Da bi Hrvatska mogla da „ode sa Balkana” i bude prihvaćena u društvu ,,modernih” i „civilizovanih” Evropljana njeno zlo je moralo da prestane da bude posmatrano kao hrvatsko U dominantnim tumačenjima holokausta kao da nedostaje jedna reč. Često se pominju nacisti i dobrovoljni egzekutori, (malobrojne) psihopate i (mnogobrojni) obični ljudi, totalitarni režim i propaganda, ali tu nekako nema mnogo Nemaca. Nije reč samo o političkoj korektnosti. Hvale vredan obzir u velikoj meri odražavaširoko prihvaćeno verovanje da Zapadna Evropa predstavlja sinonim za moderno, kulturno i civilizovano – ono podrazumeva i da u srcu Evrope, u domovini Kanta, Hegela i Vebera, jedno ovako veliko, teško pojmljivo zlo može biti ili banalno ili

Danas se navršava 35 godina od smrti Diane Budisavljević, heroine koja je u Drugom svjetskom ratu iz ustaških logora spasila 12 hiljada djece. Povodom 35 godina od smrti Diane Budisavljević, večeras će u Gimnaziji u Banjaluci biti održana tribina o ovoj heroini. Djeca koju je spasavala Dijana Budisavljević bila su uglavnom srpska sa Korduna, Kozare, hrvatskih i bosanskih sela. Ova akcija je bila jedna od najtežih i po broju spasenih najobimnijih humanitarnih akcija vezanih za koncentracione logore u Drugom sjvetskom ratu. Ipak, od posljedica boravka u logorima, poslije spasavanja je umrlo oko 3200 djece. Kaže da je osjetio strahote ustaških progona u Drugom svjetskom ratu i kao jedanaestogodišnji dječak odveden

Tolerancija je poštovanje, prihvatanje i uvažavanje bogatstva različitosti. Izostankom tolerancije rađa se osećanje intenzivne odbojnosti prema nekome ili nečemu. Nastaje duboko, trajno i snažno osećanje koje izražava animozitet, ljutnju i neprijateljstvo prema drugom. Nastaje mržnja. (Izraz potisnutog osećanja nemoći, nesigurnosti i inferiornosti.) Serija primitivih strela odapetih iz kroatocentričnih usta Zdravka Mamića, izvršnog predsednika velikog hrvatskog fudbalskog kluba, i upućene visokom državnom funkcioneru, ministru sporta, i to samo zato što je Srbin, sledile su krv svakog kome civilizovanost nije nepoznata i strana. Vođen opsesivnom unutrašnjom prisilom, nalazi za potrebno da se u najjavnijoj formi za ličnost visokog društvenog ranga iz redova srpske populacije u Hrvatskoj izreknu reči “…kod njega ne vidite