U trebinjskom parku u krugu spomen-obilježja palim borcima u borbi protiv fašizma od 1941. do 1945. godine postavljena je spomen-bista narodnom heroju NOR-a Vlade Šegrta, iako su prije nekoliko dana porodice stradalih u partizanskim zločinima zatražili odustajanje od ove inicijative. Oko 200 potomaka žrtava partizanskog terora, koji su se nedavno u parku okupili iz skoro svih opština istočne Hercegovine, zatražili su i uklanjanje ranije postavljenih bista Save Kovačevića, Dragice Pravica i drugim narodnih herojima NOR-a, tvrdeći da su odgovorni za zločine nad vlastitim narodom. Gačani su tada istakli da je jedinica Vlade Šegrta samo za dvadesetak dana „crvenog terora“ na području gatačke opštine ubila najmanje 120 nevinih ljudi, ne štedeći

U cjelosti prenosimo saopštenje Opštinske boračke organizacije Nevesinje: „Povodom informacije o podizanju spomenika Vladu Šegrtu u Trebinju, za šta nije provedena skupštinska procedura u Opštini Trebinje, a nije konsultovan  ni Regionalni odbor boračkih organizacija Istočne Hercegovine, Predsjedništvo i kompletno rukovodstvo Opštinske boračke organizacije Nevesinje jednoglasno se izjašanjava protiv podizanja, poslije toliko vremena, spomenika Vladu Šegrtu, obzirom da je poznato da je Vlado Šegrt učinio brojne zločine protiv srpskog naroda po Hercegovini, gdje je pobio veliki broj nevinih Srba. Navodimo samo primjer da je Šegrt u Nevesinju pobio 15 golobradih momaka iz Kifina Sela, koji nisu pripadali nijednoj vojsci, a egzekucija je izvršena u selu Grabovica. Opštinska boračka organizacija Nevesinje daje

Ćirilički natpis na ostacima nekadašnje škole u Slivnici i danas svjedoči o dobročinstvu Hercegovca Draga Pamučine Poznanje sebe kroz, prije svega, rodni krš zasvođen beskrajem neba i usijan jarkim bojama hercegovačkog sunca, u duši osjetljiva čovjeka rađa jednu misao-istinsko sjedinjenje, odnosno potpuno pripadanje svemu onome odakle je ponikao. I još dalje od toga. Rađa se misao da se iza sebe ostave darovi, ali ne kao dokaz samoljublja već duboke odanosti svom rodnom nebu, zemlji i ljudima. Darovi naših zemljaka treba da budu pomenima osvježavani, da se sjećanje na njih ne zagubi, ne zamagli ili da potpuno utone u zaborav ili korov. Iako već dvije decenije srušena, škola u hercegovačkom selu