Pre tačno 100 godina naši sunarodnici iz carske Rusije krenuli na Solunski front i pobedili. U Veliki rat krenulo je više od 60.000 dobrovoljaca Kada je Austrougarska objavila rat Kraljevini Srbiji u granicama ove monarhije živelo je oko milion naših ljudi. Srbi koji su živeli na području današnjih Austrije, Mađarske, Hrvatske, Bosne, Slovenije, ali i u delovima Slovačke i Češke, dakle na području Austrougarske, našli su se u Prvom svetskom ratu prisilno mobilisani na Istočnom frontu. Ne želeći da ratuju za Habzburšku monarhiju, a protiv slovenske braće na Balkanu i u Rusiji, mnogi Srbi su se predali ruskim brigadama. Istoričari tvrde da je oko 100.000 Srba iz Austrougarske emigriralo u

Mačkovog kamen na planini Jagodnji poprište je najkrvavije i najtragičnije bitke Velikog rata. Na platou Mačkov kamen u septembru 1914. se u dvomesečnoj bici na Drini slomila druga austrougarska ofanziva. U borbama na Mačkovom kamenu od 16. do 21. septembra je oko 1.150 srpskih vojnika dnevno izbacivano iz stroja. Austrougari su trpeli dvostruko veće gubitke u bezuspešnim pokušajima da slome odbranu. Nikada ni pre ni kasnije u Velikom ratu nije poginulo toliko ljudi za tako kratko vreme. U borbama od 16. do 22. septembra srpska vojska je imala 11.490 vojnika i oficira izbačenih iz stroja – mrtvih, ranjenih i nestalih. Poginulo je više od 118 oficira, od toga 17 komandanata bataljona i

Završni radovi na obnovi kapele u Vardištu kod Višegrada, izgrađene 1932. Spomenik svedoči o stradanju oko 400 boraca u Prvom svetskom ratu U Varadištu kod Višegrada u toku su završni radovi na sanaciji i rekonstrukciji spomen-kapele izgrađene daleke 1932. godine u znak sećanja na više od 400 srpskih boraca koji su na ovim prostorima poginuli u Prvom svetskom ratu 1915. godine. Kako navodi rukovodilac projekta obnove spomen-kapele Mirjana Slavković, u Istorijskom arhivu u Beogradu prikupljeni su dragoceni podaci, koji su bili neophodni za izradu kompletne dokumentacije. – Prva faza radova realizovana je 2016. i odnosila se na vraćanje prvobitnog izgleda ovom spomeniku. Trenutno smo u završnoj fazi i uskoro očekujemo

Nebojša Kuštrinović, potomak solunskog borca majora Petra Kuštrinovića, sjeća se kada je njegov djeda Petar rekao njegovom ocu: „Mi smo stvorili Kraljevinu Jugoslaviju, a vi to i ne slavite, već govorite o nekom 29. novembru“… Priredio : Milomir SAVIĆ Petar Princip, najbliži potomak slavnog Gavrila Principa, smatra da današnje vrijeme u BiH karakteriše potpuna sličnost sa vremenima u kojima su se događali revolucionarni procesi, poput Sarajevskog atentata 1914. godine. „Ovu moju konstataciju najbolje potvrđuju stihovi pokojnog strica Gavrila, koje je, prije 100 godina, na porciji u zatvoru sarajevskog garnizona napisao: `Tromo se vreme vuče i ničeg novog nema, danas sve kao juče, sutra se isto sprema`“, kaže Princip. Povodom 103

Duhovna akademija povodom obilježavanja 100 godina od zatvaranja austrougarskog koncentracionog logora u Doboju, prvom konclogoru u savremenoj Evropi, održana je večeras u kripti Hrama Svetog Save u Beogradu. Akademija je održana uz blagoslov patrijarha srpskog Irineja i episkopa zvorničko-tuzlanskog Hrizostoma, te uz podršku Predstavništva Republike Srpske u Beogradu. Hor „Bogoljublje“ i dramski studio „Prota Slavko Trninić“ iz Doboja izveli su kompozicije, kao i čitanje tekstova – odlomaka iz „Spomenice“, koja je urađena 1938. godine, a koja opisuje mučeništvo Dobojskog logora, originalna svjedočanstava preživjelih logoraša. U saradnji sa Arhivom SPC, pripremljena je dokumentarno-arhivska izložba fotografija i dokumenata „Dobojski logor-kultura sjećanja“, koja prikazuje istorijski razvoj sjećanja i pamćenja lokalne sredine na dobojsko

Jedna uličica u centru Leskovca nosi ime Đorđa Cekića Lešnjaka i povezuje ulice koje su nazvane po imenima poznatijih istorijskih ličnosti – Svetozara Markovića i Radeta Končara. Na Lešnjakovoj rodnoj kući u Ulici Radeta Končara, u kojoj danas žive njegovi potomci, nalazi se spomen-tabla sa njegovim imenom, a kosti mu počivaju u mermernom sarkofagu u kripti Sabornog hrama Svete Trojice, gde se takođe nalazi spomen-tabla koju su podigli zahvalni Leskovčani. Ko je on i čime je zaslužio da mu se posmrtni ostaci, posle tri sahrane, pohrane na ovom svetom mestu? Osim imena skrajnute uličice u samom centru grada, mnogi Leskovčani nisu znali kakva značajna ličnost se krije iza tog imena,

Najvećem srpskom avijatičaru 20. veka Tadiji Sondermajeru danas su otkrili bistu i na nju položili vence gradonačelnik Siniša Mali, direktor Er Srbije Dane Kondić i direktorka Direktorata civilnog vazduhoplovstva Mirjana Čizmarov, a predstavnik Srpske pravoslavne crkve ju je osveštao. Ovom svečanom događaju, u parku na uglu ulica Koste Stojanovića i Palmotićeve, prisustvovali su i potomci velikana, predstavnici Udruženja linijskih pilota Srbije DCV, Er Srbije i Skupštine grada Beograda koji su inicirali i organizovali postavljanje biste Sondermajeru. Tim povodom, gradonačelnik Beograda Siniša Mali rekao je da je veoma ponosan što je imao čast da otkrije spomen obeležje pioniru srpske avijacije i, kako je dodao, najzaslužnijem čoveku za osnivanje civilnog sportskog vazduhoplovstva