Hrvatska država je u nekoliko prethodnih ratova, svu moju rodbinu pobila, protjerala, raselila ili je ista umrla poslije „Oluje“ u Hrvatskoj te je moj status u BIH onako, onako… 1. VLADI REPUBLIKE HRVATSKE 2. VLADI REPUBLIKE SRBIJE 3. VLADI REPUBLIKE SRPSKE 4. VISOKOM PREDSTAVNIKU U BIH 5. PREDSJEDNIKU SNV U ZAGREBU 6. DEMOKRATSKIM AMBASADAMA 7. PODŽUPANU Sisačko moslavačke županije, g. B. Rkmanu 8. Službi za gospodarstvo, Odjelu za stambeno zbrinjavanje… Petrinja 8. SVEKOLIKOJ JAVNOSTI Poštovani predsjednici, predstavnici, ambasadori, draga demokratijo! Svjestan toga da je ovo još jedno moje „nijemo“ pismo, ipak ga pišem i Vama šaljem. Moram, pa moram. Ne mogu ćutati zbog nepravde, pa bar ovaj usamljen glas ostao.

Ko danas zaboravlja jedinstvene interese sveukupnog Srpstva, taj ili robuje nekim vremenom prevaziđenim ili aktuelnim ideologijama, ili, možda i nesvesno, pomaže zakletim neprijateljima srpskog naroda  Povodom  nedavnog objavljivanja knjige  „Istorija Srba u Ugarskoj 1790–1918“, sa autorom ovog kapitalnog dela istoričarem i akademikom Vasilijem Krestićem razgovaramo o aktuelnim pitanjima srpske istoriografije, kao i o nekim  važnim problemima  društvenog i političkog života savremene Srbije, te šireg globalnog konteksta kojim je on određen i uslovljen. Pitanjem: „Da li proslava, obeležavanje, ili obnova ratne atmosfere Sarajevskog atentata i Prvog svetskog rata?“ akademik Milorad Ekmečić nas upozorava na važnost razumevanja i razlikovanja tih pojmova. Njegov odgovor je – niti slavimo, niti obeležavamo, nego gledamo kako

Ćirilica U smjeni godina hrvatska tragikomedija lako bi se mogla pretvoriti u – tragediju, s Efraimom Zuroffom i Dokumentacionim centrima u Los Anđelesu i u Jerusalimu, ili bez njih. Kada se jednom sjedne u krivi voz – tuđmanizam – sve stanice su krive i na kraju taj voz završava, a gdje drugdje, nego na slijepom kolosijeku. Piše: Ljubo Ruben Weiss Za knjige i publicističke radove te djelovanje Efraima Zuroffa čuo sam devedesetih godina prošlog vijeka od predstavnika jednog izdavača iz Njemačke koji je posjetio moju knjižaru u Beču (Ahriman Verlag) , „Unerwuenschte Buecher zum Faschismus“ (nepoželjne knjige o fašizmu) u kojoj seriji je objavljena 1996. pod naslovom Efraim Zuroff: BERUF –

Nedavno je na stranicama ovog sajta (26.12.2013) objavljena vest da se predsednik države Tomislav Nikolić sastao sa delegacijom Društva za podizanje memorijalnog centra srpskim žrtvama genocida u 20. veku. Predsednik Nikolić je dao bezrezervnu podršku kako za izgradnju Memorijalnog centra, tako i za borbu protiv revizije istorije i događaja vezanih za početak Prvog svetskog rata. Svaka čast.     Dan ranije je premijer Ivica Dačić ubeđivao direktora centra “Simon Vizental” Efraima Zurofa da u Srbiji nema nacističkih zločinaca. Kada je u nastavku vesti sledilo kako je Zurof najavio da će u martu naredne godine u Srbiji početi kampanja centra “Simon Vizental” pod nazivom “Poslednja šansa”, od koje se očekuje da

Istoričar govori za Novosti o moralnoj bedi srpske nauke, duhovnom izumiranju, važnosti tradicije i moći uverenja: Voleli bismo našu prošlost samo da je dovoljno poznajemo. Omalovažavanje srpske baštine počinje od 1918.    – Za duhovno izumiranje Srba odgovorne su generacije srpskih istoričara koje su kukavički prihvatile da se nikom ne zameraju i ne bave svojim poslom. Sve zarad lične udobnosti i privilegija. Najprivilegovaniji se još uvek bave srpskom srednjovekovnom istorijom kao u Jugoslaviji, štrpkaju sporedne teme i izbegavaju po svaku cenu proučavanje i postavljanje novih pitanja o državi koju je još Konstantin Porfirogenit u 10. veku zvao današnjim imenom – Srbija. Susedni narodi slične veličine, Bugari i Hrvati, svake godine

Dušan Bastašić i Milenko Jahura za SRNU povodom “mise za poglavnika” Rimokatolička crkva u Hrvatskoj otvoreno podržava ideologiju i manifestacije ustaštva na razne načine, a osim služenja mise ustaškom poglavniku Anti Pavečliću, pod svojim krovovima je ugostila nedavno i organizatore peticije protiv ćirilice u Hrvatskoj, izjavio je Srni predsjednik Udruženja “Jadovno 1941.” Dušan Bastašić. Fotografija preuzeta sa portala INDEX.HR – Protest povodom mise poglavniku “Četiri godine zaredom niko od katoličkih sveštenika nije se pojavio kod Šaranove jame na Velebitu, da uz pravoslavnog sveštenika i jevrejskog rabina, moli za duše nevinih žrtava, među kojima je bilo i Hrvata”, podsjeća Bastašić. On kaže da zabrinjava mlako reagovanje hrvatskog državnog vrha, koji se

Zbog protivsrpske politike Srbi su o Mažuraniću govorili: „Dobar pesnik, da je čovek taki“. Posle ovog, samo ovlašnog osvrta na hrvatsku komponentu u srpskoj istoriji, mislim da se može reći da je nismo dobro naučili a i što smo znali trudili smo se da zaboravimo, da sve podredimo tzv. bratstvu i jedinstvu. Ono što čini crvenu nit moje knjige, što se provlači od njene prve do poslednje stranice jest odnos između Srba iz Ugarske sa Srbima iz Kneževine, odnosno Kraljevine Srbije. Time sam hteo da pokažem da je nacionalna svest kod Srba i osećanje duhovnog jedinstva kod njih, i s jedne i s druge strane Save i Dunava, tokom čitavog

Tragedija jevrejskog naroda jedna je od najvećih u istoriji. Ali, da budem potpuno iskren, Holokaust u bivšoj Jugoslaviji bio je propratna predstava za mnogo veće masovno ubistvo Srba. NAJPOZNATIJA svetska operacija hvatanja preživelih nacista iz Drugog svetskog rata, „Poslednja šansa“, počeće i u Srbiji, najavio je čuveni lovac na naciste i direktor Centra „Simon Vizental“ Efraim Zurof. Čovek koji je neke od najpoznatijih zločinaca priveo pravdi, među kojima i komandanta logora Jasenovac i Stara Gradiška Dinka Šakića. Posle toga njegova glava je ucenjena na 25.000 dolara. * Očekujete li da ćete naći nekog nacistu u Srbiji?!- Zapravo ne znamo šta ćemo naći u Srbiji. Ideja je da otkrijemo naciste za