigade ubili su 68 žitelja našeg sela. Klali su žene, decu, bebe… Satrli su 14 porodica, redom. Ovako je danas na godišnjicu pokolja 1943. godine, podsetio Vladan Pantić, predsednik Udruženja “20. decembar”, poklanjajući se senima nastradalih pred Spomen-domom u

U arhivi Memorijalnog muzeja  na Mrakovici, pod oznakom F-21/8, nalazi se pismo, tačnije prepis pisma,  štabova Vojno-četničkih komanda „Karađorđe i Petar Mrkonjić“ od 21. aprila 1942. godine. Pismo je naslovljeno „HRVATSKIM OFICIRIMA, PODOFICIRIMA I VOJNICIMA“. Pismo je u originalu pisano latinicom, dok ga mi donosimo u ćiriličnom prepisu. Sadržaj pisma odnosi se na hrvatsku vojsku-domobrane, u kojem se oni pozivaju da ne čine zločine nad Srbima. Pozivaju se hrvatski vojnici da ne čine djela koja su nedostojna „Hrvatske kulture“, i da prestanu da služe silama osovine „koje će nesumnjivo biti potučene“. Iz ovoga se vidi vjera četničkog pokreta u konačni slom sila osovine i četnički antifašizam. Komanda četničkih bataljona „Karađorđe