Miroslava B. Kaćurić, iz San Dijega, stigla na Kajmakčalan da se pokloni pred humkom hrabrog pretka. Čitav vek je porodica Đure Kaćurića verovala da je on položio život u bici na Ceru 1914. SKOPLJE – OD STALNOG DOPISNIKA Đura Kaćurić, kovač Sedmog puka slavne srpske vojske, časno je položio svoj život u krvavim okršajima bitke za Kajmakčalan, pred trijumfalni proboj i pobedonosni kraj Velikog rata. Sahranjen je na malom, davno zaboravljenom vojničkom groblju u nekadašnjem selu Petalino, podno vrletne planine Nidže u Makedoniji. Vek od njegove pogibije, u danu podsećanja na 99-godišnjicu proboja Solunskog fronta, pred pronađenim grobom poklonila mu se unuka Miroslava, koja je tim povodom stigla sa drugog

Polaganjem venaca i cveća  juče je na Novom groblju u Beogradu obeležena godišnjica smrti vojvoda Жivojina Mišića i Petra Bojovića i armijskog generala Pavla Jurišića Šturma. Vence i cveće na spomenike, u okviru državne ceremonije koju je predvodio državni sekretar Ministarstva za rad, zapošljavanje, boračka i socijalna pitanja Zoran Antić, položio je zamenik gradonačelnika Beograda Goran Vesić, delegacija Ministarstva odbrane i Vojske Srbije koju je predvodio zamenik komandanta Komande za obuku brigadni general Jelesije Radivojević, potomci istaknutih vojskovođa, predstavnici udruženja koja neguju tradicije oslobodilačkih ratova Srbije i građani. Zamenik gradonačelnika Beograda Goran Vesić izjavio je posle polaganja venaca da je „veoma važno da negujemo kuluru sećanja i da mlade generacije

Hrabrost kojom je donio odluku da iscrpljenu Prvu armiju nakratko povuče pred “gvozdenom metlom” Oskara Poćoreka, ista je ona kojom je prkosio varoškoj djeci u Kragujevcu 1867. godine, koji su ga zadirkivali zbog njegovog seljačkog odijela i govora… Priredio: Nenad TADIĆ Srpski vojskovođa, vojvoda Жivojin Mišić “poslao je u penziju” austrougarskog vojnog stratega Oskara Poćoreka. Jedini neuspjeh je pretrpio kada se zalagao da Srbija 1918. godine, umjesto Jugoslavije, napravi državu srpskoga naroda u etničkim granicama. KAKO JE MIŠIĆEV SIN OSTAO BEZ “POLA KRVI” Koliko su Kolubarska, Cerska i druge bitke, kao i stradanje Srba pod austrougarskom i njemačkom čizmom ostavile traga na buduća pokoljenja pokazuje slučaj Mišićevog sina Aleksandra, koji

Njegova reakcija usledila je posle odluke Upravnog suda da poništi rešenje Agencije za restituciju kojim se odbija povraćaj ili obeštećenje dvorskog kompleksa, oduzetog posle rata. U ime svih građana čija je imovina nezakonito oduzeta kao i imovina moje porodice, hitno tražim pravdu, saopštio je u sredu prestolonaslednik Aleksandar Karađorđević. – Dva dvora u okviru Dvorskog kompleksa na Dedinju, Kraljevski i Beli dvor, kao i sva ostala imovina, uključujući i sadržaj sefa 555 u Narodnoj banci, nesporno su privatna imovina kralja Aleksandra Prvog. Te nekretnine su kupljene, građene, održavane i finansirane iz ličnih sredstava mog dede kralja Aleksandra, za šta imam apsolutne i neoborive dokaze – kaže prestolonaslednik. On dodaje da

U Hramu Svetih Petra i Pavla u Doboju služen je parastos povodom obilježavanja 103 godine od internacije Srba u prvi organizovani logor u civilizovanoj Evropi, u kome je 12.000 ljudi izgubilo život. Parastosu, koji je počeo u 10.30 časova, prisustvovali su  ministar rada i boračko-invalidske zaštite Republike Srpske Duško Milunović, delegacija Narodne skupštine Republike Srpske, delegacija grada Doboja i delegacija Trećeg pješadijskog Republika Srpska puka. Nakon parastosa kod Spomen-kosturnice u Doboju položeni su vijenci. Vijence su položili delegacija Narodne skupštine Srpske, ministar rada i boračko-invalidske zaštite Duško Milunović, delegacije grada Doboja, Boračke organizacije Republike Srpske, Boračke organizacije grada Doboja i predstavnici organizacija koje njeguju tekovine odbrambeno-otadžbinskog rata. Kroz logor u

U Novom Sadu na Limanu 2 u Mesnoj zajednici „Boško Buha“, ulica Fruškogorska 8, u četvrtak, 27. decembra 2018. godine, u 19 časova, povodom sto godina proboja Solunskog fronta i oslobađanja Srbije u Prvom svetskom ratu, biće otvorena izložba pod nazivom „Srpski dobrovoljci u Prvom svetskom ratu 1914-1918“. Autor izložbe je Udruženje ratnih dobrovoljaca 1912-1918 njihovih potomaka i poštovalaca  “Obilić 1912-1918” – Novi Sad pod stručnim rukovodstvom dr. Milana Micića, istoričara. Pokrovitelj izložbe je Gradska uprava za kulturu Novi Sad. Organizatori otvaranja izložbe su Udruženje ratnih dobrovoljaca 1912-1918 njihovih potomaka i poštovalaca „Obilić 1912-1918“ Novi Sad i Mesna zajednica „Boško Buha“, Liman 2. Pozdravnu reč daće: prof. Batrić Ćalović, zamenik

Zagrebačka promocija novog romana Vuka Draškovića “Aleksandar od Jugoslavije” izazvala je žestoke osude brojne hrvatske desnice i portala, a Drašković je nazvan osobom koja je htjela da bude “veći četnik od Miloševića”. Vuk Drašković (Foto: N1, arhiva) “Književni četnik”, kako desni portali nazivaju Draškovića, predstavio je u zagrebačkom bioskopu “Evropa” knjigu o kralju Aleksandru Karađorđeviću, a promociji su prisustvovali, prema navodima tih krugova, “malobrojni Srbi i Jugosloveni”. Drašković je, navodno, više govorio o, za njega, “neprežaljenoj Jugoslaviji”, što je posebno iziritiralo desničare. “Ako je ovo što sada imamo sloboda i sreća koje nam Jugoslavija nije dala, onda je Aleksandar bio veliki grešnik. Ja, međutim, ne mislim da je ovo danas

Povodom knjige “Srbija u Prvom svjetskom ratu – hronologija dešavanja” autora Andrije Šošića otkriveno je da u srpskoj literaturi spomena o imenu Slavke Tomić nema. Slavka Tomić, slavna srpska heroina Velikog rata Bila je narednik srpske vojske, sa 16 godina držala je pušku u rukama i udarila na Austrougare. Kada je Andrija Šošić, autor knjige, otkrio ime Slavke Tomić u francuskom listu Ekselsior (1916), shvatio je, proučavajući srpsku literaturu, da njenog imena uopšte nema. Srbi za nju ne znaju. Zar za slavnu Slavku Tomić, koja je dvije godine nosila metak u tijelu i vojevala na ratištima? Zar za heroinu Prvog svjetskog rata, koju je odlikovao u srpskom vojničkom logoru u