arrow up
Latinica | Ćirilica
sr Serbian
hy Armenianhr Croatiannl Dutchen Englishfr Frenchde Germanel Greekiw Hebrewhu Hungarianit Italianno Norwegianpl Polishru Russiansr Serbiansl Slovenianes Spanish
POMOZITE NAŠ RAD DONACIJOM
Latinica | Ćirilica
sr Serbian
hy Armenianhr Croatiannl Dutchen Englishfr Frenchde Germanel Greekiw Hebrewhu Hungarianit Italianno Norwegianpl Polishru Russiansr Serbiansl Slovenianes Spanish

Oslobođeni Jasenovac

12. oktobar 2026.

Išao sam u logor Jasenovac da opišem to što ću tamo vidjeti. Bili su posljednji dani aprila, lijepi dani, nebo vedro, sunce grije. Godina je 1945. A rijeka… to je rijeka Una niz koju idemo. Autor: Ćamil Sijarić Ono nekoliko gradića i naselja niz ovu rijeku oslobođeno je od ustaša i Nijemaca: Bosanski Novi, Dvor na Uni, Kostajnica i Dubica. Sa lijeve strane puta niz koji idemo brda su, a tamo iza brda topovi su – čuju se nekako kao ispod zemlje. Znamo da je put pred nama miniran, ali nikako ne možeš znati na kojem su mjestu postavljene mine, pa ideš onako na svoju sreću… Ispred podne – a

Sama smrt, čin umiranja – to mi nije bilo jasno, o tome nisam imao nikakve predodžbe

8. oktobar 2026.

Navršilo se deset godina od upokojenja Milana Bastašića, mog oca, nekadašnjeg jedanaestogodišnjeg dječaka, jasenovačkog logoraša. ENGLISH VERSION Tim povodom, prenosim dio njegovog svjedočenja, objavljenog 2010. godine u knjizi “Bilogora i Grubišno Polje 1941-1991.” čiji je autor. Sa nepunih dvanaest godina, kao dječak svrstan među muškarce, marvenim vagonom iz rodnog Grubišnog Polja, prevezen je u Jasenovac. Spletom okolnosti koje nikako ne mogu biti slučajne, nakon dva mjeseca, obolio od tifusa vratio se kući. Preživio. Jedini preživjeli dječak jasenovački logoraš sa Bilogore. Idem u smrt, toga sam svjestan, ali taj put u smrt nema završnog „čina”. A, u stvari, on, taj „čin” – to je smrt. Ujutro ustajemo, hladno, sve je vlažno,

Milan Bastašić

Umro je Milan Bastašić

7. oktobar 2026.

Prošlo je deset godina kako je 7. oktobra 2016. u Beogradu umro Milan Bastašić.  Rođen je u Grubišnom Polju 30. januara 1931. godine u porodici Luke i Evice (r. Đukić), kao treće dijete. Otac mu je bio solunski dobrovoljac. Tadašnju četvorogodišnju osnovnu školu je završio u Grubišnom Polju. Krajem aprila 1941. godine hrvatske ustaše mu hapse oca i osamnaestogodišnjeg brata Stevu i potom ih ubijaju u Jadovnu na Velebitu. Poslije masovnog masakra srpskog naroda na Bilogori i u Grubišnom Polju koncem septembra i početkom oktobra 1942, Milana su sa muškarcima ustaše otjerale u Jasenovac, a majku i sestru Jovanku u Sisak. Igrom slučaja se spašavaju iz logora. Krajem rata, po

milan_bastasic_tv.jpg

Bastašić: Svjedočanstvo dječaka logoraša o zatočeništvu u logoru Jasenovac

6. oktobar 2026.

Stigao oktobar. I mada vrijeme leti, on se nikada ne prišunja, nikada me ne iznenadi. Već krajem septembra počinju navirati misli, sjećanja na očeva svjedočenja o ustaškom masakru nad Srbima Bilogore u to vrijeme 1942. godine. O čudom izbjegnutom strijeljanju u vlastitom dvorištu. O odvođenju u logore svih do tada preživjelih. Sa nepunih dvanaest godina, kao dječak svrstan među muškarce, otac je otjeran u Jasenovac. Spletom okolnosti koje nikako ne mogu biti slučajne, nakon dva mjeseca, obolio od tifusa vratio se kući. Preživio. Jedini preživjeli jasenovački logoraš sa Bilogore. Početkom oktobra 2016. se upokojio. Kako tada tako i danas, uzimam u ruke njegovu knjigu, okrećem obilježenu stranu 139, poglavlje „Komšija

„Ruka pravde“ stiže na FEST: Istorijski triler o Blagoju Jovoviću i atentatu na Pavelića

6. oktobar 2026.

Film „Ruka pravde“, reditelja Nemanje Ćeranića, biće prikazan 10. oktobra 2026. godine na ovogodišnjem 53. Međunarodnom filmskom festivalu FEST, u okviru Gala programa. Film donosi priču o Blagoju Jovoviću, pripadniku Jugoslovenske vojske u otadžbini, i događajima koji su doveli do atentata na Antu Pavelića u Buenos Ajresu. Priča o čoveku koji je potražio Pavelića „Ruka pravde“ spaja elemente istorijskog trilera i lične drame. U središtu priče nalazi se Blagoje Jovović, koji nakon završetka Drugog svetskog rata život nastavlja daleko od Evrope, u Argentini. Njegov život dobija novi tok kada saznaje da se u Buenos Ajresu nalazi Ante Pavelić, jedan od najodgovornijih ljudi ustaškog pokreta i Nezavisne Države Hrvatske. Pavelić je

Dragan Hamović: NOЖ OD ZUBNOG ZLATA

5. oktobar 2026.

Povodom filma Lordana Zafranovića „Zlatni rez 42: Djeca Kozare“ Kao da me je recnuo taj zlatni krivi nož. Drugi dan mislim o tome šta sam video gledajući film Lordana Zafranovića. Mislim na to bez volje da o filmu sudim kao umetničkom činu, kao inače, sa više ili manje smisla i znanja. Neopisivost i razuđenost jasenovačkog nezamislivog zbivanja nije lako zgusnuti, još manje podneti. Jer, umetnost jeste zgušnjavanje koje umu doznači više od onoga što nam se prikazuje. Misao o onome šta smo mogli videti u sineastičkom delu nanizanom u venac pokretnih slika, u kojima promiču zlikovci i stradalnici – kao i oni što su donekle i jedno i drugo –

Ković: Srpska djeca su u 20. vijeku zatvarana u logore da bi se uništio čitav narod

5. oktobar 2026.

Istoričar Miloš Ković izjavio je Srni da su Srbi bili prve žrtve koncentracionih logora u Evropi i da je srpska istorija 20. vijeka istorija logora. Ković je konstatovao da je posebno strašno što su u tim logorima u Prvom svjetskom ratu masovno umirala srpska djeca, dok su u Drugom svjetskom ratu u NDH postojali posebni logori za njih, što govori o namjeri da se uništi čitav narod. – Nije zabeležen takav slučaj u istoriji savremenog čovečanstva jer su koncentracioni logori pronalazak savremene istorije. Deca su masovno zatvarana u logore, postojali su logori za decu i u tim logorima ona su mučena, ubijana ili su umirala od bolesti, gladi i iznemoglosti

Sve je tako bilo, pa i gore! 

28. septembar 2026.

Potresna projekcija Lordanovog filma — pred preživelima ustaškog zla. Najviše me je pogodilo kada su rastavljali decu od roditelja – sve pogađa: šta su nam samo radili, priča kroz teške uzdahe Anka Ranđelović, jedno od dece koja su preživela ustaške logore smrti, posle projekcije filma Lordana Zafranovića „Zlatni rez ’42 – djeca Kozare“. Sve je tako bilo, samo još i gore, dodaje ona. Kada je došla u logor 15. avgusta 1942, Anka je imala svega dvanaest godina. Sa njom u logoru bili su i njeni mlađi brat i sestra. Mnogi od njih izgubili su sve rođake, braću sestre i roditelje u Jasenovcu. Njih dvanaestro, više od osam decenija kasnije, prisustvovalo

S. Avramov: Negiranje naših žrtava već jako iritira Srbe, osnivamo Memorijalni centar

27. septembar 2026.

Pred kraj života, prof. dr Smilja Avramov je bila svjesna snažnog i kontinuiranog procesa izvrtanja i negacije istine o Pokolju, genocidu počinjenom nad Srbima od strane NDH. Angažovala se oko ideje o formiranju Memorijalnog centra za srpske žrtve. Smatrala je nemogućim da se u Beogradu, na mjestu Starog Sajmišta formira Memorijalni centar jevrejskih žrtava jer se, kako je rekla, zna koliko je tamo Srba stradalo. Danas, kada je očito da se na tom mjestu podiže Muzej Holokausta a da Srbi nisu smogli snage, pameti i istorijske odgovornosti da podignu Muzej Pokolja, vrijedi se podsjetiti njenih riječi. OVAKO JE GOVORILA SMILJA AVRAMOV Bez obzira na stvarnost da su Srbi balkanski narod

U Biblioteci grada Beograda promovisano kapitalno delo Anđelka Anušića

25. septembar 2026.

SRAMOTA AKADEMSKE ELITE I BORBA ZA NACIONALNO BIĆE NARODA U prepunoj sali Biblioteke grada Beograda, 17. septembra, održana je izuzetno posjećena i uzbudljiva promocija nove knjige književnika Anđelka Anušića — „Vreme će proći, ali sramota naša neće proći“. Ovo djelo nije samo istorijski i književni zapis; ono je dramatičan krik i anatomska studija vijekovnog stradanja srpskog naroda — od srednjovjekovnog Kosova i  Metohije, do ustaškog  pogroma u Jasenovcu i Jadovnu, preko krvavog razbijanja Jugoslavije, spaljene i etnički očišćene Republike Srpske Krajine, odbranjene Republike Srpske, i obratno ‒ do privremeno okupiranog Kosova i Metohije i naših savremenih iskušenja. Svaki od govornika na promociji osvijetlio je ovo kapitalno djelo iz svog ugla,

Film “Djeca Kozare“ stiže pred publiku: Premijera 2. oktobra u Beogradu, dan kasnije u Banjoj Luci

21. septembar 2026.

Dugo očekivani film Lordana Zafranovića „Zlatni rez 42: Djeca Kozare“ konačno će biti prikazan pred publikom. Beogradska premijera zakazana je za 2. oktobar u Sava centru, dok će dan kasnije film biti prikazan u Banjaluci, u dvorani „Borik“. Posle godina rada na jednom od najzahtevnijih filmskih projekata u regionu, reditelj Lordan Zafranović privodi kraju put svog dugo očekivanog ostvarenja posvećenog stradanju stanovništva Kozare tokom Drugog svetskog rata. Prema najavi, prva premijera biće održana 2. oktobra u Beogradu, u Sava centru, a već sutradan, 3. oktobra u 19 časova, film će biti prikazan u banjalučkoj dvorani „Borik“. Informaciju o premijeri u Banjaluci objavio je Milorad Dodik nakon susreta sa Zafranovićem u

U 120 grobnica 550.800 mrtvih, još neistraženo oko 70 stratišta

21. septembar 2026.

DOKUMENT O JASENOVCU IZ ZAOSTAVŠTINE VLADIMIRA DEDIJERA Piše: Nikola Milovančev U srpskoj pravoslavnoj gimnaziji „Katarina Kantakuzina Branković” u Zagrebu održan je septembra meseca prošle godine, simpozijum posvećen jasenovačkim žrtvama. Tom prilikom je, u raspravi, spomenut broj od 700.000 jasenovačkih žrtava, na šta je reagovao vladika g. Jovan Ćulibrk izjavom: „Ne smijemo se nabacivati brojkama jer vrijeđaju žrtve, njihove porodice i potomke.”. S obzirom na to da je, pre toga, jedan od istoričara u svojem izlaganju govorio o 100.000 jasenovačkih stradalnika (prof. I. Goldštajn), jasno je na šta g. Ćulibrk misli kada kaže „nabacivanje žrtvama”. Sa čuđenjem mogu da konstatujem da se na ove simpozijume pod okriljem naše SPC u Zagrebu

Potpisan sporazum između “Spomen-područja Donja Gradina” i “Memorijalnog centra Staro sajmište”

19. septembar 2026.

Veliki broj ljudi iz područja koje gravitira ka Kozari i Potkozarju deportovan je u logor na Sajmištu, gde su stradali. Memorijalni centar “Staro sajmište” i Javna ustanova “Spomen-područje Donja Gradina” zajednički će čuvati sećanje na žrtve ustaškog zločina genocida u NDH, kao i zločine nad Srbima, Jevrejima i Romima za vreme Drugog svetskog rata na čitavoj teritoriji bivše Jugoslavije. Ovo stoji u Sporazumu koji su juče potpisale direktorke “Starog sajmišta” i “Spomen-područja Donja Gradina” Krinka Vidaković Petrov i Tanja Tuleković, a dokument je potpisan Drugog dana manifestacije “Dani Srpske u Srbiji”. Krinka Vidaković Petrov rekla je da su dva logora na prostoru sajmišta bila povezana sa Donjom Gradinom, jer je

Hronika temeljno pripremanog zločina

16. septembar 2026.

Jasenovac je mesto koje je postalo sinonim nacionalne traume. Ali bez sećanja i na žrtve na ostalim stratištima, buduće generacije neće moći da sagledaju tragediju i razmere zločina nad Srbima u NDH Piše: Marko Lakić Jasenovac je najstrašnija srpska reč. To je bila fabrika smrti na balkanski način. Brutalna i primitivna. Potpuna suprotnost nemačkoj industriji smrti koja je bila pedantna, administrativna i hladna. Jasenovac je bio sušta suprotnost. Tamo je sve bilo lično. Zločine su vršili pojedinci. Oni su žrtve gledali u oči. Takmičenja u klanju, maljevi, budaci, bajoneti… Zbog toga je to mesto postalo sinonim nacionalne traume. Ali, baveći se Jasenovcem i odbranom obima tragedije na tom mestu, koju

Srpska pravoslavna crkva proslavila Svete novomučenike jasenovačke

14. septembar 2026.

Srpska pravoslavna crkva je 13. septembra proslavla Svete novomučenike jasenovačke, u znak sećanja na Srbe i druge žrtve stradale u sistemu ustaških logora Jasenovac tokom Drugog svetskog rata. Jasenovački novomučenici su među najbrojnijim stradalnicima koje Srpska pravoslavna crkva liturgijski proslavlja. Sveti arhijerejski sabor SPC kanonizovao ih je 2010. godine, a njihov praznik ustanovljen je za 31. avgust po julijanskom kalendaru, odnosno gregorijanskom 13. septembra. Centralna proslava praznika održava se u manastiru Jasenovac, gde se služi Sveta arhijerejska liturgija i održava pomen žrtvama. Sistem ustaških logora Jasenovac postojao je na području tadašnje Nezavisne Države Hrvatske tokom Drugog svetskog rata. U njemu su zatočeni i ubijani Srbi, Jevreji, Romi i pripadnici drugih

NAJNOVIJE VIJESTI

Dobri moj!

Kažeš „Ne želim tamo da idem. Oterali su me. Nas su oterali.

Popis
10.502 žrtve

Udruženje Jadovno 1941. je formiralo Centralnu bazu žrtava, koju možete pretražiti unosom pojedinih podataka o žrtvama.

PRETRAGA

Kalendar
Pokolja

Odaberite godinu ili mjesec i pretražite sve događaje koji su se desili u tom periodu.

PRETRAGA