Žitelji sela Velika urediće i obeležiti grob nepoznatog srpskog ratnika, nastradalog prilikom povlačenja 1915. godine Užice – Zapušteni grob nepoznatog srpskog vojnika, palog u Velikom ratu na planini Čakor gde mu je telo tada pokopano, uskoro će biti uređen i obeležen. To najavljuje Užičanin Dragoljub Paunović, rodom iz sela Velika s Čakora, jedan od inicijatora niza sadržaja za jačanje srpsko-crnogorskih veza, pa i ovog poduhvata. Taj vojnik, kazuje Paunović, podlegao je surovoj zimi, gladi i silnim naporima na prevoju Čakora prilikom povlačenja srpske vojske decembra 1915. godine od Peći uz Rugovsku klisuru ka albanskim gudurama. Glavnina naše vojske uspela je potom da prebrodi albansku golgotu i stigne do Krfa, ali

U kaznenoj ekspediciji nastradalo je oko 20.000 ljudi, zapaljeno 50.000 stambenih i ekonomskih objekata i naneta je ogromna materijalna šteta. Do temelja je uništeno pedeset pet sela Ovog 26. februara obeležava se tačno 100 godina od kada su Kosta Vojinović i Kosta Pećanac poveli jedini ustanak u nekoj okupiranoj državi toko Prvog svetskog rata. Bugarske okupacione snage, dobro upamćene u svesti srpskog naroda, a pogotovo u krajevima Toplice i Jablanice, tog februara 1917. godine prešle su tu crvenu liniju posle koje stanovništvu na teritoriji okupirane zemlje, nije preostalo ništa drugo nego da se, kao njihovi preci sto i kusur godina ranije, podignu na oružje i direktno sukobe sa zavojevačem. Teror

Ploča postavljena u čast oslobodilačkoj srpskoj vojsci koja je oslobodila srpsko primorje 1918. godine odolijevala je brojnim okupatorima pa i komunistima danas, ponovo, je meta napada. Sramni čin skrnavljenja podgrijava podjele u Crnoj Gori, ali potvrđuje da iako poraženi u Budvi antisrbi ne miruju. Budvanska ploča je postavljena odlukom budvanske opštine iz 1931. godine, dakle u Kraljevini Jugoslaviji, što će reći da je preživjela period italijanske i njemačke okupacije, ali i gotovo šest decenija rigidnog antisrpskog komunističkog režima. Stari Grad Budva kao spomenik kulture utvrđen je 1961. godine i ploča je sastavni dio spomenika kulture. Inače, podsjećanja radi, Liberalna partija je prije dvije godine pokrenula inicijativu za skidanje spomen ploče

Kuršumlija – Narod koji zaboravlja svoju tradiciju zaboravlja svoju istoriju, narod koji zaboravlja svoju istoriju gubi svoju državu i svoj nacionalni i kulturni identitet. Zato je potrebno da se prisetimo svetle i slavne tradicije naših predaka koji su svoje živote ugradili u našu slobodu. Cena koju su platili boreći se za slobodu bile su patnje i stradanja. Toplički ustanak je značajan događaj u istoriji Srbije. Bio je to jedini ustanak u Evropi na teritoriji pod kontrolom Centralnih sila. Teritorija na kojoj je izbio Toplički ustanak najvećim delom se nalazila pod kontrolom Bugara. Povod za ustanak naroda protiv okupatora bili su masovni zločini, pljačke i odvođenje u internaciju velikog broja civila.

Novi dokazi o zaverama Austrougarske da porobi našu zemlju. Ferdinand dan pre ubistva rekao da je odlučeno da se Srbija napadne posle manevara. Dve nedelje pre atentata počelo crtanje nove političke karte Evrope U junu 1919. godine, na Pariskoj mirovnoj konferenciji, zaključen je i Versajski sporazum između saveznika Antante i Nemačke. U skladu sa ovim ugovorom, Nemačka je priznala krivicu za rat. Morala je da vrati neke teritorije okolnim državama, da plati ratnu štetu pet milijardi dolara i da pobedničkim državama da svu svoju trgovačku mornaricu. Pritisnuti teretom ogromnih obaveza, u godinama koje dolaze, Nemci pokušavaju na sve načine da odgovornost za izbijanje Velikog rata prebace na drugu stranu. Angažuju

Reditelj Željko Sošić, za “Novosti”, o burnim reakcijama u javnosti na igranu seriju Televizije Crne Gore Božićni ustanak, prva igrana serija sa istorijskom tematikom u crnogorskoj TV produkciji “talasa” ovih dana emocije Crnogoraca – onih čiji preci su pre jednog veka hteli da se oslobode “srpske okupacije”, ali i potomaka onih koji su 1918. bili za ujedinjenje sa Srbijom. Ovaj tragični događaj i posle toliko vremena predmet je žestokih sporenja “dve Crne Gore”. Reditelj Željko Sošić uhvatio se “vrućih krompira” i rešio da iz umetničkog ugla ta zbivanja prenese na ekran. Na pitanje kako se rodila ideja za projekat, on u razgovoru za “Novosti” kaže da je najpre nastala potreba

U aprilu 1971. godine, novinarka Ljiljana Banićanin posetila je Milunku Savić u njenoj kući na Voždovcu, tom prilikom napisala je reportažu koju će stopirati uredništvo koje je procenilo da je tekst nacionalistički i da veliča srpskog heroja. Članak će biti objavljen dvadeset i četiri godine kasnije, 9. decembra 1995 godine pod naslovom „Milunka Savić iz Gvozdenog puka“. Da li je reportaža bila nacionalistička ili samo sramotna za jednu državu procenite sami: „Obučena u dva debela dšempera, duge vunene čarape, vunene dokolenice i povrh svega umotana u zimsko ćebe – tako nas je dočekala Milunka Savić, nekadašnja žena – bombaš, najhrabrija žena – ratnik u Prvom svetskom ratu, četiri puta ranjena,

Muzeju Semberije u Bijeljini večeras je otvorena izložba “Srpski sanitet 1914-1918” koja je rezultat saradnje Muzeja grada Novog Sada, Vojnog muzeja u Beogradu i Narodnog muzeja u Šapcu. Autori izložbe su kustos istoričar Gordana Bulović, muzejski savjetnik arheolog Mirko Peković i kustos istoričar Branislav Stanković, a nakon Bijeljine planirano je da ova izložba o srpskom sanitetu u Velikom ratu bude predstavljena i u drugim gradovima Republike Srpske. Bulovićeva je na otvaranju rekla da je publici prikazan dio od 500 prikupljenih fotografija koje pokazuju nastanak i razvoj srpskog saniteta koji je pratio golgotu i herojstvo srpskih boraca i civila u Prvom svjetskom ratu. Prikazana je i fotografija prve srpske hirurške bolnice

SLOVENAČKI VUK KOJI JE VOLEO SRBE U Sloveniji se 23. novembar slavi kao državni praznik, Dan Rudolfa Majstera, slovenačkog generala koga nijedna vlast nije volela zbog njegovih ljubavi. O njemu se malo priča, a i kad se priča bolje da se ćuti. Tek od skoro stoje njegovi spomenici i tog jesenjeg dana na njih se stavljaju venci cveća. Ali, nijedan cvetić na grobove srpskih vojnika koji su poginuli za tuđu zemlju i tuđu slobodu, i to kada je Prvi svetski rat već bio završen.      Ove stihove napisao je, pod pseudonimom Vuk Slavič, pesnik i general Rudolf Majster, najveći general i jedan od dva najveća državnika koje je Slovenija ikada imala.

U Muzeju Semberije u Bijeljini danas će biti otvorena izložba “Srpski sanitet 1914-1918”, koja je rezultat saradnje Muzeja grada Novog Sada, Vojnog muzeja u Beogradu i Narodnog muzeja u Šapcu. Autori izložbe su kustos istoričar Gordana Bulović, muzejski savjetnik arheolog Mirko Peković i kustos istoričar Branislav Stanković. Prema najavi iz Muzeja, ovo je do sada najveća izložba posvećena vojnim ljekarima i pratećem osoblju koja oslikava preživljavanje srpske vojske u Velikom ratu. Svečano otvaranje izložbe je u 19.00 časova. Izvor: SRNA Vezane vijesti: Veliko delo ruske heroine „Šlihtanje“ ili uzaludna nada EU preumljenika Najveće žrtve rata

Jedno od najvećih obeležja posvećenih Jevrejima u Srbiji, Spomenik izginulim vojnicima u balkanskim i Prvom svetkom ratu biće obnovljen do 2. oktobra, kada se navršava 90 godina od njegovog otkrivanja Do pre neku godinu oronula, potamnela i oštećena spomenička celina na samom ulazu u Sefardsko jevrejsko groblje u Beogradu, zablistaće zahvaljujući Ministarstvu kulture i informisanja, koje je do sada za tu namenu izdvojilo četiri miliona dinara. Jedno od najvećih obeležja posvećenih Jevrejima u Srbiji, Spomenik izginulim vojnicima u balkanskim i Prvom svetkom ratu biće obnovljen do 2. oktobra, kada se navršava 90 godina od njegovog otkrivanja. Kako objašnjava Davor Salom, član komisije Saveza jevrejskih opština Srbije za obnovu spomenika, ovo

Po izbijanju Prvog svetskog rata, Joksim Gajić postavljen je za komandanta uže odbrane grada Beograda, sa granicama između Karaburme i Ade Ciganlije. Tu se istakao svojim poznatim gestom kojim je 22. septembra 1914. godine odgovorio na ultimatum austrougarskog generala. General-major Gustav Goglija, komandant austrougarskih snaga zemunskog regiona, je toga dana oko 17 časova uputio jedan monitor pod belom zastavom ka staroj Sava-kapiji, gde je bilo ostavljeno ovakvo pismo: „Komandantu grada Beograda! Danas do 6 časova po podne imate mi predati Beogradsku tvrđavu, da je ne bih dalje rušio, i u znak predaje, umesto srpske zastave, istaći ćete beo barjak. A Vi, sa Vašim štabom, bićete primljeni na zemunskom pristaništu i u