Podgorički “Dan” tvrdi da je, zahvaljujući svom fotoreporteru Željku Šapuriću i novinarki Biljani Brašnjo, na lokalitetu Dubrave iznad gornjepoljskog sela Šume, desetak kilometara od Nikšića, otkrivena jama, masovna grobnica iz Drugog svetskog rata u koju su komunisti – partizani u periodu od 1941. do 1943. godine, navodno bacili više od 300 nevino pobijenih, uglavnom civila i pretežno iz nikšićkog kraja. O jami neobičnog imena “Kotor” odavno se govorkalo, ali sve do sada nikad niko, čak ni od najbliže rodbine stradalih nije ni pokušao da je pronađe i zaviri u njenu utrobu, iako je bila sasvim dostupna i nadomak naselja. Učinio je to tek ovih dana Šapurić, koji je uz pomoć

Srbija ima 135 pravednika među narodima, nosilac povelja koju dodeljuju “Jad vašem” i država Izrael.Tokom Drugog svetskog rata sačuvali živote 230 ljudi Ko je spasao ijedno ljudsko biće, kao da je spasao ceo svet. Ovaj dirljivi natpis krasi povelju Pravednici među narodima, koju dodeljuje “Jad Vašem”, odnosno država Izrael, ljudima koji su tokom rata spasavali Jevreje. Uslov je da za to nisu stekli nikakvu materijalnu korist, kao i da nisu odgovorni za druge zločine. U Srbiji je titulu pravednika do sada ponelo 135 ljudi, koji su spasli oko 230 jevrejskih muškaraca, žena i dece, što je najviše u regionu. Jedan od pravednika je i Martina Levec, udata Marković, iz Zemuna,

Crkveni odbor pri Crkvi Sv. Joakima i Ane na Vidrovanu kod Nikšića do detalja će ispratiti sve najavljene aktivnosti policije i tužilaštva po pitanju masovne grobnice iz perioda Drugog svjetskog rata u mjestu Dubrave, iznad Gornjeg Polja. Da u unutrašnjosti bezdanice, u narodu poznate kaojama „Kotor“, postoje ljudski posmrtni ostaci „Dan“ je objavio ekskluzivne podatke i fotografije, nakon čega je reagovalo nadležno tužilaštvo koje je naložilo policiji da, čim to vremenski uslovi dozvole, ispita detalje i ekshumira posmrtne ostatke. Na jučerašnjoj sjednici Crkveni odbor je, uz blagoslov episkopa budimljansko-nikšićkog Joanikija, odlučio da odabere nekoliko članova koji će pratiti ekshumaciju, kako bi spriječili eventualne zloupotrebe. Njihov stav je i da će, ukoliko

Crnogorski Če Gevara, Ljubo Čupić, narodni heroj, vraća se svojim Nikšićanima, i korzou, kojim je 9. maja 1942. uoči smrtne presude poslednji put prošao vezan lancima u pratnji italijanskih vojnika, da bi nekoliko trenutaka kasnije bio streljan u podnožju Petrove glavice, nedaleko kod Crkve Svetih apostola Petra i Pavla. Prethodno su ga zarobili četnici na Kablenoj glavici u okolini Nikšića i sproveli u zatvor gde je ostao sve do egzekucije. Narodni heroj stiže u liku bronzane skulpture koja će do leta biti postavljena na Trgu slobode. Novac za izradu je obezbedio privatni mecena koji ne želi da mu se ime pominje, dok spomenik radi u svom ateljeu u Parizu poznati

Josip Broz Tito posle 1945. nije bio antifašist, jer je vladao metodama koje se ničim ne razlikuju od fašističkih,odnosno nacističkih: uveo je teror, otvarao logore,u kojima su pod neljudskim uslovima zatvarani neprijatelji njegove vlasti, sprovodio masovna ubistva; setimo se Golog otoka i nasilnih otkupa krajem četrdesetih godina. Bile su to metode dostojne Josipa Staljina i Adolfa Hitlera!.. Još pre početka Drugog svetskog rata, bezbožni komunisti su kovali planove o kasapljenju Kraljevine Jugoslavije i srbskoga naroda. Komunistička partija Jugoslavije je na svojim prvim kongresima otvoreno zauzela stav da treba srušiti Kraljevinu Jugoslaviju kao “tamnicu” jugoslovenskih naroda. Komunisti su na čuvenom komunističkom kongresu u Drezdenu decidirano odlučili i naveli Srbske zemlje koje

U Srbiji je za vreme Drugog svetskog rata zaista postojao jedan dobar Nemac u uniformi Vermahta – pruski aristokrata koji je spasao deo srpskog kulturnog nasleđa. Ime barona Johana Alberta fon Rajsvica (Johann Albrecht von Reiswitz), koji je kao major Vermahta i šef Odeljenja za zaštitu umetnina (Kunst und Denkmalschutz) bio u okupiranoj Srbiji, danas je malo poznato srpskoj javnosti. Baron Rajsvic, koji je nakon rata bio profesor u Minhenu, spasao je mošti srpskih svetaca iz fruškogorskih manastira koje su napale ustaše, inicirao je donošenje Zakona o zaštiti kulturnog dobra i formiranje Zavoda za zaštitu kulture, što je bilo prvi put u srpskoj istoriji, insistirao je na ponovnom otvaranju Univerziteta,