Skočite na sadržaj
U Beogradu, 17. oktobra 2013, u zajedničkoj organizaciji Beogradskog kulturnog kluba i Istorijskog projekta Srebrenica, održana je Tribina: «Srpske žrtve u 20. veku – Istorija i sećanje». Kao poslednji govornik, Aleksandra Saša Kuprešanin, govorila je o Jadovnu i izgovorila svoju novu pjesmu „Molitva majci Bogorodici“, pjesmu rođenu na Jadovnu. Saša je član UG Jadovno 1941. Hvala ti Saša, čedo naše Jadovničko!
Jedan od prvih i najzloglasnijih ustaških logora – Slana na Pagu, zatvoren je na današnji dan 1941. godine, nepuna tri meseca posle osnivanja. Sedamdeset tri godine kasnije, osam hiljada žrtava, među kojima je bilo mnogo žena i dece, žive samo u sećanju svojih potomaka, jer nikakvog obeležja njihovog stradanja danas nema na ovom hrvatskom ostrvu. A kako sada stvari stoje pitanje je da li će uskoro ovo mesto srpskog i jevrejskog stradanja u Drugom svetskom ratu dobiti obeležje u dogledno vreme. Spomen-ploča postavljena 1975. godine, uništavana je tri puta, poslednji put 2013. i od tada više niko iz hrvatske vlasti, ali ni iz srpske zajednice u Hrvatskoj, ne pominje njeno
Nad velebitskim jamama, gde je u logorima smrti 1941. godine ubijeno 40.000 nedužnih Srba. U 32 planinska bezdana počivaju nesahranjene i neopojane kosti žrtava Opelom i postavljanjem časnih krstova nad dve kraške jame na Velebitu, tajnim gubilištima prvog sistema logora smrti u Nezavisnoj Državi Hrvatskoj, obeležena je 75. godišnjica stradanja Srba na stratištima u Jadovnu, Gospiću i Pagu. U planinskoj pustoši i tišini, kraj Šaranove jame, na čijem dnu i danas počivaju nesahranjene kosti hiljada muškaraca, žena i dece, odjekivalo je tužno i svečano liturgijsko pojanje, a potomci i poštovaoci žrtava u belim majicama s natpisom „Jadovno 1941“ i voštanicama u rukama prekrili su mali šumski plato kraj jezivog bezdana.
Objavljujemo u cijelosti pismo koje je na adresu Ministra Aleksandra Vulina uputila 20. februara ove godine, gospođa Zorica Đoković iz Zemuna. Mada je pismo poslano kao preporučeno sa povratnicom, odgovor na pismo do danas nije stigao. G-din Aleksandar Vulin Ministarstvo za rad, zapošljavanje, boračka i socijalna pitanja Nemanjina 22-24 11 000 Beograd Zemun, 20. 02. 2017. Poštovani gospodine ministre, Obraćam Vam se u vezi sa aktuelnim događanjima koja se tiču spomen kompleksa Staro sajmište, ali i uopšteno sa stavom Vašeg ministarstva i Vlade Republike Srbije u vezi sa kulturom sjećanja na srpske žrtve iz Drugog svjetskog rata. Spomen kompleks Staro sajmište treba da dobije svoje mjesto i ulogu u ovom
Moramo učiniti sve, svakog dana, da se sećamo, da ne zaboravimo, rekli su u Medija centru predstavnici Udruženja potomaka i poštovalaca žrtava logora smrti NDH i udruženja „Jadovno 1941“, obeležavajući 75 godina stratišta na Velebitu i Pagu. Uz projekciju slika na kojima se vide krstovi kojima su od pre nekoliko godina obeležena mesta užasa i stradanja, Dušan Bastašić podsetio je da je u njima pobijeno 40.000 ljudi, od toga 38.000 Srba. „Ta mesta na kojima se dogodilo zlo priroda je obdarila lepotom, zelenilom, šumama i proplancima… Do njih, međutim, vode neki blatnjavi putevi, zarasla su i o njima svedoče samo krstovi koje smo postavili“, kazao je Bastašić i napomenuo da
Otvoreno pismo Vladiki Jovanu Ćulibrku, gospodinu Aleksandru Vulinu i gospodinu Efraimu Zurofu Preosvećeni vladiko slavonski Jovane, gospodine Vulin, gospodine Zurof. Verujem da delite moj stav da je neizmerno važno očuvati sećanje na sve nevine žrtve, kao i adekvatno obeležiti svako mesto njihovog stradanja. Žalosno je što se sluha i razumevanja, a možda i potrebe i dobre volje za neideološki pristup tome nije imalo ranije, ali živeli smo u neka druga vremena kada je ova država imala neke druge prioritete. Već neko vreme u pripremi je Zakon o Starom sajmištu. U pripremu Zakona o Starom sajmištu nisu uključeni predstavnici udruženja potomaka srpskih žrtava. Iz medija smo mogli saznati da u pripremi
Kako zakonodavstvom tako i propagandom, ustaške vlasti podstiču razvijanje što veće mržnje protiv srpskog naroda kako bi opravdali zločinačka djela, prikazujući istovremeno ustaški pokret kao oslobodilački, koji je, uz pomoć Boga, uskrsao na sreću hrvatskog naroda. Ustaška propaganda je imala snažan rasistički karakter, jer je išla jasno svom cilju istrebljenju Srba i Jevreja iz Hrvatske, i sve podređivala samo tome. Namjera je bila biološko uništenje Srba i Jevreja, sa zadatkom stvaranja „čistog životnog prostora“ Hrvata. Ipak, u tom sistemu su postojale određene razlike kada je riječ o propagandi prema Srbima i Jevrejima. Jevreja je bilo daleko manje i prema njima su ustaše primenjivale njemački pristup „rasne politike“. Srba je bilo
Rad dr. Đure Zatezala predstavljen na Prvoj međunarodnoj konferenciji o kompleksu ustaških logora Jadovno – Gospić 1941. održanoj u Banjaluci 24 – 25. jun 2011. Kompleks hrvatskih ustaških logora, poznat pod imenom Jadovno na Velebitu, jedan je od prvih logora masovne smrti uspostavljen u Nezavisnoj Državi Hrvatskoj već sredinom aprila 1941. godine. Formiran je od strane državnih organa – policijske uprave, u koji su se sa čitavog područja NDH dopremali Srbi i Jevreji radi uništenja, uz suradnju državnih, vojnih, policijskih i partijskih organa, sve do kraja augusta iste godine. Ovi logori su vremenski prethodili poznatim logorima smrti u Njemačkoj. Čim je uspostavljen ustaški režim, uz pomoć Nijemaca i Italijana, on je
STUDIJA dr. ĐURE ZATEZALA OTKRIVA PUNU ISTINU O PRETEČI JASENOVCA, USTAŠKOJ TVORNICI SMRTI KOD GOSPIĆA, JEDNOJ OD PRVIH U EUROPI KOJA JE “PRORADILA” 1941, PRIJE AUSCHWITZA I BIRKENAU U Hrvatskoj se holokaust nad Židovima najčešće povezuje s logorom za uništenje Jasenovac, a pritom zaboravlja njegovu pogubnu preteču – Jadovno, selo pored Gospića, koji je 1941. s logorima na Pagu (Slano i Metajna) činio jedinstveni prostor za usmrćivanje u trajanju od 132 dana. Ta je tvornica smrti bila jedna od prvih u Europi, budući da je Auschwitz II Birkenau s industrijom ubijanja započeo 4. srpnja 1942. O njemu se je, unatoč tome, premalo pisalo. Dr. Franjo Tuđman je u svojim neslavnima “Bespućima
Poslije uspostave NDH, ustaški teror je brzo zahvatio čitavu Bosnu, pa i njen središnji dio. U Zavidovićima su ustaše uhapšene ljude držali u zatvoru hotelske ispostave, u kojoj je šef bio Smail Kulenović. Najveći dio onih koji su uhvaćeni krajem jula i 1. avgusta, među kojima su bili Srbi i Jevreji, toga dana je transportovan, prema izjavi Jakoba Danona, vozom do Bosanskog Broda, gdje su iskrcani i prevedeni preko mosta u Slavonski Brod, zatim ukrcani u teretne vagone i otpremljeni u Gospić. Danon je o putovanju ovih zatočenika zapisao: „Za vrijeme puta od stanice Bosanski Brod do stanice Slavonskog Broda ustaše i civili koji su kraj nas išli, počeli su
Članovi Udruženja „Jadovno 1941“ posetili mesto na kome je za samo nekoliko meseci na najstrašniji način, usmrćeno ne manje od 40.123 osobe Kasno popodne u Plaškom, petak, 21. juna. Okupljaju se učesnici ovogodišnjeg „Dana sećanja na Jadovno 1941“ u organizaciji Udruženje potomaka i poštovalaca žrtava kompleksa logora smrti NDH Gospić–Jadovno–Pag i Gornjokarlovačke eparhije Srpske pravoslavne crkve. Prvi put se Dani sećanja, s kojima se počelo 2010. godine, održavaju bez političara – naših ili njihovih, svejedno. Učesnici kasne. Autobus iz Banjaluke se pokvario, drugi pristiže, a autobusi iz Beograda zadržani su na granici: da se pretrese prtljag i da se pošalje poruka. Skromna večera za sve, pa onda predstavljanje knjige „Jadovnička
Rat je završen 1945. godine i došla je sloboda. Ali su ostali tragovi, ožiljci. Hiljade zgarišta, stotine hiljada usmrćenih ljudi, veliki broj invalida i siročadi. Utihnulo je oružje i zarasla su groblja, zapustjele brojne bezdane jame i stratišta. Nemar je prekrio i logor smrti Jadovno na Velebitu, Slanu i Metajnu na otoku Pagu, logore Stupačinovo i Ovčaru, koncentracioni logor Gospić, kaznionicu i mučilište u zgradi Okružnog suda u Gospiću. Sve do danas, više od pola vijeka po stradanju tolikih nevinih ljudi, ova mjesta su uglavnom neobilježena, poneka tek označena, i to nedostojanstveno, bez pijeteta prema osuđenima bez suda, bez pravde, prema onima koji su ubijani takvom brzinom da se smrti
English Prvi logoraši Jasenovca, bili su preživjeli zatočenici kompleksa logora smrti NDH, Gospić-Jadovno-Pag. Prije 73 godine, 23. avgusta 1941. godine, list Hrvatski narod objavljuje: „..ovih dana završene su barake na Lonjskom polju, gdje će biti smješteno radništvo, koje će u najskorijoj budućnosti započeti radom.“ Među prvim logorašima Jasenovca, našli su se i zatočenici sa hrvatskog ostrva Paga, dijela logorskog kompleksa Jadovno. Preživjeli Zlatko Vajler, logoraš Slane na ostrvu Pag, opisuje put od logora Slana do logora Jasenovac: „Naši logori su likvidirani krajem avgusta kada je Italija po sporazumu stekla taj deo Jadrana. One u solani i u ženskom logoru su ubili, nas nisu stigli…poveli su nas na put. Bili smo
I u istočnoj Bosni su ustaše transportovali Srbe u logor Jadovno. Najviše ih je odvedeno iz Bijeljine, Zvornika, Tuzle, Vlasenice, Rogatice i okolnih srpskih naselja. Početkom juna, ustaše su pohvatali nekoliko desetaka Srba iz Bijeljine i okoline, većinom trgovaca i obrtnika, među kojima je bio i sveštenik Milenko Popović. Noću su ih batinali u zatvoru sreskog načelstva, a danju ih, kao u Ogulinu, Vinkovcima i nekim drugim gradovima, izvodili da čiste ulice, dok su ih mještani pratili pogrdnim riječima i udarcima. Ova grupa je 23. juna otpremljena u logor Danicu, odakle je, zajedno s drugim Srbima, u julu, u jednoj od pet kompozicija, transportovana u logor Jadovno. Sljedeća veća skupina
Logor Jadovno na Velebitu, prvi logor masovne smrti na području Nezavisne Države Hrvatske, i nakon punih 50 godina po mnogo čemu predstavlja enigmu, prije svega po velikom broju nevinih žrtava. Planinski proplanak ograđen bodljikavom žicom, s nekoliko drvenih baraka, u kojima su boravili logorska uprava i ustaše to nije bio logor u pravom smislu te riječi, već posljednja životna tačka onih koji su iz raznih krajeva NDH upućivani u koncentracioni logor Gospić, a preko njega u smrt. Mjesto gnusnog zločina utemeljenog u genocidnom zakonodavstvu NDH, koje se u punoj mjeri manifestovalo masovnim terorom nad srpskim i jevrejskim narodom. Zvjerstva izvršena na Velebitu i otoku Pagu od sredine aprila do potkraj
Sveštenomučenik Teofan (Tomo) Beatović, rođen je u Bodežištima kod Gacka 1890. godine.
Na dan najvećeg hrišćanskog praznika srpsko selo Kravica u opštini Bratunac zavijeno
Vlast u Budimpešti donela je odluku da se u južnoj Bačkoj sprovede
Hljeb je tijelo Hristovo, rekao mi je davno đed. Upamtio sam to
Genocid nad Srbima nije bio incident u istoriji Austrije i Nemačke. Nije
Navršila se godina dana kako je u Londonu, posle kraće bolesti, u
Samo na utoku Jegričke u fašističkoj raciji ledenom rekom isteklo je više
O Pokrovu kad bi u crkvu zavičajnu trebalo poći tragovima predaka, najpre
E moj djede, koliko me bole ove ruševine i tvoj trud koji
Prema izveštajima američke obaveštajne agencije, u toku 1947. godine, blago koje su
Krajem 1991, nakon povlačenja pripadnika teritorijalne odbrane sa šireg područja pakračke opštine,
Crvenu zemlju ništa ne očisti od krvi u zvijerstvima prolivene. Spustilo se
Udruženje Jadovno 1941. je formiralo Centralnu bazu žrtava, koju možete pretražiti unosom pojedinih podataka o žrtvama.
Odaberite godinu ili mjesec i pretražite sve događaje koji su se desili u tom periodu.
Serbian
Armenian
Croatian
Dutch
English
French
German
Greek
Hebrew
Hungarian
Italian
Norwegian
Polish
Russian
Slovenian
Spanish
