Piše: Živadin Jovanović Izvodi iz besede na svečanoj akademiji povodom 100-te godišnjice početka Prvog svetskog rata i 96-te godišnjice Podgoričke skupštine, Podgorica, 26.11.2014. Odluka Velike Podgoričke skupštine predstavnika srpskog naroda u Crnoj Gori održane pre 96 godina o ujedinjenju Crne Gore i Srbije je svetao istorijski događaj od velikog značaja. Odluka narodnih predstavnika o ujedinjenju izraz je vekovnih težnji srpskog naroda da svoje pravo na samoopredeljenje ostvari ujedinjenjem, da bi ujedinjen, poput drugih evropskih naroda, potpunije ostvarivao svoje legitimne nacionalne interese, štitio svoje biće i identitet, u skladu sa opšte-prihvaćenim principima. Uvek za svoje dobro, nikad na štetu drugih. Danas Srbija i Crna Gora postoje kao odvojene države. Ne ulazeći

Revizionističke tendencije u istoriji o Prvom svjetskom ratu pokušavaju poražene pretvoriti u pobjednike, a odbrana istine o ulozi Srbije i srpskog naroda naučnim argumentima mora postati nacionalni i patriotski čin, rečeno je na otvaranju okruglog stola „Mlada Bosna i ideja nacionalnog oslobođenja“. Sekretar kabineta predsjednika Republike Srpske Siniša Karan rekao je da su prisutne revizionističke tendencije kada je riječ o uzroku početka rata, ali da su im se Srbija i Republika Srpska suprotstavile. „Osnovna zamisao je da ovaj događaj istrgnemo iz sfere politike i da ga stavimo u sferu nauke gdje i pripada i da ne dozvolimo da falsifikati postanu istina“, rekao je Karan. On je dodao da Republika Srpska

Tomo Dima umro je u Firu u 108. godini. Kozma Dima, unuk: Napisaću knjigu kako je deda upamtio ponosne srpske vojnike STIZALI su, jedan po jedan. Jedva su hodali. Kost i koža. Senke od ljudi. Bledi i bolnih očiju. Bez glasa. Povremeno sam čuo da su dozivali nekog, po imenu. Sigurno nekog svog. Najmilijeg. Tako sam upamtio vaše vojnike. Ovako nam je, u leto protekle godine, svedočio stari Grk Tomo Dima, poslednji živi svedok srpskih zbegova na dugom putu stradanja kroz Albaniju. A pre dva dana, Tomov unuk Kozma, profesor srpskog, javio nam je iz Fira: – Umro je moj deda Toma. Poželeo sam, zapravo, obećao sam sebi, ali i

Brutalnosti austrijske vojske nije bilo kraja: streljanja, uzimanje talaca i deportacije su samo neke od zločina Austrougara nad Srbima. Dugo o tome nije bilo ni reči, niti je iko za te zločine kažnjen, piše austrijski “Prese”. Austrijski list “Prese” (“Die Presse”) objavio je nedavno članak u kom se pozabavio nekažnjenim zločinima koje je austrijska kraljevska brigada činila nad Srbima tokom Prvog svetskog rata. “Prese” se ovom prilikom poziva na spise austrijskoj javnosti “nepoznatog”, a nama više nego poznatog švajcarskog kriminologa Rudolfa Arčibalda Rajsa koji je detaljno opisao brutalno ponašanje austrijske kraljevske brigade tokom Prvog svetskog rata. Kako navodi Prese, brutalnosti austrijske vojske nije bilo kraja: streljanja, uzimanje talaca i deportacije

Služenjem parastosa poginulim srpskim borcima Prvog svjetskog rata u banjalučkom hramu Hrista Spasitelja i održavanjem prigodnog umjetničkog programa, danas je obilježen Dan ulaska Srpske vojske u Banjaluku 1918. godine. „Dan ulaska Srpske vojske u Banjaluku 1918. godine za nas Srbe sa ove strane Drine jedan je od najznačajnijih događaja u našoj novijoj istoriji“, rekao je savjetnik ministra za rad i boračko-invalidsku zaštitu Republike Srpske Milan Torbica. On je naglasio da se Vlada Republike Srpske, obilježavanjem ovog i drugih istorijskih datuma, opredijelila da sačuva istoriju stradanja srpskog naroda, da mlada pokoljenja gledaju na podvige srpskih vojnika koji su slobodu izvojevali najljućom voljom i snagom. „Iskreno očekujem da se uvaži naša želja

Dan ulaska Srpske vojske u Banjaluku 1918. godine biće obilježen sutra u organizaciji Odbora Vlade Republike Srpske za njegovanje tradicije oslobodilačkih ratova. Predsjednik Pododbora za obilježavanje značajnih istorijskih događaja Republike Srpske Velimir Dunjić rekao je na konferenciji za novinare da program obilježavanja počinje u 10.30 časova služenjem parastosa nestalim i poginulim srpskim borcima Prvog svjetskog rata u hramu Hrista Spasitelja u Banjaluci. Dunjić je naveo da je za 11.00 časova predviđen prigodan umjetnički program ispred hrama Hrista Spasitelja, dok će u 17.00 časova u Kulturnom centru Banski dvor biti održan okrugli sto o temi „Pucanj u ropstvo“.  Pomoćnik ministra rada i boračko-invalidske zaštite Republike Srpske Duško Milunović rekao je da

Predsjednik Srbije Tomislav Nikolić danas je u Beogradu svečano otkrio spomenik caru Nikolaju Drugom Romanovu, koji je bio spreman da žrtvuje krunu i život za spas srpskog naroda u Prvom svjetskom ratu, a čiju je porodicu, zbog mučeničke smrti od boljševika, Ruska pravoslavna crkva proglasila svetom. Nikolić je poručio da za Srbe svetački sjaj ima spomenik na kome su uklesane riječi koje je Car Nikolaj uputio srpskom kralju Aleksandru Karađorđeviću u praskozorje Prvog svjetskog rata: „Svi moji napori biće usmjereni za očuvanje Srbije. Ni u kom slučaju Rusija neće biti ravnodušna prema sudbini Srbije“. „Beograd danas među svoje najlepše istorijske priče upisuje ovaj spomenik. Spomenik podignut caru koji je digao

Kuća Dragutina Matića u Kaletincu, izviđača u prvom svetskom ratu, mogla bi uskoro da postane spomen-soba. Dragutinova ratna fotografija postala je simbol herojstva Slika Dragutina Matića obišla ceo svet IDEJA Udruženja potomaka ratnika Srbije 1912-1920. godine opštine Gadžin Han, da se obnovi i pretvori u spomen-sobu ili muzej kuća Dragutina Matića u zaplanjskom selu Kaletincu, dočekana je sa odobravanjem. Njen inicijator Vitomir Vita Nikolić, predsednik Udruženja, ubeđen je da će se u realizaciju uključiti mnoge institucije, preduzeća i pojedinci. – Nedopustivo je što to nije mnogo ranije učinjeno, a ne da se kuća potpuno raspadne, jer Dragutin Matić nije bilo ko – kaže Nikolić. – On je mnogo više od

Stogodišnjica rođenja i petogodišnjica smrti Kad nešto činimo zato što tako hoćemo postajemo radosni. Ako je to po našoj iskrenoj volji koju iz srca proiznosimo i ako je praćeno stalnim činjenjem svakovrsnog dobra onda je to akt uzvišene lepote (lične) slobode.To je onda htenje koje prerasta u podvig. Kad sve to postoji kao smisao života u pitanju je posebna životna ispunjenost i potpuno i trajno stanje istinskog zadovoljstva. Bog nam je, kao svoj veliki zalog, poslao Patrijarha Pavla (Gojka Stojčevića) da služi kao primer hrišćanskog života i ljubavi, mudrosti, dobrote, umerenosti, razumevanja i solidarnosti. Da bude simbol prekomerne odanosti narodu iz kog je potekao. Reprezentativni uzorak Božijeg dela. Sledbenik najuzvišenijeg

Njegova svetost patrijarh moskovski i cijele Rusije Kiril danas je osveštao istorijsko-memorijalni kompleks Ruski nekropolj na Novom groblju u Beogradu. Učešće u rekonstrukciji Ruskog nekropolja uzela je i kompanija „Gaspromnjeft“, u ime koje se obratio član Upravnog odbora Aleksandar Dibalj, istakavši da ova kompanija nije samo najveći investitor u Srbiji već i korporativni sponzor različitih društveno odgovornih projekata. „Kompanija dugi niz godina uspešno provodi krupne projekte u oblasti istorije i kulture, koji promovišu razvoj odnosa naših zemalja. Učešće u rekonstrukciji Ruskog nekropolja u Beogradu predstavlja naš doprinos očuvanju istorijskog nasleđa, upravo onog koje se odnosi na spomenike zajedničke istorije Rusije i Srbije“, rekao je Dibalj. Predviđeno je da ruski patrijarh

Polaganje vijenaca na vojničkom spomen groblju Mali Zejtinlik na Sokocu U manastiru Svetog Velikomučenika Georgija na Ravnoj Romaniji kod Sokoca danas je služen parastos za 4.000 pripadnika Vojske Republike Srpske koji su poginuli za odbranu Sarajevsko-romanijske regije, a čija su imena upisana na unutrašnjim zidovima ovog hrama. Parastos je, povodom 20 godina od odbrane Sarajevsko-romanijske regije u odbrambeno-otadžbinskom ratu, služilo lokalno sveštenstvo. Predsjednik Boračke organizacije Republike Srpske Milomir Savčić rekao je da je 16. jun 1995. godine dan kada su gotovo sve linije srpske vojske bile probijene, te učinjeni nadljudski napori, zahvaljujući kojim su vrlo brzo vraćeni svi položaji. „To je bio samo jedan od krvavih dana na sarajevsko-romanijskom ratištu.

Međunarodna naučna konferencija „Uticaj Rusije u Srbiji – istorijski osvrt i perspektive meke moći “, u organizaciji moskovskog Fonda „Gorčakov“ i Srpskog koda, završila je dvodnevni rad razmatranjem duhovnih veza dva naroda, gopolitike na Balkanu i načina odbrane od meke moći Zapada. O ovim temama su izlagali Đorđe Vukadinović, Slobodan Janković, đakon Nenad Ilić, Igor Borisović Pšeničnikov i Maksim Nikolajevič Miščenko, a u debati su učestvovali Dušan Proroković, Nikita Bondarev i Petar Muljtatuli, autor knjige „Golgota carske porodice“. Specijalan gost je bio direktor Ruskog instiruta za strateška istraživanja dr Leonid Petrovič Rešetnjikov koji je izneo tezu koja je ugrađena u zaključak konferencije da je pravoslavlje posebna civilizacija najviših vrednosti i

U Trebinju je sinoć otvorena izložba panoa sa fotografijama i dokumentima na kojima je prikazano stradanje Srba u 20. vijeku sa akcentom na Nato bombardovanje SR Jugoslavije /SRJ/ od 24. marta do 10. juna 1999. godine. Izložba sadrži 35 panoa sa fotografijama i dokumentima, među kojima je raskomadana karta Jugoslavije iz 1941. godine, a na kojima su prikazane sve okrutnosti bombardovanja. U Muzeju Hercegovine izložbu je otvorio kustos – istoričar beogradskog Muzeja žrtava genocida Bojan Đokić koji je istakao da je predstavljen događaj koji se zbio na pragu 21. vijeka, kada su civilizovane države Evrope i svijeta brutalno napale jednu suverenu državu. „Akcenat je stavljen na 1999. godinu, međutim izložba

Pogled jedan vek unazad. Kako šta nam danas, 2014, znači i govori 1914?   Ugledni francuski mislilac Ernest Renan, promišljajući o naciji u svom čuvenom predavanju održanom na Sorboni 1882, kritikovao je nemački romantičarski diskurs koji je o njoj postojao i, može se reći, bio dominantan. Ni rasa, ni jezik, ni religija, ni geografija – nijedan od tih činilaca po njegovom viđenju nije bio presudan za formiranje jedne nacionalne svesti. Za njenu koheziju nije dovoljno zajedničko poreklo, već se mora obnavljati kroz svakodnevni plebiscit. Odnos prema prošlosti, prema istoj definiciji, može biti centralni vezivni element nacionalnog jedinstva, gde zajednička patnja i tuga spajaju više nego zajednička pobeda i uspeh. Konačno,