Gest meštana sela Bastasi kod Bosanskog Grahova trebalo bi da služi za primer poštenja, čovekoljublja, tolerancije i izostanka svake verske i nacionalne mržnje. Naime, stanovnici ovog malog pravoslavnog sela u Donjem livanjskom polju, u Federaciji BiH, ispred svojih kuća već 20 godina čuvaju spomen-ploču dva hrvatska vojnika koju su tu podigle njihove porodice. Iako je na spomeniku Жeljku Livaji i Ivici Saksu jasno naznačeno da su bili pripadnici HVO-a, što znači da su direktno učestvovali u proterivanju Srba iz ovog i okolnih mesta, niko od Bastašana do sada nije oštetio ni naružio spomenik. U nekoliko okolnih sela i opštinama Bosansko Grahovo i Livno nikada nisu živeli Hrvati, već isključivo pravoslavni

U Hrvatskoj se u drugoj polovini 2017. godine i dalje ne zna je li ustaski pozdrav “Za dom spremni” ilegalan ili nije, piše portal Indeks hr, navodeći da to, očigledno, zavisi od toga gde se neko nalazi U Hrvatskoj se u drugoj polovini 2017. godine i dalje ne zna je li ustaski pozdrav “Za dom spremni” ilegalan ili nije, piše danas portal Indeks hr, navodeći da to, očigledno, zavisi od toga gde se neko nalazi. “Kako, naime, drugačije objasniti činjenicu da je interventna policija juče u Kninu munjevito privela sedmoricu muškaraca koji su u jednom kaficu urlali ‘Za dom spremni’, a istog dana u Slunju uoči, za vreme i nakon

Dan sjećanja na stradanje srpskog naroda u posljednjoj deceniji 20. vijeka obilježen je danas na Trgu od ćirilice u Herceg Novom sa koga je poručeno da žrtve ne smiju biti zaboravljene.Domaćin Dana sjećanja bio je Generalni konzulat Srbije. Generalni konzul u Herceg Novom Slobodan Bajić rekao je da Srbija čini i činiće sve da se nikada ne ponove teška događanja koja su obilježila kraj 20. vijeka. “Imajući u vidu patnje kroz koje su prošli prognani i stradali Srbi, možemo poručiti da dugačke kolone proteranih Srba, pusta srpska ognjišta, nikada nisu i nikom neće doneti sreću”, istakao je Bajić. Predsjednik Srpskog prosvjetnog i kulturnog društva “Prosvjeta” iz Herceg Novog Olivera Doklestić

Dvadesetdvije godine od zločinačke akcije hrvatske vojske i policije “Oluja”, obilježeno je danas i u sjeverozapadnom dijelu Srpske, kroz koji je kobnog avgusta 1995. godine prošlo više od 100.000 izbjeglica iz Republike Srpske Krajine. Služeni su parastosi u hramu u Novom Gradu i selu Svodna, te položeni vijenci kod spomen-obilježja u naselju Tunjica i krsta u mjestu Svodna. U znak sjećanja na egzodus i stradanja, prislužene su svijeće, a sa Mosta spasa u Novom Gradu, spušteni su vijenci u rijeku Unu. Avgust 1995. godine nikada neće zaboraviti Rade Rakas, izbjeglica iz Dvora, koji je među protjeranim Srbima spasavao goli život u izbjegličkoj koloni. Sa tugom i žalom, prisjeća se Rade

U Novom Gradu obilježava se 22 godine od zločinačke akcije hrvatske vojske i policije “Oluja”. Obilježavanje 22. godišnjice od progona i stradanja Srba iz sjeverne Dalmacije, Banije, Like i Korduna u zloglasnoj akciji “Oluja”, počelo je jutros služenjem parastosa u hramu Svetih Apostola Petra i Pavla u Novom Gradu. U znak sjećanja na egzodus i stradanja, simbolično su sa “mosta spasa” u Novom Gradu, kako ga nazivaju prognani Srbi iz bivše Republike Srpske Krajine, spustili vijence u rijeku Unu. Položeni su i vijenci kod spomen obilježja u naselju Tunjica. Parastos je služen i u hramu Svetog Save u Svodni. U Svodni su položeni vijenci kod spomen krsta koji je podignut

Piše: Dragan Milašinović Istine radi, treba konstatovati da je proslava godišnjice “Oluje” u Hrvatskoj ove godine bila manje glamurozna i nacionalno mirnija nego prethodnih. Izostali su histerični izlivi anti-srpske mržnje, prvi put posle nekoliko godina koncert u Kninu na ovaj dan nije držao proustaški nastrojeni Tompson, već “Prljvo kazalište”, a desilo se i to čudo da je hrvatska predsednica Grabar-Kitarović prvi put izrazila žaljenje i za srpskim žrtvama. Ona je, po dolasku na Kninsku tvrđavu, rekla da ne vidi razlog zašto se neko ne bi poklonio srpskim žrtvama, i gotovo pomirljivo dodala: „Mi se ne veselimo bilo čijoj tuzi i verujemo u zajedničku budućnosti svih građana“(1). Od koga je mnogo

Cetinje – Mitropolit crnogorsko-primorski Amfilohije poručio je danas povodom Dana sjećanja na sve stradale pravoslavne Srbe u vojno-policijskoj akciji “Oluja” da možda u čitavoj istoriji nije bilo toliko bratoubilaštva koliko u 20. vijeku i da su Hrvati dovršili ono što je započeo Ante Pavelić. Mitropolit Amfilohije, koji je u manastiru Duljevo u Paštrovićima kraj Budve, sa sveštenstvom služio Svetu arhijerejsku liturgiju i parastos žrtvama “Oluje”, rekao je da je samoživost i samoljublje osnova svakog ubistva i svakoga bratoubistva. “To je osnova i ovoga bratoubistva koga danas naša braća Hrvati proslavljaju kao svoj veliki istorijski podvig, kao osnovu stvaranja svoje države i svoje vlasti”, kaže vladika Amfilohije. On je rekao da

Svaki moj rođendan pada na godišnjicu Oluje i milion puta sam se pitala zašto se nisam rodila nekog drugog dana Srpska glumica Maja Kolundžija Zoroe spada u red onih Srba kojima su stalne seobe u velikoj mjeri odredile život ne hajući za njene životne planove. Rođena je u Kninu 5. avgusta 1977. godine. Akademiju dramskih umjetnosti završila je u Prištini, živi u Beogradu, a radi u Banjaluci. Kad ispiše najosnovnije lične podatke, sve djeluje tako neobično, a zapravo otkriva njen život kome nikad nisu nedostajala iskušenja. Kako sama kaže, odrastanje u Kolundžijama koje su od Knina udaljene svega 4 kilometra poželjela bi svakome koga voli. – U Dalmatinskoj zagori normalno

Policija je u Kninu danas privela manju grupu muškaraca koji su na glavnoj kninskoj ulici “Franje Tuđmana”, nekoliko puta uzvikivali ustaški pozdrav “Za dom spremni”, javio je hrvatski “Indeks”. Prema riječima očevidaca, interventna policija brzo je intervenisala i muškarce “strpala u maricu” i odvezla ih u policijsku stanicu. Kako navodi “Indeks”, muškarci su bili obučeni u crne majice s “natpisima neprimjerenog sadržaja”. Manji dio okupljenih negodovao je zbog policijskog postupka i tražili su “da ih puste”. Incident se dogodio između 14.00 i 15.00 časova. U centru Knina danas se obilježavaju 22 godine od hrvatske vojne akcije “Oluja”. Akcija u kojoj su učestvovale i jednice Petog korpusa takozvane Armije BiH, te

U Crkvi Svetog Marka na Tašmajdanu u Beogradu danas je služen parastos žrtvama hrvatske vojno-policijske akcije “Oluja” tokom koje je iz Hrvatske protjerano više od 200.000 i ubijeno oko 2.000 krajiških Srba. Parastos je služio novoizabrani vladika niški Arsenije, koji je istakao da su ljudi ubijeni i nestali u toj akciji “postradali od zločinaca samo zato što su bili Srbi”, a među njima je najviše bilo starih i nemoćnih koji nisu mogli da napuste svoje domove. “Navršilo se 22 godine od tog strašnog događaja kada je hrvatska vojska u akciji `Oluja` ostavila za sobom pustoš. Pustoš je i u srcima onih koji su morali da napuste svoje domove, zemlju, grobove

Na Perduvovom groblju u Banjaluci danas su kod spomenika stradalim Krajišnicima položeni vijenci za 2.000 poginulih i nestalih Srba u vojno-policijskoj akciji hrvatskih snaga „Oluja“. Time je u Republici Srpskoj počelo obilježavanje 22 godine od zločinačke akcije hrvatske vojske i policije „Oluja“ u kojoj je sa svojih vjekovnih ognjišta protjerano više od 220.000 Srba, a njih 2.000 poginulo i nestalo. Koordinator Dokumentaciono-informacionog centra Veritas za Republiku Srpsku Janko Velimirović kaže da je spomenik palim Krajišnicima jedini u Republici Srpskoj koji je posvećen stradalim Srbima iz Republike Srpske Krajine. – Nadam se da će ovdje, u narednim godinama, biti podignut spomenik svim poginulim Srbima u zločinačkim akcijama „Oluja“ i „Bljesak“. Cilj

Tog 4. avgusta, Siniša, s kojim sam bila u braku, u telefonskom javljanju mi bukvalno naređuje da spakujem najnužnije stvari i dragocenosti, ono što bi, veli, svaka normalna žena trebalo da ponese kad se sprema da ostavi dom i krene u nepoznato. Bože, kao da je to svakodnevna situacija; kao da redovno putuješ na takve neizvesne destinacije, al računam opet – ma, zna on zašto mi to govori. On će, kaže, iz Golubića sa roditeljima doći do Knina, samo da još u traktorskoj prikolici povezu i nekoliko starica iz komšiluka… Čekamo ga u skloništu zgrade u kojoj živimo, naša ćerkica i ja, a tu se tog dana našla i moja