Sisački biskup Vlado Košić ovih je dana pomjerio granice crkvene bahatosti kada je proglasio autorska prava na korištenje imena svetog Kvirina, zaštitnika Siska i zabranio njegovo korištenje bez dozvole biskupije, nakon što je na turističkoj manifestaciji Keltska noć jedna splav bila posvećena osnivanju sisačkog partizanskog odreda, a jedna svetom Kvirinu. Javnost je ostala zaprepaštena, a gradska organizacija SDP-a u saopćenju je ocijenila da bi „i sveti Kvirin 1941. bio partizan“.  „Ostao sam zaprepašten i ljut kad sam vidio da se na istoj priredbi u Sisku, koji voli za sebe reći da je grad hrvatskih pobjeda, slave sveti Kvirin, sisački biskup i mučenik i zaštitnik tog grada, te partizani, zločinci koji su rušili crkve i ubijali

Sajmište nema veze sa NDH, pokazuje svetu Paskaljević, ni Nemci nisu bili toliko zli; glavni zločinci su Srbi Domaći EUrotičari veoma vole evropsku kinematografiju. I veoma vole nagrade koje im dodeljuju evropski kino-festivali. Eurotičari su shvatili kako se EU-nagrade dobijaju: naružim svoj narod, predstavim ga kao gomilu ubica, idiota i prostaka i nagrade pljušte. To se na eurotičnom jeziku srbskih srbofoba kaže „katarza“ (a ustvari posledica je staračke bolesti, duhovne katarakte, koja ne dozvoljava da se vidi dalje od nosa i stomaka, punog EU-slatkiša). Goran Paskaljević, drugosrbijanski kandidat za Oskara, jedan je od onih koji su to odavno shvatili: njegov dosadašnji rad pokazuje da je on baš na pravi način

Pričao sam pre neki dan sa jednim momkom iz Republike Srpske…. Naravno, on kao i brojna braća preko Drine su duboko razočarani u maticu, a ta razočaranost kod nekih ide čak i toliko daleko da se vraćaju nekim predrasudama i stereotipima koji su nametani za vreme najgore austrougrarske kampanje protiv Srbije. Slična je situacija i sa Srbima u Crnoj Gori, u ostatku regiona i u dijaspori. Još samo malobrojni ostaju na čvrstoj veri da ovakvo stanje stvari nema veze sa time što smo mi „Srbijanci“ tobože napustili i prevarili našu braću koja ne žive u avnojevskoj Srbiji (mada, ova Srbijica nije ni avnojevska, što se granica tiče). Ipak, nešto ozbiljno nije

Ovih dana je nadležno ministarstvo saobraćaja, postavilo u Staroj Varoši putokaz na kojem piše: “Tvrđava Ribnica ( ostaci TURSKE TVRĐAVE iz 15.Vijeka, iznad ušća Ribnice u Moraču)“!?     Funkcija znakova na putevima, u gradovima i različitim lokalitetima, jeste da putnika namjernika obavijesti o mjestu na kome se nalazi i lokalitetu koji želi da posjeti. Podgorica je drevni grad i ima razloga da se obilježe mnoge njene istorijske znamenitosti. Međutim, niko nema pravo da krivotvori istorijske činjenice i daje pogrešne informacije neupućenom posjetiocu Glavnoga grada Crne Gore, Podgorice. Pomenuti putokaz, čiji sadržaj smo citirali, usmjerava posjetioca ka nepoznatom lokalitetu, jer nije riječ o nikakvoj turskoj tvrđavi iz 15. vijeka, već

Dubrovačka društva obeležavala su sve značajne događaje i ličnosti iz svoje borbe za oslobođenje i ujedinjenje. Jugoslovenski akademski klub u Dubrovniku postavio je 1923. spomen-ploču dubrovačkim dobrovoljcima, palim u borbi za oslobođenje i ujedinjenje. (1) Prigodom 20-godišnjice smrti Milana Srzentića i kap. Filipa Hadžije, Sokolsko društvo Dubrovnik priredilo im je 1934. svečani pomen sa opijelom u crkvi sv. Vlaha i parastosom u pravoslavnoj crkvi sv. Blagoveštenja. (2) Inicijativom Dubrovačkog Radničkog Društva i uredništva „Dubrovnika” oktobra 1937. održan je  pomen Dubrovčana na grobu Antuna Fabrisa, povodom 33-godišnjice njegove smrti. Povorka se okupila pred Domom Dubrovačkog Radničkog Društva. Povorku je predvodila Dubrovačka građanska muzika iza koje su nošena četiri vjenca : „Dubrovačkog

Za stradanje i satanizaciju Srbije, za pokušaje da se Srbima i njemu kao predsedniku i u najnovije vreme pripišu sva zla na Balkanu, Slobodan Milošević je najdirektnije optužio Nemačku u kojoj dugo tinja mržnja i želja za osvetom tom prskosnom i nepokornom balkanskom narodu, državi koja je vazda stajala kao kost u grlu i smetnja nemačkim imperijalističkim planovima i ciljevima. Potkrepljivanje te svoje tvrdnje počeo je od Fridriha Naumana, starog nemačkog teoretičara koji je u svojoj knjizi „Srednja Evropa“ oslikao veliku Nemačku okruženu, kako je on to kvalifikovao, „trabantskim državicama“ koje bi bile u potpunoj zavisnosti od velike i moćne nemačke države: „Srbiju Nauman ne pominje kao ‘trabantsku državu’- kaže Milošević –