arrow up
Latinica | Ćirilica
sr Serbian
hy Armenianhr Croatiannl Dutchen Englishfr Frenchde Germanel Greekiw Hebrewhu Hungarianit Italianno Norwegianpl Polishru Russiansr Serbiansl Slovenianes Spanish
POMOZITE NAŠ RAD DONACIJOM
Latinica | Ćirilica
sr Serbian
hy Armenianhr Croatiannl Dutchen Englishfr Frenchde Germanel Greekiw Hebrewhu Hungarianit Italianno Norwegianpl Polishru Russiansr Serbiansl Slovenianes Spanish

POZIV na Sabranje: Dan sećanja na srpske žrtve Prihvatnog logora Zemun

27. april 2026.

Okupimo se 09. maja 2026. uz naš Krst, podignut i osveštan pre godinu dana na Pravoslavnom delu groblja u Zemunu. U nedelji u kojoj se obeleževa 81-a godišnjica pobede nad nacizmom, Udrženje građana Jadovno 1941. Beograd organizuje u subotu 09. maja obeležavanje Dana sećanja na srpske žrtve Prihvatnog logora Zemun. Čas istorije održaće istoričar, prof. dr Miloš Ković. Zemunski logor dugo je važio za mesto stradanja samo Jevreja i Roma. Međutim, novija istraživanja pokazala su da je u drugoj fazi njegovog rada između maja 1942. i jula 1944. godine, to bio prihvatni logor za Srbe, najviše sa Kozare, Banije, Like i Korduna, ali u njemu su stradali i Srbi iz

MATEMATIKA SRAMA: 80 GODINA LAЖI I BJEЖANJA OD GROBOVA U DONJOJ GRADINI: Novinar i publicista Zoran M. Kos za „Novosti“

27. april 2026.

Nedavno sam na stranama Novosti, u tekstu „Donja Gradina ćuti, a mi statiramo“, ukazao na poraznu činjenicu naše nebrige prema najvećem srpskom groblju pod otvorenim nebom. Međutim, inicijativa Miodraga Linte da Srbija osnuje Memorijalni centar u Beogradu – koji bi se navodno „sistematski borio“ za istinu – primorava me na oštru reakciju. Piše: Zoran M. Kos Kao novinar istraživač i dugogodišnji saradnik Antuna Miletića, čoveka koji je arhivski ovekovječio jasenovački pakao, ne mogu nemo posmatrati pokušaj „beogradizacije“ sećanja. Ovo nije samo polemika; ovo je odbrana autentičnog stratišta od kabinetskog marketinga koji nas udaljava od kostiju koje u Donjoj  Gradini i danas jauču i čame. Između kostiju i kabineta Dok se iz udaljenih

Milan_Bastasic_1.jpg

Milan Bastašić: Noć strave i užasa

27. april 2026.

Tih dana uporno je padala obilna kiša i susnježica. Kaputi se nisu ni prisušili kad je s puta u dvorište pa u ganjak jurnula grupa nekakvih osoba s ručnim baterijama. Viču: „Otvaraj”! Udaraju u vrata kao sjekirama. To su ustaše kundacima pušaka razbijale vrata uz viku: “Otvaraj ili pucamo”! Otac pođe da otvori, ali ne može da otključa jer je ključ od udaraca ispao, a lampu nije imao vremena da upali. Napipa na zemlji ključ i otključa prije nego su razbili vrata. Stakla su popucala. Majka je poslije pričala da su šestorica bajonetama na puškama uperenim u oca ušli u sobu gdje smo spavali. Brat i ja smo spavali u

JOŠ PONEŠTO IZ MOJIH SEĆANJA NA JADOVNO

27. april 2026.

Iz knjige Milana Trešnjića – IZ KRALJEVSTVA NIKOLE TESLE, Gambit Jagodina, 2012. Anti Paveliću, zagrebačkom advokatu, da stane na čelo Nezavisne države Hrvatske, blagoslov je dao Adolf Hitler, kancelar Nemačke, a prećutno i Rimski papa, poglavar katolika u svetu. Hrišćanstvo Adolfa Hitlera, kao i njegovog italijanskog uzora Benita Musolinija, zasnovano je na istim rasnim, političkim i verskim načelima, na čistunstvu krvi, vere i molitve. Katoličanstvo je religija svih kojima je božji apostol u Rimu. Pravoslavlje je greh hrišćanski, jer je to bezbožje, takođe i islam… Prema tome učenju i verovanju, nije greh istrebiti nevernike i ljudske stvorove koji zagađuju katoličke vrednosti. Stoga endehazija oštri kame, oštri mačeve i puni cevi

Pomen i parastos za 520 Veljunčana

Mićo I. Martinović: Molitva na Kolariću

27. april 2026.

Vapaj molitve pokajničke nek put neba sine i silno jurne u visine, i mučenika bol umine! Klonule glave na grudi,Sjedim zariven u gusti mrak,U tišini sve je, zidovi hladniTamne noći odbačen svlak.Samo misli iz klonule glave,Kaplju u noći sleđene zjap,Uma mračno predskazanje,Il’ možda skriveni neki znak? Kližu misli treperave, svele,Izgubljene u vremena tamnim skutima,Ljepljive, teške i vrele,Kroz lavirinte zagubljenim putima.Istrže se duša iz okova puti,Pa ko svila, božanskim nošena dahom,U predvorju drevnoga mraka sluti,Da vjekovima sve je, pokriveno prahom! Tijelo, savijeno u bolnom grču,Znojnim čelom ledeni kamen dira;Dok plamenovi voštana tijela srču,Klizi duša tunelom mističnog vira!Može li čovjek nad ponornom hridi,Upregnut sjenima u tragičnom srazu,Da obzorje božanskih vrtova vidi,I iz

Sjećanje na ubistvo 487 Srba iz Grubišnog Polja

26. april 2026.

Iz Udruženja „Jadovno 1941.“ iz Banjaluke, koje čuva sjećanje na pobijene Srbe tokom perioda Nezavisne Države Hrvatske /NDH/, napominju da se danas navršavaju 85 godina kako su ustaše u noći između 26. i 27. aprila 1941. godine uhapsile 504 Srbina sa Kotara Grubišno Polje i u julu ih likvidirali u kompleksu logora smrti NDH Gospić-Jadovno-Pag. U saopštenju Udruženja se podsjeća da su ustaše u noći između 26. i 27. aprila 1941. godine uhapsile 504 Srbina, od kojih je 487 ubijeno u julu te godine. „Pod izgovorom da Srbi iz Grubišnog Polja spremaju `đurđevdanski ustanak` iz Zagreba je vozom u Grubišno Polje stiglo oko 120 hrvatskih ustaša, predvođenih šefom zagrebačke ustaške

Ljudi, bježimo bolan, pobiće nas!

24. april 2026.

Neverovatni su putevi kojima je ovo svedočanstvo o poslednjim danima života našeg dede i pradede stigla do nas, njegovih potomaka. Mjesto i vrijeme događaja: SFRJ, Tuzla, oktobar 1976. Zdravo, ja sam Zoran, izgleda da ćemo biti cimeri – reče mladić otvorivši vrata na skromoj sobici u studentskom domu. Drugi momak, svjetlo smeđe kose i svijetlo plavih očiju pogleda ga prijateljski – Jeste, bićemo cimeri, ja sam Vladimir. Riječ po riječ i stigoše dvojica novopečenih cimera i budućih prijatelja do porodične istorije. Obrad, otac moj, bio je momak, kao mi sad, kad su ga ustaše četrdeset prve uhapsile – reče Zoran. Odvedoše ga, oteše iz rođene kuće u Ljubiji. Ubaciše u

uzeli_mu_seku1.jpg

Ustaše mu pre 70 godina uzele seku i još traga za njom

24. april 2026.

Miloš Milinović ne gubi nadu da će naći sestru Dobrilu koju su ustaše odvele 1942. i koju traži sve do danas. Poslednji put se videli u prihvatilištu „Karitas“ u Zagrebu. Mićo, ne daj me! Ovaj vapaj, koji je izgovorila, tada trogodišnja, Dobrila Milinović, upućujući ga rođenom bratu, i danas, sedam decenija kasnije, odzvanja u glavi Miloša Milinovića. On veruje da će živeti za dan kada će ponovo sresti svoju Dobrilu, bratski je zagrliti i poljubiti. Za Miloša Milinovića iz Banjaluke, koji je zašao u devetu deceniju, ali je dobrog zdravlja i sveže misli, nema predaje. Kao što svaka nada umire poslednja, tako ni on ne prestaje da traga za Dobrilom,

DONJA GRADINA ĆUTI, A MI STATIRAMO: Zoran M.Kos za „Novosti“ o najvećem srpskom stradanju u NDH

24. april 2026.

U susret najavljenoj ceremoniji u Donjoj Gradini, saradnik Antuna Miletića i Lordana Zafranovića, novinar i istraživač Zoran M. Kos donosi nam opominjući autorski tekst. Otvoreno govori o paradoksu naše kulture pamćenja: zašto polje najvećeg srpskog stradanja i tri decenije nakon oslobođenja muzeološki „ćuti” i zašto administrativni protokoli ne smiju biti zamjena za istinski institucionalni zavjet? Tekst prenosimo u cjelosti: Na pragu devete decenije od proboja jasenovačkih logoraša, istina o stradanju u sistemu logora smrti NDH i dalje prebiva u bolnom rascjepu između ceremonijalnog protokola i surove tišine terena. Dugo smo opravdanje za zanemarivanje Donje Gradine tražili u ideološkim okovima prošlog vijeka, u jugoslovenskom sistemu koji je, zarad lažnog projekta „bratstva

Vladimir Umeljić

Vladimir Umeljić: VLADIKA PAKRAČKO-SLAVONSKI JOVAN, GREHOVI I HRIŠĆANSKO POKAJANJE

23. april 2026.

„Ima knjiga i radova koji su ‘na ivici’ poput knjige Aleksandera Korba, koji je tvrdio da genocid nad Srbima u Hrvatskoj nije bio planiran.“, tako Vladika Pakračko-slavonski Jovan (Ćulibrk), „jedan od vodećih stručnjaka za Holokaust na prostoru nekadašnje Jugoslavije“, kao piše „Politika“, Beograd, 22.04.2026. Na kakvoj je to ivici Aleksander Korb, koga su inače Vladika Jovan, Veljko Đurić Mišina, Dejan Ristić i svi ostali, do danas vodeći ljudi u beogradskom Muzeju žrtava genocida svojevremeno promovisali, ugošćavali i pozivali na naučne manifestacije u Beogradu, Zagrebu i Banja Luci? Aleksandra Korba, koji zastupa stav da se Srbocid, „genocid nad Srbima u hrvatskoj državi 1941-1945. nikada nije desio, da je to izmišljotina srpskih

Sećanje na jasenovačke žrtve na američki način: Ambasadorkina sućut Hrvatima

23. april 2026.

Nikol Mekgro se dok je „žalila“ žrtve pridružila Hrvatima, ne pomenuvši ni reč o tome da su žrtve zapravo Srbi. Ambasadorka Sjedinjenih Američkih Država Nikol Mekgro „odala je počast“ žrtvama Jasenovca na američki način. „Danas smo se pridružili hiljadama Hrvata u sećanju i odavanju počasti svima koje su ustaše ubile u koncentracionom logoru Jasenovac. 81 godinu nakon proboja zatvorenika i oslobođenja logora, Spomen-obeležje Jasenovac stoji kao podsećanje na stradanje žrtava i strahotu Holokausta. Ponovo potvrđujemo posvećenost istini, sećanju i dostojanstvu za svaku žrtvu“, objavljeno je na zvaničnoj stranici Ambasade Sjedinjenih Američkih Država u Hrvatskoj, uz fotografiju Nikol Mekgro koja odaje „počast“.  Dok se „moli“ za stradale, ne pominje za koga

Ostoja Vojnović: Jasenovac nikada neće prestati da boli

23. april 2026.

U Jasenovcu danas po poslednjem popisu stanovništva živi 650 ljudi. U centru se nalazi srpska pravoslavna crkva i katolička crkva. Prva je rušena u prvoj polovini 40-ih, za vreme Drugog svetskog rata, druga tokokm onog poslednjeg, od 1992-1995. U Jasenovcu je nekada živelo oko 3.500 stanovnika, jednako su ga nastanjivali i Srbi i Hrvati, od kojih su mnogi, bili obrtnici, kako se to kaže u Hrvatskoj, odnosno preduzetnici i koji su imali svoje radnje.Pred Drugi svetski rat, lokalna porodica Bačić u ovom mestu je imala svoja industrijska postrojenja, od kojih je najveća bila tvornica, iliti fabrika cigle.Nalazila se na istom mestu gde će od 1941. do 1946. biti jedan od

Srbi iz masovne grobnice nestali bez ijednog traga

23. april 2026.

Donji grad beogradske tvrđave krije strašnu tajnu o našim stradanjima u logoru Jasenovac. Umoreni u NDH i pokopani kod Kule Nebojše „izmešteni“ bez pisanih tragova Жrtve zloglasne Nezavisne Države Hrvatske iz Drugog svetskog rata plutale su Savom iz pravca mnogih stratišta u NDH do samog završetka reke i njenog ušća u Dunav. Kada se sa rečne površine otopio zimski led 1942. godine, pred očima Beograđana isplivali su deformisani i izobličeni leševi onih koji su na ovaj, jeziv način stigli do grada. Nedavno je na ovaj potresni događaj podsetio akademik Srboljub Жivanović, u intervjuu za „Novosti“, kada je pomenuo da su tela nekih od žrtava bila pokopana u masovne grobnice koje

Bankovic

Vladimir M. Banković: Kako smo ostali bez imena za sopstveno stradanje

22. april 2026.

Dati ime znači povući liniju, reći da je ovo deo nas, da je ovo nešto što pamtimo kao celinu i što ne prepuštamo ni slučaju ni tuđem tumačenju. Pre skoro deceniju, a ja tu možda i grešim, pa neka mi čitaoci ne zamere, članovi udruženja Jadovno 1941. iz Banje Luke izašli su u javnost sa idejom o imenovanju genocida nad Srbima u Nezavisnoj Državi Hrvatskoj (u daljem tekstu NDH). Njihov predlog bio je izraz ”Pokolj”. Zvučao je jezivo, strašno i mračno, ali imajući u vidu šta mu je bio zadatak da imenuje, nije mogao ni biti mnogo ulepšan. Avaj, u nadi da će srpska javnost početi da diskutuje na tu

Ilija Ivanović

Ilija Ivanović: Tješim se, nadam, prolazim kapiju, mnogo je mrtvih i ranjenih, preskačem ih a i gazim po leševima..

22. april 2026.

Povodom 81 godišnjice proboja zatočenika iz logora Jasenovac, podsjećamo na svjedočenje učesnika proboja Ilije Ivanovića. Odjednom zagrmi, ali sada u izlaznom ho­dniku naše zgrade. Vika ljudi se stopi sa grmlja­vinom neba. Potrčah da vidim šta se događa. U hodniku stotinjak ljudi provaljuju izlazna vrata pritiskom tijela. Pesnice uzdignute. U ponekoj ruci komadi cigle, u jednoj sjekira, vjerovatno nađena negdje u potkrovlju. Čujem povike: – Ura, naprijed drugovi, sloboda ili smrt! Vrata popustiše. Popucaše. Ljudi kao lavina krenuše trkom napolje. Pregaziše ustašu-stražara. Pakao. Sa svih okolnih bunkera ustaše otvoriše vatru. Stakla na prozorima pucaju. Meci fijuču iznad naših glava. Kiša i dalje lije. Ilija Ivanović rođen 1928. godine u Podgradcima, Bosanska

NAJNOVIJE VIJESTI

Svest o zlu

U globalnoj svakovrsnoj krizi koja se, izvesno, reflektuje na sve države, pa

Popis
10.502 žrtve

Udruženje Jadovno 1941. je formiralo Centralnu bazu žrtava, koju možete pretražiti unosom pojedinih podataka o žrtvama.

PRETRAGA

Kalendar
Pokolja

Odaberite godinu ili mjesec i pretražite sve događaje koji su se desili u tom periodu.

PRETRAGA