(Iz knjige „Pokolj Srba u glinskoj pravoslavnoj crkvi“ Milke Ljubičić i Milana Bunjca, izdavači: Skupština opštine Glina, Crkvena opština Glina i „Srpski glas“ Topusko, Glina, 1995.) Napomena: Prilog je prvi put objavljen na portalu Jadovno.srb 8. septembrabra  2016. godine. MI I DALJE NISMO ZNALI ŠTA NAS ČEKA … U toj smo našoj, Pravoslavnoj crkvi Rođenja Bogorodice, tu u Glini 1846. godine prvi, prije Hrvata zapjevali „Lijepu našu“, za koju je muziku napisao Srbin Josif Runjanin. Nepun vijek docnije, u istom ćemo tom hramu biti poklani, a krvnici naši slaviće svoj zločin uz Runjaninove note, proglasivši ih svojom, hrvatskom himnom… Nismo znali šta nas čeka… Ni uoči, ni nakon proglašenja Nezavisne

(Odlomci iz knjige „Glina 13. maja 1941.“ Branka Vujasinovića, Čedomira Višnjića i Đure Roksandića, SKD Prosvjeta Zagreb, Zagreb 2011.) Napomena: Prilog je prvi put objavljen na portalu Jadovno.srb 6. septembra 2016.godine. … Iz kuće Petra Kukoleče, glinskog trgovca, pored njega odvedeni su njegov otac Nikola i braća Marko, pomorski oficir, i Ilija, službenik. Iz kuće Koste Sunajka, uglednog glinskog pekara, sa njim odvedena su i njegova dva odrasla sina – Nina, student, i Pero. Ipak je najveću tragediju doživjela porodica Ilije Letića, pekara. Osim što su ga ubili odmah na ulici, sina Dušana ranili, masakrirali i potom ubili šegrte Radu i Slavka, isti dan ubijen je i otac Ilije, lugar

(Odlomci iz knjige „Glina 13. maja 1941.“ Branka Vujasinovića, Čedomira Višnjića i Đure Roksandića, SKD Prosvjeta Zagreb, Zagreb 2011.) Napomena: Prilog je prvi put objavljen na portalu Jadovno.srb 27. avgusta 2016.godine. Nedjelja 11. maja – u toku dana … Istoga dana u subotu poslije primljenog brzojava, obavljen je navečer u bolnici dogovor koji je nazvan „tajni uži sastanak“ ustaških prvaka u stanu liječnice dr Vejvoda. Na taj sastanak iz Zagreba došao je jedan ustaša-emigrant koji je trebao sa prisutnima dogovoriti sve detalje. Predložio je da se sastavi lista onih Srba koje poslije hapšenja treba likvidirati a to bi trebali biti oni koji su se isticali u bivšoj državi kao neprijatelji

“Novosti” u porodici Ljubana Jednaka, jedinog Srbina i preživelog svedoka ustaškog masakra. Namerno su izabrali 5. avgust kada je bilo veliko stradanje. NIJE slučajno nazovi pevač Marko Perković Tompson, u svojoj domovini popularan zbog izrazitog ustaštva, odabrao baš Glinu da u njoj održi koncert u okviru obeležavanja “Oluje”. Ustaški pir napravio je u mestu koje je jedan od simbola stradanja Srba u fašističkoj NDH. Koncert je održan 100 metara od naše porodične kuće i isto toliko od nekadašnje glinske pravoslavne Crkve Presvete Bogorodice, u kojoj su, 29. i 30. jula i 4. i 5. avgusta 1941, ustaše svirepo, noževima “srbosjecima”, poklale više od 1.700 Srba. Mesto koncerta je, dakle, “pažljivo”

Važan datum iz istorije pravoslavnog hrama u Glini koji je prestajao postojati: Pronađena je fotografija mase svijeta na posvećenju zvona glinske Bogorodičine crkve 1932. godine, devet godina prije ustaškog pokolja 1941. godine Početak istorije glinske Bogorodičine crkve vezan je uz treću deceniju 19. stoljeća i Lukijana Mušickog (Temerin, 1777 – Karlovac, 1837), dvanaestog gornjokarlovačkog episkopa. Po dolasku Mušickog za administratora ove eparhije 1824. godine, počinje njegovo značajno angažovanje u podizanju crkvenog života, a posebno prosvjete i školstva, kaže postojeća literatura. Nastojanjem Mušickog, stara glinska pravoslavna crkva, građena od drveta, pretvorena je u školu, a škola uzeta za učiteljev stan. Na poslovima vezanim za podizanjem nove, zidane Bogorodičine crkve bio je od strane Mušickog