Polaganjem vijenaca i cvijeća u spomen-parku u Gradišci danas je obilježen 9. maj – Dan pobjede nad fašizmom. Predsjednik Opštinskog odbora Saveza udruženja boraca Narodnooslobodilačkog rata /SUBNOR/ Gradiška Nikola Kragulj rekao je da je u toku Drugog svjetskog rata poginulo oko 15.000 stanovnika Gradiške, dodavši da SUBNOR radi na prikuljanju podataka i da će tokom sljedeće godine biti poznat tačan broj žrtava. Kragulj je naglasio da je Gradiška treća u Evropi po broju žrtava fašizma u odnosu na broj stanovnika, a druga u Jugoslaviji, poslije Kozarske Dubice. Predsjednik Skupštine opštine Gradiška Milenko Pavlović naveo je da je Dan pobjede nad fašizmom jedini datum o kojem su se saglasila sva tri

Četnički major Žarko Todorović inspirisao najpopularnije partizanske akcione filmove. Protiv Todorovića Gestapo je pokrenuo najveću i najsloženiju kontraobaveštajnu akciju na Balkanu Pravi Valter, kao i onaj filmski, organizovao je mrežu špijuna i ilegalaca i zadavao je velike glavobolje okupatorima, pokazuju nemački dokumenti sačuvani u Arhivu Beograda. Međutim, major jugoslovenske kraljevske vojske Žarko Todorović, protiv koga je Gestapo pokrenuo najveću kontraobaveštajnu akciju na Balkanu, nije imao štab u Sarajevu već u Beogradu, a nezasluženi zaborav duguje piscima ideološke istorije posle Drugog svetskog rata. – Deo Todorovićevog lika ugrađen je u film „Valter brani Sarajevo“ – kaže Miloslav Samardžić, istoričar ravnogorskog pokreta koji je detaljno proučavao Valterov dosije. – Gestapo je, naime,

Amabasador Ruske Federacije u BiH Petar Ivancov rekao je da je pobjeda nad fašizmom, čija se godišnjica slavi sutra, dostignuta zahvaljujući zajedničkim snagama zemalja antihitlerovske koalicije, a da su značajan i nesporan doprinos tome dali narodi bivše Jugoslavije. Ivancov je naglasio da su narodi nekadašnje Jugoslavije od 1941. godine vodili beskompromisnu borbu protiv okupatora, te da je njemačka vojska od 1941. do 1944. godine preuzela pet velikih ofanziva protiv jedinica jugoslovenskog otpora. „Agresori su stvorili atmosferu straha i nasilja u zemlji. Na ovom području je radio 71 koncentracioni logor, gdje su u strašnim mukama stotine hiljada nevinih žrtava očekivale smrt“, naveo je Ivancov u autorskoj kolumni za „Glas Srpske“ i

…Da general Nedić nije prihvatio svoju ulogu, Nemci su bili rešeni da u Srbiju dovedu kaznene ekspedicije koje bi bile sastavljene od ustaša, Bugara i Arbanasa. I ne samo to: oni bi i tu, osakaćenu, ojađenu, u crno zavijenu Srbiju, podelili između NDH, Velike Albanije, Bugarske i Mađarske. S time je general Hajnrih Dankelman, nemački vojni zapovednik u Srbiji, ucenjivao generala Nedića, primoravajući ga da se prihvati uloge predsednika „Vlade narodnog spasa“. Da je uprkos svemu tome Nedić rekao „ne“, možemo li zamisliti šta bi sve ustaše radile po Beogradu, Užicu, Kragujevcu, Bugari u Kruševcu, Nišu, Aleksincu, Arbanasi u Raški, Kraljevu, Čačku…? Kakvo mesto u našoj istoriji zauzima Milan Nedić?