U ovom tekstu bismo želeli da se kritički osvrnemo na osnovnu zabludu koja još od komunističkog preuzimanja (tj. preotimanja oružanim putem) vlasti prvo u Srbiji, a zatim i u ostalim delovima Jugoslavije 1944. g./1945. g. vlada među Jugoslovenima, a pre svega Srbima, o ulogama Josipa Broza Tita, njegovog partizanskog pokreta i Jugoslovenske Vojske u Otadžbini (Ravnogorski pokret) đenerala Dragoljuba Draže Mihailovića u Drugom svetskom ratu na prostorima Jugoslavije. Ovakve zablude, tj. bolje rečeno, svesno kreirane, podržavane i silom zaštićene laži, odnosno krivotvorine, o karakteru, akterima i njihovim ulogama u Drugom svetskom ratu 1941. g.-1945. g. u Jugoslaviji su naravno s krajnjim političkim predumišljajem plasirane od strane komunističkih pobednika 1945. g.

Sve do oslobođenja Jugoslavije rukovodstvo Sovjetskog Saveza je sarađivalo i sa četnicima i sa partizanima. U arhivama su sačuvani dokumenti koji svedoče da je Tito sve do 1944. godine iz Sovjetskog Saveza dobijao pisma ovakve sadržine: „Vi govorite da četnici sarađuju sa fašistima, ali mi imamo drukčije informacije. U ovom tekstu vodeći ruski eksperti-balkanolozi govore o svojem odnosu prema četničkom pokretu Draže Mihailovića i njegovoj rehabilitaciji. U sovjetskom periodu, a zatim po inerciji i 90-ih godina 20. veka odnos mnogih ruskih naučnika prema ovom pitanju bio je krajnje nedvosmislen: Sovjetski Savez je spasao svet od nacizma, a njegovi saveznici u Jugoslaviji bili su Titovi partizani koji su se herojski borili