U Hramu Uspenja Presvete Bogorodice u Čajniču danas je obilježen Vidovdan, krsna slava Vojske Republike Srpske i Trećeg pješadijskog /Republika Srpska/ puka. Protojerej Dragiša Simić, koji je uz sasluženje sveštenstva služio Svetu arhijerejsku liturgiju, ukazao je u besjedi na značaj Vidovdana, istakavši da je to istorijski događaj. “Tada je knez Lazar, nakon što je pričestio svoju vojsku u crkvi na Samodreži, izašao na megdan na Kosovu polju u kojem je poginuo i sam, kao i drugi velikani i vojnici.Svi su oni položili živote na braniku vjere i otadžbine, boreći se za Krst časni i slobodu zlatnu”, naglasio je on. Parastos poginulim borcima služio je protojerej-stavrofor Momir Vasiljević uz prisustvo velikog

General Novak Đukić, za kojeg BiH traži da služi dvadesetogodišnju kaznu zatvora u Srbiji zbog navodnog ratnog zločina na Tuzlanskoj kapiji, izjavio je da neće dobrovoljno otići u zatvor. “Nema nijednog razloga da idem u zatvor. Sila može da napravi šta hoće i radila je sa mnom šta hoće. Dovoljno smo radili i pokazali da krivica za Tuzlansku kapiju ne pripada ni meni, ni mojoj porodici, niti našem srpskom narodu”, naglasio je general Đukić. On je naveo da su njegova odbrana i međunarodni ekspertski tim dokazali da granata koja je pobila grupu mladih ljudi na Tuzlanskoj kapiji nije ispaljena sa srpskih položaja i da dokazi koje je Sud BiH izveo

Kod Centralnog spomen-obilježja u Ugljeviku večeras je povodom Vidovdana – slave Vojske Republike Srpske i Trećeg pješadijskog /Republika Srpska/ puka Oružanih snaga BiH služen parastos poginulim srpskim borcima od Kosovskog boja do danas. Članovi porodica poginulih boraca ove podmajevičke opštine, saborci, predstavnici Boračke organizacije, te predstavnici lokalne vlasti položili su cvijeće na spomen-obilježje, na kome su ispisana imena 301 poginulog borca odbrambeno-otadžbinskog rata iz Ugljevika. Načelnik opštine Ugljevik Vasilije Perić istakao je da se parastos održava tradicionalno kao pomen na sve srpske junake, koji su se vijekovima borili za opstanak. “Vidovdan je prilika da se sjetimo svih junaka srpskog roda i prilika da se sjetimo i pomolimo za dušu kneza

Početkom šezdesetih godina prošlog veka biće formirana vazduhoplovna jedinica čija je sudbina vezana za sudbinu jedne države i dva vazduhoplovstva. Reč je o 238. lovačko-bombarderskoj avijacijskoj eskadrili (238. lbae), eskadrili koja je nastala na aerodromu Cerklje, a svoj put završila na aerodromu Mahovljani. Eskadrila koja je bila u sastavu dve vojske – Jugoslovenske Narodne Armije (JNA) i Vojske Republike Srpske (VRS). Prateći sudbinu ove eskadrile, možemo pratiti i tok razvoja nesretnih događaja koji su zadesili ove prostore tokom devedestih godina prošlog veka. Nastala u JNA, 238. lbae delila je sudbinu i vojske u kojoj je bila, kao i same države koju je trebala da brani. Prelaskom sa aerodroma Cerklje na

Ljeta se obično pamte po toplini, noćnim šetnjama, ljubavi. U sjećanju pilota majora Lazara Vujića za sve ove ljetne čari mjesta ima. Međutim, ljeto ’91 i ’92 po mnogo čemu urezaće dublji trag u njegovoj duši. Tog 21. avgusta 1991 letio je na Gazeli svojim nebom od Plesa prema Slunju. Nije bilo sunca, kao da je vrijeme htjelo nešto da mu kaže. Da ga opomene. Ali opomenu tada nije čuo, ili nije želio da čuje. Vjerovao je. Padala je kiša. Oblaci su u niskom letu jurili maglu po vrletima i kotlinama. Mislio je da se vrati. Odjednom prasak. – U prvi mah pomislio sam da je grom. Ali ne, bio

Proleće 1992. godine. Socijalistička Fedrativna Republika Jugoslavija uveliko je krvarila, razbijana i razbijena po davno nacrtanim šavovima i prema davno skrojenom scenariju anglosaksonske kuhinje pohranjenom u riznicama Vatikana. Jugoslovenska Narodna Armija, preostala od dve komponente federalnih oružanih snaga (oružane snage SFRJ činile su: Jugoslovenska Narodna Armija i Teritorijalna odbrana republika članica), povukla se iz Socijalističke Republike Slovenije, kao i iz Socijalističke Republike Hrvatske, nakon formiranja Republike Srpske Krajine i formiranja Srpske Vojske Krajine, na teritoriju ostalih republika članica federalne države. Slovenački teroristički sastavi (tzv. Teritorijalna odbrana Slovenije) su tokom 1991. godine ubili više desetina nenaoružanih vojnika JNA, i time izvršili prazločin na prostoru Jugoslavije, nezabeležen u novijoj evropskoj istoriji – ubijanje

Neobjavljeni intervju američke tv mreže Si-en-en sa tadašnjim načelnikom Generalštaba Vojske Republike Srpske, Ratkom Mladićem. ‘Meni je ovo prvi rat, a neki od mojih stranih kolega koji su ovde bili u misijama, iza sebe imaju dvanaest ili više ratova. Nikad nisu ratovali na svojoj zemlji, a meni viziraju put za Hag’. Pred vama je intervju koji je general VRS Ratko Mladić dao američkoj televiziji Si-En-En 1995. godine i koji iz (ne)poznatih razloga nikada nije objavljen. Vrijeme intervjua je avgust 1995. godine, vrijeme opšte ofanzive hrvatske, muslimanske i NATO vojske protiv Vojske Republike Srpske i Republike Srpske Krajine. Po mišljenjima analitičara, intervju nije nikada objavljen jer general Mladić razložno i sa

U ovoj 2017. godini navršava se dvadeset pet godina od formiranja Vojske Republike Srpske (VRS).Operacionalizacija Odluke Skupštine Srpskog naroda u BiH, od 12. maja 1992. o formiranju vojske ostvarena je kroz formiranje odgovarajućih organizacionih jedinica, brigada (pukova) i korpusa. O VRS, njenoj organizaciji, stvaranju i načinu ratovanja bilo je i ranije mnogo reči, između ostalog i na FSK (ovde i ovde). Međutim, o formiranju pojedinih brigada VRS, o njihovom ratnom putu postoje različita, uglavnom nedovoljna saznanja, koja su dostupna najčešće u formi ratnih-borbenih izveštaja, ratnih dnevnika, retkih monografija, grafičkih i video prikaza ratnog puta i sl. Jedan od načina da se o svakoj pojedinačnoj brigadi VRS sazna mnogo više, posebno na lokalnom i