Jadranska straža osnovana je 1922. Društveni znak bio je buzdovan Kraljevića Marka izvučen napola iz mora. (1). U Domu Jadranske straže u Tivtu Jadranska straža održala je 22.marta 1931. svoju skupštinu. Tajnik Blažo Đurović obraćajući se omladini istakao je: „ od tebe omladino, uzdanico naša, svi mi očekujemo ostvarenje svojih snova, … a osobito naša braća i sestre koji danas čame u ropstvu tuđina, gledaju u tebe i čekaju da im ti najaviš zoru novih dana, uskrsnuće svoje.“ Ideal Jadranske straže bio je „Sve za Jadran, a Jadran ni za što.“ (2). Delegacija Js. iz Trpnja posetila je nacionalno selo Gornju Vrućicu. Od 240 stanovnika učlanilo se 30 lica, t.j.

Dobrotvorne Zadruge Srpkinja bile su prosvetna i humanitarna udruženja srpskih žena u Austro-Ugarskoj. Prva Zadruga osnovana je 1867. u Novom Sadu a Zadruga Srpkinja Dubrovkinja osnovana 1887. Svima im je bio zajednički zadatak : organizovanje žena za rad na opštem dobru, osnivanje srpskih viših devojačkih škola i kulturni rad preko novina „Ženski Svet“. List je izlazio jedanput mesečno u Novom Sadu od 1886 do 1914. List „Ženski Svet“ pisao je o radu dubrovačke zadruge. Zadruga Srpkinja Dubrovkinja priredila je na sv. Nikolu 6 (18) decembra 1894. Besedu. Na besedi je sudelovalo Srpsko pjevačko društvo „Sloga”, građanski orkestar, učenice srpske ženske škole Boža Boškovića : Mila Jelić, Ljubica Vrčević, Ilka Gerun,

JERUSALIM, 16. JULA /SRNA/ – Svečanom ceremonijom danas je u Jerusalimu ozvaničeno prvo institucionalno učešće prosvjetnih radnika iz Republike Srpske /RS/ na seminaru Međunarodne škole Jad vašema, vodećeg memorijalnog i naučno-istraživačkog centra holokausta u svijetu.     „Grupa od 10 prosvjetnih radnika iz cijele Srpske, organizovana od Pedagoškog zavoda Republike Srpske i predvođena njegovim direktorom Mirom Grbić, pohađaće intenzivan jednosedmični seminar, koji finansijski pokriva ova izraelska ustanova“, izjavio je za Srnu pomoćnik šefa Predstavništva RS u Izraelu Aleksandar Nikolić. Polaznike seminara na otvaranju su srdačno pozdravili šef Predstavništva Republike Srpske u Izraelu Arie Livne, ambasador BiH u Izraelu Branko Kesić i direktor Međunarodne škole Jad vašema Dorit Novak. Tokom seminara

Centar Simon Vizental prosledio je mađarskom tužilaštvu informacije o ratnom zločincu iz Drugog svetskog rata Laslu Čatariju, osumnjičenom za učešće u deportaciji više od 15.000 Jevreja, javljaju beogradske agencije   Kako je saopštila kancelarija Vizentalovog centra u Jerusalimu, veruje se da u Budimpešti živi Čatari koji je na vrhu liste najtraženijih ratnih zločinaca te međunarodne jevrejske organizacije za ljudska prava.   Centar kaže da je mađarskim tužiocima dostavio nov dokaz o Čatariju.   Po Centru Simon Vizental, Čatari je bio šef policije u slovačkom gradu Košice, koji je u vreme Drugog svetskog rata bio deo Mađarske, i u leto 1941. je imao „ključnu ulogu“ u deportaciji 300 Jevreja u Ukrajinu gde su ubijeni.   Čatari je osumnjičen

Kojim pismom pišeš? Pitanje je koje se može postaviti samo Srbinu. Mi smo trenutno jedini narod u civilizovanoj Evropi, čiji se apsolutno svi pripadnici mogu pohvaliti da umiju čitati i pisati po dvije azbuke, na jednom te istom jeziku.   Ovaj feljton se namjerava baviti tim fenomenom. Njegovim posljedicama po srpske nacionalne, odnosno kulturne interese. Od kada datira ovakvo stanje, kakvi su njegovi rezultati, i šta nas očekuje u budućnosti?   JUČE DANAS SUTRA STRUČNO POLITIČKI   Uz rizik očajanja, treba priznati da je protivćirilični metod uspio na ideološkom polju. Na zaludnim internet forumima, naprimjer, može se primjetiti profil podleglog srpskog omladinca. Poznatog kao tinejdžer. Ne samo da je usvojen agresorski sistem

BIJELjINA, 13. JULA (SRNA) – Organizacije El Haramejn, Benevolens internešnel i Taibah internešnel, čiji je rad zabranjen u BiH, i danas djeluju zahvaljujući ogromnom broju nevladinih organizacija koje su osnovale zbog čega se BiH nalazi na američkim crnim listama, tvrdi Dževad Galijašević, ekspert za islamski terorizam.   Galijašević u izjavi Srni objašnjava da su ove tri organizacije ključne za obuku i finansiranje terorističkih grupa i da ne treba da čudi što su i na najnovijoj crnoj listi američkog Ministarstva finansija. Procjenjuje se da El Haramejn, čije je sjedište bilo u Sarajevu i Zagrebu, kontroliše i finansira više od 300 organizacija u BiH. Benevolens internešnel (BIF) zabranjen je rad odmah poslije

Ovi briselski portparoli podsjećaju na knjiškog junaka Branka Ćopića Nikoletinu Bursaća. On je nakon održanog sastanka komunista ispod neke bukve, na oslobođenom području Grmeča, dotrčao majci i saopštio joj da više nema Boga. Tako mu je rekao – politički komesar. Dakle, ispod bukve politički komesar ubio je Boga. Da li Brisel preko svojih komesara, koji se pozivaju na presudu Haškog tribunala ubijaju istinu? Ipak, teško je razumjeti medijski tretman naših evropskih prijatelja. Čim nešto zucnu, eto ih na udarnim srpskim informativnim emisijama. Citiram prvi aber: „Evropska unija odbacuje sve pokušaje prekrajanja istorije“, rekla je Barozova portparolka Pija Arenkilde Hansen novinarima, osvrćući se na nedavnu Nikolićevu izjavu da u Srebrenici nije bilo genocida. Spremni

Beograd — Nijedan četnik u Srbiji ni osam godina pošto su u formalnom smislu izjednačeni sa partizanima još nije dobio penziju ili državnu pomoć.   Od kada je Srbija svečano usvojila zakon kojim se ovi rivali iz Drugog svetskog rata stavljaju u istu ravan, Ministarstvu rada i socijalne politike obratilo se čak 3.000 četnika sa zahtevom da im se prizna borački status. Svi oni su, međutim, još „na čekanju“.   Skupština Srbije je, objašnjavaju u Ministarstvu, još 21. decembra 2004. usvojila Izmene zakona o pravima boraca, vojnih invalida i članova njihovih porodica, a 17. juna 2005. Vlada je donela i Uredbu o načinu ostvarivanja njihovih prava.   „U početku su

Sokolska župa Mostar osnovala je novembra 1926. prvu sokolsku četu u Bijelom Polju kod Mostara. Jači pokret na selu nastaje u 1927, 1928. i 1929, kada se osniva u bilećkom, gatačkom, konjičkom, korčulanskom, mostarskom, nevesinjskom, stolačkom i trebinjskom srezu 30 sokolskih četa. Održana je u Mostaru 1935. konferencija SSKJ posvećena sokolskim četama u kojoj su učestvovali predstavnici svih župa iz Jugoslavije, a prisustvovali su i članovi starešinstva Saveza Sokola.  Na konferenciji je utvrđen stav da su čete jednake sa društvima. Zato su seoske čete imale svog starešinu i starešinstvo. Sokolska društva su seoskim četama pružala pomoć u kadrovima, učiteljima vežbanja i predavačima za tečajeve opismenjavanja, voćarstva, pčelarstva. Takođe pružali su

Sokoli su se i pre ujedinjenja 1918. nalazili u sukobu sa hrvatskim separatistima i delom katoličke crkve. Sokoli su bili prepreka hrvatskim separatistima u ostvarivanju njihovih ciljeva. Zato su separatisti zajedno sa delom katoličkih sveštenika težili da svim sredstvima onemoguće rad sokola. Sa izdavanjem antisokolske poslanice katoličkog episkopata, donesene na konferenciji od 17. novembra 1932, i njezinim objavljivanjem putem štampe i čitanjem u katoličkim crkvama 8 januara 1933. došlo je do otvorenog sukoba.  U Izveštaju za 3 redovnu glavnu skupštinu Saveza Sokola 1933. ističe se: „Napadaj nas nije iznenadio, jer neraspoloženje sa strane katoličkog episkopata bilo nam je već i od pre  poznato i osećali smo ga na svakom koraku”.

U senci drame oko sastavljanja nove vlade, u Srbiji je gotovo nezapaženo prošlo obeležavanje 70-godišnjice bitke na Kozari, velike narodne tragedije i jedne od centralnih tačaka mitologije bivše SFRJ. Komunistička istoriografija napravila je od Kozare simbol partizanskog i narodnog otpora i stradanja, premda je s vojnog stanovišta u suštini reč o velikom porazu, u kome je od oko 6.000 partizana obruč probilo samo oko 900 boraca i oko 10.000 ljudi, dok je oko 70.000 stanovnika Kozare i Potkozarja ostalo na milost i nemilost Nemaca i ustaša. Čitave generacije tada su izbrisane nemačkim automatima i ustaškim kamama, a užasna sudbina kozaračke dece čini ovu planinu pored Jasenovca i Jadovna jednim od

Pariz — Francuski predsednik Fransoa Oland planira da predloži novi nacrt zakona kojim se kažnjava negiranje genocida u Jermeniji izmedju 1915. i 1917.   Podsetimo, Ustavni savet Francuske je poništio prethodni zakon smatrajući da se njime narušava sloboda izražavanja.   Francuski parlament je u januaru usvojio zakon kojim se kažnjava negiranje genocida nad Jermenima, za koje je bilo odgovorno tadašnje Otomansko carstvo, ali ga je u februaru ukinuo Ustavni savet sa obrazloženjem da je u suprotnosti sa slobodom izražavanja.   Usvajanje tog zakona stvorilo je zategnutost izmedju Pariza i Ankare budući da Turska ne koristi termin „genocid“ za ubistva koja su se desila tokom nasilne deportacije Jermena od 1915. do 1917. godine prema drugim državama.   „Oland

BANjALUKA, 6. JULA (SRNA) – U mjestu Krekovi kod Nevesinja u nedjelju, 8. jula, biće obilježeno 137 godina od Hercegovačkog ustanka, poznatog kao „Nevesinjska puška“, najavio je Odbor Vlade Republike Srpske za njegovanje tradicije oslobodilačkih ratova.Parastos poginulim ustanicima biće služen u 10.30 časova na Spomen obilježju u Klekovima, a u 10.50 časova položeno cvijeće.   Obraćanje zvaničnika planirano je u 11.10 časova, a potom je predviđen prigodan kulturno-umjetnički program.   Savjetnik ministra rada i boračko-invalidske zaštite general Milan Torbica istakao je da je to bio ustanak srpskog naroda protiv Otomanske imperije, čija je moć počela da opada na Balkanu.   Taj ustanak je počeo sukobom srpskih hajduka i Turaka 9. jula po novom kalendaru 1875. godine kod