Prije tačno 17 godina, tokom agresije NATO pakta na Saveznu Republiku Jugoslaviju, u noćnoj misiji iznad Beograda oboren je američki lovac F-16C. Avion kojim je upravljao pilot Dejvid Goldfejn oborio je Treći raketni divizion protivvazdušne odbrane Vojske Jugoslavije kojim je komandovao sada penzionisani pukovnik Zoltan Dani. Pošto je Goldfejnov F-16C pogođen raketom zemlja-vazduh iznad Beograda, on je prvo pokušao da se domogne teritorije BiH, podsjećaju beogradski mediji. Međutim, ubrzo po prestanku rada motora morao je da se katapultira i prizemlji u ataru pocerskog sela Sinošević, dok se avion srušio par kilometara dalje u blizini Šapca. Imajući u vidu blizinu granice sa BiH, tim za borbeno traganje i spasavanje NATO-a uspio

24. mart 1999: U trenu je shvatio da njegov radar ne funkcioniše… I potpukovnik Milutinović je sa zaprepašćenjem ustanovio da mu radar ne radi, ali je ipak direktno krenuo na holandske F-16… Jugoslovensko-albanska granica, 24. mart 1999. Tačno u 18.40 dežurni u operativnom centru jedne od jedinica VOJIN Vojske Jugoslavije dao je treću uzbunu u poslednjih 24 sata. Dva minuta ranije dobio je sve potrebne podatke putem automatizovanog sistema VOJIN, AS-84, kog su radari TPS-600 i S-600 na novim izmeštenim ratnim pozicijama nahranili svim podacima o dolazećim avionima i krstarećim raketama NATO-a iz područja severno od Krfa. Četiri holandska F-16 poletela su tog 24. marta 1999. u 17.45 s aerodroma

U noći između 29. i 30. aprila 1999. godine u napadu NATO avijacije srušen je televizijski i telekomunikacioni toranj na Avali. Srušen je 37. dana od početka NATO agresije na bivšu SR Jugoslaviju, u proljeće 1999. godine. Objekat impozantnih dimenzija i arhitektonske vrijednosti, čija je visina bila 204 metra, čim je izgrađen postao je jedan od prepoznatljivih simbola Beograda. Gradnja Avalskog tornja, na osnovu projekta arhitekata Uglješe Bogunovića i Slobodana Janjića, započela je 1961. godine, a završena je 1964. Za posjetioce je otvoren 1965. godine. Uklanjanje ostataka srušenog tornja obavljeno je sredinom 2005. godine, a gradnja je počela desetak mjeseci kasnije. Antenski stub tornja je četvorougaoni, visine oko 68 metara

Koliko smo se odužili poginulim borcima protiv OVK i NATO na Kosovu i Metohiji. Kapetan Ivica Petković teško ranjen odbio je pomoć saboraca. Napad na Košare počeo 9. aprila na pravoslavni Veliki petak KOŠARE. Borili smo se za kontrolu kote Maja glava. Kapetan Ivica Petković (31), iz Prokuplja, predvodio je svoju četu 16. aprila 1999. godine u protivnapadu na albanske snage. To je skoro bila borba prsa u prsa. Neprijatelj je bio udaljen od 50 do 100 metara. Petkovića je pogodio metak. Saborci su posle ispričali da su mu pritrčali da ga izvuku i pruže mu pomoć, ali nije dozvolio. Naredio je da nastave napad. Zauzeta je Maja glava uz

Vence položili ministar Ivan Tasovac, zamenik gradonačelnika Beograda Andreja Mladenović, članovi porodica, kolege i prijatelji poginulih radnika. Protivno svim običajima rata bombama je ubijeno 16 nedužnih KOD spomenika „Zašto“ u Tašmajdanskom parku u Beogradu položeni su venci radnicima Radio-televizije Srbije nastradalim tokom NATO bombardovanja SR Jugoslavije 1999. godine. Vence su položili ministar kulture i informisanja Ivan Tasovac, zamenik gradonačelnika Beograda Andreja Mladenović, članovi porodica, kolege i prijatelji poginulih radnika RTS-a. Vršilac dužnosti direktora Televizije Ilija Cerović rekao je da je bombardovanje RTS-a prvi slučaj u istoriji da se protivno demokratiji i običajima rata ubije 16 ljudi. – To je mrlja na obrazu Srbije, jer je malo učinila da se to

Od našeg specijalnog izveštača Krf – U aprilu, 1999. godine, u vreme NATO bombardovanja SR Jugoslavije, na aerodrom na Krfu sleteo je transportni vojni avion, bez jasnih obeležja vojske kojoj pripada. Glas o tome brzo se proširio ovim grčkim ostrvom, izazvavši gnev žitelja što se njihova vazdušna luka koristi za operacije protiv Srba. Ogorčenje je ubrzo preraslo u masovne proteste – kolona Krfljana uputila se ka aerodromu. Predvodio ih je Janis Trepeklis, koji će kasnije, od 2011. do 2014, biti gradonačelnik Krfa. Demonstranti su blokirali aerodrom, a zatim i oštetili deo infrastrukture, kako bi onemogućili da NATO s njihovog ostrva na bilo koji način deluje. Svesno su naneli štetu svom aerodromu,

U 2.06 časova nakon ponoći navršilo se tačno 17 godina od kada je u napadu NATO na zgradu Radio-televizije Srbije ubijeno 16 radnika te medijske kuće. Porodice, prijatelj i radnici RTS zapalili su tačno u to vrijeme svijeće na spomenik simboličnog naziva „Zašto“ i još jednom od međunarodne zajednice zatražili odgovor na pitanje zašto su nevini ljudi bili meta i kome je bila potrebna ta smrt. Brat stradalog Siniše Medića – Miroslav zahvalio je okupljenima što čuvaju sjećanje na poginule radnike RTS i poručio da potraga porodica za istinom i pravdom nikada neće prestati. „Svi oni su časno obavljali svoj posao. Njihov jedini zadatak je bio da iz ove zgrade

Udruženje novinara Srbije podsjeća da se večeras poslije ponoći navršava 17 godina od ubistva 16 medijskih radnika u NATO bombardovanju Radio-televizije Srbije. U noći 23. aprila 1999. u 2.06 časova NATO je u napadu na zgradu televizije usmrtio 16 radnika RTS-a, što je bio prvi slučaj u istoriji da je medijska kuća proglašena za legitimni vojni cilj. „Bombardovanjem RTS-a 1999. godine ustanovljena je praksa upotrebe vojne sile protiv medija u međunarodnim sukobima, uprkos tome što su oni civilni objekti i ne smeju biti vojni cilj“, saopšteno je iz UNS-a. Za ovaj ratni zločin, kako se napominje, do sada je jedino odgovarao tadašnji direktor RTS-a Dragoljub Milanović, koji je izdržao kaznu

Na današnji dan navršava se 17 godina od napada na putnički voz u Grdeličkoj klisuri, kada je avion NATO tokom agresije na SR Jugoslaviju 1999. godine gađao raketama voz dok je prelazio preko željezničkog mosta na Južnoj Moravi usmrtivši do sada još neutvrđen broj ljudi. Pronađeno je devet cijelih leševa i četiri dijela ljudskog tijela. Teže i lakše ranjeno je najmanje 16 putnika, a mnogi se vode kao nestali. Napad se dogodio oko 11.40 časova, a voz su pogodila dva projektila, pri čemu je prvi odvojio lokomotivu i prvi vagon od ostatka kompozicije, dok je drugi projektil, ispaljen nešto kasnije, uništio treći vagon, a četvrti, usljed visoke temperature, ostao zalijepljen