Ne mogu da dignem ruku na sebe, a hoću Topao, sunčan aprilski dan u Surdulici. 27. april 2009. Zraci padaju i obasjavaju brzu, bistru reku Vrlu, a vetar koji dolazi sa okolnih brda, dok stojimo ispred novosagrađene kuće Milićevih, uvlači se pod kožu. Izaziva nepodnošljivu jezu u pustoj ulici Zmaj Jove. Deset godina koje slede nose sa sobom traumatična sećanja na 27. april 1999. godine. Tada su dve bombe razorne moći pogodile porodičnu novu kuću Vojislava Milića u kojoj su devet lica poginula, od toga šestoro njegovih najmilijih. Na mermernoj ploči postavljenoj na kući, u kojoj niko ne stanuje, stoje imena poginulih: Stamenke (66), Aleksandra (37), Vesne (37), Miljane (15),

Ekipa Radio-televizije Republike Srpske /RTRS/položila je vijenac na spomenik „Zašto?“ u beogradskom Tašmajdanskom parku u znak sjećanja na 16 radnika Radio-televizije Srbije /RTS/ koji su stradali na svojim radnim mjestima 1999. godine u zločinačkom NATO bombardovanju. U znak sjećanja na stradale kolege ekipa malog fudbala RTRS-a učestvovaće u memorijalnom turniru u malom fudbalu „Igrajmo za 16“, koji se u organizaciji RTS-a odigrava u Pasko areni. Kapiten ekipe RTRS-a Milorad Arlov izjavio je da ta ekipa na turniru, koji se održava 19 godina, učestvuje osmi put. „Veoma nam je drago što nas RTS, naša bratska kuća poziva još od 2011. godine da našim prisustvom odamo počast žrtvama zločinačkog NATO bombardovanja 1999.

U kući na samoj administrativnoj liniji u prvim satima Vaskrsa od Nato bombi stradali jedanaestomesečna Bojana i njen otac Božina Tošović. Devojčica poginula u očevom naručju… Dan uoči Vaskrsa, selo je bilo puno ljudi. Ne samo meštana već i raseljenih sa Kosmeta koji su tu nadomak administrativne linije kod rođaka i prijatelja pronašli utočište. Iako su nas i do tada bombardovali, nadali smo se da će nas barem za Vaskrs poštedeti. Ali, na žalost, to Vaskršnje jutro nam je bilo jedno od najtežih tokom bombardovanja. Časlav Milošević, kaoi ostali žitelji Merdarane zaboravlja Vaskrs 1999. godine, kada je ovo kuršumlijsko selo na samoj administrativnoj liniji sa Kosmetom tokom Nato bombardovanja zasuto

Ćurprija  – Građani Ćuprije, danas su obeležili 19 godina, od bombardovanja ovog gradića na Velikoj Moravi koje je NATO avijacija prvi put izvela u 00,40 sati 8. aprila, kada je sa 11 projektila razoren centar grada.   Posledice NATO agresije vidljive su i danas na brojnim objektima: Kasarni vojske, zgradi Elektrodistribucije, robnoj kući u centru grada… . Obeležavanje su upriličili sami građani, oni koji su u ovom napadu izgubili najviše: kuće, stanove i drugu imovinu i bili ranjeni, evakuisani i raseljeni u nužni smeštaj.   Razaranje je bilo takvo, tvrde Ćupričani, da ga ovaj gradić „nije doživeo u preko sedam vekova dugoj istoriji”. Tada je potpuno srušeno 30 individualnih kuća i 70

Pripadnici 126. brigade vazdušnog osmatranja, javljanja i navođenja su na Maljenu odali poštu poručnicima Željku Savičiću i Siniši Radiću koji su stradali 6. aprila 1999. godine, saopštila je Vojska Srbije. Zamenik komandanta 126. brigade VOJIN pukovnik Dragan Radovanović, podsetio je prisutne na živote poručnika Radića i Savičića i trenutak kada su hrabro stradali obavljajući dužnost. U crkvi podignutoj na mestu pogibije, na Kraljevom stolu, parastos je služio episkop valjevski Milutin. Na spomen-obeležje poginulim pripadnicima 126. brigade VOJIN cveće su položile porodice, kolege iz brigade, delegacije Komande Ratnog vazduhoplovstva i PVO, SUBNOR-a, Grada Beograda i opština Surčin i Požega. Autor: Autor: M.G. Izvor: POLITIKA Vezane vijesti: Našli smo Enisa, heroja sa Košara „Ostao

Piše: Mira Kankaraš Trklja Tek 20 godina od sankcija, Ambasada SAD u Beogradu je pozvala srpske firme čija su sredstva bila zarobljena u Americi da joj se jave. Sa isplatom onog što je ostalo počeli su krajem prošle godine. To je tek deo prvog čina ekonomskog genocida koji nad Srbijom traje od 1992, kaže ekonomista Zoran Vujović. Trebalo je da prođe 18 godina pa da domaća naučna i stručna javnost ukaže da je NATO agresijom na Srbiju načinjen ekološki genocid. Ovih dana je ekonomista Zoran Vujović promovisao termin ekonomski genocid, kome je, po njegovom mišljenju, Srbija izložena još od 1992, kada su uvedene sankcije UN. Njihovo ukidanje nije, međutim, označilo

Gradonačelnik Novog Sad Miloš Vučević položio je venac na spomen-obeležje kod Varadinskog mosta, povodom 19.godišnjice pogibije Olega Nasova u NATO bombardovanju Gradonačelnik Novog Sad Miloš Vučević položio je danas venac na spomen-obeležje kod Varadinskog mosta, povodom 19.godišnjice pogibije Olega Nasova u NATO bombardovanju, i naglasio da mostovi mogu biti obnovljeni, ali ljudski životi se nikad ne mogu vratiti. Vučević kaže da ne postoje reči koje mogu biti prikladne i da svojim značenjem iole nadomeste gubitke porodice, kao ni da dočaraju kroz šta su ljudi prolazili pre 19 godina. „Jedna od velikih životnih nepravdi, koja nas je zadesila te ratne 1999. godine, desila se upravo prvog dana aprila, kada se Olegov

NATO avijacija je na današnji dan prije 19 godina srušila most Maršala Tita, poznatiji kao Varadinski most preko Dunava u Novom Sadu. NATO bombarderi srušili su Varadinski most 1. aprila, 1999. godine u 5.05 časova. U tom trenutku most je prelazio dvadesetdevetogodišnji Oleg Nasov, koji je poginuo. Tri mjeseca kasnije njegova supruga rodila je sina kome je dala očevo ime. Nekoliko dana kasnije, u aprilu te godine, NATO avioni srušili su i preostala dva novosadska mosta preko Dunava – Most slobode i Žeželjev most. Most slobode srušen je na Veliku subotu po Gregorijanskom kalendaru, 3. aprila 1999. godine u 19.55 časova. Najduže je projektilima NATO avijacije odolijevao drumsko-željeznički Žeželjev most.